Genius Hour, tijd voor passie!

september 14, 2014

Elke leerling heeft een passie. Een droom onder het oppervlak. Een docent kan de vonk zijn die de passie doet ontbranden. De deur tussen droom en daad.
Ik probeer mijn onderwijs elke dag een klein beetje beter te maken. Mijn leerlingen probeer ik zoveel mogelijk voor te bereiden op een toekomst, waarvan ook ik niet weet hoe die er uit gaat zien. Ik denk dat het belangrijk is dat leerlingen ervaren dat leren leuk kan zijn en dat het geleerde een beloning kan vormen. Dat school meer is dan saai.

Iedereen vraagt om meer tijd en ruimte. Schoolleiders van besturen. Docenten van schoolleiders. Leerlingen van docenten. Iedereen wil het krijgen. Maar wie durft het te geven? Ik wil het graag krijgen. Dus moet ik het durven geven. Vandaar Genius Hour, op mijn school tijd die door leerlingen volledig zelf mag worden ingevuld.
Genius Hour gaat uit van het principe dat elke leerling unieke kwaliteiten bezit en biedt een keuze in wat en hoe te leren. Het geeft leerlingen de kans zelf te ontdekken, zelf te ervaren, zelf stappen te zetten. Het creëert ruimte tot variatie in leerproces, uitvoering en presentatie. Het daagt leerlingen uit en leert ze om te gaan met vrijheid. Genius Hour biedt de mogelijkheid passie leidend te laten zijn voor leren. Dit zorgt voor betekenisvolle activiteiten en dus leren.

De oorsprong. Bij Google mogen werknemers 20% van hun tijd besteden aan zelf gekozen projecten. In het boek ‘Drive’ beschrijft Daniel Pink als algemene kenmerken voor motivatie van mensen om iets te doen de begrippen autonomie, meesterschap en zingeving. Drijvende krachten achter Genius Hour in het onderwijs zijn Angela Maiers en Amy Sandwold met hun boek ‘The Passion-driven Classroom.’

Screen-shot-2011-01-26-at-2.49.27-PM3

Ik heb de leerlingen verteld: “You are a genius, and you get an Hour!
Verbazing alom. Toelichting dus:
“Van de vier uur in de week mogen jullie er vanaf nu één zelf invullen.”
“Hoe dan?”
“Hoe je wilt!”
“Echt?”
“Ja, echt! Als het maar iets met het vak te maken heeft en jij er iets van leert.”
“Moeten we in groepjes?”
“Dat mag je zelf weten.”
“Moeten we een verslag schrijven?”
“Dat mag je zelf weten?”
“Moeten we iets presenteren?”
“Ja, maar hoe mag je zelf weten.”

Voor de meesten duurde het even om op gang te komen. Om vrijheid te accepteren. Sommigen hadden het zo rond:
“Meneer, mogen wij muziekinstrumenten maken?”
“Ja, dat mag.”
“Dan kunnen we ontdekken hoe geluid ontstaat en wat het is. Want we hebben die formules wel gehad maar echt snappen doen we het niet.”
“Meneer, mogen wij onderzoeken hoe een voetbal in de lucht de bocht om kan gaan?”
“Ja, dat mag.”
“Meneer, mogen wij….”
“Ja, dat mag.”

Bij anderen duurde wat het langer, en alleen van dat alleen al leerden ze zoveel. Kiezen bleek nog niet zo makkelijk. Anderen wisselden tot drie keer toe van onderwerp en ook daarvan leerden ze veel.
“Meneer, U zei dat mocht, maar het mag helemaal niet!”
“Wat niet?”
“Een aardappelkanon bouwen. We hebben het opgezocht en het is volgens de wet verboden. Je kunt een boete van 17.500 euro krijgen!”
“Ok, dan weten we dat ook weer.”

Er gebeurde van alles in de weken die volgden. Soms leek het niks, soms zinderde het. Soms leek het een chaos, af en toe was dat ook zo.

Lucy is een rustig meisje met een interesse in techniek. Lucy zit in klas 2 en zij ging ‘iets doen met robots’, misschien er een zelf bouwen. Regelmatig vroeg ik Lucy naar haar vorderingen, want ik zag haar niet zoveel doen, het waren vooral plannen waarover ik hoorde.
“Ik doe ook heel veel dingen thuis voor Genius Hour, meneer.”
“Ok.”
Lastig voor mij als docent, maar ik moest vertrouwen.
Gisteren was de presentatie van Lucy. Ik schrok. Lucy was naar de universiteit van Delft geweest om een interview te houden met een roboticus! Zij had hiervan een video gemaakt, inclusief een demonstratie van een lerende robot. Zij legde haarfijn en perfect gestructureerd uit wat een robot is en hoe hij werkt. Ook had ze een robot bij zich, zelf gebouwd. Lucy demonstreerde live (!) hoe je deze kon programmeren! Kalm en overzichtelijk vertelde ze haar verhaal. Toen zij de video van de roboticus afspeelde, keek ik niet alleen naar de video, maar vooral naar Lucy. Haar gezicht glom! Zij straalde! Zij was trots! Ik zag passie in beeld. Ik genoot met haar mee. Het cadeau ‘vertrouwen’ werd meer dan beloond.

Leerlingen zitten vol met passie, vol met vragen. Ik hoef eigenlijk helemaal niets te doen. Alleen wat tijd en ruimte geven. Een kleine moeite. Een groot gewin. De echte onderwijshelden zijn de leerlingen. Stuk voor stuk.

onderwijshelden

Deze post vormt mijn bijdrage aan het boek Onderwijshelden, een boek waarin 60 verhalen zijn gebundeld die laten zien dat op allerlei plaatsen in het onderwijs mensen zijn die vinden dat het anders moet en kan hiermee gewoon aan zelf aan de slag gaan. Het boek is op zaterdag 13 september gepresenteerd tijdens het Permanent Beta Festival en is te hier te bestellen via bol.com (inmiddels is de eerste oplage uitverkocht :), vanaf maandag 15 september is het boek weer verkrijgbaar) of hier te downloaden als pdf of epub.

 


Hoe je leerlingen beter kunt laten luisteren

augustus 31, 2014

Bezig met het begin van het nieuwe schooljaar wordt mijn aandacht nog meer dan gemiddeld getrokken door berichtjes die ik tegenkom op verschillende sociale media over het begin van het nieuwe schooljaar. Zeker ook als zij gaan over algemene problemen. En zeker als zij kort en bondig goed geformuleerde praktische tips bevatten die ook nog eens aansluiten bij mijn visie. Hieronder mijn vertaling en interpretatie van een bericht dat mijn aandacht trok.

Het gaat over: luisteren.
Luisterend hondje

Luisteren is vrijwel altijd een probleem met een nieuwe groep leerlingen. Daar kun je bijna op rekenen.

Er veel over peinzen of klagen – zoals leraren nog wel eens geneigd zijn te doen – is een verspilling van tijd en energie.

In het algemeen kan worden gesteld dat een effectieve leraar zich alleen bezig houdt met dat wat hij zelf kan controleren en welke acties hij zelf kan ondernemen om het probleem op te lossen.
Zij ontmoeten hun leerlingen en zien waar zij zijn en laten dan zien hoe zij verder kunnen komen.

Wanneer het om luisteren gaat is de sleutel tot succes het spreken. Spreken op een manier die het voor de leerlingen natuurlijk maakt om te luisteren. Zo spreken dat luisteren voor leerlingen een gewoonte wordt.

Hieronder een vijftal suggesties hoe je die gewoonte aan het begin van het jaar kunt aanleren.

Blijf op één plek staan.
Op één plek blijven staan stimuleert leerlingen zich op je te richten. Het zorgt voor rust. Het verwijdert afleidingen die luisteren belemmeren en zorgt zo dat jouw stem de belangrijkste stimulus in de klas wordt.

Spreek zachter.
Veel leraren praten te hard, in de veronderstelling dat dit leerlingen helpt op te letten. Het omgekeerde is echter de waarheid. Hard praten maak leerlingen passief en ongeïnteresseerd. Het weerhoudt leerlingen ervan om in jouw richting te kijken en jou als bron te gebruiken.
Goed luisteren is een activiteit. Het vereist van leerlingen dat ze naar voren leunen en jouw lichaamstaal observeren. Het vereist van leerlingen dat zij op zoek gaan naar betekenis en begrip in wat jij zegt. Als je zachter gaat praten gebeurt dit als vanzelf.

herhalenHerhaal niet.
Jezelf herhalen is een effectieve manier om ervoor te zorgen dat leerlingen geen reden meer hebben om naar je te luisteren. Het helpt bij het inslijten van een houding van passiviteit en aangeleerde hulpeloosheid. Het verzwakt de kracht van de woorden die je spreekt.
Wanneer je iets maar één keer zegt en ook verwacht dat het begrepen wordt, dan stimuleer je actief luisteren, betrokkenheid en gerichte vragen.

Verwijder al het overbodige.
Hoe minder woorden je gebruikt, hoe beter je leerlingen zullen luisteren. Dit onderschrijft het belang dat je moet hechten aan het gericht vertellen, alleen dat wat je leerlingen nodig hebben om succesvol verder te kunnen.
Hou je gedachten en afdwalingen en vulwoorden voor jezelf. Ze maken de boodschap allen maar zwakker en minder invloedrijk.

stopStop vaak.
Een moment niet spreken geeft je leerlingen een moment de voorafgaande informatie te verwerken. Het maakt jou ook interessanter. Het zorgt ervoor dat er meer diepte, belang, autoriteit van je woorden uitgaat.
Een moment niet spreken geeft ook de mogelijkheid begrip te controleren. Het is verbazingwekkend hoe je door ervaring steeds meer en beter de mate van begrip kunt aflezen aan de gezichten en de houdingen van de leerlingen.

Het gaat over jou! :)

Veel leraren praten (nog) wel eens op beklagenswaardige toon over het slechte luisteren in hun klas, maar zoeken de oplossing voor het probleem vaak niet bij zichzelf. In hun hoofd zijn de leerlingen het probleem.
Dit bemoeilijkt het vinden van een oplossing.
Leraren tonen soms hun frustraties hiermee en ontwikkelen de neiging om het gebrek aan vertrouwen in het vermogen van leerlingen om te luisteren om te zetten in continu lopen door het lokaal, harder praten en hun eigen woorden blijven herhalen.

Maar goed luisteren gaat niet over de leerlingen. Het gaat over de leraar.
Het gaat over het op zo’n manier spreken dat leerlingen versterkt worden in hun natuurlijke vermogen en neiging om te luisteren. Op zo’n manier spreken dat het een leidende weg is waarlangs actief luisteren een hardnekkige gewoonte wordt.

Mogelijk heeft iemand iets aan deze bijdrage, zo aan het begin van het jaar.

Bedankt voor het luisteren

 

Bron: How To Develop Good Listening The First Month Of School


United4Education nodigt je uit

augustus 31, 2014

Uitnodiging 1 oktober

United4education presenteert zich!

En nodigt jou uit om mee te doen!

 

Op 1 oktober presenteren wij ons. Wij zijn United4education, een nieuw collectief dat de krachten verbindt van een brede groep scholen, leraren, docenten, onderzoekers en ouders die hun aanpak radicaal willen veranderen–of daar al mee bezig zijn. In duizend dagen willen wij een stevige basis leggen voor de transitie van het Nederlandse onderwijs. Echte transitie[1] duurt langer dan duizend dagen, maar we willen de beweging, die leidt tot een totale transitie, in die tijd onomkeerbaar in gang zetten. Want wij denken dat leerlingen in Nederland nu niet het onderwijs krijgen dat het beste past bij de huidige maatschappij. Wij weten dat dat wel mogelijk is en willen de spotlights zetten op de radicale initiatieven die we al genomen hebben. We willen de beweging die al bestaat, verbinden en versterken, en daarmee de transitie versnellen. Dat lukt beter wanneer we met veel individuele deelnemers en representanten van veel verschillende deelnemende organisaties zijn. We nodigen iedereen die zich aangesproken voelt door dit initiatief en om daadwerkelijk mee aan te pakken, uit om op 1 oktober aanwezig te zijn bij de presentatie van United4Education in Beeld en Geluid in Hilversum.

 

Het onderwijs moet anders, want de samenleving verandert

Elk kind heeft recht op het beste onderwijs. Ouders moeten voetstoots ervan kunnen uitgaan dat hun kind op een school zit waar het uitstekend wordt voorbereid op een plek in de samenleving. Dit vinden we in Nederland zo vanzelfsprekend dat de vraag of dat ook werkelijk het geval is nauwelijks gesteld wordt. Zoals onze kinderen op dit moment naar school gaan, zo zijn we tenslotte allemaal groot geworden, toch?

Maar gaat het ook écht goed? Worden onze kinderen wel uitstekend voorbereid op hun plek in de samenleving van de toekomst? In vergelijking met andere landen doet Nederland het niet slecht. En toch beginnen steeds meer leerlingen, ouders, scholen en wetenschappelijke instituten zich zorgen te maken en de roep om verandering van het onderwijs klinkt steeds luider. Er is teveel aandacht voor het systeem en te weinig voor de mens: de leerling, de leraar, de ouder. De mens moet weer centraal komen staan, in plaats van het systeem. Het onderwijs 3.0 moet mensgericht, motiverend en stimulerend zijn, met zo weinig mogelijk bureaucratie. De samenleving verandert in rap tempo. Het gesprek over wat kinderen nodig hebben om deel te nemen aan de rap veranderende samenleving moet breed en op goede gronden worden gevoerd.

Dat vinden WRR, OECD en de Onderwijsraad ook

Scholen die wel de noodzakelijke vernieuwing bij de kop pakken krijgen nauwelijks serieuze aandacht en, erger, lopen het risico op verdachtmakingen en negatieve publiciteit. En dat terwijl die scholen zich gesteund weten door onder andere de WRR[2], de OECD[3] en de Onderwijsraad[4], die oproepen om het onderwijs te vernieuwen. Het onderwijs heeft volgens de WRR te weinig aandacht voor individuele behoeften en mogelijkheden van leerlingen. En volgens de OECD is er te weinig visie op wat we in Nederland met het onderwijs willen bereiken. De Onderwijsraad waarschuwt dat onderwijskwaliteit te smal wordt gedefinieerd, in alleen de resultaten op enkele kernvakken.

United4education verbindt en versterkt verschillende initiatieven

United4education wil een stevige basis leggen voor een noodzakelijke transitie in het onderwijs. United4education doet dit niet op basis van een heilig geloof of dogma, maar op basis van wetenschappelijke inzichten en bewezen praktijken, en benut daarbij de transitiewetenschap als leidraad. United4education maakt zichtbaar wat er allemaal gebeurt en brengt zo een beweging op gang in de richting van ‘wat is goed onderwijs in een sterk veranderende samenleving?’ wetende dat voor een werkelijke transitie tijd en blijvende inzet nodig is.

United4education is een samenwerking van verschillende organisaties en personen, die ieder op hun eigen manier de verandering in het onderwijs vormgeven. Die verschillen zijn onze kracht, omdat het duidelijk maakt op welke manieren er aan beter onderwijs gewerkt kan worden.

Het doel van United4education is om een onomkeerbare beweging naar een echte transitie in het onderwijs te realiseren in duizend dagen te bereiken. Ieder jaar op 1 oktober laten we zien hoe ver we zijn. Als de transitie onomkeerbaar zal zijn ingezet, heffen we onszelf op.

Wie nodigen we uit voor de bijeenkomst op 1 oktober?

Wij zijn op zoek naar scholen, organisaties, en personen in het onderwijs die concreet werken aan een wezenlijke vernieuwing van het onderwijs voor alle kinderen, dat voorbereidt op de huidige samenleving, veelal net buiten het zicht van anderen. Wij nodigen hen uit in gesprek gaan om deze initiatieven te versterken.

We vragen daarbij van je, dat je bereid bent verder te kijken dan alleen je eigen thema of project. Een omslag in het denken is immers nodig. Door de initiatieven en experimenten met elkaar te verbinden ontstaan transitiepaden, die elk een ander aspect van de transitie tot doel hebben, terwijl we diverse uitkomsten open houden. Tijdens de bijeenkomst gaan deelnemers binnen hun transitiepad[5] met elkaar aan de slag. Denk daarbij bijvoorbeeld aan:

  • Moet het eindexamen blijven bestaan of moeten we kiezen voor een hele andere aanpak?
  • Leeromgevingen
  • De rol van ouders
  • Media
  • Ontwikkeling van leraren en leerlingen

En allerlei andere thema’s die uit de deelnemers zelf naar voren komen.

En we vragen van je om daadwerkelijk in actie te komen, om te komen tot een verandering van het hele systeem. Na 1 oktober volgen dan ook nog drie bijeenkomsten waar de stand van zaken van de transitiepaden met elkaar besproken wordt. Daarna wordt opnieuw een plan gemaakt voor het vervolg. Inzet is dus een groot palet aan deelnemers die zich concreet willen inzetten voor een fundamentele transitie. Iedereen blijft zijn eigen ding doen, maar we gaan meer verbinding maken en krachten bundelen.

Je kunt je opgeven op aanmeldingen@united4education.org. Deelname is kosteloos. Als je iets wilt eten, geef dat dan vooraf op, dan kun je voor weinig geld een daghap eten, vanaf 17.00 uur. De bijeenkomst begint om 18.00 uur en duurt tot uiterlijk 21.00 uur. Locatie: Beeld en Geluid in Hilversum. Als je je opgeeft voor de bijeenkomst betekent dat, dat je je committeert aan een vervolg.

Het precieze programma ontvang je binnen enkele weken. Er worden, kort, voorbeelden gegeven van geslaagde experimenten en ontwikkelingen en er is veel gelegenheid deel te nemen aan concrete transitiepaden.

Wel belangstelling, geen concrete plannen?

We houden je graag op de hoogte! Geef je e-mailadres door, en volg ons Twitter-account (@united4ed) voor het laatste nieuws. Voor de bijeenkomsten willen we ons nu vooral richten op mensen die een concreet initiatief hebben, dat we aan kunnen laten sluiten bij een van de transitiepaden.

Deelnemers aan United4Education zijn mensen van:

  • Nivoz/ Het Kind: Hartger Wassink
  • Operation Education: Claire Boonstra en Simone Haenen
  • Het Nieuwe Organiseren: Lenette Schuijt
  • The Crowd: Frans Droog
  • Mundium college: Jan Fasen
  • Agora: Sjef Drummen
  • De Balie: Rik Seveke
  • Universiteit Twente/ OU: Joseph Kessels
  • Beeld en Geluid: John Leek
  • Stad en Esch: Mark de Ruijter -Groenewold
  • ICT&E: Bob Hofman
  • The Learning Lab: Thieu Besselink
  • Hogeschool Arnhem Nijmegen: Esther van Popta en Guido Crolla
  • Knowmads: Guido Crolla
  • HAS Hogeschool: Evert Jan Ulrich
  • UniC Utrecht/ De Nederlandse School: Jelmer Evers
  • Liemers College: Harald Wiggers
  • Drift en Universiteit Rotterdam: Jan Rotmans (oprichter van deze groep)
  • Verbruggen Onderwijs Consultancy: Sandra Verbruggen (oprichter van deze groep)

 


[1] Met transitie bedoelen we: een nieuw gezichtspunt vanuit een nieuwe oriëntatie. Geen blauwdruk

[2] WRR: Naar een lerende economie. Investeren in het verdienvermogen van Nederland. Oktober 2013.

[3] OECD: Educational Evaluation and Assessment in the Netherlands. Strengths, Challenges and Policy Pointers. Mei 2014.

[4] Onderwijsraad: Een smalle kijk op onderwijskwaliteit. November 2013.

[5] Een transitiepad is een zoektocht, waarbij men de verschillende experimenten met elkaar verbindt en ook diverse uitkomsten open houdt. De richting waarin men zich beweegt, maar de definitieve uitkomst nog niet.


10 redenen om tekstboeken achter ons te laten

augustus 28, 2014

De scholen zijn weer begonnen of gaan weer beginnen. Het klassieke beeld van de leerling op de fiets met een dikke rugtas op is weer te zien in de straten in de stad en langs de velden om de dorpen. Mooie beelden maar langzamerhand zouden zij moeten verschuiven naar ons collectieve geheugen, het zwart-wit tijdperk, alleen op foto’s moeten zijn terug te zien.

Tekstboeken hebben hun beste tijd in het onderwijs wel gehad. Zij worden vriendelijk bedankt maar kunnen nu van een welverdiende rust gaan genieten. Hier zijn 10 redenen waarom.

1. Papier wordt alleen maar schaarser en boeken zijn weinig milieu-vriendelijk om te maken.29135971-mjs_paper_pixel_-_wisconsin_-_park_falls_-_logging_p_002_-(2)

2. Het geschiedenis boek bevat maar een aantal bladzijden over de 1e Wereldoorlog, maar wanneer je op Google ‘1e Wereldoorlog’ intypt krijg je 62.100 bronnen in 0,20 seconden. searching dog with magnifying glass

3. In boeken staan fouten, en die blijven er staan. Boeken zijn geschreven door mensen met hun eigen voorkeuren en dus niet zo objectief als wordt gedacht.449985a-i1.0

4. Boeken kunnen niet worden aangepast nadat zij zijn gedrukt, er zijn geen updates mogelijk.breaking_news_animated

5. Boeken passen niet in een systeem van onderwijs dat gericht is op gedifferentieerd en gepersonaliseerd lesgeven. Niet alle kinderen passen in hetzelfde boek. Dat idee is zo passédifferent_similar_different1

6. Kinderen lezen schoolboeken niet thuis en het maken van opdrachten in een werkboek is inmiddels een toch echt wel iets achterhaalde pedagogische techniek.kids_reading1

7. Boeken zijn duur. Nodeloos duur. Vergelijkbare bronnen en instructiemateriaal zijn eenvoudig goedkoper te vinden. Geld besteed aan boeken kan beter elders in het onderwijs worden ingezet.istock_000009397328xsmall

8. Boeken zijn zwaar en groot en veroorzaken rugproblemen.backpack-too_full

9. Het leven zelf staat niet in een boek, waarom zou leren alleen via boeken kunnen?1087694-bigthumbnail

10. 1000 boeken over 1000 onderwerpen kunnen worden vervangen door 1 apparaat dat verbinding maakt met het internet.9353062-cartoon-smiling-desktop-computer-vector-illustration

Duidelijk.

Boeken worden bedankt voor hun diensten. Boekenmakers en boekenverkopers ook. Het was een mooie tijd.

Het onderwijs gaat verder.

Bron: Blogpost Justin Tarte


Luister naar hoe leerlingen luisteren

augustus 28, 2014

Er wordt veel gepraat over onderwijs.
Hoe het was, hoe het is, hoe het zou moeten blijven of worden.

Er wordt iets minder veel gepraat over de leerlingen.
Moet de leerling zich aanpassen aan het onderwijs? Of andersom? Of allebei een beetje?
De leerling van nu? Is die anders dan de leerling van een tijdje geleden?
De leerling van morgen? Is die anders dan de leerling van nu?

Ik weet het niet.

Ik weet het niet.

Ik heb wel ideeën.

Maar die uitleggen is lastig.
Wat niet wil zeggen dat ik het niet ga en blijf proberen.

Zeggen dat iets niet goed is is zinloos, voor ieder ander dan degene die het zegt.

Ik was deze vakantie in Frankrijk op vakantie.
In een huisje zonder WiFi en alleen als de zon en de wolken en de wind goed stonden 3g.
Er was geen TV, wel een radio.
Op die radio hoorde ik een liedje, best wel vaak, dat bij terugkomst in Nederland de nummer één van Frankrijk bleek te zijn. Ik vond het wel een leuk liedje, dus ik zocht het op zodra ik terug was.

Er bleken meerdere versies.
Een origineel en één bewerkt door een dj.

Ik bedacht me tijdens het luisteren dat dit een audiovisuele weergave was van de verschillende talen die leerlingen en docenten soms spreken. We horen elkaar helaas te vaak niet.

En bedenk. Bij het luisteren/bekijken van onderstaande video’s: de tekst /inhoud/content verandert NIET!
De boodschap dus ook niet.

Het origineel:

 

De bewerking:

Wat verandert er wel?

Het aantal keren dat er naar deze muziek is geluisterd!

De eerste versie, het origineel: 140 duizend
De tweede versie, die is bewerkt: 20 miljoen

Luister naar je leerlingen, speel hun muziek, dan luisteren zij naar jou. Omdat jij hen begrijpt, omdat jij hen serieus neemt. En zij jou dus ook.

Als je wilt dat ze luisteren spreek dan hun taal. Eis niet dat zij eerst de jouwe leren. Bewerk je originele versie. Het gaat niet om jouw smaak, het gaat om die van hen.


Leren door te testen, niet afleren door te toetsen

augustus 3, 2014

Start test 2014-08-03_1317

Toetsen staan recent meer dan gemiddeld ter discussie in het onderwijs. Er is een stroming die meer wil toetsen of meer gestandaardiseerd wil toetsen. Er is een stroming die minder wil toetsen of in ieder geval minder gestandaardiseerd. Er is een stroming die zich niet laat horen en het ofwel goed vindt zoals het is ofwel er zich niet druk over maakt.

Ik zou hier graag een onderscheid willen aanbrengen tussen testen en toetsen.

En dan pleit ik voor vaker testen en minder vaak toetsen.

Bezwaren die worden gemaakt tegen het afnemen van toetsen zijn dat zij tijd kosten, dat zij leerlingen onder druk zetten, dat zij iets meten zonder dat precies wordt geweten wat, dat zij cijfers genereren die een (absolute) waarde suggereren die er niet is of kan zijn, dat zij veel zaken die belangrijk zijn bij leren niet of nauwelijks (kunnen) bevragen. Toetsen worden ervaren als instrumenten om af te rekenen. Van het toetsen zelf wordt meestal niets geleerd. Toetsen, vooral gestandaardiseerd toetsen, leidt tot leren voor de toets.

Op zijn best worden toetsen gebruikt om leren te meten.

Dat zou veel meer kunnen zijn. Als er anders mee zou worden omgegaan. Als toetsen testen zouden worden.

Testen kunnen ook leiden tot leren.

Veel onderzoek laat zien dat veel van wat geleerd is snel weer wordt vergeten. Testen kunnen er voor zorgen dat dit minder het geval is en dat de retentie van kennis en informatie wordt verhoogd.

In een studie werd leerlingen een stuk  tekst aangeboden om te lezen. Vervolgens werd over een aantal passages uit de tekst een test afgenomen. De leerlingen werd gevraagd op te schrijven wat zij nog wisten van deze passages, dit bleek ongeveer 70%. De andere passages werden niet getest maar deze werden wel herlezen. Op deze manier werd de volledige tekst dus twee maal aangeboden. In een vervolgtest, 2 dagen of een week later, bleek dat de passages die waren getest veel beter waren onthouden dan de passages die waren herlezen.

De verklaring voor de resultaten is dat leerlingen die getest worden worden gedwongen informatie uit het geheugen op te halen en te gebruiken. Verschillende manieren van testen, indien correct uitgevoerd, zetten leerlingen aan om deze vaardigheid  te oefenen. Dit wijkt af van veel activiteiten die leerlingen in de klas moeten uitvoeren, luisteren, lezen, opdrachten maken met het boek erbij, welke vooral gericht zijn op het verkrijgen en opslaan van informatie. De toegenomen retentie na het afnemen van een test, het zogenaamde ‘testing effect’ of ‘retrieval practice effect’, versterkt het leren in de klas en zorgt voor een beter vastleggen in het geheugen.

Dit klinkt nogal vanzelfsprekend en dat is het tot op zekere hoogte ook. Toch wordt deze techniek nog weinig toegepast. Een uitdaging hierbij wordt gevormd door de vraag hoe dit soort testen structureel en effectief kunnen worden ingebouwd in een lesprogramma.

Onderzoek laat zien dat het belangrijk is dat de testen een vast onderdeel gaan vormen van de lessen en de manier waarop er wordt geleerd. De inzet hoeft niet altijd hoog moet zijn. Het hoeft niet onvoldoende/voldoende te zijn of zelfs voorzien te worden van een cijfer. Leerlingen in klassen die deze techniek gebruiken raken er aan gewend en maken het, zelfs na aanvankelijk sceptisch te zijn geweest, tot een onderdeel van hun routine. Zij leren steeds een beetje meer gedurende het jaar of het semester, een beetje zoals samengestelde rente, en aan het eind is een beetje studeren voldoende en er is niet langer een noodzaak tot blokken voor de toets.

Het systeem van het op deze manier leren door informatie uit het geheugen op te halen blijkt positief beïnvloed door een juiste spreiding van de testen, zodat een klein beetje vergeten kan optreden. De toegenomen inspanning nodig om de informatie terug te halen maakt het leren nog sterker. Ditzelfde geldt voor het variëren van de manieren waarop testen worden afgenomen.

Bij het toepassen van het onderzoek in de praktijk, op een middelbare school in Columbia, Illinois, bleek dat het leerlingen een gemiddelde van A- haalden voor stof die in de klas behandeld was en waar vervolgens drie keer een test over was afgenomen, vergeleken met een C+ voor stof die op dezelfde manier was behandeld en daarna drie keer opnieuw bekeken zonder te testen. Het voordeel van het afnemen van de testen was acht maanden later nog steeds aanwezig.

Onderzoek toont de waarde van minder toetsen en meer testen. Testen als een vast onderdeel van het leren. Meer, en meer gestandaardiseerd, toetsen leidt tot meer leren voor de toets. Meer en gevarieerd testen leidt tot meer leren en langer onthouden. Testen kunnen voor leerlingen een leidraad vormen om een heel jaar lang te leren en te leren leren, te ontdekken waar kennis en vaardigheden ontbreken en hier op bij te sturen. Het is waardevol voor docenten om leerlingen de voordelen van testen te laten ervaren, zodat zij de hiermee gewoontes kunnen ontwikkelen die tot succesvol leren leiden, een leven lang.

 

Eindtoets kleur 2014-08-03_1311

Bronnen:
How Tests Make Us Smarter, NY Times, Sunday Review, 18 July 2014, Henry L. Roedinger III


Find your mountain, go climb it!

juli 28, 2014

mt_kilimanjaro_122006

Recent heb ik hier geschreven over Genius Hour, tijd die door leerlingen volledig zelf mag worden ingevuld. Genius Hour gaat uit van het principe dat elke leerling unieke kwaliteiten bezit en geeft een keuze in wat en hoe te leren. Genius Hour wordt ook wel 20Time genoemd. Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een vervolgpost over de presentaties van de leerlingen en de ervaringen die zij en ik hebben opgedaan. Maar dat gaat nog even duren.

Tot die tijd wil ik graag het woord geven aan één van die geniën. Het is niet een van mijn leerlingen, maar wel een leerling die perfect weet te beschrijven wat het belang is van het geven aan ruimte voor leerlingen:

“Find your mountain. Go climb it.

The road to Mount Kilimanjaro”

door Kittie McKay

“I have gone to school my whole life. But this year something strange happened to me. I didn’t just learn, I got inspired. Inspiration is the key to this whole education process.”

“And we have this teacher. And he presents this assignment, where you can do anything, be anyone, go anywhere, and most importantly, dream anything.”

“How do you choose? What are my goals? What is my passion?”

“So, I did my homework.” :)

“It may sound pretty easy but it was a huge learning experience for me.”

“But I am telling you this because this whole experience has forced me out of my comfort zone. I was, quite literally, selling my goals and dreams to people.”

“I learned that in order to find your mountain, that may involve stressing your very ideas in your head, on the computer, on paper, in order to come up with something pretty awesome. But then you will be able to take it to your marketplace with all the enthusiasm and passion you have to get the job done.”

“This has been the biggest growing experience I have ever had in a eight month time period. I learned about my strengths, my weaknesses, what I am truly passionate about, who I want to become, and how to overal I can become the best Kitty McKay I can be.”

“I worked harder socially, academically, physically and spiritually.”

“Not only does this opportunity give kids time to discover something that they love, it may also be the biggest growing experience that they ever have.”

“Kid’s creativity needs to be nurtured, not trained out of them.”

“We need a chance to learn in our own way, not the standard.”

“Why not be more than the product of mass production?”

“So often, kids just go through the motions of everyday schoolday, and never even realize their full potential.”

“And that is why 20Time should be implemented in all schools, because the opportunity to find your mountain is priceless.”

 

mauna_kea

 


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.466 andere volgers

%d bloggers like this: