Leren door te testen, niet afleren door te toetsen

augustus 3, 2014

Start test 2014-08-03_1317

Toetsen staan recent meer dan gemiddeld ter discussie in het onderwijs. Er is een stroming die meer wil toetsen of meer gestandaardiseerd wil toetsen. Er is een stroming die minder wil toetsen of in ieder geval minder gestandaardiseerd. Er is een stroming die zich niet laat horen en het ofwel goed vindt zoals het is ofwel er zich niet druk over maakt.

Ik zou hier graag een onderscheid willen aanbrengen tussen testen en toetsen.

En dan pleit ik voor vaker testen en minder vaak toetsen.

Bezwaren die worden gemaakt tegen het afnemen van toetsen zijn dat zij tijd kosten, dat zij leerlingen onder druk zetten, dat zij iets meten zonder dat precies wordt geweten wat, dat zij cijfers genereren die een (absolute) waarde suggereren die er niet is of kan zijn, dat zij veel zaken die belangrijk zijn bij leren niet of nauwelijks (kunnen) bevragen. Toetsen worden ervaren als instrumenten om af te rekenen. Van het toetsen zelf wordt meestal niets geleerd. Toetsen, vooral gestandaardiseerd toetsen, leidt tot leren voor de toets.

Op zijn best worden toetsen gebruikt om leren te meten.

Dat zou veel meer kunnen zijn. Als er anders mee zou worden omgegaan. Als toetsen testen zouden worden.

Testen kunnen ook leiden tot leren.

Veel onderzoek laat zien dat veel van wat geleerd is snel weer wordt vergeten. Testen kunnen er voor zorgen dat dit minder het geval is en dat de retentie van kennis en informatie wordt verhoogd.

In een studie werd leerlingen een stuk  tekst aangeboden om te lezen. Vervolgens werd over een aantal passages uit de tekst een test afgenomen. De leerlingen werd gevraagd op te schrijven wat zij nog wisten van deze passages, dit bleek ongeveer 70%. De andere passages werden niet getest maar deze werden wel herlezen. Op deze manier werd de volledige tekst dus twee maal aangeboden. In een vervolgtest, 2 dagen of een week later, bleek dat de passages die waren getest veel beter waren onthouden dan de passages die waren herlezen.

De verklaring voor de resultaten is dat leerlingen die getest worden worden gedwongen informatie uit het geheugen op te halen en te gebruiken. Verschillende manieren van testen, indien correct uitgevoerd, zetten leerlingen aan om deze vaardigheid  te oefenen. Dit wijkt af van veel activiteiten die leerlingen in de klas moeten uitvoeren, luisteren, lezen, opdrachten maken met het boek erbij, welke vooral gericht zijn op het verkrijgen en opslaan van informatie. De toegenomen retentie na het afnemen van een test, het zogenaamde ‘testing effect’ of ‘retrieval practice effect’, versterkt het leren in de klas en zorgt voor een beter vastleggen in het geheugen.

Dit klinkt nogal vanzelfsprekend en dat is het tot op zekere hoogte ook. Toch wordt deze techniek nog weinig toegepast. Een uitdaging hierbij wordt gevormd door de vraag hoe dit soort testen structureel en effectief kunnen worden ingebouwd in een lesprogramma.

Onderzoek laat zien dat het belangrijk is dat de testen een vast onderdeel gaan vormen van de lessen en de manier waarop er wordt geleerd. De inzet hoeft niet altijd hoog moet zijn. Het hoeft niet onvoldoende/voldoende te zijn of zelfs voorzien te worden van een cijfer. Leerlingen in klassen die deze techniek gebruiken raken er aan gewend en maken het, zelfs na aanvankelijk sceptisch te zijn geweest, tot een onderdeel van hun routine. Zij leren steeds een beetje meer gedurende het jaar of het semester, een beetje zoals samengestelde rente, en aan het eind is een beetje studeren voldoende en er is niet langer een noodzaak tot blokken voor de toets.

Het systeem van het op deze manier leren door informatie uit het geheugen op te halen blijkt positief beïnvloed door een juiste spreiding van de testen, zodat een klein beetje vergeten kan optreden. De toegenomen inspanning nodig om de informatie terug te halen maakt het leren nog sterker. Ditzelfde geldt voor het variëren van de manieren waarop testen worden afgenomen.

Bij het toepassen van het onderzoek in de praktijk, op een middelbare school in Columbia, Illinois, bleek dat het leerlingen een gemiddelde van A- haalden voor stof die in de klas behandeld was en waar vervolgens drie keer een test over was afgenomen, vergeleken met een C+ voor stof die op dezelfde manier was behandeld en daarna drie keer opnieuw bekeken zonder te testen. Het voordeel van het afnemen van de testen was acht maanden later nog steeds aanwezig.

Onderzoek toont de waarde van minder toetsen en meer testen. Testen als een vast onderdeel van het leren. Meer, en meer gestandaardiseerd, toetsen leidt tot meer leren voor de toets. Meer en gevarieerd testen leidt tot meer leren en langer onthouden. Testen kunnen voor leerlingen een leidraad vormen om een heel jaar lang te leren en te leren leren, te ontdekken waar kennis en vaardigheden ontbreken en hier op bij te sturen. Het is waardevol voor docenten om leerlingen de voordelen van testen te laten ervaren, zodat zij de hiermee gewoontes kunnen ontwikkelen die tot succesvol leren leiden, een leven lang.

 

Eindtoets kleur 2014-08-03_1311

Bronnen:
How Tests Make Us Smarter, NY Times, Sunday Review, 18 July 2014, Henry L. Roedinger III


Find your mountain, go climb it!

juli 28, 2014

mt_kilimanjaro_122006

Recent heb ik hier geschreven over Genius Hour, tijd die door leerlingen volledig zelf mag worden ingevuld. Genius Hour gaat uit van het principe dat elke leerling unieke kwaliteiten bezit en geeft een keuze in wat en hoe te leren. Genius Hour wordt ook wel 20Time genoemd. Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een vervolgpost over de presentaties van de leerlingen en de ervaringen die zij en ik hebben opgedaan. Maar dat gaat nog even duren.

Tot die tijd wil ik graag het woord geven aan één van die geniën. Het is niet een van mijn leerlingen, maar wel een leerling die perfect weet te beschrijven wat het belang is van het geven aan ruimte voor leerlingen:

“Find your mountain. Go climb it.

The road to Mount Kilimanjaro”

door Kittie McKay

“I have gone to school my whole life. But this year something strange happened to me. I didn’t just learn, I got inspired. Inspiration is the key to this whole education process.”

“And we have this teacher. And he presents this assignment, where you can do anything, be anyone, go anywhere, and most importantly, dream anything.”

“How do you choose? What are my goals? What is my passion?”

“So, I did my homework.” :)

“It may sound pretty easy but it was a huge learning experience for me.”

“But I am telling you this because this whole experience has forced me out of my comfort zone. I was, quite literally, selling my goals and dreams to people.”

“I learned that in order to find your mountain, that may involve stressing your very ideas in your head, on the computer, on paper, in order to come up with something pretty awesome. But then you will be able to take it to your marketplace with all the enthusiasm and passion you have to get the job done.”

“This has been the biggest growing experience I have ever had in a eight month time period. I learned about my strengths, my weaknesses, what I am truly passionate about, who I want to become, and how to overal I can become the best Kitty McKay I can be.”

“I worked harder socially, academically, physically and spiritually.”

“Not only does this opportunity give kids time to discover something that they love, it may also be the biggest growing experience that they ever have.”

“Kid’s creativity needs to be nurtured, not trained out of them.”

“We need a chance to learn in our own way, not the standard.”

“Why not be more than the product of mass production?”

“So often, kids just go through the motions of everyday schoolday, and never even realize their full potential.”

“And that is why 20Time should be implemented in all schools, because the opportunity to find your mountain is priceless.”

 

mauna_kea

 


Het Nieuwe Leren, een klein praktisch voorbeeldje

juli 6, 2014

Loesje Het Nieuwe LerenAan het eind van het schooljaar zijn er altijd wel een aantal zaken die leerlingen nog moeten inhalen of mogen herkansen. Gemiste opdrachten, gemiste toetsen, slecht gemaakte opdrachten, slecht gemaakte toetsen.

Ik had er dit jaar een aantal van deze.

Eén hiervan betrof de mogelijkheid om een aan het begin van het jaar slecht gemaakte toets, voor een vak dat al halverwege het jaar was afgesloten, aan het eind van het jaar ‘opnieuw’ te maken. Het betrof hier één leerling. Hij had het vak met een 5 afgesloten en dit zou hem mogelijk/waarschijnlijk beperken in zijn mogelijkheden bij de overgang.

Met deze leerling heb ik voor de uitvoer hiervan de volgende afspraken gemaakt voor op de inhaaldag.

1. De leerling krijgt een aantal verwerkingsopdrachten van telkens 1 lesuur.
2. De opdrachten worden digitaal aangeboden, via het LMS of de ELO Edmodo (meer info te vinden in een eerdere post: Edmodo, wat het is en dat het werkt). Ze zijn voorzien van de nodige bronnen.
3. De opdrachten worden ingeleverd als Google Documenten in een Google Drive map, die de leerling al eerder heeft aangemaakt tijdens de lessen en die met mij gedeeld is.
4. De leerling levert de opdracht in op Edmodo en geeft hierbij aan of hij nog vragen heeft.
5. De leerling krijgt feedback op zijn werk, direct in het Google Drive document. Dit kunnen antwoorden zijn op zijn vragen maar ook correcties of aanvullingen op zijn werk.
6. Aan het eind van de serie opdrachten volgt een toets. Deze wordt digitaal afgenomen, via Edmodo. De leerling ziet wanneer hij klaar is direct de behaalde score.

De uitvoering verliep als volgt.

Ik zat thuis. Ik hoefde dus niet 70 minuten te reizen om dit te kunnen begeleiden. Ik zie dit als een voordeel. Ik had de opdrachten vooraf klaar gezet en verstrekte ze zoals afgesproken. Ondertussen keek ik ongestoord en geconcentreerd toetsen na en verwerkte ik de gegevens. Af en toe wierp ik een blik op mijn computer.

De leerling zat op school, achter een laptop, in een lokaal met andere inhalers en in aanwezigheid van een surveillant. Hij kreeg van mij de opdrachten zoals afgesproken en ging er mee aan de slag.

Ik kon op Edmodo zien wanneer de leerling een opdracht had ingeleverd.

Ik kon in de Google Drive documenten de voortgang zien van de leerling en hier direct feedback op geven. Dit was vooral in de vorm van aanvullende vragen of suggesties.

De leerling kon mijn feedback lezen en hier op reageren.

Ik kon in de Google Drive documenten live zien wat de leerling typte. Ik kon zien waar hij zichzelf corrigeerde, of soms iets goeds in iets verkeerds veranderde. (Ik zou het hebben kunnen zien wanneer hij hele stukken zou hebben gekopieerd en geplakt). Ik kon volgen hoeveel tijd hij steeds nodig had.

Voor de meeste opdrachten bleek de leerling minder dan het geplande lesuur nodig te hebben. Hij kreeg de vervolgopdrachten dan ook eerder, zodra ik zag dat hij klaar was en mijn feedback had verwerkt.

De leerling kon door zijn reacties op mijn feedback mij laten zien of hij iets verkeerd had opgeschreven of iets verkeerd had begrepen. Ik kon daarop een inschatting maken van zijn begrip en hier op reageren. Ik leerde hier zelf van waar een aantal problemen met onderdelen van deze stof bij leerlingen zitten.

Ik vond een goede manier van werken en denk dat bovenstaand een klein praktisch voorbeeldje is van wat Het Nieuwe Leren zou kunnen zijn. Hier is vooral het onderdeel plaats-onafhankelijk gebruikt. Hetzelfde zou prima tijd-onafhankelijk kunnen worden uitgevoerd. Het betrof hier nu slechts één leerling, maar met meerdere zou middels de feedback ook prima gedifferentieerd kunnen worden.

De leerling was blij met de geboden mogelijkheid.

Blogpost Het Nieuwe Leren Edmodo 2014-07-06_1502

En behaalde het resultaat dat hij wenste op de afsluitende toets.

Blogpost Het Nieuwe Leren cijfers 2014-07-06_1512

 


Ze zijn moe, en kunnen wel rekenen!

juli 1, 2014

De afgelopen twee weken zijn er bij ons op school, net als op vele andere, toetsweken geweest.

  • Docenten maken toetsen.
  • Leerlingen leren voor toetsen.
  • Leerlingen maken toetsen.
  • Docenten kijken na.
  • Docenten voeren cijfers in.
  • Er zijn mensen blij.

Gewoon, onderwijs dus. Zou je zeggen.

Voor de laatste toetsweek zijn er ook de laatste lessen. Dan kan al op woensdag het geval zijn, of zelfs op dinsdag.

‘Meneer, dit is de laatste les. Gaan we film kijken?’

‘Ziet dit er uit als een bioscoop?’

‘Maar bij de andere drie lessen vandaag mocht het wel.’

‘Dan hadden jullie daar alle stof al af, waarschijnlijk.’

‘Nee hoor, maar de docent zei dat we dat ook wel thuis konden doen.’ (hier ga ik nog eens op terugkomen…, dat vind ik namelijk ook…)

‘Dat zou heel wel kunnen. Maar doordat wij de laatste drie lessen tijd hebben verloren omdat een aantal van jullie de presentaties niet volgens afspraak hadden klaarstaan en we daar veel tijd aan verloren hebben geldt dat voor deze les helaas niet.’

‘Maar wij zijn zo moe!’

‘Dus jullie zijn moe geworden van 3 uur naar films kijken? Dan zullen we dat nu maar niet maar gaan doen.’

Gewoon, onderwijs dus. Zou je zeggen.

‘Nee, wij zijn moe van het hele jaar. De hele dag opletten. En iedere docent die denkt dat hij het belangrijkste vak heeft. En dat wij nog thuis nog wel een uurtje aan zijn vak kunnen besteden omdat hij/zij het zo nodig vindt het hele uur vol te kletsen.’

‘Dat snap ik helemaal! Maar hebben jullie voor mijn vak ooit veel huiswerk moeten maken?’

‘Nee. Maar dat maakt niet uit. Het gaat om het totaal. We zijn gewoon moe.’

‘Dat snap ik. Maar volgende week is de toetsweek en vandaag gaan we nog een aantal lastige zaken langslopen. Dat is namelijk mijn werk. Beslissen wanneer het nodig is en wanneer het kan. Wanneer wat. En nu is het nodig.’

De leerlingen vallen stil.

De les gaat natuurlijk gewoon door.

De leerlingen doen mee. Dat hun opzet is mislukt zijn ze snel vergeten. Op die ene na dan, die demonstratief met het hoofd op de bank blijft liggen. Dat is geen probleem. Die kan het zonder uitleg en extra voorbeelden. Maar de meesten in deze klas niet. Al zouden ze dat nog zo graag willen.

Aan het eind van de les stel ik een niet onbelangrijke vraag, die vaak, om welke reden dan ook, tijd dus meestal, niet gesteld wordt.

‘Wie heeft er van deze les iets geleerd?’

Meer dan de helft steekt hun hand op.

‘Wie denkt dat hij/zij door deze les een hoger cijfer voor de toets gaat halen?’

Meer dan de helft steekt hun hand op.

Leren loslaten tegeltje-kind-leren-fietsen

De toetsweek volgt. Ik moet surveilleren. Ik sta in de gang voor de klas en spreek met leerlingen voor de deur.

‘Ik was echt te moe om nog te leren, meneer. Waarom moeten we nu aan het eind van het jaar voor alle vakken nog een toets gaan maken?’

Een goede vraag en ik val even stil.

‘Het is echt te veel,’ voegt een andere leerling toe.

‘Weet U wel hoe het is om 8 uur lang elke dag naar leraren te moeten opletten en naar leraren te luisteren”, voegt leerling drie toe.

Ik probeer een antwoord te formuleren en het lukt me om de leerlingen te laten luisteren.

‘Ja, dat weet ik.’ En ik ets nogmaals in mijn geheugen dit nooit te vergeten.

‘Gaat de toets moeilijk worden?’. Leerling vier, linksachter stelt een schijnbaar concrete vraag.

‘Nee, niet als je geleerd hebt,’ is mijn standaard antwoord, en dat klopt in mijn geval ook wel.

De eerste leerling die mij aansprak doet een kleine stap naar voren.

‘Nou, ik heb het uitgerekend en voor alle vakken behalve wiskunde heb ik aan een 1,2 genoeg deze toetsweek.’

‘Grappig, dat je wel kunt rekenen maar dan voor wiskunde toch meer dan een 1,2 nodig heb,’ kom ik, toch weer docerend, terug.

‘Ik heb alleen voor Duits een 3,4 nodig, de rest maakt niet uit.’

‘Ik voor geschiedenis, een 4,2. En voor aardrijkskunde een 3,8.’

‘Ik voor Nederlands een 1.8, voor Frans een 4,7 en voor Duits een 5,2. Dus ik heb alleen voor Duits geleerd vandaag.’

Gewoon, onderwijs dus. Zou je kunnen zeggen.

Je zou het ook anders kunnen zeggen.

Niet gewoon. Onderwijs. Dus.

Ho. Ho. Ho.

Dat zou best een goed einde van deze bijdrage zijn geweest.

Hoe liep het nu echt af?

Voor mijn vak en deze klassen?

De leerlingen die ik sprak hadden allemaal een (ruime) voldoende.

Zij hadden echt wel geleerd. Ondanks hun woorden. Ondanks hun vermoeidheid. Zij waren betrokken. En zij gaven een signaal.

Wat zijn mensen toch wonderlijke wezens.

Laten wij zorgen dat zij dit blijven.

Daar is geen rekentoets voor nodig. Als het nodig is kunnen leerlingen prima rekenen.

Kunnen ze ook rekenen op jou?

rekenenen op jouw! animaatjes-rekenen-69059

 


Hoe het afliep

juli 1, 2014

Recent heb ik hier twee bijdragen geplaatst over het eindexamen, en dan vooral het bepalen van de kwaliteit van het geleverde werk middels een cijfer: Eindexamen, houden aan het foute antwoordmodel en N-term terreur.

Ik heb daar de nodige reacties op ontvangen en beloofd in ieder geval op de afloop terug te komen.

Kort wat voorafging:

- Ik had één leerling die het cijfer 5.45 kreeg toebedeeld als combinatiecijfer van schoolexamen en centraal examen. Dit omdat zij één punt te kort kwam op het centraal examen voor een cijfer van 5,50. De tweede corrector vond dat wij ons aan het, ook in zijn ogen, foute antwoordmodel moesten houden, omdat de N-term de onvolkomenheden hierin zou corrigeren. Mijn leerling moest hierdoor in het tweede tijdvak opnieuw examen doen. Zij zou anders niet slagen.

- Ik had overigens ook twee leerlingen die een 6,45, respectievelijk een 7,45 kregen toebedeeld, beide ook omdat zij één punt te kort kwamen op het centraal examen. Beide kozen er ook voor om te herkansen, om zo hun kansen op de gewenste vervolgstudie te vergroten.

Het resultaat:

Met de leerling die moest slagen heb ik drie dagen lang een aantal uur per dag besteed aan het herhalen van de stof en de zaken die deze leerling hierin moeilijk vond. Wij hebben hierbij het door deze leerling gemaakte examen ook nauwkeurig bekeken: wat was er fout en waarom én wat was er fout gerekend en waarom? We hebben heel veel tijd besteed aan het leren geven van het gewenste antwoord. Wij hebben geleerd om de toets goed te maken.

Wat hierbij lastig was dat ik niet wist en niet kon weten en nooit zal weten waarop de toegepaste N-term bij dit examen uiteindelijk was gebaseerd. Ik zou dat graag alsnog weten, zodat ik deze kennis kan gebruiken om mijn leerlingen in de toekomst beter voor te bereiden.

De N-term wordt bepaald nadat het eindexamen is gemaakt. Tenzij, het eindexamen in het tweede tijdvak wordt gemaakt. De N-term voor het tweede tijdvak wordt bekend gemaakt tegelijkertijd met die van het eerste tijdvak. In dit geval was de N-term voor het eerste tijdvak 0,7 en was de, nu wel vooraf bepaalde, N-terrm voor het tweede tijdvak op 0,6 gesteld.

De herkansingen werden gemaakt en ik heb ze dezelfde dag nagekeken, omdat zij de volgende dag moesten worden opgestuurd naar de tweede corrector. De tweede corrector heeft ze nagekeken en we hebben contact gehad over het volgens het antwoordmodel toekennen van punten aan de gegeven antwoorden. We verschilden van mening maar kwamen er uit.

De toets van het tweede tijdvak vond ik wat moeilijker. De N-term bleek ook te zijn aangepast. Naar 0,7.

Mijn leerling haalde een voldoende en is geslaagd.

Geslaagd Muuk_geslaagd

Een van mijn twee andere leerlingen scoorde ook hoger en behaalde het gestelde doel.

Twee mensen die ik ken hebben een fikse hoeveelheid tijd besteed aan het laten zien dat zij, naast het in bezit van de vereiste hoeveelheid kennis en vaardigheden, ook in staat zijn om de toets goed te maken. De derde is dit niet gelukt.

Het is mij onbekend hoeveel mensen in de  directe omgeving van mijn leerlingen zich zorgen hebben gemaakt over de uitkomsten en zich tijd. De ouders ongetwijfeld, de rest van de familie, de vrienden.

Ik heb de ondersteuning aan mijn leerling gedaan tussen alle andere standaard werkzaamheden door. Deze bestonden uit het maken van toetsen, het surveilleren tijdens de toetsweek, gesprekken met leerlingen over hun profielwerkstuk, gesprekken met mentor leerlingen over hun keuzes.

Ik klaag niet over het feit dat ik hieraan tijd heb besteed, ik deed het met liefde en ben blij met het resultaat.

Maar het had niet gehoeven.

Ik ben niet blij met hoe het is verlopen dit jaar. Ik kon niet genieten van de diploma uitreiking en had veel moeite dit te verbergen voor de leerlingen. Ik hoop dat dit gelukt is. Speciaal voor die ene leerling. Die speciale leerling.

Het had echt niet gehoeven.

geslaagd-2

 

 

 


Genius Hour? You’re a genius and you get an hour!

juni 13, 2014

Genius-Hour-Logo11

Genius Hour is tijd die door leerlingen volledig zelf mag worden ingevuld. Genius Hour gaat uit van het principe dat elke leerling unieke kwaliteiten bezit en geeft een keuze in wat en hoe te leren.

Op onze school wordt in klas 1 en 2 het leergebied Mens en Natuur gegeven. Dit is een combinatie van de vakken biologie, natuurkunde en scheikunde. Voor dit leergebied zijn 4 lesuren van 45 minuten per week beschikbaar. Twee uren zijn als blokuur ingeroosterd, zodat we practica kunnen uitvoeren. Dit jaar heb ik drie parallel klassen 2-VWO, een collega heeft de vierde 2-VWO klas.

Dit jaar hebben we besloten de uren voor het onderzoek anders in te zetten en de keuze nog veel meer bij de leerling te leggen: gedurende het grootste deel van het jaar mogen zij één uur per week werken aan een door henzelf gekozen onderwerp. Dit onder het motto:

You’re a Genius and you get an Hour’.

Het ontstaan van Genius Hour.

Genius Hour quote botten 2014-06-12_1959Bij Google mogen werknemers 20% van hun tijd besteden aan zelf gekozen projecten. Het wordt gezegd dat 50% van de succesvolle producten gedurende deze 20% time zijn ontwikkeld. Genius Hour is geboren onder andere vanuit deze gedachte. Maar bijvoorbeeld ook in het verlengde van het boek Drive van Daniel Pink, waarin als algemene kenmerken voor motivatie van mensen om iets te doen de begrippen autonomie, meesterschap en zingeving worden beschreven. Verschillend docenten hebben onafhankelijk van elkaar Genius Hour in het onderwijs geïntroduceerd,  waarbij veel krediet wordt gegeven aan Angela Maiers en Amy Sandwold en hun boek The Passion-driven Classroom.

Genius Hour geeft leerlingen de kans zelf te ontdekken, zelf te ervaren, zelf stappen te zetten. Het creëert de mogelijkheid tot variatie in leerproces, uitvoering en presentatie. Het daagt leerlingen uit en leert ze om te gaan met vrijheid. Genius Hour biedt de mogelijkheid passie leidend te laten zijn voor leren.

genius

Er is geen handleiding, wel een paar richtlijnen:
– Het onderwerp moet binnen Mens en Natuur passen.
– Er moet iets geleerd worden, er dient dus ook informatie gezocht te worden.
– Bij voorkeur wordt er iets gemaakt of worden er proefjes gedaan.
– Bij voorkeur wordt in groepjes gewerkt.
– Er is geen wekelijks aangewezen uur voor Genius Hour
– Er mag ook meer (of minder) dan één uur per week aan besteedt worden.
– Er moet iets gepresenteerd worden, de vorm hierbij is niet voorgeschreven.
– De klasgenoten moeten van de presentatie iets leren.

Genius Hour quote trillingen 2014-06-12_1959De leerlingen krijgen geen stappenplan, geen map. Wel moeten zij hun vorderingen bijhouden in een Google Drive document, dat zij met de docent delen. De beoordeling is vooral gebaseerd op de het proces, minder op de presentatie.

Ervaringen

Bij de aankondiging van Genius Hour was er eerst verwarring, gepaard gaande met een hoop vragen. Dit werd al snel gevolgd door enthousiasme en wilde, onuitvoerbare plannen. Maar langzaam ontstonden plannen waar een begin mee kon worden gemaakt en er was duidelijk differentiatie. Sommige groepjes waren in de tweede les al actief aan de slag, anderen konden geen keuze maken. Soms werd er uren gesleuteld, sommigen gingen fluitend aan het werk, in andere groepen ontstond frustratie. Een goed beeld van wat Genius Hour betekent, vooral voor de leerlingen, is te vormen via de lijst met gekozen onderwerpen:

- muziekinstrumenten maken - ijs maken en verbeteren
- exoplaneten - luchtdruk
- hoe werkt effect bij voetbal? - destilleren
- hoe werkt een vliegtuig? - robot bouwen
- milieuvriendelijk huis ontwerpen - waterraket bouwen
- haar - ontwikkeling van de mens
- anorexia en obesitas - een jurk ontwerpen en maken
- bruggen bouwen van ijsstokjes - manieren om energie op te wekken
- programmeren - water splitsen
- skelet bouwen van papier-maché - vuurwerk
- misdaadspel ontwerpen en uitvoeren - het witte licht
- lego mindstorm - hypnose
- robot bouwen - de komodovaraan
- katapult bouwen - de eerste twee jaar van een kind
- (optische) illusies - (speciale) zintuigen bij dieren

Genius-Hour-sign-1gootse-2bxr3n9

Een eerste conclusie

Genius Hour is geweldig! Het duurt even voor alle leerlingen het ‘snappen’ en op gang komen, maar de meeste leerlingen vinden het fantastisch. Het omgaan met de vrijheid is soms heel fijn, sommigen vinden het heel lastig.  Leerlingen moeten erg wennen aan het feit dat niet alles klaar staat of geregeld is en dat ze zelf keuzes moeten maken en beslissingen nemen. Het lijkt af en toe een chaos (en soms is het dat ook een beetje) en leerlingen zijn niet altijd allemaal in hetzelfde lokaal, dit vereist oplettendheid.

Genius Hour quote voetbal 2014-06-12_1959Leerlingen vinden het lastig hun stappen en vorderingen te noteren.

Ook voor docenten is dit een intensief project. Er zijn veel onderwerpen die worden aangevlogen, het vereiste materiaal is niet altijd voor handen, er moet steeds worden gekozen tussen vrijlaten en sturen: de docent moet kunnen en durven loslaten en vertrouwen.

U begrijpt, we zijn erg benieuwd naar de presentaties!

Tips

Denk je er over om dit een keer te proberen: gewoon DOEN! Er kunnen naar eigen inzicht en wens altijd meer of minder kaders worden gegeven, het liefst zo min mogelijk natuurlijk. Lees vooral ook de informatie bij de verschillende links.

Denk niet dat Genius Hour alleen bij ‘praktische vakken’ kan worden toegepast. Bij talen, geschiedenis, aardrijkskunde of eigenlijk alle vakken kunnen leerlingen een verhaal of boek verbeelden, een toneelstuk schrijven, een animatie of videoclip of liedje maken, een journaal of kookprogramma maken, zich volledig verdiepen in een land of een onderwerp etc. Leerlingen zijn ontzettend creatief, geef ze de kans om dit te laten zien!

Genius Hour quote bloed 2014-06-12_2000

 

 

Deze tekst verscheen eerder in het juni nummer van van12tot18.

 

 

 


Eindexamen, houden aan het foute antwoordmodel.

juni 9, 2014

Eindexamen_focusEr wordt net voor en tijdens de eindexamens veel gesproken, getweet, geblogd, in de krant geschreven over de kwaliteit van de examens. Daarna valt het in het algemeen stil. Tot het volgende jaar.

Bij het nakijken van het eindexamen is een tweede corrector betrokken. Dan krijg je een gemiddelde en dat is altijd beter. Of, dat denkt men toch om een of andere reden.

Zonder op specifieke voorbeelden in te gaan, want het gaat niet om het vak, het probleem is algemeen, een aantal quotes tijdens de bespreking van het werk van mijn leerlingen.

De eerste vraag:
– “Het klopt ook voor geen meter.”
– “We moeten ons houden aan het antwoordmodel.”
“Bent U het met mij eens dat de vraag algemeen gesteld is en het antwoordmodel van de specifieke inhoud van de inleidende tekst uitgaat en daarmee te beperkend?”
– “Ja. Deze vraag klopt natuurlijk niet. Het is volkomen logisch dat de leerlingen het op deze manier lezen en beantwoorden. Het antwoordmodel is dus fout, maar we moeten ons aan het antwoordmodel houden. Dit heeft de examenbespreking ook zo geformuleerd.”
Dus wat goed is moeten we fout rekenen?
– “We moeten er op vertrouwen dat door de aanpassing van de N-term de in het antwoordmodel gemaakte fouten worden rechtgetrokken.

De tweede vraag:
– “Het is irritant. Het is vreselijk.”
– “We moeten ons houden aan het antwoordmodel.”
“Bent U het met mij eens dat er, gezien de rest van het antwoord en de context, geen enkel ander iets bedoeld kan worden in de formuleringen van de antwoorden van deze leerlingen dan het in het antwoordmodel gevraagde?”
– “Ja. Maar het antwoordmodel eist nu eenmaal dat dit woord specifiek genoemd wordt. Het spijt me.”

Vraag twaalf:
“Denk U dat deze leerling wel begrijpt hoe dit werkt?”
– “Ja, natuurlijk.”
“Dus zonder antwoordmodel zou U dit goed rekenen?”
-“Uh, ja.”

Vraag vierentwintig:
– “Ja, ook hier moeten de leerlingen weer een open deur intrappen. De zoveelste in deze toets.”
“Zonder de open deur te benoemen geven zij in het wel gegeven antwoord toch aan dat zij er door zijn gegaan en dat zij daarmee beseffen dat deze er is?”
– “Dat ben ik met U eens. Het antwoordmodel vraagt hier iets dat de vraag zelf niet direct doet. Maar, nogmaals, hoe vervelend ook. We moeten ons toch houden aan het antwoordmodel.”
– “We moeten er op vertrouwen dat door de aanpassingen achteraf de leerlingen hierdoor niet benadeeld worden.

En zo gingen we een paar uur door……. vraag voor vraag…….. leerling voor leerling…… antwoord voor antwoord

Er vindt altijd een correctie plaats achteraf bij eindexamens. Maar het is, bij mijn weten, nergens in te zien waarop deze correcties specifiek zijn gebaseerd en hoe zij leiden tot de aanpassing van de N-factor. We kunnen er dus ook niet van leren. Aan het eind van een examenjaar oefenen veel docenten examens door het maken van oude examens. Het zou fijn zijn als dit ook zou kunnen, niet alleen aan de hand van de originele antwoorden, maar ook aan de hand van de reden dat hier soms later van is afgeweken. Dan kunnen leerlingen leren waar zij fouten maken in details of formuleringen. Van toetsen kun je leren. Van eindexamens zou dit ook moeten kunnen. Zodat discussies niet blijven eindigen met het dodelijke antwoord: “omdat iets of iemand vindt dat het zo moet”.

Mijn tweede corrector was een hele aardige man. Een wat oudere man. Bedachtzaam en ruim de tijd nemend. Maar geen ruimte gevend. Hij durfde niet. Want het moet zoals het moet. Maar hij had duidelijk moeite met zijn rol. Pas toen alles besproken was stelde hij een aantal vragen en gaf hij een toelichting.

- “Ik hoop niet dat U het vervelend vond dat ik bij een aantal leerlingen minder punten hebt gegeven dan U.”

- “Ik vind dit soort gesprekken altijd zo vervelend.”

En ik dacht. Ja, dat zeg je nu. Maar je houdt het in stand. Al jaren, door er aan mee te doen. Door er niets tegen te doen.

En ik dus ook.

fokke-sukke-leren

 


Even eenvoudig een twitter storm veroorzaken. Of niet.

juni 9, 2014

Little Pork Chop 2014-06-09_1013

Vanmorgen kwam ik in mijn krant, of op twitter zoals anderen dat zeggen, een serie tweets tegen van @PeterMcAllister. Het ging over een manier om een tweetstorm te maken, ofwel een aantal tweets achter elkaar over hetzelfde onderwerp. Dit wordt nu gemakkelijker gemaakt door een toepassing met de niet zo toepasselijke naam Little Pork Chop. Je kunt hier een stukje tekst intypen en zien hoe dit over een aantal tweets verdeeld zal gaan worden. Je kunt zelf ook aangeven of je andere indeling zou willen. Een leuke toevoeging is dat je ook de volgorde van de tweets kunt aanpassen, zodat ze in je tijdlijn van boven naar onder zijn te lezen. Meer informatie met een toelichting door de maker zelf is hier te vinden.

Vanmorgen was ik aan het bedenken of ik vandaag weer eens wat korte informatieve tweets zou versturen via het account dat ik vrijwel exclusief gebruik voor mijn leerlingen. Dit omdat er weer toetsen zitten aan te komen de komende weken en deze tweets als trigger kunnen werken voor gerichter en actiever leren. Little Pork Chop lijkt mij een handige toepassing hier.

Zoals moge blijken uit de via Little Pork Chop gemaakte serie tweets van Pierre is hij geen voorstander:

Tweetstorms 2014-06-09_0929

 

Pierre heeft er ook er ook een blogpost over geschreven: Tweetstorms (in een glas water?)

Ik zie wel mogelijkheden. Voor specifieke gevallen. Voor het bereiken van hen die wel twitter gebruiken maar geen blogs lezen. Voor wie het kort moet. Om te voorkomen dat een reactie door zijn beperktheid verkeerd wordt geïnterpreteerd, leidend tot een discussie die vaak eindigt met dat men het toch eens is. Voor uitwisselingen waarvoor je misschien een blog liever niet inzet. Voor het onderwijs dus bijvoorbeeld.

Ik zie dus wel mogelijkheden. Mits met mate gebruikt. :)

 


Leren als een Ninja!

juni 1, 2014

Vocab Ninja logo_headerIedereen wil zo snel mogelijk leren. Maar het liefste toch het geleerde ook zo lang mogelijk onthouden. Wetenschappelijk kennis en technologie kunnen hierbij een handje helpen.

Wrts logoEen veel gebruikte manier om woordjes te leren is via flashcards, met op de ene kant het woord en op de andere kant de betekenis of de vertaling. Een programma als Wrts staat toe dit ook online, dus via de computer of een mobieltje te doen, en wordt zeer veel gebruikt door leerlingen.

Maar hoe weet je nu hoe goed je de woordjes kent en hoe lang je ze zal onthouden?

Een wetenschappelijk instrument dat hierbij gebruikt zou kunnen worden is de vergeetcurve, bekend geworden door het werk van Hermann Ebbinghaus. Hoe langer geleden iets is geleerd, hoe meer er van is vergeten. Op de juiste momenten herhalen leidt tot beter onthouden.

Het zou natuurlijk mooi zijn als er een toepassing zou zijn waarbij de vergeetcurve wordt ingezet om om alléén die woorden te tonen die je nog wilt memoriseren of die je dreigt te vergeten. Dan wordt leren nog efficiënter.

Die toepassing is er nu!

Ebbinghaus Vocab Ninja media_l_6783812In ieder geval voor Spaans, via de app Vocab Ninja. Deze app laat woorden die al gememoriseerd zijn alleen opnieuw zien wanneer zij vergeten dreigen te worden. De app houdt rekening met de antwoordsnelheid en toont moeilijke woorden sneller opnieuw dan makkelijke.

Ook is het mogelijk woorden die je niet wilt leren in een apart archief weg te zetten om ze eventueel later alsnog te leren.

De app is sinds woensdag verkrijgbaar voor de introductieprijs van €1,79 en zal vanaf 4 juni €3,59 kosten.

Een app als Vocab Ninja is een mooie ontwikkeling voor het leren van feitenkennis. Het lijkt mij een kleine stap om een dergelijke app ook voor andere talen te ontwikkelen en voor begrippenlijsten uit welk vak dan ook.

PS: De app Vocab Ninja blijkt gemaakt door de Vlaming Thijs Matthijsen, die mij in een reactie op deze post een linkje stuurde naar een video met een korte uitleg:


Verhalen vertellen wordt een feestje met Adobe Voice

juni 1, 2014

adobe-voice-main

Verhalen vertellen? Wie doet dat niet graag?

Vertellen wat je net hebt meegemaakt. Vertellen hoe je onder de indruk bent van iets. Vertellen om iets uit te leggen.

Het liefste vertel je dat verhaal natuurlijk met plaatjes erbij, of nog beter je eigen foto’s. En het wordt nog mooier als er een muziekje onder zit en de overgangen een beetje vloeiend lopen.

Er zijn verschillende apps waarmee je een verhaal kunt vertellen. Je kunt hiermee je stem opnemen, afbeeldingen of foto’s invoegen en tekst toevoegen. Adobe Voice is ook zo’n app. Wat het werken met Adobe Voice tot een feestje maakt is de grote hoeveelheid afbeeldingen, meer dan 25.000, en muziekjes die worden bijgeleverd en de cinematografische overgangen die automatisch worden toegevoegd. Dit maakt het heel eenvoudig en plezierig om je verhaal in elkaar te zetten.

adobeslide1-1Het maken van het verhaal is een kwestie van drie stappen:

  1. Selecteer een template (je kunt deze later nog aanpassen)
  2. Neem een stukje stem op
  3. Voeg een afbeelding, foto of tekst toe

Er wordt automatisch muziek toegevoegd, je kunt deze desgewenst zelf aanpassen.

De gemaakte video plaats je vervolgens op de site van Adobe. Je dient hiervoor een gratis account aan te maken (of in te loggen met je Facebook account). Je kunt de video vervolgens delen via twitter, Facebook, mail of als bericht.

Ik denk dat Adobe Voice voor iedereen met een iPad een hele leuke manier is om een verhaaltje te vertellen. Ook voor het onderwijs biedt het mooie mogelijkheden voor leerlingen om op een creatieve wijze te laten zien wat ze geleerd of meegemaakt hebben.

Je kunt om een indruk te krijgen mijn allereerste probeersel Me and My Dogs in the Morning bekijken. Een meesterwerk is het zeker niet maar het heeft dan ook maar 6 minuten geduurd om te maken. :)

Bronnen:
iPad apps for School
– TUAW: The Unofficial Apple Weblog


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.354 andere volgers

%d bloggers like this: