Minder toetsen en meer feedback: een mooie mix

Een tijdje terug heb ik hier gepost over mijn plan om minder te gaan toetsen en tegelijkertijd meer met feedback te gaan werken.

Dat is gelukt.

Wanneer ik de set van vier klassen beschouw die ik vorig jaar les gaf en dit jaar weer had ik vorig jaar op dit moment 10 toetsen afgenomen en nu vier. In elke klas dit jaar dus één in plaats van twee of drie. Dit heeft betekend dat ik minder lestijd heb besteed aan het afnemen van toetsen en minder voor- en nabereidingstijd aan het maken en nakijken van toetsen. De leerlingen hebben ook minder lestijd besteed aan het maken van toetsen en minder toetsstress ervaren.

Komende week zijn de leerlingbesprekingen. Kan ik daar nu minder over mijn leerlingen vertellen? Nee, zelfs eerder meer. Terwijl ik minder ben gaan toetsen ben ik meer tijd aan feedback gaan besteden. Dit betekent dat ik nu beter onderbouwd kan aangeven waar de moeilijkheden liggen voor een leerling en waar zij aan zouden kunnen werken om tot verbetering te komen. Feedback dwingt mij individueler te reageren en geeft mij daarmee ook meer inzicht in het individu.
Leerlingen hebben meer gericht te zien en te horen gekregen waar hun sterke punten liggen en waar en hoe zij nog kunnen verbeteren.

Ik raad iedere docent aan hetzelfde te gaan doen. In stapjes, passend bij het vak, de leerlingen en de docent. Het werkt.
Vergelijk de onderzochte impact uit bijna 900 meta-analyses van het aantal of het effect van toetsen met dat van feedback

Toetsen:  0,34
Feedback: 0,73

Ofwel, feedback is gemiddeld meer dan twee keer zo effectief als toetsen.

In algemene zin ligt er teveel nadruk op testen en toetsen door de overheid en deze druk lijkt alleen maar toe te nemen. Ik denk dat het heel goed mogelijk is om minder of zelfs helemaal niet te toetsen.
Een anekdotisch voorbeeld uit de eigen omgeving, zoals hier,  overtuigt mij niet dat zonder toetsing leerlingen niet zouden leren.
Toetsen is niet leren. Toetsen is ook zeker niet leren leren.
Toetsen is (één van de manieren om te) meten wat iemand weet.

Natuurlijk, toetsen kunnen worden gebruikt om slecht lesgeven te maskeren, ‘leren voor de toets.’ Maar of het daarmee het probleem werkelijk oplost is niet eens de vraag. Natuurlijk niet.
Het is wel een tijdelijke oplossing. Helaas een noodzakelijke in een deel van het onderwijs. Via de toetsen leren de leerlingen wat zij moeten doen om ook op het examen een voldoende te kunnen scoren. Zij leren het trucje maar het zou zoveel waardevoller zijn als zij het trucje ook leren snappen.

Om op het anekdotische voorbeeld hierboven terug te komen. Op welk moment werd er nu door de leerlingen geleerd? Op het moment dat er getoetst werd of op het moment dat ze les kregen van anderen dan hun originele docent? Op het moment dat er getoetst werd of op het moment dat zij feedback kregen van betrokken ouders en docenten?

Op een startbijeenkomst voor een toets-training waar ik onlangs was stond 90% van de docenten op toen werd gevraagd of zij in staat zijn het niveau van hun leerlingen te bepalen zonder toetsen. Op de vervolgvraag of zij ook zonder toetsen zouden willen gaan les geven bleef slechts 30% staan.
Toen een deelnemer werd gevraagd waarom hij was gaan zitten antwoordde hij: “Ik kan wel prima het niveau bepalen, dus een 7 of een 8, maar ik weet dan niet zeker of het een 7,2 of een 7,3 is.”.
Ik vind het heel knap dat er mensen zijn die dit wel kunnen.
Dit lukt zelfs de almachtige toetsenmakers van het CITO niet. Pas na afloop van het centraal schriftelijk examen wordt de norm bepaald, aan de hand van de ingevulde antwoorden: “We gaan nu meten wat jij weet maar als blijkt dat ons apparaat niet de uitkomst geeft die wij willen dan draaien wij aan wat knopjes.”
Ik vind het nog knapper dat er mensen zijn die het verschil tussen een 7,2 en een 7,3 snappen.

Niet elk getal dat je meet heeft de waarde die er aan toegekend wordt.

“Niet alles wat gemeten wordt is waardevol
en niet alles wat waardevol is kan gemeten worden.”
Albert Einstein.

Deze blogpost is deels geschreven op verzoek als reactie op een discussie over toetsen op het blogcollectief onderzoek onderwijs. Een deel van deze post is daarom ook daar te vinden.

Bronnen:
–     Hattie J, 2009, Visible Learning. London. Routhlegde
–     Dick van der Wateren: Wat gaat er mis met onze kleuterwetenschappers op school
–     Marijke Kaatee. Reactie op ‘Wat gaat er mis met onze kleuterwetenschappers op school
–     Het kind: meten we wat we waardevol vinden of vinden we waardevol wat we meten?

 

About these ads

10 reacties op Minder toetsen en meer feedback: een mooie mix

  1. [...] Minder toetsen en meer feedback: een mooie mix « Droog's [...]

  2. S. Manuel zegt:

    Zou graag zien dat alle docenten dit leren en begrijpen! Ik ben erg blij met de meta-analyse van Hattie over dit onderwerp. Feedback werkt, dus laten we vooral investeren in het geven ervan en niet het geven van toetsen.

  3. Marijke Kaatee zegt:

    Een mooie aanvulling Frans. Feedback is inderdaad een belangrijk didactisch instrument. Het past met directe instructie, rolwisselend leren en het bevorderen van metacognitie in het rijtje van meest effectieve interventies in het onderwijs. Helaas is feedback geven minder eenvoudig dan het lijkt, maar dat geldt ook voor het toepassen van rolwisselend leren. Het is goed dat je verwijst naar Hattie als bron, hoewel ik niet vind dat docenten het ook maar even moeten lezen. Een metanalyse leest gewoon niet prettig. Ik hoop dat docenten doen wat Hattie zegt: “The theme throughout this book is that the beliefs and conceptions held by teachers need to be questioned – not because they are wrong (or right) but because the essence of good teaching is that teachers’ expectations and conceptions must be subjected to debate, refutation, and investigation. Only then can there be major improvement in student achievement.”
    Graag verwijs ik dan ook naar Marzano die uitkomsten van o.a. Hattie vertaalt naar de praktijk. Er is onlangs een nieuw boek van Marzano vertaald in het Nederlands: Klaar voor de 21e eeuw. Vaardigheden voor een veranderende wereld. Dit is het geschenk voor onder de kerstboom: een handboek voor goed onderwijs.
    Ik ben er nog in bezig, maar zal er binnenkort over bloggen. Het staat in ieder geval nu al bij mijn leestips voor december 2012 op http://www.kaatee.com/blog/ pagina leestips.

    • fransdroog zegt:

      Dank voor je positieve reactie, Marijke.
      Ik probeer met enige regelmaat in mijn blogposts de ‘vertaler’ te zijn van wat er in wetenschappelijk onderzoek over onderwijs wordt beschreven. Ik roep zeker niet elke docent op Hattie volledig te lezen. Ik probeer in mijn blogposts de centrale boodschap over te brengen op een leesbare en praktische toepasbare manier terwijl ik tegelijkertijd de mogelijkheid wil bieden de achterliggende feiten zelf te verifiëren.
      Ik ken het nieuwste boek van Marzano al van de Engelstalige versie en het is inderdaad een hele mooie verzameling om uit te putten en leren te delen. Hij zal hier ongetwijfeld ook gaan langskomen.
      Of docenten er blij mee zullen zijn als ze dit in hun kerstpakket vinden waag ik wel te betwijfelen :)

  4. [...] je voor je reactie: Minder toetsen en meer feedback: een mooie mix. Dit is een mooie aanvulling Frans. Feedback is inderdaad een belangrijk didactisch instrument. Het [...]

  5. [...] Deze blogpost is een onderdeel van en sluit aan bij een blogpost over het gebruiken van minder toetsen in de klas. [...]

  6. [...] posts over feedback: Minder toetsen en meer feedback: een mooie mix Toetsen? Leerlingen willen minder. Docenten willen minder. Doen [...]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.468 andere volgers

%d bloggers like this: