Genius Hour, tijd voor passie!

september 14, 2014

Elke leerling heeft een passie. Een droom onder het oppervlak. Een docent kan de vonk zijn die de passie doet ontbranden. De deur tussen droom en daad.
Ik probeer mijn onderwijs elke dag een klein beetje beter te maken. Mijn leerlingen probeer ik zoveel mogelijk voor te bereiden op een toekomst, waarvan ook ik niet weet hoe die er uit gaat zien. Ik denk dat het belangrijk is dat leerlingen ervaren dat leren leuk kan zijn en dat het geleerde een beloning kan vormen. Dat school meer is dan saai.

Iedereen vraagt om meer tijd en ruimte. Schoolleiders van besturen. Docenten van schoolleiders. Leerlingen van docenten. Iedereen wil het krijgen. Maar wie durft het te geven? Ik wil het graag krijgen. Dus moet ik het durven geven. Vandaar Genius Hour, op mijn school tijd die door leerlingen volledig zelf mag worden ingevuld.
Genius Hour gaat uit van het principe dat elke leerling unieke kwaliteiten bezit en biedt een keuze in wat en hoe te leren. Het geeft leerlingen de kans zelf te ontdekken, zelf te ervaren, zelf stappen te zetten. Het creëert ruimte tot variatie in leerproces, uitvoering en presentatie. Het daagt leerlingen uit en leert ze om te gaan met vrijheid. Genius Hour biedt de mogelijkheid passie leidend te laten zijn voor leren. Dit zorgt voor betekenisvolle activiteiten en dus leren.

De oorsprong. Bij Google mogen werknemers 20% van hun tijd besteden aan zelf gekozen projecten. In het boek ‘Drive’ beschrijft Daniel Pink als algemene kenmerken voor motivatie van mensen om iets te doen de begrippen autonomie, meesterschap en zingeving. Drijvende krachten achter Genius Hour in het onderwijs zijn Angela Maiers en Amy Sandwold met hun boek ‘The Passion-driven Classroom.’

Screen-shot-2011-01-26-at-2.49.27-PM3

Ik heb de leerlingen verteld: “You are a genius, and you get an Hour!
Verbazing alom. Toelichting dus:
“Van de vier uur in de week mogen jullie er vanaf nu één zelf invullen.”
“Hoe dan?”
“Hoe je wilt!”
“Echt?”
“Ja, echt! Als het maar iets met het vak te maken heeft en jij er iets van leert.”
“Moeten we in groepjes?”
“Dat mag je zelf weten.”
“Moeten we een verslag schrijven?”
“Dat mag je zelf weten?”
“Moeten we iets presenteren?”
“Ja, maar hoe mag je zelf weten.”

Voor de meesten duurde het even om op gang te komen. Om vrijheid te accepteren. Sommigen hadden het zo rond:
“Meneer, mogen wij muziekinstrumenten maken?”
“Ja, dat mag.”
“Dan kunnen we ontdekken hoe geluid ontstaat en wat het is. Want we hebben die formules wel gehad maar echt snappen doen we het niet.”
“Meneer, mogen wij onderzoeken hoe een voetbal in de lucht de bocht om kan gaan?”
“Ja, dat mag.”
“Meneer, mogen wij….”
“Ja, dat mag.”

Bij anderen duurde wat het langer, en alleen van dat alleen al leerden ze zoveel. Kiezen bleek nog niet zo makkelijk. Anderen wisselden tot drie keer toe van onderwerp en ook daarvan leerden ze veel.
“Meneer, U zei dat mocht, maar het mag helemaal niet!”
“Wat niet?”
“Een aardappelkanon bouwen. We hebben het opgezocht en het is volgens de wet verboden. Je kunt een boete van 17.500 euro krijgen!”
“Ok, dan weten we dat ook weer.”

Er gebeurde van alles in de weken die volgden. Soms leek het niks, soms zinderde het. Soms leek het een chaos, af en toe was dat ook zo.

Lucy is een rustig meisje met een interesse in techniek. Lucy zit in klas 2 en zij ging ‘iets doen met robots’, misschien er een zelf bouwen. Regelmatig vroeg ik Lucy naar haar vorderingen, want ik zag haar niet zoveel doen, het waren vooral plannen waarover ik hoorde.
“Ik doe ook heel veel dingen thuis voor Genius Hour, meneer.”
“Ok.”
Lastig voor mij als docent, maar ik moest vertrouwen.
Gisteren was de presentatie van Lucy. Ik schrok. Lucy was naar de universiteit van Delft geweest om een interview te houden met een roboticus! Zij had hiervan een video gemaakt, inclusief een demonstratie van een lerende robot. Zij legde haarfijn en perfect gestructureerd uit wat een robot is en hoe hij werkt. Ook had ze een robot bij zich, zelf gebouwd. Lucy demonstreerde live (!) hoe je deze kon programmeren! Kalm en overzichtelijk vertelde ze haar verhaal. Toen zij de video van de roboticus afspeelde, keek ik niet alleen naar de video, maar vooral naar Lucy. Haar gezicht glom! Zij straalde! Zij was trots! Ik zag passie in beeld. Ik genoot met haar mee. Het cadeau ‘vertrouwen’ werd meer dan beloond.

Leerlingen zitten vol met passie, vol met vragen. Ik hoef eigenlijk helemaal niets te doen. Alleen wat tijd en ruimte geven. Een kleine moeite. Een groot gewin. De echte onderwijshelden zijn de leerlingen. Stuk voor stuk.

onderwijshelden

Deze post vormt mijn bijdrage aan het boek Onderwijshelden, een boek waarin 60 verhalen zijn gebundeld die laten zien dat op allerlei plaatsen in het onderwijs mensen zijn die vinden dat het anders moet en kan hiermee gewoon aan zelf aan de slag gaan. Het boek is op zaterdag 13 september gepresenteerd tijdens het Permanent Beta Festival en is te hier te bestellen via bol.com (inmiddels is de eerste oplage uitverkocht :), vanaf maandag 15 september is het boek weer verkrijgbaar) of hier te downloaden als pdf of epub.

 


Leren, professionaliseren en ruimte

september 7, 2014

vives-logo-2013Leren, professionaliseren en ruimte
Naast les geven is een taak van leerkrachten en docenten ook leren. Professionaliseren.
Traditioneel gebeurt dit door het inhuren van experts tijdens studiedagen en wordt het onderwerp bepaald door de schoolleiding. Deze vorm van scholing sluit echter niet altijd aan bij de wensen van docenten en gaat vaak voorbij aan bestaande verschillen tussen de kennis, ervaring, wensen en behoeften van docenten. Helaas worden met de beste intenties georganiseeerde studiedagen nogal eens ervaren als overbodig, nutteloos, niet passend en dus tijdverspilling. Tegelijkertijd heeft iedere leerkracht en docent de verplichting zichzelf te verbeteren door scholing.

In toenemende mate vindt professionalisering daarom ook plaats door gebruik te maken van de kennis, kunde en ervaring die al bestaat binnen de beroepsgroep zelf. Er zijn scholen en besturen die dit intern vorm geven, bijvoorbeeld in de vorm van een academie.
Een andere stap in deze ontwikkeling is de docent die zelf bepaalt wat hij wil leren en van wie hij dit wil leren. Er is recent veel aandacht voor de professionele ruimte die er is en de minister en staatsecretaris van onderwijs laten niet na op te roepen deze ook te gebruiken. In de nieuwe CAO voor het VO wordt dit ook concreet vorm gegeven: iedere docent heeft het recht € 600 en 83 uur zelf te besteden aan de scholing die hij wil ontvangen.

De toegevoegde waarde die wordt geleverd door leerkrachten en docenten die scholing en professionalisering verzorgen zijn hun ‘voeten in de klei’. Zij gebruiken dat waarover zij vertellen in hun dagelijkse praktijk en zijn hierdoor in staat vragen te beantwoorden vanuit hun eigen, directe ervaring. Leerkrachten en docenten weten hoe ‘het’ werkt en hoe ‘het’ niet werkt. Zij weten wat je wel moet doen en niet moet doen om te zorgen dat ‘het’ werkt. En zij zeggen het je ook gewoon als ze het niet weten.

The Crowd logoThe Crowd
The Crowd is een vereniging die vorm geeft aan de verdergaande personalisering van professionalisering door een platform te bieden aan iedereen binnen het onderwijs die zelf de regie over zijn eigen professionalisering in handen wil hebben. The Crowd bestaat uit zijn leden die voor elkaar activiteiten organiseren. Dit kan zijn op verzoek of als aanbod en activiteiten kunnen elke denkbare vorm hebben en over elk denkbaar onderwerp gaan.
The Crowd is ook een persoonlijk leernetwerk. De contacten die worden gelegd overstijgen de fysieke bijeenkomsten en gezamenlijk leren vindt op allerlei manieren plaats. Er is sprake van een grote mate van informeel leren door gebruik te maken van de in het netwerk aanwezige expertise. Leren door te weten wie wat weet of dit eenvoudigweg te vragen.
De kernwaarden van The Crowd zijn die waarover Daniël Pink schreef in zijn boek Drive, dat gaat over motivatie en de essenties blootlegt waarom mensen de dingen doen die zij doen: autonomie, meesterschap en zingeving. Wanneer mensen zelf kunnen bepalen wat zij doen en gewaardeerd worden voor de kwaliteiten die zij bezitten ontstaat er een existensieel gevoel dat wat zij doen er toe doet en dit vormt een interne, drijvende kracht.

Hoe The Crowd werkt
De kern van The Crowd wordt gevormd door de activiteiten die deelnemers voor elkaar en met elkaar organiseren. Activiteiten kunnen zowel aanbod- als vraaggestuurd zijn.
Deelnemers kunnen op de website een activiteit aanmelden, waarbij naast het onderwerp de locatie en de tijd worden aangegeven. Voor het organiseren van een activiteit is een checklist voor zaken om rekening mee te houden op de site beschikbaar.
Wanneer een activiteit is aangemeld kunnen deelnemers zich hiervooor inschrijven.
De ervaring leert dat activiteiten over het algemeen aan het eind van de dag worden georganiseerd, om het zo gemakkelijk mogelijk te maken voor leerkrachten en docenten om aanwezig te kunnen zijn. Activiteiten vinden meestal plaats op een school, om de kosten van de organisatie zo laag mogelijk te houden.
Deelnemers kunnen ook, wanneer zij een activiteit willen organiseren en hierbij hulp nodig hebben, een vraag plaatsen op het prikbord. De vraag kan variëren van het peilen naar de interesse voor een bepaald onderwerp, het zoeken naar een geschikte locatie tot het zoeken naar een expert binnen The Crowd om een activiteit te verzorgen. Wanneer er binnen The Crowd geen expert aanwezig is en er behoefte blijkt te zijn aan een activiteit over een specifiek onderwerp kan er altijd een expert van buiten worden aangezocht.
Deelnemers kunnen aan zoveel activiteiten deelnemen als zij willen. Deelname aan The Crowd is onbeperkt leren. Het is als onbeperkt spareribs eten, maar dan beter. Als je vol zit kun je even stoppen om alles te laten bezinken en gewoon later weer terugkomen.

Activiteiten
De kern van The Crowd wordt gevormd door de activiteiten, welke allerlei vormen kunnen hebben. Van traditionele workshops tot co-creatie, van inhoudelijk samenwerken tot uitwisselen van ervaringen, van de nieuwste ICT tools en hun toepassingen tot hoe het is om docent te zijn., van creativiteit in de klas tot het afnemen van digitale toetsen. Van leraar met tools tot leraar met hart en ziel.
Kenmerkend voor alle georganiseerde activiteiten is dat zij zeer positief worden gewaardeerd door de deelnemers en een ervaring geven van motiverende energie en stimulerende saamhorigheid. Autonomie, meesterschap en zingeving blijken meer dan holle frasen en blijken een rijke bron voor samenwerkend leren.

Flipping the Classroom was een van de eerste activiteiten die door The Crowd is verzorgd, is op verzoek van deelnemers inmiddels vier keer uitgevoerd en heeft onder andere geleid tot een website waar informatie over dit concept wordt gedeeld. In deze bijeenkomsten werden zowel de technische als didactisch aspecten besproken. Visual Notes is een voorbeeld van een activiteit waarvoor op verzoek een externe expert , Kim Ravers, is ingehuurd en deze activiteit zal vanwege de grote belangstelling in het komende schooljaar opnieuw op het programma staan. Hoe je met beelden veel meer soms veel eenvoudiger veel meer kunt zeggen dan met woorden. Leraar met hart en ziel was een prachtige inspirerende activiteit waar werd uitgewisseld wat het is om leraar te zijn en waarom voor het leraarschap was gekozen. Verrijkend delen.
Verslagen van alle uitgevoerde activiteiten zijn terug te vinden op de site.

faqVaak gestelde vragen

Wie is The Crowd?
The Crowd is zijn deelnemers. The Crowd is een vereniging met een bestuur dat momenteel bestaat uit: Michel van Ast, Karel Hermans, Rhea Flohr, Ella Kwakkenstein en Frans Droog.

Voor wie is The Crowd?
Voor iedereen die actief is in het onderwijs en zelf de regie over zijn eigen professionalisering wil hebben en durft te nemen om zo zichzelf en zijn of het onderwijs te verbeteren.

Hoeveel kost The Crowd?
Lidmaatschap van The Crowd kost € 250 per jaar en geeft recht tot toegang bij alle activiteiten die worden georganiseerd. Deelname kan eenvoudig worden gefinancieerd uit het scholingsbudget dat voor iedere leerkracht of docent beschikbaar is.

Denk jij dat The Crowd bij jou past en een manier is om te voorzien in jouw behoefte aan professionalisering? Wil jij dit schooljaar zelf bepalen hoe en wat je leert? Meld je dan aan via de site. The Crowd heeft je er graag bij!

Meer informatie
leraar24De website: http://www.thecrowd.nl
Een goed beeld van The Crowd is te krijgen via een video van Leraar24 die de eventdag op 1 februari 2014 registreerde: http://www.leraar24.nl/video/5585/the-crowd
Vragen? Stuur een mail naar info@thecrowd.nl of frans@thecrowd.nl

Agenda

  • Creativiteit in je klas, 11 september, Utrecht
  • Leermateriaal ontwerpen met iBooks Author, 17 september, Amersfoort
  • Eventdag ‘Sauerkraut’: creativeren & differentieren, 4 oktober, Helmond
  • Visual Notes, 1 november, Bilthoven
  • Van het prikbord:
    – Van werkdruk naar werkplezier
    – RTTI toetsen
    – Eduscrum

Waarom lid worden?

Deelnemers aan The Crowd wordt gevraagd om aan te geven waarom zij hiertoe hebben besloten. Een aantal van deze uitspraken is hieronder verzameld en vormt zo een mooi beeld van de deelnemers.

“Kernwoorden van The Crowd zijn voor mij: inspiratie, verbinding, energie en enthousiasme.” Michel van Ast

“Passie voor leren. Iedereen wil leren op eigen niveau en eigen manier. Dat is The Crowd, dat ben ik.” Wim Bos

“Om de energie en motivatie die ontstaan wanneer je besluit verder te leren met en van elkaar.” Marieke Simonis

 “Gewoon zonder veel gedoe samen leren en passie voor onderwijs delen…” Sharone Bakker

“Omdat leren van een collega het meeste oplevert: inhoud, diepgang, lol.” Paul Ket

“Geweldige collega’s en een geweldige databank aan kennis en ….enthousiasme.” Jacques Verschuren

“Ontmoeting, inspiratie, vakmanschap, leren van en met elkaar: dat is de Crowd voor mij!” Liesbeth Breek

“Groeien in je vak is iets anders dan diploma’s verzamelen. Ik wil van anderen leren en beter worden.” Bob Munniksma

 “Goed doceren door zelf te blijven leren”. Iljan Joosten

“Ik geloof in eigen regie over professionalisering, bundeling van krachten en boundary crossing.” Hanna de Koning

“Ik wil zelf keuzes maken in wat ik wil leren. Dit concept spreekt me aan!” Carola Lubberding

“De manier van werken interesseert me: van onderop initiatief nemen.” Henk van Doren

 

Deze blogpost is eerder als column verschenen in VIVES, september 2014.

Blogpost Leren, professionaliseren en ruimte 2014-09-07_1232


10 redenen om tekstboeken achter ons te laten

augustus 28, 2014

De scholen zijn weer begonnen of gaan weer beginnen. Het klassieke beeld van de leerling op de fiets met een dikke rugtas op is weer te zien in de straten in de stad en langs de velden om de dorpen. Mooie beelden maar langzamerhand zouden zij moeten verschuiven naar ons collectieve geheugen, het zwart-wit tijdperk, alleen op foto’s moeten zijn terug te zien.

Tekstboeken hebben hun beste tijd in het onderwijs wel gehad. Zij worden vriendelijk bedankt maar kunnen nu van een welverdiende rust gaan genieten. Hier zijn 10 redenen waarom.

1. Papier wordt alleen maar schaarser en boeken zijn weinig milieu-vriendelijk om te maken.29135971-mjs_paper_pixel_-_wisconsin_-_park_falls_-_logging_p_002_-(2)

2. Het geschiedenis boek bevat maar een aantal bladzijden over de 1e Wereldoorlog, maar wanneer je op Google ‘1e Wereldoorlog’ intypt krijg je 62.100 bronnen in 0,20 seconden. searching dog with magnifying glass

3. In boeken staan fouten, en die blijven er staan. Boeken zijn geschreven door mensen met hun eigen voorkeuren en dus niet zo objectief als wordt gedacht.449985a-i1.0

4. Boeken kunnen niet worden aangepast nadat zij zijn gedrukt, er zijn geen updates mogelijk.breaking_news_animated

5. Boeken passen niet in een systeem van onderwijs dat gericht is op gedifferentieerd en gepersonaliseerd lesgeven. Niet alle kinderen passen in hetzelfde boek. Dat idee is zo passédifferent_similar_different1

6. Kinderen lezen schoolboeken niet thuis en het maken van opdrachten in een werkboek is inmiddels een toch echt wel iets achterhaalde pedagogische techniek.kids_reading1

7. Boeken zijn duur. Nodeloos duur. Vergelijkbare bronnen en instructiemateriaal zijn eenvoudig goedkoper te vinden. Geld besteed aan boeken kan beter elders in het onderwijs worden ingezet.istock_000009397328xsmall

8. Boeken zijn zwaar en groot en veroorzaken rugproblemen.backpack-too_full

9. Het leven zelf staat niet in een boek, waarom zou leren alleen via boeken kunnen?1087694-bigthumbnail

10. 1000 boeken over 1000 onderwerpen kunnen worden vervangen door 1 apparaat dat verbinding maakt met het internet.9353062-cartoon-smiling-desktop-computer-vector-illustration

Duidelijk.

Boeken worden bedankt voor hun diensten. Boekenmakers en boekenverkopers ook. Het was een mooie tijd.

Het onderwijs gaat verder.

Bron: Blogpost Justin Tarte


Luister naar hoe leerlingen luisteren

augustus 28, 2014

Er wordt veel gepraat over onderwijs.
Hoe het was, hoe het is, hoe het zou moeten blijven of worden.

Er wordt iets minder veel gepraat over de leerlingen.
Moet de leerling zich aanpassen aan het onderwijs? Of andersom? Of allebei een beetje?
De leerling van nu? Is die anders dan de leerling van een tijdje geleden?
De leerling van morgen? Is die anders dan de leerling van nu?

Ik weet het niet.

Ik weet het niet.

Ik heb wel ideeën.

Maar die uitleggen is lastig.
Wat niet wil zeggen dat ik het niet ga en blijf proberen.

Zeggen dat iets niet goed is is zinloos, voor ieder ander dan degene die het zegt.

Ik was deze vakantie in Frankrijk op vakantie.
In een huisje zonder WiFi en alleen als de zon en de wolken en de wind goed stonden 3g.
Er was geen TV, wel een radio.
Op die radio hoorde ik een liedje, best wel vaak, dat bij terugkomst in Nederland de nummer één van Frankrijk bleek te zijn. Ik vond het wel een leuk liedje, dus ik zocht het op zodra ik terug was.

Er bleken meerdere versies.
Een origineel en één bewerkt door een dj.

Ik bedacht me tijdens het luisteren dat dit een audiovisuele weergave was van de verschillende talen die leerlingen en docenten soms spreken. We horen elkaar helaas te vaak niet.

En bedenk. Bij het luisteren/bekijken van onderstaande video’s: de tekst /inhoud/content verandert NIET!
De boodschap dus ook niet.

Het origineel:

 

De bewerking:

Wat verandert er wel?

Het aantal keren dat er naar deze muziek is geluisterd!

De eerste versie, het origineel: 140 duizend
De tweede versie, die is bewerkt: 20 miljoen

Luister naar je leerlingen, speel hun muziek, dan luisteren zij naar jou. Omdat jij hen begrijpt, omdat jij hen serieus neemt. En zij jou dus ook.

Als je wilt dat ze luisteren spreek dan hun taal. Eis niet dat zij eerst de jouwe leren. Bewerk je originele versie. Het gaat niet om jouw smaak, het gaat om die van hen.


Leren door te testen, niet afleren door te toetsen

augustus 3, 2014

Start test 2014-08-03_1317

Toetsen staan recent meer dan gemiddeld ter discussie in het onderwijs. Er is een stroming die meer wil toetsen of meer gestandaardiseerd wil toetsen. Er is een stroming die minder wil toetsen of in ieder geval minder gestandaardiseerd. Er is een stroming die zich niet laat horen en het ofwel goed vindt zoals het is ofwel er zich niet druk over maakt.

Ik zou hier graag een onderscheid willen aanbrengen tussen testen en toetsen.

En dan pleit ik voor vaker testen en minder vaak toetsen.

Bezwaren die worden gemaakt tegen het afnemen van toetsen zijn dat zij tijd kosten, dat zij leerlingen onder druk zetten, dat zij iets meten zonder dat precies wordt geweten wat, dat zij cijfers genereren die een (absolute) waarde suggereren die er niet is of kan zijn, dat zij veel zaken die belangrijk zijn bij leren niet of nauwelijks (kunnen) bevragen. Toetsen worden ervaren als instrumenten om af te rekenen. Van het toetsen zelf wordt meestal niets geleerd. Toetsen, vooral gestandaardiseerd toetsen, leidt tot leren voor de toets.

Op zijn best worden toetsen gebruikt om leren te meten.

Dat zou veel meer kunnen zijn. Als er anders mee zou worden omgegaan. Als toetsen testen zouden worden.

Testen kunnen ook leiden tot leren.

Veel onderzoek laat zien dat veel van wat geleerd is snel weer wordt vergeten. Testen kunnen er voor zorgen dat dit minder het geval is en dat de retentie van kennis en informatie wordt verhoogd.

In een studie werd leerlingen een stuk  tekst aangeboden om te lezen. Vervolgens werd over een aantal passages uit de tekst een test afgenomen. De leerlingen werd gevraagd op te schrijven wat zij nog wisten van deze passages, dit bleek ongeveer 70%. De andere passages werden niet getest maar deze werden wel herlezen. Op deze manier werd de volledige tekst dus twee maal aangeboden. In een vervolgtest, 2 dagen of een week later, bleek dat de passages die waren getest veel beter waren onthouden dan de passages die waren herlezen.

De verklaring voor de resultaten is dat leerlingen die getest worden worden gedwongen informatie uit het geheugen op te halen en te gebruiken. Verschillende manieren van testen, indien correct uitgevoerd, zetten leerlingen aan om deze vaardigheid  te oefenen. Dit wijkt af van veel activiteiten die leerlingen in de klas moeten uitvoeren, luisteren, lezen, opdrachten maken met het boek erbij, welke vooral gericht zijn op het verkrijgen en opslaan van informatie. De toegenomen retentie na het afnemen van een test, het zogenaamde ‘testing effect’ of ‘retrieval practice effect’, versterkt het leren in de klas en zorgt voor een beter vastleggen in het geheugen.

Dit klinkt nogal vanzelfsprekend en dat is het tot op zekere hoogte ook. Toch wordt deze techniek nog weinig toegepast. Een uitdaging hierbij wordt gevormd door de vraag hoe dit soort testen structureel en effectief kunnen worden ingebouwd in een lesprogramma.

Onderzoek laat zien dat het belangrijk is dat de testen een vast onderdeel gaan vormen van de lessen en de manier waarop er wordt geleerd. De inzet hoeft niet altijd hoog moet zijn. Het hoeft niet onvoldoende/voldoende te zijn of zelfs voorzien te worden van een cijfer. Leerlingen in klassen die deze techniek gebruiken raken er aan gewend en maken het, zelfs na aanvankelijk sceptisch te zijn geweest, tot een onderdeel van hun routine. Zij leren steeds een beetje meer gedurende het jaar of het semester, een beetje zoals samengestelde rente, en aan het eind is een beetje studeren voldoende en er is niet langer een noodzaak tot blokken voor de toets.

Het systeem van het op deze manier leren door informatie uit het geheugen op te halen blijkt positief beïnvloed door een juiste spreiding van de testen, zodat een klein beetje vergeten kan optreden. De toegenomen inspanning nodig om de informatie terug te halen maakt het leren nog sterker. Ditzelfde geldt voor het variëren van de manieren waarop testen worden afgenomen.

Bij het toepassen van het onderzoek in de praktijk, op een middelbare school in Columbia, Illinois, bleek dat het leerlingen een gemiddelde van A- haalden voor stof die in de klas behandeld was en waar vervolgens drie keer een test over was afgenomen, vergeleken met een C+ voor stof die op dezelfde manier was behandeld en daarna drie keer opnieuw bekeken zonder te testen. Het voordeel van het afnemen van de testen was acht maanden later nog steeds aanwezig.

Onderzoek toont de waarde van minder toetsen en meer testen. Testen als een vast onderdeel van het leren. Meer, en meer gestandaardiseerd, toetsen leidt tot meer leren voor de toets. Meer en gevarieerd testen leidt tot meer leren en langer onthouden. Testen kunnen voor leerlingen een leidraad vormen om een heel jaar lang te leren en te leren leren, te ontdekken waar kennis en vaardigheden ontbreken en hier op bij te sturen. Het is waardevol voor docenten om leerlingen de voordelen van testen te laten ervaren, zodat zij de hiermee gewoontes kunnen ontwikkelen die tot succesvol leren leiden, een leven lang.

 

Eindtoets kleur 2014-08-03_1311

Bronnen:
How Tests Make Us Smarter, NY Times, Sunday Review, 18 July 2014, Henry L. Roedinger III


Find your mountain, go climb it!

juli 28, 2014

mt_kilimanjaro_122006

Recent heb ik hier geschreven over Genius Hour, tijd die door leerlingen volledig zelf mag worden ingevuld. Genius Hour gaat uit van het principe dat elke leerling unieke kwaliteiten bezit en geeft een keuze in wat en hoe te leren. Genius Hour wordt ook wel 20Time genoemd. Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een vervolgpost over de presentaties van de leerlingen en de ervaringen die zij en ik hebben opgedaan. Maar dat gaat nog even duren.

Tot die tijd wil ik graag het woord geven aan één van die geniën. Het is niet een van mijn leerlingen, maar wel een leerling die perfect weet te beschrijven wat het belang is van het geven aan ruimte voor leerlingen:

“Find your mountain. Go climb it.

The road to Mount Kilimanjaro”

door Kittie McKay

“I have gone to school my whole life. But this year something strange happened to me. I didn’t just learn, I got inspired. Inspiration is the key to this whole education process.”

“And we have this teacher. And he presents this assignment, where you can do anything, be anyone, go anywhere, and most importantly, dream anything.”

“How do you choose? What are my goals? What is my passion?”

“So, I did my homework.” :)

“It may sound pretty easy but it was a huge learning experience for me.”

“But I am telling you this because this whole experience has forced me out of my comfort zone. I was, quite literally, selling my goals and dreams to people.”

“I learned that in order to find your mountain, that may involve stressing your very ideas in your head, on the computer, on paper, in order to come up with something pretty awesome. But then you will be able to take it to your marketplace with all the enthusiasm and passion you have to get the job done.”

“This has been the biggest growing experience I have ever had in a eight month time period. I learned about my strengths, my weaknesses, what I am truly passionate about, who I want to become, and how to overal I can become the best Kitty McKay I can be.”

“I worked harder socially, academically, physically and spiritually.”

“Not only does this opportunity give kids time to discover something that they love, it may also be the biggest growing experience that they ever have.”

“Kid’s creativity needs to be nurtured, not trained out of them.”

“We need a chance to learn in our own way, not the standard.”

“Why not be more than the product of mass production?”

“So often, kids just go through the motions of everyday schoolday, and never even realize their full potential.”

“And that is why 20Time should be implemented in all schools, because the opportunity to find your mountain is priceless.”

 

mauna_kea

 


Ze zijn moe, en kunnen wel rekenen!

juli 1, 2014

De afgelopen twee weken zijn er bij ons op school, net als op vele andere, toetsweken geweest.

  • Docenten maken toetsen.
  • Leerlingen leren voor toetsen.
  • Leerlingen maken toetsen.
  • Docenten kijken na.
  • Docenten voeren cijfers in.
  • Er zijn mensen blij.

Gewoon, onderwijs dus. Zou je zeggen.

Voor de laatste toetsweek zijn er ook de laatste lessen. Dan kan al op woensdag het geval zijn, of zelfs op dinsdag.

‘Meneer, dit is de laatste les. Gaan we film kijken?’

‘Ziet dit er uit als een bioscoop?’

‘Maar bij de andere drie lessen vandaag mocht het wel.’

‘Dan hadden jullie daar alle stof al af, waarschijnlijk.’

‘Nee hoor, maar de docent zei dat we dat ook wel thuis konden doen.’ (hier ga ik nog eens op terugkomen…, dat vind ik namelijk ook…)

‘Dat zou heel wel kunnen. Maar doordat wij de laatste drie lessen tijd hebben verloren omdat een aantal van jullie de presentaties niet volgens afspraak hadden klaarstaan en we daar veel tijd aan verloren hebben geldt dat voor deze les helaas niet.’

‘Maar wij zijn zo moe!’

‘Dus jullie zijn moe geworden van 3 uur naar films kijken? Dan zullen we dat nu maar niet maar gaan doen.’

Gewoon, onderwijs dus. Zou je zeggen.

‘Nee, wij zijn moe van het hele jaar. De hele dag opletten. En iedere docent die denkt dat hij het belangrijkste vak heeft. En dat wij nog thuis nog wel een uurtje aan zijn vak kunnen besteden omdat hij/zij het zo nodig vindt het hele uur vol te kletsen.’

‘Dat snap ik helemaal! Maar hebben jullie voor mijn vak ooit veel huiswerk moeten maken?’

‘Nee. Maar dat maakt niet uit. Het gaat om het totaal. We zijn gewoon moe.’

‘Dat snap ik. Maar volgende week is de toetsweek en vandaag gaan we nog een aantal lastige zaken langslopen. Dat is namelijk mijn werk. Beslissen wanneer het nodig is en wanneer het kan. Wanneer wat. En nu is het nodig.’

De leerlingen vallen stil.

De les gaat natuurlijk gewoon door.

De leerlingen doen mee. Dat hun opzet is mislukt zijn ze snel vergeten. Op die ene na dan, die demonstratief met het hoofd op de bank blijft liggen. Dat is geen probleem. Die kan het zonder uitleg en extra voorbeelden. Maar de meesten in deze klas niet. Al zouden ze dat nog zo graag willen.

Aan het eind van de les stel ik een niet onbelangrijke vraag, die vaak, om welke reden dan ook, tijd dus meestal, niet gesteld wordt.

‘Wie heeft er van deze les iets geleerd?’

Meer dan de helft steekt hun hand op.

‘Wie denkt dat hij/zij door deze les een hoger cijfer voor de toets gaat halen?’

Meer dan de helft steekt hun hand op.

Leren loslaten tegeltje-kind-leren-fietsen

De toetsweek volgt. Ik moet surveilleren. Ik sta in de gang voor de klas en spreek met leerlingen voor de deur.

‘Ik was echt te moe om nog te leren, meneer. Waarom moeten we nu aan het eind van het jaar voor alle vakken nog een toets gaan maken?’

Een goede vraag en ik val even stil.

‘Het is echt te veel,’ voegt een andere leerling toe.

‘Weet U wel hoe het is om 8 uur lang elke dag naar leraren te moeten opletten en naar leraren te luisteren”, voegt leerling drie toe.

Ik probeer een antwoord te formuleren en het lukt me om de leerlingen te laten luisteren.

‘Ja, dat weet ik.’ En ik ets nogmaals in mijn geheugen dit nooit te vergeten.

‘Gaat de toets moeilijk worden?’. Leerling vier, linksachter stelt een schijnbaar concrete vraag.

‘Nee, niet als je geleerd hebt,’ is mijn standaard antwoord, en dat klopt in mijn geval ook wel.

De eerste leerling die mij aansprak doet een kleine stap naar voren.

‘Nou, ik heb het uitgerekend en voor alle vakken behalve wiskunde heb ik aan een 1,2 genoeg deze toetsweek.’

‘Grappig, dat je wel kunt rekenen maar dan voor wiskunde toch meer dan een 1,2 nodig heb,’ kom ik, toch weer docerend, terug.

‘Ik heb alleen voor Duits een 3,4 nodig, de rest maakt niet uit.’

‘Ik voor geschiedenis, een 4,2. En voor aardrijkskunde een 3,8.’

‘Ik voor Nederlands een 1.8, voor Frans een 4,7 en voor Duits een 5,2. Dus ik heb alleen voor Duits geleerd vandaag.’

Gewoon, onderwijs dus. Zou je kunnen zeggen.

Je zou het ook anders kunnen zeggen.

Niet gewoon. Onderwijs. Dus.

Ho. Ho. Ho.

Dat zou best een goed einde van deze bijdrage zijn geweest.

Hoe liep het nu echt af?

Voor mijn vak en deze klassen?

De leerlingen die ik sprak hadden allemaal een (ruime) voldoende.

Zij hadden echt wel geleerd. Ondanks hun woorden. Ondanks hun vermoeidheid. Zij waren betrokken. En zij gaven een signaal.

Wat zijn mensen toch wonderlijke wezens.

Laten wij zorgen dat zij dit blijven.

Daar is geen rekentoets voor nodig. Als het nodig is kunnen leerlingen prima rekenen.

Kunnen ze ook rekenen op jou?

rekenenen op jouw! animaatjes-rekenen-69059

 


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.466 andere volgers

%d bloggers like this: