Over verrassende VVV-uren

Drie maanden geleden heb ik hier een post geschreven over de invulling van een deel van de Dalton uren op onze school via een programma voor verbreding – verdieping – verbetering, de VVV-uren. Inmiddels is de eerste ronde achter de rug en zijn we alweer aan het einde van week 2 van de 2e ronde.

De door mij gegeven module web 2.0 in de klas kon deze keer, door het toch niet beschikbaar zijn van het computerlokaal, op het laatste moment geen doorgang vinden en ik ‘moest’ dus snel iets anders verzinnen.

Dat werd:

Wat is dit nu weer? Verrassende lessen met misschien: mobieltjes? proefjes? buiten? (FDG)

Binnen twee dagen waren er 91 aanmeldingen voor 32 plaatsen, dus interesse was er.

Nu nog vulling, dacht ik toen. Maar er kwam van alles tussen dat ook gedaan moest worden.

Ik liep de eerste les dus in met een plan in mijn hoofd, maar niet veel concreets.

Er lagen grote vellen papier in het lokaal, over van de brainstorm over ‘mooi onderwijs’ en deze deelde ik uit. Terwijl ik rondliep vroeg een leerling: “Wat gaan we hier mee doen, meneer?” en ik zei: “Dat weet ik nog niet. Dit is een truukje van docenten om even tijd te winnen en te bedenken wat ze moeten gaan doen.”
Zij dacht dat ik een grapje maakte.

Ik liep naar mijn bureau en schakelde de computer over van de aanwezigheidsregistratie in Magister naar de SMART Notebook software en in beeld verschenen de namen van de 32 leerlingen in de ‘Random Group Generator’ (ik had dit letterlijk de laatste 5 minuten voor de les in de pauze nog even klaar gezet). Ik drukte op de ‘Generate’ knop en er verschenen 8 groepjes van 4 leerlingen op het bord. Getriggerd door de verbazing van de leerlingen vroeg ik of andere docenten deze tool ook wel eens gebruikten. Geen enkele! Wij hebben SMARTboards in vrijwel alle lokalen….?
Mijn tip aan de leerlingen: laat je docenten deze tool een keer zien als er weer groepjes gemaakt moeten worden en maak elkaar hiermee blij

Ik keek nogmaals naar de titel van de module en gaf de leerlingen de opdracht in groepjes op te gaan schrijven welke activiteiten die hen helpen bij het leren ze tijdens de les met hun mobieltjes kunnen uitvoeren. Na 5 minuten verzamelden we deze activiteiten en kwamen tot een totaal van 16!

Vervolgens vroeg ik de leerlingen bij hoeveel van hun docenten zij ook daadwerkelijk hun mobieltje hiervoor mochten gebruiken. Ik heb de exacte data nu niet bij de hand (ik zal ze in een update toevoegen) maar het percentage was rond de 20%.

Je zou dus ook kunnen zeggen dat

bij 80% van de docenten zijn 16 manieren van leren verboden.

Een paar leerlingen hadden als één van de toepassingen Socrative genoemd. Hiermee kun je via je mobiel (of tablet, of laptop of PC) online antwoord geven op vooraf door een docent voorbereide vragen in de vorm van een quiz of toets, of op vragen die de docent ter plekke mondeling stelt. Ik had een korte quiz voorbereidt, bestaande uit een combinatie van algemene vragen en vragen over het vak Mens en Natuur. (Ik had nog wel iets kunnen voorbereiden ). Voor de uitvoering had ik gekozen voor de variant ‘Space Race’ waarbij de 8 groepen ieder op het scherm worden weergegeven als een gekleurde raket die naar voren beweegt wanneer er een goed antwoord wordt gegeven. Leerzaam en leuk!

Per groep was er één leerling die de antwoorden invoerde en de andere konden op hun mobieltje informatie opzoeken en doorgeven. Het was een spannende race waarbij uiteindelijk drie teams evenveel vragen goed hadden maar het pink team de antwoorden het snelst had gevonden. Pink was de winnaar en krijgt de prijs.

Vervolgens liet ik de leerlingen zien wat er na afloop in mijn mailbox was te zien. Een excel file met hierin alle gegeven antwoorden, groen gearceerd wanneer goed, rood wanneer fout, de percentages goed per groep en de percentages goed per vraag. Ofwel, een volledig nagekeken toets met een analyse per vraag!

De leerlingen zagen direct het voordeel voor henzelf, maar ook voor de docent. Dus ook hier heb ik de leerlingen aangeraden ambassadeurs te worden van het gebruik van technologie in de klas en dit bij hun docenten onder de aandacht te brengen, met het verzoek het te gaan gebruiken. De collega’s hebben er tijdens een workshop eerder dit jaar al eens mee kennis kunnen maken maar het gebruik blijkt dus nog vrij beperkt. Wat lichte druk van de kant van de klant kan misschien het zetje vormen dat zij nog nodig hebben. Ook voor docenten geldt: herhalen helpt!
Stel je voor! De bijna wekelijkse woordjes overhoring automatisch nagekeken met een overzicht van welke woordjes nog het lastigst zijn. Ik zou het wel weten als ik een taal gaf! En je kunt de toets zo vaak geven als je wilt, en eenvoudig aanpassen, en je hoeft niet te printen, en je kunt de resultaten meteen bespreken.

Toen was het alweer tijd, zelfs een beetje over.

De leerlingen vroegen wat we de volgende week zouden gaan doen. Ik wist het antwoord toen echt nog niet, maar had wel iets in mijn hoofd.

Deze post is onderdeel van een quadblog.

PS: Ik heb de leerlingen ook gevraagd wie er een mobieltje heeft en gelijk maar wie twitter gebruikt. Ook hier heb ik de exacte aantallen niet bij de hand maar de percentages lagen rond 96% en 70%. Hierover later meer.

Over video’s die viraal gaan

Ruim twee weken geleden, op vrijdag 10 mei, plaatste ik hier een post getiteld ‘Leerlingen verdienen het om gehoord te worden‘, naar aanleiding van een video op YouTube die “viraal” gegaan was en die liet zien hoe een leerling zijn docent aansprak op de wijze van lesgeven.

Op de daaropvolgende maandag wilde ik met mijn leerlingen tijdens de mentorles deze video als starter gebruiken voor een discussie over ‘mooi onderwijs’. Naast de vragen: mag je filmen in de klas? mag je alle soorten video’s op YouTube zetten? wilde ik vooral ook vragen: waar gaat het nu echt om in de video?

Helaas, de video bleek inmiddels van YouTube verwijderd te zijn………………!

Dit leverde in ieder geval al de nodige discussie op over de vragen wat er mag. Gelukkig had in mijn blogpost ook een link opgenomen naar een video van een lokaal TV-station, waarin een deel van de video te zien was en op YouTube was ook al een “songify” versie verschenen: 

Terwijl de leerlingen hier naar keken, en onderling discussieerden, zocht ik naar alternatieve plaatsen voor de video en kwam er een aantal tegen. Onder andere op de site van ABC news (eerst even langs de koffie-reclame helaas). Het nieuws was inmiddels dus al landelijk geworden in de Verenigde Staten. Het gevolg van een video die “viraal” ging! Andere plaatsen waar de video inmiddels te vinden is zijn OnlyTheBestVideos13 en WorldStarHipHop.

Uiteindelijk hebben we ook kunnen discussiëren over de vraag waar het nu eigenlijk om gaat. Volgens de leerlingen was dit het feit deze leerling iets vraagt aan zijn docent wat de docent vanzelf zou moeten geven: les. En dan les op een manier die past bij de leerlingen. En les op een manier waaruit betrokkenheid blijkt.

Waar het ook om gaat is het feit dat, doordat deze video viraal is gegaan er aandacht is gekomen voor de wens van leerlingen om goed les te krijgen. Er is een discussie is ontstaan, in dit geval vooral in de Verenigde Staten, over deze wens en het schijnbaar toch redelijke deel van de docenten  dat hieraan niet voldoet / kan voldoen.

En in dat viraal gegaan zijn van de video zit een interessante wederkerigheid. De video heeft iets geraakt dat ervoor gezorgd heeft dat mensen, vooral leerlingen in het begin, het belangrijk genoeg vonden om te reageren en de video aan te raden en door te sturen. En dit om een ‘goede’ reden. Niet omdat er iemand of iets belachelijk wordt gemaakt of iets dat om een of andere reden bedoeld of onbedoeld komisch is of ontroerend. Niet omdat iemand van te voren heeft bedacht dat er geld te verdienen is op YouTube door het aantal clicks of views. Niet omdat er een marketing strategie achter zat met het doel reclame te maken of iets te verkopen.

De conclusie van mijn leerlingen was dat het plaatsen van deze video, ondanks het feit dat er niet gefilmd mag worden in het lokaal, ondanks het feit dat je niet zonder toestemming van betrokkenen video’s op YouTube mag plaatsen, een goede zaak was. Het viraal gaan van de video had een goede reden, oprechte ontevredenheid van leerlingen met de wijze waarop zij les krijgen, en maakte daarmee deze video tot een duidelijk signaal. Een signaal dat anders niet zo’n groot publiek bereikt zou hebben en zeker geen aandacht in de landelijke pers in de Verenigde Staten. Een signaal dat tot discussie leidt over waar het de jongen in de video om ging: goed les krijgen, goed les geven.

Deze post is onderdeel van een quadblog.

Bron: Blogpost van Audrey Waters op HackEducation

Leerlingen verdienen het gehoord te worden.

Gisteren heb ik op twitter een discussie gehad en een aantal discussies gevolgd over een leerling die het aandurfde om in de klas de wijze van lesgeven van zijn docent te benoemen. Hij werd hierbij zonder zijn weten gefilmd door een klasgenoot en de video is op YouTube geplaatst. De video is inmiddels op het moment van dit schrijven al ruim een miljoen keer bekeken! En dit lijkt niet alleen te zijn vanwege sensatiezucht.  De reacties op de video die op YouTube worden geplaatst laten een beeld zien van leerlingen die vergelijkbare ervaringen hebben.

De video die viraal ging op YouTube:

“Jeff Bliss decided to give their teacher a lesson at the Duncanville High School”

Het is inmiddels duidelijk uit een interview dat het geen geplande actie was maar de leerling heeft er geen spijt van en is goed in staat aan te geven waar het hem om gaat.

Het interview met Jeff Bliss door een lokaal TV station.

Je kunt heel wat vragen stellen bij de actie van de leerling en het op YouTube verschijnen van de video. Kan een leerling dat doen? Mag dat? Hoe zit dat met deze docent? Wat is de rol van Sociale Media hier? Wat zou de school moeten doen?

Deze leerling stelt iets aan de kaak waarvan wij niet weten hoe vaak het voorkomt. Niet in de Verenigde Staten en niet hier. Dat kun je alleen aan onze leerlingen vragen. En vervolgens goed luisteren.

Je kunt vervolgens kijken naar het halflege glas, de docent die zich er vanaf lijkt te maken, en je alleen hier op richten.

Maar ik zou het graag beperken tot wat volgens mij het halfvolle glas is.

Deze leerling wil leren.

Hij verdient docenten die willen lesgeven.

Bitter of beter?

Met enige regelmaat loop ik tegen iets aan waarvan ik denk: “moet dat nou zo?”

Met enige regelmaat zie ik kritische kanttekeningen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik ongefundeerde, ondoordachte meningen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik naïeve suggesties voor complexe problemen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik hele positieve, enthousiaste berichten langskomen.

Met enige regelmaat zie ik negatieve opmerkingen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik mensen langs elkaar heen praten, beide overtuigd van hun gelijk.

Met enige regelmaat zie ik mensen hun mening verkondigen en vervolgens het gesprek verlaten.

Met enige regelmaat doe ik een beroep op mijn professionaliteit om het gesprek te kunnen blijven aangaan met collega’s die elke inhoudelijke informatie uitwisseling uit de weg lijken te willen te gaan door een focus op alleen de mogelijk minder positieve aspecten van een verandering.

Met enige regelmaat denk ik: “daar moet ik toch eens iets over schrijven op mijn blog”

Met enige regelmaat ben ik begonnen aan een blogpost over bovenstaande en onderstaande.

En nu kwam ik iets tegen dat het kantelpunt betekende en nu is dit dus geschreven.

Ik werk in het onderwijs:

Weer een nieuw plan? Een leerling die gewoon niet wil?  Een collega die klaagt? Een teamleider die werk afschuift? Een ouder die moeilijk doet? Een collega die zijn afspraken niet nakomt? Een politicus die maar wat roept? Meer bijeenkomsten? Extra taken?
Een docent is een lesgever, een administrator, een PR deskundige, een mentor, een inspirator, een constante factor, een vader of moeder of broer of zus, een manusje-van-alles en dan moet hij ook nog overal goed in zijn!

Bitter of beter?

Je kunt bitter worden door alle moeilijkheden en tegenslagen of negatieve ervaringen die je tegenkomt.

Of.

Je kunt beter worden in wat je doet en hoe je dat doet.

Het is gemakkelijk om bitter te worden, dat gaat bijna vanzelf.

Het is werk om beter te worden.

Je kunt er voor kiezen om het op te geven en je te laten meezuigen in de maalstroom van negativiteit.

Je kunt er ook alles aan doen om beter te worden en je volledig geven om je doel te bereiken.

Vroeger….. toen ik nog aan hardlopen deed en het wel eens moeilijk had tijdens de trainingen voor de marathon heb ik van een vriend wat nuttige dooddoeners gekregen:

“No pain, no gain!”

“If it doesn’t kill you, it makes you stronger”

Mensen die werkzaam zijn in het onderwijs zien dit over het algemeen niet gewoon als een baan. En als dat wel zo is en je wist niet dat het zo zwaar zou kunnen zijn dan zou je misschien wat anders moeten gaan doen. Mensen die werkzaam zijn in het onderwijs willen een verschil maken, willen kinderen iets leren, willen een betere toekomst voor hen. Dat kan niet als je bitter bent.

Hier dus een oproep. Aan mezelf, als herinnering, maar ook aan ieder die dit leest en dit wil delen.

Na de lesvrijeperiode deze komende week ga ik nog actiever aan de slag met het volgende.

De vraag: hoe kan ik mijn lesgeven beter maken?
Met als antwoord: wat ga ik doen?

1. Glimlachen en lachen. Door te glimlachen voel je jezelf beter en glimlachen is besmettelijk. Stel je voor wat er gebeurt als ik dat werkelijk bewust zou doen elke ochtend en de hele dag, glimlachen naar mijn leerlingen en naar mijn collega’s! Door te lachen besmet je de omgeving met plusjes.

2. Nakijken. Ik doe dit altijd al heel snel, maar heel soms duurt het toch wat langer door ‘drukte’. Het is belangrijk voor de leerlingen en het heeft direct effect als gemaakte toetsen of gemaakt werk per ommegaande van een cijfer en het liefst feedback worden voorzien en vervolgens direct besproken.

3. Inspireren. Ik ga iets doen dat mijn leerlingen inspireert. In mijn geval gaat dat zijn: mooi onderwijs met ze maken. Ze volledig betrekken bij de invulling van hun lessen. Hoe willen zij het? Wat is hier voor nodig? En we gaan het ook doen! Echt!

4. Positief. Ik ga negatieve gevoelens en negatieve kritiek negeren, vermijden, verdrijven, vervangen. Niet naïef positief, maar realistisch positief. Jaren geleden werkte ik met kaartjes op mijn bureau met een speerpunt voor de dag of voor de week. Iets waar ik aan wilde of moest werken. “Praat minder”. “Stel vragen”. “Gun leerlingen tijd”. “Start de les na 5 minuten”. “Licht toe waarom wat”. “Praat duidelijk”. “Positief” heeft daar heel lang gelegen en gaat daar nu weer liggen.

Wat zou ik nog meer kunnen doen om beter te worden in wat ik doe?

Wat zou jij kunnen doen?

Wat ga jij doen?

 

Bron: http://theinspiredclassroom.com/2013/05/bitter-or-better/  (Het was vooral de titel die het deed)

Jongens en meisjes verschillen in prestaties bij wiskunde en lezen.

De resultaten van een grootschalig onderzoek dat recent is gepubliceerd in het online tijdschrift PLOS ONE laten overduidelijk zien dat er een verschil is tussen de prestaties van jongens en meisjes wanneer er wordt gekeken naar wiskunde en lezen.

Sex Differences in Mathematics and Reading Achievement Are Inversely Related: Within- and Across-Nation Assessment of 10 Years of PISA Data

De naar het Nederlands vertaalde samenvatting:

Wij hebben een decennium aan data verzameld door het ‘Program for International Student Assessment” (PISA) geanalyseerd, hierbij inbegrepen de wiskundige en leesvaardigheden van bijna 1,5 miljoen 15 jarigen in 75 landen. Over alle landen gemiddeld scoorden jongens hoger dan meisjes in wiskunde maar lager dan meisjes in lezen. Het verschil tussen de seksen was drie keer zo hoog bij lezen dan bij wiskunde.

Er was aanzienlijke variatie in het verschil tussen de seksen tussen verschillende landen. Er zijn landen waar er geen sekseverschil is bij wiskunde en in sommige landen scoren meisjes hoger. Jongens scoorden lager in alle landen in alle vier de PISA onderzoeken bij lezen (2000, 2003, 2006, 2009).

Paradoxaal genoeg waren verschillen tussen de jongens en meisjes bij wiskunde consistent en sterk invers gerelateerd aan de verschillen tussen jongens en meisjes bij lezen. Landen met een kleiner verschil tussen de seksen bij wiskunde hadden een groter verschil tussen de seksen bij lezen, en vice versa. Dit effect trad niet alleen bij het vergelijken van landen maar ook bij het vergelijken binnen landen. Dit effect is gerelateerd aan de relatieve veranderingen van de sekseverschillen binnen het spectrum aan resultaten. Wij vonden geen sekseverschillen bij wiskunde tussen de minst presterende leerlingen maar hier was het sekseverschil bij lezen het grootst. In tegenstelling hiermee waren de verschillen tussen jongens en meisjes bij wiskunde het grootst bij de best presterende leerlingen en waren hier de sekseverschillen bij lezen het kleinst.

De implicatie is, dat als beleidsmakers beslissen dat veranderingen in de bestaande verschillen tussen jongens en meisjes gewenst zijn, verschillende aanpakken nodig zijn om dit aan te pakken voor wiskunde en lezen. Ingrepen die gericht zijn op hoog presterende meisjes bij wiskunde en op laag presterende jongens bij lezen zullen waarschijnlijk de grootste educatieve winst opleveren.

Jongens en meisjes verschillen in prestaties bij wiskunde en lezen.

En nu niet meer zeggen dat het niet zo is!

Maar, ook niet meer zeggen dat dit ook maar iets zegt over één individuele vrouwelijke of één individuele mannelijke leerling!

Tijdsdruk en toeval. Open staan en durven.

Samen leren.

Samenwerkend leren.

Mooi onderwijs.

Wat werkt.

Leerstrategieën.

Combineren.

Tijdsdruk.

Toeval.

En toen:

5-VWO gaat les geven aan 2-VWO!

Te kort door de bocht? Dan hier de wat langere versie.

In mijn onderwijs probeer ik toe te passen wat werkt. In mijn onderwijs probeer ik leerlingen te bedienen op een manier die hen aanzet tot leren tijdens de lessen en niet alleen tot uitvoeren. In mijn onderwijs probeer ik te zoeken naar middelen die leerlingen uitdagen en aan het denken zetten. In mijn onderwijs probeer ik leerlingen te verleiden andere dan hun standaard leerstrategieën te gebruiken.

Met twee tweede klassen VWO ben ik bezig met ‘mooi onderwijs’, waarover ik later uitgebreider zal berichten. Het hoofdonderwerp hierbij is opgehangen aan de titel van een hoofdstuk van het boek ‘Amersfoort aan zee’, dat door mij saai is hernoemd als ‘Mens en Milieu’.

Leerlingen bepalen voor een groot deel zelf hoe zij hierover iets willen leren en via een aantal stappen zijn we gekomen tot een mengsel van excursies, zelf proeven selecteren en de uitvoering organiseren, speeddate presentaties, aanwezigheid van docent voor het beantwoorden van vragen en waar nodig op verzoek van leerlingen of op initiatief van de docent uitleg door de docent.

Met klas 5-VWO zijn we na de toetsweek gestart met het laatste hoofdstuk van het boek, getiteld ‘Mens en Milieu’. Bij onze methode is de verdeling van de leerstof over de jaren zo dat in klas 5 vrij veel stof terecht is gekomen die leerlingen prima zelf tot zich kunnen nemen. Zij hebben uitleg van of toelichting door de docent dus niet of nauwelijks nodig. Na drie hoofdstukken voornamelijk ‘zelfstandig werken via lezen – opdrachten maken – nakijken – vragen stellen’ treedt er dan zelfs bij de best-willende leerlingen wat sleet op.

Tijd voor iets anders dus. De expert-methode. Zes paragrafen, zes groepen van drie of vier leerlingen. Geen opdrachten maken maar presentaties voorbereiden met een vrije invulling zolang de kernbegrippen aan bod komen. Vanaf het begin delen van de presentatie met de docent om feedback mogelijk te maken. Vervolgens kennisdeling via speeddate presentaties.

En toen, bij het formuleren van deze opdracht voor klas 5-VWO, de gedachte:

‘Dan kunnen ze natuurlijk ook net zo goed een presentatie geven aan klas 2 over Mens en Milieu!”

“Bam!”

Een tevreden en gelukkige glimlach op mijn gezicht, na een toch waarschijnlijk wat gespannen blik kort daarvoor. De eerlijkheid gebiedt mij namelijk te zeggen dat de formulering van de opdracht plaatsvond terwijl de leerlingen al in het lokaal waren voor de les en ik achter mijn computer zat te typen terwijl de beamer aan het opwarmen was om mijn scherm voor de leerlingen te projecteren…..

De gedachte om de uitleg uit breiden naar een ander publiek was waarschijnlijk mede ingegeven door het door mijn hoofd spelen van de top 5 van leerstrategieën die bewezen werken, die ik kort daarvoor had gelezen in een prachtig stuk van Paul Kirschner over Top en Flop leerstrategieën. Een absolute aanrader om te lezen. Nummer 5 hierin is: ‘zelf uitleg geven’.

Hoe dan ook. Door tijdsdruk en toeval verscheen in de opdracht ineens het zinnetje:

“Bereid je presentatie voor op 2 niveau’s. Eén geschikt voor leerlingen van 5-VWO, één geschikt voor leerlingen van 2-VWO.”

Als je het op 2 niveau’s kunt uitleggen dan beheers je het zeker!

Wat gebeurde er vervolgens?

Via de random group selector van de SMART Notebook software werden er groepjes geformeerd en aan een paragraaf gekoppeld. Deze koppeling mocht in goed onderling overleg tussen de groepjes worden aangepast. De leerlingen kregen inzage in de stof van klas 2 om ze laten zien wat voor feitelijke kennis in elk geval behandeld moet gaan worden. Tegelijkertijd is de opdracht de feitelijke kennis uit het klas 5 ook zoveel mogelijk in hun presentatie op te nemen of zaken toe te voegen die zij van belang achten. De vorm van de presentatie is volledig open. Het mag een standaard powerpoint of prezi zijn, het mag een practicum zijn, het mag een serie opdrachten zijn. Het mogen twee aparte presentaties zijn voor beide klassen, het mag er ook één zijn, of een gecombineerde. Ook mogen de leerlingen ervoor kiezen om voor de presentatie aan klas 2 groepjes samen te voegen. De presentaties moeten uiteindelijk met de hele klas op elkaar worden afgestemd.

De leerlingen aan de slag.

Ik schrikken! Het dreigde meteen al mis te gaan. Het leek erop alsof er de nodige ‘ruzie’ gemaakt werd binnen een aantal groepjes.

Bleek nog te kloppen ook! Er was onenigheid over op welk niveau je nu de leerlingen van klas 2 wel of niet kon aanspreken, wat zij nog wel en niet zouden snappen. Prachtig! Er was inhoudelijke discussie over wat begrippen nu precies betekenen en welke woorden je kunt of moet gebruiken om ze aan klas 5 of klas 2 duidelijk te maken. Zij waren ontzettend aan het leren! Daarom was er soms zo’n herrie!

Hoe gaat er nu les gegeven worden?

We gaan het zien. Maar wat er wordt voorbereid is: een tweetal standaard presentaties (powerpoint en prezi), twee keer een uitleg met een practicum, een interactieve quiz (gebaseerd op ‘Who Wants To Be A Millionaire?’, gemaakt via html5).

Hoe gaat er nu beoordeeld worden?

Klas 5 beoordeelt klas 5. Klas 2 beoordeelt klas 5.

Het enige probleem, excuseer, de enige uitdaging, is nu nog de logistiek. Maar dat lossen we op. Zo gaat dat, bij mooi onderwijs.

Wordt vervolgd….

Deze post is onderdeel van een quadblog. Aanmelden hiervoor kan nog steeds.

Wie wil daar niet bij zijn? Het NCOSM.

Ik kreeg het verzoek om het volgende onder de aandacht te brengen.

Van 14 tot 17 mei zal het tweede Nationaal Congres Onderwijs & Sociale Media (NCOSM) worden gehouden in EYE Amsterdam. Het NCOSM is hét toonaangevende onderwijscongres in Nederland op het gebied van sociale media en is uniek omdat het als enige congres in Nederland alle onderwerpen rondom sociale media belicht. Het congres biedt een aansprekend programma met sessies over sociale media en o.a. kansen/gevaren, didactiek, visie, protocollen, privacyvraagstukken, trends en ontwikkelingen, schoolprofilering en impact op lesgeven/leren.

In de organisatie zijn speciale dagen ingericht voor PO, VO-MBO en HO en om het geheel vorm te geven zijn er vier ‘tracks’ waarin de activiteiten zijn onderverdeeld.
- Onderwijspraktijk
- Organisatie & Communicatie
- Jongeren & Mediagebruik
- Professionalisering
De openingspresentatie wordt steeds gevolgd door een serie elevatorpitches over alle sessies die op een dag geboden worden. Dat betekent dat in gecomprimeerde vorm en in sneltreinvaart alle onderwerpen van die dag de revu passeren. Op de site zijn de onderwerpen en de abstracts te vinden. Tijdens het congres kan er, na de elevatorpitches, een keuze gemaakt worden. Er is de mogelijkheid om via Google Hangouts, verzorgd door het Europees Platform van gedachten wisselen met leerkrachten uit heel Europa.

Voor het primair onderwijs is de eigen congresdag woensdag 15 mei. Er zijn Keynotes van Pedro De Bruyckere en Remco Bron. Speciaal voor bestuurders en schoolleiders is er op de dag vóór het congres (14 mei) een bijzondere preconference. Hiervoor geldt een maximum van 40 deelnemers. Deze dag wordt geleidt door Frans Schouwenburg en Erno Mijland.

Voor het voortgezet en middelbaar beroepsonderwijs is de eigen congresdag donderdag 16 mei. Er zijn keynotes van Marcel Wintels en Remco Bron. Speciaal voor managers en directeuren wordt op de dag vóór het congres (15 mei) een bijzondere preconference gehouden. Hiervoor geldt een maximum van 40 deelnemers. Deze dag wordt geleidt door Frans Schouwenburg en Paul Vermeulen.

Voor het hoger onderwijs is de een eigen congresdag vrijdag 17 mei. Er zijn keynotes van Google topman Ian Carrington en Anka Mulder. Op deze dag wordt ook speciaal aandacht besteedt aan marketing & communicatie en impact op onderzoek en wetenschapspopularisatie. Er is in het programma ook voldoende ruimte gecreëerd om te netwerken en in groepjes van gedachten te wisselen. Speciaal voor directeuren en managers wordt op de dag vóór het congres (16 mei) een bijzondere preconference gehouden. Hiervoor geldt een maximum van 40 deelnemers. Deze dag wordt begeleidt door Tracey Playle, Erik Duval en Alf Moens.

Ik heb aan het verzoek voldaan omdat ik denk dat Sociale Media heel belangrijk zijn binnen het onderwijs en omdat ik denk dat hier nog lang het potentiaal dat er in zit wordt uitgehaald. Het NCOSM is een hele mooie gelegenheid voor iedereen die betrokken is bij het onderwijs om kennis op te doen over de mogelijkheden die Sociale Media bieden en in contact te komen met collega’s die op zoek zijn naar hetzelfde.

Als dank voor het voldoen aan het verzoek mag ik zelf voor de helft van de prijs aan het NCOSM meedoen. Als edublogger mag ik bovendien 3 kortingscodes (10%) voor het NCOSM weg geven aan de lezers van Droog’s Leren Delen? Heb je hierin interesse laat het mij dan weten in een reactie hieronder.

Leren is zo eenvoudig, soms

Het gaat soms gewoon vanzelf. Niks meer aan doen dus.

Wat is het?
DIY is een fantastische site die een prachtige vorm van leren stimuleert. Het is een combinatie van online en offline activiteiten waarbij creativiteit, technologie en portfolio’s perfect samenwerkend worden ingezet. DIY is een website waar kinderen een portfolio krijgen en een app die zij kunnen gebruiken om foto’s en video’s van hun projecten te uploaden. Bij het aanmelden wordt de kinderen gevraagd om een dier te kiezen en een nickname om zo hun identiteit te beschermen. Er is een een dashboard waar leerkrachten of ouders alle activiteiten kunnen volgen.

Hoe werkt het?
DIY is een online club waar kinderen ‘maker’ vaardigheden kunnen verdienen. Het Engelse ‘maker’ vertaalt hier prima naar het Nederlands, kinderen worden echt ‘makers’. De kinderen delen hun creaties en verdienen ‘patches’ voor de vaardigheden die zij leren. Elke vaardigheid bestaat uit een aantal ‘challenges’, welke zo zijn opgezet dat zij spelenderwijs verschillende technieken leren om iets moois te kunnen bouwen. Wanneer een ‘challenge’ is volbracht kan deze in de online portfolio worden geplaatst en worden voorzien van foto’s en video.

Hoe kan je het in de klas gebruiken?
DIY is een site die ruimte biedt voor leerlingen om nieuwsgierig te zijn, iets te bouwen en technologie te gebruiken om verder te komen. Het is zeer geschikt om leerlingen te laten ontdekken hoe fantastisch het kan zijn om zelf iets te leren en zelf iets te bouwen. Het heeft de vorm van een klas waar vernieuwen en delen van leren vanzelfsprekend is.
DIY kan als ‘extra’ activiteit worden ingezet maar kan ook prima worden gebruikt om leerdoelen op een andere manier te bereiken. Door de verschillende ‘challenges’ te bekijken vanuit dit oogpunt kunnen op een creatieve en innovatie wijze kennis en vaardigheden anders dan de standaard manier worden aangeleerd. Het is een mooie tool om leren door onderzoeken te stimuleren en zou een mooie eerste stap in deze richting kunnen vormen. DIY kan worden ingezet door leerlingen individueel aan de slag te zetten maar ‘makerrs’ kunnen ook in groepjes bijeen worden gezet of zelfs kan er als hele klas worden samengewerkt. DIY ‘challenges’ kunnen worden opgegeven als huiswerk, waarbij natuurlijk bij voorkeur de leerling zelf mag kiezen. In de klas kunnen dan de vorderingen en resultaten worden getoond en gedeeld.

Deze blogpost is onderdeel van een Quadblog.

Bètadag

Afgelopen vrijdag 22 februari was de allereerste bètadag op het Wolfert Lyceum een feit. Een dag waarop alle leerlingen uit alle klassen en leerlagen bezig waren met bèta, ofwel exact. Een dag om te laten zien wat bèta is, hoe leuk bèta is of kan zijn. Een dag om dingen te kunnen doen die anders organisatorisch lastig uit te voeren zijn. Een dag ook waarop alle docenten bezig waren met bèta.

Het programma was er op gericht gevarieerd te zijn, zoveel mogelijk leerlingen actief bezig te laten zijn, maar toch ook wel bedoeld om aan het denken te zetten. De activiteiten werden voor een deel verzorgd door de docenten exact zelf en voor een deel door experts die hiervoor speciaal waren uitgenodigd. Ondersteuning bij de uitvoering was er ook van ouders, ex-leerlingen en zelfs een paar familieleden van docenten. Al deze hulp stellen wij natuurlijk als organisatoren en school zeer op prijs en zonder dit had het ook niet het succes kunnen worden dat het nu was.

Voor de in totaal dertien 1e en 2e klassen waren er zeven verschillende workshops in een roulerende setup : coolecola, domes bouwen, eieren en meer, elektromotor, PopPop-boot, Vroaaaar!!! en vaccins. Dit zijn natuurlijk teveel activiteiten om allemaal uitgebreid te beschrijven maar een paar letterlijke hoogtepunten wil ik toch graag delen.

Domes:  Dit was  in al zijn complexe eenvoud één van de spectaculairste onderdelen van de bètadag om te zien. Een dome is een half ronde vorm die door de leerlingen zelf gebouwd werd in verschillende vormen en maten. Dit alles zonder gebruik te maken van lijm of plakband of spijkers of schroeven. Maar wat is leuker: bouwen of slopen? Vraag dat de leerlingen maar……

Eieren en meer: verschillende opdrachten met eieren, leg je ervaringen vast via foto’s en video
- bouw een zo hoog mogelijk papieren toren van 12 velletjes A4 papier waarop een ei kan rusten, uitdaging: haal je twee meter? -> ja dus!
- kun je een ei verplaatsen van één borrelglas naar een ander zonder je handen te gebruiken?

Vroaaaar!!! Toen de leerlingen dit zagen staan in het programma van de bètadag, hadden ze geen idee dat ze aan het einde van de dag buiten bloed-fanatiek een blaasraketten race zouden doen. Alle leerlingen kregen een stukje pvc buis, papier en plakband. Door middel van het stroomlijnen van hun ‘raket’ met vinnen voor de stabiliteit, een mooie punt voor de aerodynamica, enz bereiden ze zich voor op de ‘grande finale’. Met een hogedruk spuit werden de ‘raketten’ gelanceerd – de raket die het verste vloog, won! Met heel veel dank aan Arjan en Per-Ivar! O ja, de leerlingen mochten ook nog een borstelrobot bouwen:

Voor de vier derde klassen was er CSI. En dit betekende dan niet even zoals op de televisie in 45 minuten alles oplossen, néé gewoon zeven uur keihard bikkelen om de ware moordenaar te vinden. Sporen zoals vingerafdrukken, bloed en DNA minutieus onderzoeken en analyseren om zo mogelijke verdachten elimineren en uiteindelijk de schuld van de dader onomstotelijk te bewijzen.

Voor de vier vierde klassen was er een lezing van de wiskundige kunstenaar Rinus Roelofs, die vertelde over zijn werk maar vooral veel voorbeelden liet zien. Door de mogelijkheden die computers en 3D printers nu bieden kan hij nog veel meer ook echt maken dan zijn grote inspiratiebron Escher (klik op de onderstaande plaatjes voor een animatie).

De vierde klassen hadden voorafgaand aan de bètadag in groepjes een Wetenschapsquiz voorbereid en moesten deze afnemen voor een publiek van hun klasgenoten een en een zeer deskundige jury bestaande uit docenten, ouders en ex-leerlingen. Moleculair Koken, met de directeur van de school als één van de begeleiders dus dat kon niet misgaan ) vormde voor deze leerlingen het afsluitende toetje.

Klas 5-Havo en klas 5 en 6-VWO mochten net als klas 4 genieten van een lezing van Rinus Roelofs. Vervolgens was er de opdracht in groepen  een creatieve oplossing te bedenken voor de milieu-problemen die op ons afkomen. Hoe zal de wereld er in 2025 uitzien? De groepen waren gekoppeld aan een vooraf bepaald onderwerp en mochten middels een presentatie hun oplossingen delen met de rest van de groep. Deze klassen sloten de dag af met een interessante en natuurlijk tot denken aanzettende lezing van de volksfilosoof Bas Haring. Wat is eigenlijk de waarde van onderzoek en hoe doe je dat goed? Zijn visie: stel een vraag die je echt bezig houdt, onderneem actie om tot een antwoord te komen, formuleer het antwoord. Klinkt simpel genoeg, En dat is het ook.

Helaas vond Bas het ook nodig nog even een pijnpunt voor bèta’s ter sprake te brengen….. volgens zijn stelling zijn bèta’s arrogant. Zij weten hoe de wereld in elkaar zit maar niemand wil naar hen luisteren. Mensen zitten namelijk niet altijd te wachten op kennis. Waar en herkenbaar. Maar… misschien hebben wij als organisatoren een heel klein beetje mogen bijdragen om het genot, de waarde, de kracht en het belang van bèta een beetje dichter bij alle mensen gebracht te hebben. Er is mogelijk geen mooier beeld dan uit zijn eigen boek Kaas en de evolutietheorie om het belang van het voortplanten van kennis te onderstrepen.

Het is voor de groep organiserende docenten een inspannende tocht geweest met menig vergaderuurtje en overleg via telefoon, mail, Google Drive en wat niet meer, naar deze dag toe. De reis was het doel zeker waar en er kan zeer tevreden worden terug gekeken. Zeker was dit het geval op het moment dat er bij de afsluitende borrel een verrassing langskwam in de vorm van heuse bètaballen! (bitterballen voor de niet-bèta’s onder U)

Het vervolg? Er komt zeker nog een bètadag! Ons doel was jaarlijks, maar het zou zomaar zo kunnen zijn dat het driejaarlijks wordt. Dit dan omdat het mogelijk afgewisseld gaat worden met een alpha en gammadag. Of een talen en zaakvakkendag zo U wilt. We gaan het zien.

Nu eerst even uitrusten en nagenieten.

Je moet het meegemaakt hebben om te weten hoe leuk het was maar een goede tweede opties zijn de foto’s die te vinden zijn op de site van het Wolfert Lyceum en de beelden die door RTV Langsingerland zijn gemaakt en die vanaf 11 maart te zien zijn.

Educatieve puzzels voor de iPad

CAST is een non-profit organisatie die er op gericht is onderwijs beschikbaar te maken voor alle mensen door universal design for learning (UDL). Onlangs heeft CAST twee gratis, op onderzoek gebaseerde, educatieve games uitgebracht voor de iPad die essentiële wiskundige denkpatronen en probleem-oplossende vaardigheden aanleren. Vaardigheden die worden aangeleerd zijn onder andere het vinden van patronen of formules, het creëren van modellen, het werken met variabelen en het doen van voorspellingen.Als onderdeel van de UDL principes, die o.a. vragen om flexibiliteit en gebruiksvriendelijkheid, kunnen de puzzels via verschillende strategieën worden opgelost.

MathSquared puzzels zijn gebaseerd op een rooster en maken gebruik van de standaard wiskundige bewerkingen optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen.
Tegelijkertijd worden logica en probleem-oplossende vaardigheden aangesproken.

MathScaled werkt met een weegschaal van het balans type om het begrip van vergelijkingen te vergroten. Ook hier worden tegelijkertijd logica en probleem-oplossende vaardigheden aangesproken. Verschillende vormen moeten zo worden geplaatst dat de balans in evenwicht blijft.

De puzzels zijn niet gekoppeld aan enig vak of enige lesinhoud en zijn geschikt om in te zetten bij alle leeftijden. Ondersteuning voor de puzzels is te vinden op de iSolveIt website, waar zowel instructie video’s als tips beschikbaar zijn.

Bron: CAST website newspage