Workfree zone.

april 19, 2014

In deze post wil ik jullie vragen even te luisteren naar een liedje.

Workfree Zone

Every boy and girl has to go to school.
Not working in a factory, and everybody has a tool.
The whole day in the factory, behind a dangerous machine
And no way, that place is clean!

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

Suddenly there was a man, who thought this can’t be,
Children working for a living, that’s not what they should do.
Children have the right to learn.
So the children’s act begun.

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

If children can  choose for themself, what they wanna do.
Work or go to school, the world would probably be new.
Chaotic it will be, the system will disappear
No one will know what they want, and it won’t be a good year

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

Lyrics by: Rosa en Tamara
Sung by: Tyche and Julia
Guitar by: Tamara

Het liedje is gemaakt als onderdeel van Challenge 2, Education and protections against child labour.

Zodra ze deze challenge gezien hadden vroegen een aantal leerlingen mij:
“Mogen wij ook een liedje maken?”
Ik zei: “Ja, natuurlijk!”
En zij gingen aan de slag.

Een paar dagen later kreeg ik de tekst toegestuurd.
Gisteren kreeg ik het liedje opgestuurd.

Ik vind het krachtig. Erg krachtig.

Regelmatige lezers van dit blog zullen misschien weten dat ik al een aantal jaren met veel plezier deelneem aan Learning Circles en dat dit jaar binnen de “Met Lot op Reis” cirkels het onderwerp kinderrechten is. Bijna een maand geleden schreef ik hier een post over een tekening die mijn leerlingen gemaakt hebben als onderdeel van Challenge 1, The Right to good food, clean water  and health care: “Soms moet je niets schrijven“. Een tekening die door professionele cartoonisten inmiddels is omgezet naar een echte cartoon!, waarover meer te lezen is in een bijdrage van vorige week: “Dat je huilt en lacht, van die dingen“.

De inspiratie van de leerlingen kwam uit een video die we in de klas hebben bekeken bij de introductie van Challenge 2. In deze video wordt een beeld geschetst van de 215 miljoen kinderen wereldwijd die werken terwijl zij naar school zouden moeten gaan. Een manier om hier iets aan te doen is het installeren van “Child Labour Free Zones“.

Ik hoop dat het liedje helpt aandacht te genereren voor dit probleem. Ik hoop dat de kinderen en de leerkrachten van nu zorgen dat de kinderen van morgen dit soort liedjes niet meer hoeven te maken. Onderwijs is zoveel meer dan feiten en toetsen.

 

 

 

 

 


Gesprekken op de gang. Luisteren naar leerlingen.

maart 26, 2014

luisteren

 

Maandag:

Leerling 1: “Dat kan toch niet!”
Leerling 2: “Nee, dat kan echt niet! Belachelijk! Wat denkt dat mens wel niet!”
Docent, passerend op de gang: “Nou, nou. Dat zal toch wel meevallen!”
Leerling 1 en 2, tegelijk: “Nee, echt niet hoor! Dit slaat echt nergens op!”
Docent, stopt en vraagt: “Wat is er dan?”
Leerling 1: “Nou, we moeten een samenwerkingsopdracht doen. En daar hebben we nooit genoeg tijd voor. Het moet allemaal buiten schooltijd.”
Docent: “Ja, dat hoor ik natuurlijk wel vaker, dat zal wel.”
Leerling 2: “Nee, echt meneer, dit kan echt niet in deze korte tijd. Wij moeten allerlei afspraken maken met elkaar.”
Docent: “Maar als het nou echt niet kan, dan bespreek je dat toch even met de docent?”
Leerling 2: “Maar meneer, dat hebben we gedaan. Maar weet je wat die docent dan zegt?”
Leerling 1, imiteert betreffende docent. ‘Ja, uh, ik weet dat het veel werk is. Maar jullie kunnen dat toch ook gewoon in de meivakantie doen.”


 

Dinsdag:

Leerling, komt lokaal uit: “K.t!! Toets verknald!”
Docent, passerend op de gang: “Was het zo moeilijk?”
Leerling: ‘Weet ik niet, ik had niet geleerd”.

Docent: “Waarom niet?”
Leerling: ”We hadden vandaag twee toetsen en een presentatie!”
Docent: “Dat is wel een beetje veel, ja.”
Leerling, met ontluikende lach: “Maar voor uw vak….

…. sta ik nog wel voldoende!”

Docent: “Mooi! Had je daar dan wel voor geleerd?”
Leerling: „Nee, maar bij U leren we tijdens de les!”


 

Woensdag:

Gesprek tussen twee docenten in docentenkamer waarvan een aangeeft de meerwaarde ICT voor lessen niet zegt te zien.
Docent 1: “Ik ga liever tijdens de les in gesprek met leerlingen.”

Leerling, in de gang, direct na les van deze docent.
“F..k, weer de hele les moeten luisteren en nu moeten we weer alle opdrachten thuis maken voor morgen!”


 

Morgen:

?


 

Disclaimer: elke gelijkenis van bovenstaande met bestaande personen of gebeurtenissen berust op toeval

 

 

 


En als je geen stemkastjes of mobieltjes hebt? Plickers!

maart 23, 2014

plickersVijf dagen geleden schreef ik hier een blogpost getiteld “Dit ga ik morgen doen“, die onder andere ging over het gebruiken van een Exit Ticket, bijvoorbeeld die van Socrative, waarbij leerlingen via hun mobieltje stemmen. Regelmatig schrijf en tweet ik over het gebruik stemkastjes bij digitaal toetsen.

Maar wat als je geen stemkastjes of mobieltjes hebt?

plicker

Dan kan het ook altijd anders!

Bijvoorbeeld via een hi-tech, low-tech systeem genaamd Plickers. Leerlingen gebruiken dan geen mobieltje maar een papiertje!

Hoe dat werkt? Elke leerling krijgt een kaart met een unieke visuele code. De vier zijden van de code zijn gelabeld als A, B, C en D. Op het teken van de docent houdt de leerling de kaart in de lucht met zijn keuze bovenaan. De docent gebruikt vervolgens zijn iOS of Android app op zijn mobiel en scant het lokaal. De app herkent de kaarten zoals zij aan de leerlingen zijn toegewezen en slaat het antwoord dat de leerlingen geven op. De resultaten verschijnen live op het scherm van de docent.

photo 1-5

De docent kan ook via een website scannen en de resultaten kunnen ook via de website van Plickers live op een scherm geprojecteerd worden.

Of het perfect werkt weet ik nog niet maar het ziet er heel eenvoudig uit:

PS: Inmiddels via twitter een aantal reacties gekregen en de vraag of ik het zelf al geprobeerd had. Dat had ik nog niet maar inmiddels wel. Met mijn thuisklas, in mijn woonkamer van 10 meter lengte, met mijn iPad mini verliep het inlezen van de gegeven antwoorden probleemloos. Viervoeter J had 80% goed en viervoeter L 60%. Plant C 100%! :)


Dit ga ik morgen doen!

maart 18, 2014

Exit Tickets IMG_3536-xkjm0r …. zou een serie kunnen worden…..

Tijdens mijn “boekloze biologie” lessen met klas 3 maak ik afwisselend gebruik van verschillende typen basis activiteiten die leerlingen stimuleren tot leren tijdens de les. En daardoor minder vóór de toets. En daardoor minder voor de toets.

Dat gaan we morgen weer doen, omdat ik het elke dag een beetje beter wil doen. Omdat ik wil dat mijn leerlingen het elke dag een beetje beter doen.

Morgen gaat dat gebeuren door een paar minuten te besteden aan een formatieve toets test.

De basis activiteit die we morgen gaan doen is “luisteren en kijken naar de docent die iets uitlegt”. Dit gebeurt live, aan de hand van een aantal bronnen, die in dit geval in een SMART Notebook file zijn verzameld, dus niet aan de hand van een vooraf bedachte tekst of een lesplan waar van minuut tot minuut is aangegeven wat de docent doet met welk doel en wat de leerlingen doen met welk doel.

De leerlingen hebben geen boek en maken geen opdrachten. De leerlingen kijken dus ook geen opdrachten na met behulp van een “antwoorden”boek.
De leerlingen luisteren, maken aantekeningen, stellen vragen. Er worden vragen aan de leerlingen gesteld, random, zonder vingers op te steken. Dat is immers verboden!

De leerlingen letten op, want ze hebben geen boek om uit te gaan leren vóór de toets.
De leerlingen letten op, want het is live en de docent weet waar hij het over heeft.
De leerlingen letten op, want vragen stellen mag en gebeurt steeds tussendoor, zowel door de leerlingen als door de docent.
De leerlingen letten op, want de stof is best wel interessant :)

Blogpost poll.mobieltjes.uitslag.425De leerlingen krijgen na afloop de bronnen maar moeten tijdens de les het live gedeelte zien te vangen, op een manier die voor hen werkt. Ze krijgen de plaatjes maar de niet de praatjes.

Tot zover nog niet zo heel veel bijzonders.

Maar dan, aan het eind van de les, dan komen de mobieltjes tevoorschijn!
Er zijn ook een aantal laptops beschikbaar en een aantal chromebooks.

De leerlingen gaat naar m.socrative.com, melden zich aan in de juiste ‘room’ en beantwoorden daar een viertal vragen.

  1. Wat is je naam?
  2. Hoe goed heb je de lesstof begrepen? Een multiple choice vraag.
  3. Wat heb je geleerd hebben tijdens deze les? Een korte geschreven respons.
  4. Wat is het antwoord op de vraag die op het bord staat? Er staat dus een vraag op het bord, deze vraag is vooraf goed doordacht en zoveel mogelijk gericht op het testen van het begrip.

De leerlingen zijn dan klaar en verlaten het lokaal.
De docent stuurt de resultaten van de test, als een handig excel file, naar zichzelf via de email.

Op deze snelle, eenvoudige manier is er een schat aan belangrijke informatie verzameld, waarmee de docent iets kan.
Dat komt omdat de docent nu iets weet, wat hij anders mogelijk alleen maar zou vermoeden.

De docent weet:
- wat de leerlingen geleerd hebben en in hoeverre ze het begrepen hebben.
- waar eventuele moeilijkheden of problemen nog zitten
- dit voor het gemiddelde van de klas
- maar hij weet het ook voor een individuele leerling
- of er verschillen zijn tussen parallel klassen (door de gestelde vragen of de kwaliteit van het live optreden of gewoon omdat ze er zijn)

De docent kan:
- terugkomen op onderdelen die slecht zijn begrepen
- zijn lessen aanpassen voor een volgende groep
- individuele leerlingen gericht(er) ondersteunen
- zijn lesgeven verbeteren (elke dag een klein beetje beter)

Het heet een Exit Ticket en dit is een video van de Socrative versie ervan:

Exit Tickets 2.0 from Socrative Inc. on Vimeo.

Dit is wat ik morgen ga doen. En jij?


Wat wordt er geweten van leren ?

februari 19, 2014

‘s Morgens: een tweet zien die naar een gratis ebook verwijst. Het ebook direct downloaden.
Overdag: het ebook lezen. Onder de indruk raken. Er achter komen  dat anderen dit ebook misschien ook zouden willen lezen. Vinden dat anderen misschien wel gebaat zouden zijn bij het het lezen van dit ebook.
‘s Avonds: een blogpost er aan wijden om het iets minder vrijblijvend te delen dan alleen via een tweet.

Bij deze.

Het is natuurlijk niet zomaar een ebook. Het is een boek dat aansluit bij iets dat mijn bijzondere interesse heeft en dat een onderwerp aansnijdt dat in het onderwijs recent meer dan ooit in de belangstelling lijkt te staan. Terecht en nog onvoldoende.

Wat wordt er wetenschappelijk geweten van leren en in hoeverre kun je iets met deze informatie binnen het onderwijs?

Geen onbelangrijke vraag, waar vaak, door hun beperktheid, verkeerde antwoorden op worden gegeven.

Dit boek geeft een overzicht van wat er geweten wordt over leren en is geschreven door experts voor niet-experts. Het boek vereist geen uitgebreide kennis vooraf en hoewel het vooral is gebaseerd op lesgeven op universiteiten en hogescholen zijn is het geschikt voor docenten op alle niveaus.

Hieronder een samenvatting van het boek, zoals dit door de auteurs zelf is geschreven. Normaliter zou ik dit vertalen, maar aangezien het hier een Engelstalig boek betreft laat ik de Engelse versie hier zien. Dat zal het gemakkelijker maken te besluiten dit ebook al dan niet zelf te downloaden. Het is gratis en het kan dus geen enkel kwaad, maar als je het niet gaat lezen heeft het ook weer niet zo heel veel zin. :-)

Je kunt het boek hier gratis downloaden.

Applying Science of Learning in Education asle2014

“This edited book represents a sliver, albeit a substantial one, of the scholarship on the science of learning and its application in educational settings. Most of the work described in this book is based on theory and research in cognitive psychology. Although much, but not all, of what is presented is focused on learning in college and university settings, teachers of all academic levels may find the recommendations made by chapter authors of service. Authors wrote their chapters with nonexperts as the target audience – teachers who may have little or no background in science of learning, research-based approaches to teaching and learning, or even general principles of psychological science. The book is organized in three sections. The 14 chapters in Part 1 address important concepts, principles, theories, and research findings, and applications related to the science of learning. The four chapters in Part 2 focus on preparing faculty to apply science of learning principles in their courses. Finally, the six chapters in Part 3 provide examples of research that have been done in real academic settings and that have applied one or more science of learning principles.”


Opletten! Dan komen er nieuwe ideeën.

december 26, 2013

Blogpost Opletten 15803166

On Looking is een boek van Alexandra Horowitz. Zij beschrijft hierin elf wandelingen die zij gemaakt heeft, met elf verschillende personen, door haar woonplaats New York. Ze heeft gewandeld met onder andere haar jonge zoon; een geoloog; een bioloog; een expert in stedelijke ruimte; een dokter; een blinde en haar hond. In het boek beschrijft ze met een open en nieuwsgierige pen hoe deze figuren de omgeving zo verschillend kunnen zien. Met goed gedoseerde, gemakkelijk lezende wetenschappelijke informatie weet ze een mooie mate van diepgang toe te voegen aan haar observaties van die van anderen.

You missed that. Right now, you are missing the vast majority of what is happening around you. You are missing events unfolding in your body, in the distance, right in front of you.

By marshaling your attention to these words, helpfully framed in a distinct border of white, you are ignoring an unthinkably large amount of information that continues to bombard all of your senses…

This ignorance is useful: indeed, we compliment it and call it concentration.

Door te wandelen met anderen ziet Alexandra veel dat zij anders zou missen en leert zij veel over het nieuws dat zij ziet. Een van de hoofdpunten uit het boek is dat zelfs in de meest eenvoudige situaties er veel meer informatie beschikbaar is dan wij kunnen verwerken.

We see, but we do not see: we use our eyes but our gaze is glancing, frivolously considering its object. We see the signs, but not their meanings. We are not blinded, but we have blinders.

Alexandra legt een link naar het onderwijs die mij direct intrigeerde omdat ze aansluit bij iets dat mij, en velen in het onderwijs, zeer regelmatig bezig houdt.

My deficiency is one of attention: I simply wasn’t paying close enough attention. Though paying attentions seems simple, there are numerous forms of payment. I reckon that every child has been admonished by teacher of parent to “pay attention”.

En dan volgt wat voor mij de trigger was tot dit stuk.

But no one tells you how to do that.

Blogpost Opletten on-looking-simon-and-schuster-alexandra-horowitz

In het boek gaat Alexandra vervolgens op zoek naar hoe je dat het beste doet. “Paying attention” ofwel “Aandacht schenken” ofwel “Opletten“. Ze komt bij twee belangrijke aspecten, die elkaar aanvullen en versterken. Het ene is empathie, om te zien wat een ander ziet moet je jezelf in die ander kunnen verplaatsen. Het andere is expertise, kennis van zaken maakt het mogelijk meer te zien dan alleen een object.

Luka vliegt in de Ardennen

De fotograaf ziet dat bovenstaande foto een uitsnede is en hoe hoog of laag de hond werkelijk springt. De aardrijkskundige kijkt naar de glooiende heuvels en de bossen en herkent mogelijk de streek. De tenniscoach ziet de tennisbal en de volledige concentratie van de speler. De botanist ziet het gras, de velden, de omheiningen en herkent mogelijk de streek. De stedenbouwkundige ziet het dorp in de achtergrond en herkent mogelijk de lokatie. De kynoloog herkent de Border Collie. De baas herkent zijn hond en zijn vakantie.

Expertise richt je aandacht en geeft je de mogelijkheid om meer te zien dan “een vliegende hond!” Empathie geeft je de mogelijkheid ook iets van wat een ander ziet te zien.

Paying attention” beschrijft beter dan “aandacht schenken” of “opletten” dat het een investering is die gedaan moet worden. Door te “betalen met aandacht” wordt kennis, vaardigheid of bekwaamheid verkregen. Door “op te letten” selecteren we een klein deel van de prikkels die continu op ons af komen, om die selectief te gaan verwerken. We negeren de rest, bewust. We leren.

Door op te letten kunnen we ook dingen zien die niet eerder zijn gezien. Combinaties maken die niet eerder zijn gemaakt. We kunnen nieuwe ideeën krijgen.

Voor een deel is dit het gevolg van het herkennen van patronen. Onze expertise helpt ons patronen te herkennen, die anderen

niet zien. Empathie zorgt ervoor dat we kunnen kijken zoals anderen dit doen. Door beide te combineren ontstaat er iets nieuws. Dit werkt het beste wanneer expertises in verschillende gebieden overlappen. Aan de randen van onze kennis liggen de grootste kansen. We kunnen innoveren.

Hoe kunnen we nu “leren op te letten”?

Door de filters die ieder eigen zijn, zich eigen heeft gemaakt of hem zijn opgelegd zo veel mogelijk zichtbaar te maken. Door routine tijdens het filteren van inkomende berichten zo veel mogelijk te voorkomen. Dit kan door via empathie het opleggen van filters zoveel mogelijk te beperken. Dit kan door via expertise omgaan met de filters te begeleiden.

Opletten is de de moeite waard. Aanleren van opletten evenzo. Het zijn goede investeringen.

PS 1: Er is ook een Nederlands vertaling van het boek beschikbaar: Met andere ogen.
PS 2: Alexandra Horowitz schreef eerder het boek: Inside of a dogDe wereld van de hond.

Blogpost Opletten Inside-of-a-Dog-cover

Bronnen
- Brainpickings: The Art of Looking
- Tim Kastelle: Get better ideas by paying attention


Bloggen door leerlingen, prachtige voorbeelden

december 24, 2013

Blogpost bloggen kracht-bloggenDit is een blog. Ik schrijf een blog. Dit is een blogpost. Door mij zojuist geschreven. Al eerder heb ik hier bericht over bloggen door docenten, met leerlingen, met elkaar: niet 7 maar 10 redenen om te bloggen voor docenten, 9 redenen om te bloggen met een klas en geweldig voor docenten én leerlingen, samen bloggen in een quadblog. Bloggen is een manier van communiceren. Een belangrijke ’21e eeuwse manier’ van communiceren. Een manier die je kunt leren. Leren door te doen. Leren door te delen. Dat vind ik.

Dalton uren VVV logo 2013-01-26_1045Ook al eerder, in februari van dit jaar, heb ik hier bericht over de start van de VVV-uren bij ons op het Wolfert Lyceum. Tijdens deze speciale Daltonuren kunnen leerlingen uit klas 1 en 2 inschrijven op verschillende modules van zes lessen, waarin zij kunnen kiezen voor activiteiten die een verbredend, verdiepend of verrijkend karakter hebben. Modules kunnen in essentie over werkelijk van alles gaan en variëren van beleggen tot jongleren, van mythes tot geheugenpaleizen en van de genetica van een fruitvlieg tot het bouwen van virtuele 3D structuren.

Dit schooljaar zijn we natuurlijk verder gegaan met de VVV-uren en inmiddels kan ik, met toch wel een zeker gevoel van trots, berichten over een mooie kruisbestuiving die heeft plaatsgevonden: bloggen als onderdeel van de VVV-uren! Een collega Nederlands heeft in het kader van de VVV-uren een module creatief schrijven aangeboden. Hierop werd door de leerlingen zo massaal ingetekend dat de module al in twee dagen volledig was volgeboekt! Dat wil zeggen dat 30 leerlingen zich hadden ingeschreven. Tot grote verrassing van deze bescheiden docente, maar ook tot haar en mijn grote plezier.

Ik vertelde haar direct dat ik over haar module wilde bloggen en de blogs van de leerlingen onder de aandacht wilde brengen om zo lezers te trekken en reacties te genereren, maar dit mocht nog niet direct. Had ik al gezegd dat alle producten van deze module creatief schrijven op een persoonlijk blog van deze leerlingen moest worden geplaatst? :-) Ze moest er even over nadenken en wilde eerst zien wat de leerlingen zouden produceren. Ik had die twijfel niet, of niet meer moet ik eerlijkheidshalve zeggen.

Blogpost bloggen eerste_hulp_bloggen

De module creatief schrijven kent de volgende opzet:
Elke les heeft een thema. De lessen beginnen met een schrijf-warming-up, een instructie over een bepaald genre, een schrijfstijl, een techniek en de uitleg over de opdrachten van die les. Per les worden er kleine schrijfopdrachten gedaan, die allemaal in het teken staan van de eindopdracht van die les. Elke les heeft een eindopdracht, die in het portfolio verschijnt. Dat portfolio wordt gemaakt in de vorm van een weblog, via www.123website.nl In de lessen wordt ook aandacht besteed aan de lay-out van teksten, maar ook over hoe teksten tegenwoordig gepubliceerd worden (via weblogs, facebook en twitter bijvoorbeeld).
En bestaat uit de volgende zes lessen:

  1. ‘Me myself and I’. Over jezelf schrijven is een genre.Blogpost bloggen Bloggen zonder regels
  2. ‘We moeten praten…’ Een dialoog leren schrijven.
  3. ‘Het is de wind maar… toch? Spanning in een verhaal.
  4. ‘Twaiku’s en six word story’s’ Dichten en de nieuwe media.
  5. ‘Alles is mogelijk’ Fantasie in het verhaal.
  6. ‘Nu-jij.nl’ Columns schrijven.

Mocht je docent Nederlands zijn, of anderszins geïnteresseerd in verdere details dan kan ik je altijd in contact brengen met de maker van dit moois. Ik twijfel er zelf sterk aan of ik in de volgende periode zelf wel een module wil aanbieden voor de VVV-uren. Graag zou ik deze volgen, omdat ik er werkelijk van overtuigd ben dat mijn eigen bloggen er een stuk beter van zou worden!

En nu dan een aantal voorbeelden. De rest was slechts inleiding!

http://vvvsanneenn.wordpress.com/
http://kelsinka.wordpress.com/
http://yentlthinksatyou.wordpress.com/
Blogpost bloggen fokke_sukke
Alle reacties zijn natuurlijk van harte welkom. Dat kan hier maar zeker ook bij de blogs zelf. Is de reactie en het commentaar hetzelfde? Ik ben erg benieuwd!

Leerkrachten zouden hun eigen kracht zelf moeten kunnen versterken

december 24, 2013

Blogpost confectie cases-12

Blogpost maatpak Piter-Mandemaker-Maatpak

Heb jij het wel eens meegemaakt dat je een scholingsdag hebt gehad waarover je erg enthousiast was, maar waarvoor je nooit meer de tijd hebt gevonden om er ook daadwerkelijk iets mee te gaan doen?

Hoe vaak heb jij de kans gehad om zonder onderbreking een aantal uren achtereen bezig te zijn met iets dat je interesseert, om je denken hierover aan te scherpen of je praktische handelen hiermee te verbeteren?

Hoe vaak heb jij mogelijkheden om met een groep gezamenlijk dingen te ontdekken, te bedenken, uit te werken, vorm te geven, te bediscussiëren? Een groep met dezelfde ervaringen of juist een met verschillende achtergronden?

Met enige regelmaat uit ik mij op verschillende plaatsen en op verschillende manieren op het belang van de juiste scholing voor docenten om het onderwijs te verbeteren. Leren is geen confectie, ook het leren van docenten niet. Leren hoeft geen maatpak te zijn, ook voor docenten niet. Leren zou wel een grotere keuze in zich kunnen dragen. Een lopend buffet, een menu. Het hoeft niet à la carte, maar niet iedereen geniet van hetzelfde. Een tijdje geleden stuurde ik hier iets over door op een van de Sociale Media en daarop ontving ik zojuist een reactie in de vorm van een vraag. Deze post is mijn antwoord op die vraag. “Waarom is het een goed idee om docenten eigenaar te laten worden van hun eigen leren?”

Wat ik had doorgestuurd was een blogpost van Ed, die een scholingsdag kreeg waarvoor de docenten zelf voor het eerst hadden mogen aangeven waarover deze zou gaan. Als een resultaat hiervan werden vijf groepen geformeerd en werd vooraf gevraagd wie een van deze groepen zou willen faciliteren, met als instructie dat er GEEN presentatie zou zijn. Het doel zou een gedeeld onderzoek zijn.

Wat zouden jouw leervragen zijn? Wat zouden die van jouw collega’s zijn? Zou jij zo’n groep willen faciliteren? Welke van jou collega’s zou zo’n groep willen faciliteren? Zou dit kunnen bij jouw op school? Wat zou er voor nodig zijn? Wie gaat dit doen?

Op het moment van schrijven wist Ed niet hoe het zou lopen, maar wat hij wel wist, en wat ik met hem deel:

  • docenten zouden eigenaarschap moeten hebben over hun eigen leren, net als leerlingen
  • een keuze hebben in wat en hoe je leert is een krachtig middel voor alle lerenden
  • docenten kozen er vooral voor om tijd te willen om in kleine groepjes zaken te onderzoeken
  • docenten kozen er zelf voor waaraan zij wilden werken
  • de vrijwillige leiders per groep namen hun werk serieus en besteedden vooraf veel tijd aan een goede vorm en vulling
  • het meest betekenende professionele leren dat ik heb ervaren is door docenten voor docenten geweest
  • het is zeldzaam om op school een onafgebroken periode te hebben om iets te ontwikkelen
  • je kunt nooit weten of een nieuw idee zal gaan werken, totdat je het probeert
  • wanneer deze vorm van scholing werkt zal het worden voortgezet…

Herken je iets in bovenstaande dan is het hopelijk een zetje in de richting van het proberen vorm te geven van je eigen scholing op je eigen school. Een vereniging die je kan helpen dit buiten je eigen school te tillen is The Crowd, misschien is dit ook iets voor jou. Een manier om zelf aan de slag te gaan met het organiseren van eigenaarschap over het eigen leren van docenten kan ook het opzetten van een edcamp zijn, zie hiervoor bijvoorbeeld edcampNL.

Wat ga jij op je menu zetten?

The Crowd logo

Kerstmenu kaart afbeelding-231

EdcampNL logo open 2013-08-10_1924

Bronnen
What Ed Said: Teachers owning their learning…


Maak feedback magisch met maar 19 woorden!

december 14, 2013

Blogpost feedback magicFeedback is een machtig instrument om leren te verbeteren. Dit is vaak genoeg onderzocht en bevestigd en elke docent weet het (of hoort het toch te weten)

Het moment en de wijze waarop de feedback wordt geleverd is essentieel. Goed gedaan maakt de lerende grote stappen. Slecht gedaan gaan deze stappen in de verkeerde richting.

Vaak wordt gedacht, instinctief, dat de effectiviteit van feedback afhangt van de kwaliteit van de inhoud. Er wordt dus vertelt wat de lerende wel en wat hij niet zou moeten doen.

Maar is dit wel zo?

Een blogpost van Daniel Coyle beschrijft dat dit recent is onderzocht door een team van psychologen van onder andere de Universiteiten van Stanford, Yale en Columbia. Een onderzoek met verbluffende resultaten. Docenten van middelbare scholen werd gevraagd een schrijf opdracht aan hun leerlingen te geven en deze vervolgens te voorzien van verschillende types feedback.

Het resultaat bij een van deze typen feedback was zo verrassend groot in zijn effect op inspanning en kwaliteit dat zij door de onderzoekers werd bestempeld als ‘magisch’ !
Leerlingen die dit type feedback kregen kozen er veel vaker voor hun essay te verbeteren (40% toename bij blanke studenten en 320% toename bij zwarte studenten) en zij de kwaliteit van hun werk nam aanzienlijk toe (Yeager et al, 2013).

Wat was deze magische feedback?

Slechts één zin:

Ik geef jou dit commentaar omdat ik hoge verwachtingen van je heb en weet dat je deze kunt bereiken.

Dat is alles. Niet meer dan 19 woorden. Maar zeer krachtige woorden. Een kracht die zit in het feit dat zij iets toevoegen aan de feedback en daarmee meer dan feedback zijn. Zij vormen een signaal dat iets creëert dat nog veel meer effect heeft: een gevoel van verbinding.

De zin kan gezien worden als een combinatie van drie verschillende signalen:

  1. Jij hoort bij deze groep
  2. Deze groep is speciaal, wij hebben een hoge(re) standaard
  3. Ik geloof dat jij deze standaard kunt bereiken

Dat dit werkt is in essentie voldoende om te weten en het toe te passen. Er kan ook naar een verklaring worden gezocht. Deze zou kunnen worden gevonden in de manier waarop de evolutie onze hersenen heeft gevormd. Wij zijn voorzichtig met het aangaan van sociale verbindingen omdat deze biologisch gezien veel energie kosten. Een authentiek, overduidelijk signaal van vertrouwen en hoge verwachtingen kan ervoor zorgen dat wij onze voorzichtigheid laten varen en ons volledig gaan inzetten voor wat er van ons gevraagd en verwacht wordt.

De lessen die voor docenten uit dit onderzoek zijn te trekken:

  1. Maak een verbinding met je leerlingen. Het interesseert hen niet wat jij weet, als jij niet weet wat hen interesseert.
  2. Maak de groep zichtbaar. Zoek naar manieren die voor jou werken om te laten zien wat het betekent om bij jouw groep te horen.
  3. Zet de standaard hoog en benoem deze specifiek. Stel zaken niet eenvoudiger voor dan ze zijn, eerder het tegendeel. Benadruk de moeite die een opdracht zal gaan kosten en je eigen vertrouwen dat jouw leerlingen dit aankunnen.

Dit onderzoek heeft mij weer op een iets andere manier aan het denken gezet over het belang van feedback en het effectief hiermee omgaan. Wie wil er niet wat magie in zijn lessen?

artworks-000035970000-9ltthm-original

Bronnen
- Daniel Coyle, The Talent Code, blogpost: The Simple phrase that increases effort 40 procent
- Yeager DS et al, 2013, originele artikel http://www.apa.org/pubs/journals/releases/xge-a0033906.pdf


Canadareis peerScholar en Quest – de Conferentie pt1

november 22, 2013

Dit is de zesde in een serie van zeven dagelijkse bijdragen over…

quest-logo

Vandaag dag 1 van de Quest 2013 conferentie, waar 600 mensen bijeenkomen op zoek naar manieren om leerlingen beter te laten presteren en zich beter te laten voelen tijdens dat leren en daarbuiten. Het is een zoektocht om het openbaar onderwijs opnieuw vorm te geven aan de hand van innovatieve en hoog presterende schoolsystemen die zorgen voor een blijvende verbetering.

Quest 269px-York_Region_District_School_Board_LogoQuest is een driedaagse bijeenkomst, die wordt gehouden in Toronto en wordt georganiseerd door de York Region District School Boardeen van de zeer goed presterende regio’s in de provincie Ontario. Wij zullen twee dagen aanwezig zijn.

Het begon goed bij het inschrijven.
“Where are you from?”
“The Netherlands.”
“Oh, nice. My daughter dated a guy from the Netherlands and I know some Dutch:
Jij bent een knappe jongen.”
Mijn dag kon niet meer stuk.

De opening op deze dag werd verzorgd door The Markham Memory Keepers. Dit zijn leerlingen uit klas 6 van het voortgezet onderwijs met verschillende culturele achtergronden, die tradities willen bewaren. Zij inspireerden ons met hun gedichten en liederen in verschillende talen en zetten de toon voor een fantastische dag van zeer intense interacties die prachtige blijvende indrukken hebben gemaakt.

To reach the stars you need to start by reaching out to them

Find your own invisible wings

De dag werd geopend door de premier van Ontario Kathleen Winne, die zelf minister van onderwijs is geweest, die vier punten aangaf waarop het onderwijs systeem een focus legt.

  1. Succes breder definiëren dan lezen en rekenen, kritisch denken en andere vaardigheden toevoegen
  2. Leren introduceren dat een betere relatie heeft met de banen die nodig zijn
  3. Programma’s introduceren voor jonge kinderen en families om achterblijven te voorkomen
  4. Publiek gefinancierde systemen laten samenwerken, school en lokale gemeenschap bijvoorbeeld

In de vragenronde stelde ook Sandra een vraag en ze werd hiervoor verrassenderwijs bedankt in het Nederlands! De premier bleek drie jaar in Nederland te hebben gewoond.

IMG_0546IMG_1775

De sessie die ik gekozen had hierna te volgen werd verzorgd door York Region District School Board en had de titel: ‘The Journey to increased Student Achievement and Well-Being: Achieving Sustainable and Equitable Excellence” en werd verzorgd door Denese Belchetz, Associate Director. In een aantal duidelijke stappen, gepresenteerd als hoofdstukken uit een boek liet Denese zien hoe YRDSB is gekomen van een slecht presterende regio tot waar ze nu zijn, een van de best presterende van de provincie, en waar ze naar toe willen.

Een aantal getallen om een beeld van de regio te schetsen:

  • In 10 jaar tijd is de populatie in de regio verviervoudigd, 80% hiervan door immigratie.
  • 120.000 studenten
  • 12.000 medewerkers (grootste werkgever in de regio)
  • 202 scholen
  • sinds 1999 100 nieuwe scholen geopend

De werkwijze die werd en wordt gevolgd door YRDSB is geïnspireerd door The Fourth Way en is gebaseerd op de volgende pijlers:

  1. focus op de praktijk van de docent
  2. ontwikkeling van leiderschap
  3. positieve relaties met alle medewerkers
  4. betrokkenheid van studenten, familie en lokale gemeenschap

Via een aantal stappen is de structuur van het onderwijs en de wijze waarop dit inspeelt op de veranderende samenleving, zo aangepast dat er nu in de gehele regio een zelfde systeem wordt gehanteerd. Dit loopt in tegenstelling tot dat in andere regio’s van Kindergarten tot Grade 12, ofwel de basisschool en het voortgezet onderwijs zijn wat betreft organisatie en aansturing samengevoegd. Er is veel in het curriculum dat voor alle scholen verplicht voorgeschreven is door het bestuur.

Duidelijk werd aangegeven dat alle gevolgde stappen, op de tijd dat ze werden gezet het beste haalbare waren, omdat niet alles in één keer mogelijk is, en deze visie werd als een belangrijke factor voor het succes dat er nu is genoemd. Iets om zeker te onthouden. Neem de stappen die kunnen in een richting die goed doordacht is, neem geen kleinere of grotere stappen, ga niet in een opwelling of als te directe reactie op iets in de verkeerde richting. Er is eerst een focus en een leercurve nodig voor er breed kan worden veranderd.

De belangrijkste stappen die zijn gevolgd:

  1. Focus op probleemgebieden, hier literacy
  2. Kennis gehaald, uit literatuur en door bezoeken succesvolle programma’s Engeland en Finland
  3. Expert model, waarbij experts in gebieden worden opgeleid
  4. Beleid consequent uitgevoerd door scholen verplichtingen op te leggen
  5. Verbreding, lessen uit stap 1 -3 toegepast voor andere gebieden
  6. Inclusie, het welbevinden van de leerling en de betrokkenheid van de gemeenschap worden leidend.

Diversity is our strength – Equity is our commitment – Inclusion is our goal

De wat saaie presentatie werd gecompenseerd door een skype sessie aan het einde met leerlingen uit klas 1 van een kleine school en dit maakte duidelijk in welke richting de veranderingen nu gaan, een ‘Student Voice”. Een van de leerlingen gaf aan dat zij blij zijn dat ze mogen meepraten en dat ze meer flexibiliteit willen.

Ask us, we are the ones doing the learning.”

Toen er werd gevraagd om flexibiliteit concreet te maken kostte dit hem geen enkele moeite.

“Being able to move. No assigned seats.

We know with whom we need to work together to learn.”

Een prachtige afsluiter voor dit onderdeel! Geef leerlingen een stem! En luister.

In het middagprogramma kregen wij als Nederlandse deelnemers aan de Canadareis peerScholar en Quest de kans om in een kleine zaal van gedachten te wisselen met Michael Fullan, één van de meest invloedrijke mensen op het vlak van globaal onderwijs op dit moment, en Steve Joordens, de vader van peerScholar. Deze ervaring was zo weldigend (niet over- want het gaat lukken om alles te verwerken! :-)) dat hier een aparte bijdrage aan gewijd zal gaan worden. Het boek “Stratosphere, Integrating Technology, Pedagogy and Change Knowledge” van Michael Fullan is in elk geval onmiddellijk ter plaatste gekocht.

Quest stratosphere cover 41G3T9tHaNL

PS: Voor iedereen die erbij was, maak je geen zorgen: over het avondprogramma zal niet bericht worden :-)

Dit was de zesde in een serie van zeven bijdragen…


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.150 andere volgers

%d bloggers like this: