Workfree zone.

april 19, 2014

In deze post wil ik jullie vragen even te luisteren naar een liedje.

Workfree Zone

Every boy and girl has to go to school.
Not working in a factory, and everybody has a tool.
The whole day in the factory, behind a dangerous machine
And no way, that place is clean!

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

Suddenly there was a man, who thought this can’t be,
Children working for a living, that’s not what they should do.
Children have the right to learn.
So the children’s act begun.

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

If children can  choose for themself, what they wanna do.
Work or go to school, the world would probably be new.
Chaotic it will be, the system will disappear
No one will know what they want, and it won’t be a good year

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

Lyrics by: Rosa en Tamara
Sung by: Tyche and Julia
Guitar by: Tamara

Het liedje is gemaakt als onderdeel van Challenge 2, Education and protections against child labour.

Zodra ze deze challenge gezien hadden vroegen een aantal leerlingen mij:
“Mogen wij ook een liedje maken?”
Ik zei: “Ja, natuurlijk!”
En zij gingen aan de slag.

Een paar dagen later kreeg ik de tekst toegestuurd.
Gisteren kreeg ik het liedje opgestuurd.

Ik vind het krachtig. Erg krachtig.

Regelmatige lezers van dit blog zullen misschien weten dat ik al een aantal jaren met veel plezier deelneem aan Learning Circles en dat dit jaar binnen de “Met Lot op Reis” cirkels het onderwerp kinderrechten is. Bijna een maand geleden schreef ik hier een post over een tekening die mijn leerlingen gemaakt hebben als onderdeel van Challenge 1, The Right to good food, clean water  and health care: “Soms moet je niets schrijven“. Een tekening die door professionele cartoonisten inmiddels is omgezet naar een echte cartoon!, waarover meer te lezen is in een bijdrage van vorige week: “Dat je huilt en lacht, van die dingen“.

De inspiratie van de leerlingen kwam uit een video die we in de klas hebben bekeken bij de introductie van Challenge 2. In deze video wordt een beeld geschetst van de 215 miljoen kinderen wereldwijd die werken terwijl zij naar school zouden moeten gaan. Een manier om hier iets aan te doen is het installeren van “Child Labour Free Zones“.

Ik hoop dat het liedje helpt aandacht te genereren voor dit probleem. Ik hoop dat de kinderen en de leerkrachten van nu zorgen dat de kinderen van morgen dit soort liedjes niet meer hoeven te maken. Onderwijs is zoveel meer dan feiten en toetsen.

 

 

 

 

 


Dat je huilt en lacht, van die dingen.

april 10, 2014

Een mooie cartoon dit, wel hard: “The inevitable result”

Met Lot op Reis Sandtimer cartoon 2

 

En deze is ook al zo mooi, en niet minder hard: “Food in the world”

Met Lot op Reis Sandtimer cartoon

 

Ze hebben een paar dingen gemeenschappelijk, deze twee cartoons.

  • Het zijn allebei zandlopers
  • Ze vertellen allebei iets over de oneerlijke verdeling van voedsel op deze wereld
  • Ze zijn beide gemaakt door professionele cartoonisten

Deze twee cartoons hebben nog iets gemeenschappelijk.

  • Ze hebben beide als voorbeeld een tekening van kinderen!

De kinderen die deze tekening gemaakt hebben dit gedaan als een onderdeel van de Learning CircleMet Lot op Reis” waarin zij leren over kinderrechten. Waarin zij de challenge kregen tekeningen te maken over de verdeling van voedsel en water op de wereld. De tekeningen werden naar de site cartoonmovement.com gestuurd en maakten kans om door een een echte cartoonist als bron van inspiratie te worden gebruikt!

Een van de tekeningen die de leerlingen maakten was deze.

Met Lot op Reis Cartoon 3

Ik mag deze kinderen les geven.

En dan zie ik dit ontstaan.

En dan huil ik en dan lach ik.

Dan ben ik verdrietig en trots.

Dat het nu zo is, maar dat het misschien anders gaat zijn.

Het is zo pijnlijk en zo mooi.

En dan huil ik en dan lach ik.

 


Lerarenmaatschappen? Een goed idee?

maart 23, 2014

Zaterdag 22 maart heb ik een bijeenkomst bijgewoond op het Vathorst College in Amersfoort waarbij een groep docenten en andere geïnteresseerden zich hebben bezig gehouden met de vraag of er een plaats is in het Nederlandse onderwijs voor een lerarenmaatschap.

Het initiatief tot de bijeenkomst was genomen door Frank Weijers, Dick van der Wateren en Renske Valk, naar aanleiding van een publicatie van Frank hierover in september 2013: “Echte ondernemersleraren worden geen ondernemerleraar“.

maatschappp

Deze publicatie heeft tot de nodige reacties geleid en op verschillende plaatsen is er aandacht aan besteed aan het idee, o.a. bij stichting beroepseer en bij hetkind, en in de februari editie van Van12Tot18 is een interview verschenen met Frank en Dick. Er is ook een LinkedIn groep aangemaakt en een website voor de deelnemers.

Deze eerste bijeenkomst was in de eerste plaats verkennend. Wie, wat, hoe verder?

Is een lerarenmaatschap een goede vorm om leraren meer zeggenschap te geven over niet alleen de inhoud maar ook de organisatie van onderwijs om zo de kwaliteit te verhogen?

Via een kennismakingsronde en een aantal vragen ontstond langzamerhand een beeld van de aanwezigen en hun ideeën. Dit beeld is deels vastgelegd in de vorm van tekst op een aantal whiteboards en dit zal worden verwerkt en gedeeld door Iris Franck, docent geschiedenis op het College Sint Paul in Den Haag.

De vragen die zijn langsgekomen tijdens de wisselende discussies en vragenrondes en die beantwoord dienen te worden als een van de volgende stappen zijn verzameld door Daniel Dessaur, docent geschiedenis op het Essener, RSG NO Veluwe. Hij zal ze organiseren, aanvullen met zijn eigen vragen en oproepen tot additionele vragen en antwoorden.

Wat mij het meeste is bijgebleven is de grote mate van betrokkenheid die door alle aanwezigen ten toon werd gespreid. Een gedeelde wens was duidelijk de kwaliteit van de docent meer te kunnen inzetten, waarbij de vorm in essentie secundair is. Zo werd een mooie invulling van een lerarenmaatschap geponeerd door Laurent Chambon, docent Frans op het Hyperion College in Amsterdam, een meester-gezel systeem in een verder platte organisatie.

Om het delen van al het verzamelde en een goede voortgang mogelijk te maken is door Dick van der Wateren inmiddels de blog Lerarenmaatschap opgezet en iedereen met interesse in dit onderwerp is van harte uitgenodigd om daar te reageren. Alle suggesties, vragen en antwoorden zijn welkom!

Een van de zaken die aan de orde kwam of een lerarenmaatschap sectiebreed of schoolbreed ingezet zou kunnen of moeten gaan worden Hoe groot of klein zij zou moeten beginnen met betrekking tot het aantal leerjaren? Zou zij binnen een bestaande school, of een bestaand schoolgebouw, moeten starten? Waaruit zou zij bestaan?

Ik heb daarom even een korte lijst van de aanwezige docenten gemaakt en hun bevoegdheden gemaakt en kom dan tot de volgende “lerarenmaatschap”.

Elly Loman Aardrijkskunde
Dick van der Wateren Aardrijkskunde
Jeroen Steenman Bewegingsonderwijs
Frans Droog Biologie
Elly Loman Biologie
Riks Ytsma Communicatie
Frank Weijers Economie
Liesbeth Breek Frans
Laurent Chambon Frans
Daniel Dessaur Geschiedenis
Iris Franck Geschiedenis
Daniel Dessaur Maatschappijwetenschappen
Laurent Chambon Maatschappijwetenschappen
Glenn Hille NaSk
Jeroen Clemens Nederlands
Jan Lepeltak Nederlands
Jos Reulen Zorg en Welzijn
Renske Valk

Er is dus nog een beperkt aantal vacatures…. :)


En wat willen leerlingen dan?

maart 22, 2014

578_foto1_afbeelding_normaalEr zijn van die dingen die dingen in gang zetten omdat ze op hun plaats vallen. Een Dalton school. Een gesprek met een mentorklas. Zij “willen”, maar “moeten” te vaak. De zomervakantie is korter. De politiek “wil”. Het lesjaar is langer. De schoolleiding “moet”. Een vergadering met mentoren. Een verzoek zonder druk. Een discussie. Een vraag. Een wens. Een mogelijkheid!

Hieronder de email die ik gisteren heb gestuurd aan alle leerlingen van mijn 3 3-VWO klassen.

De titel: UITDAGING!

Beste leerling van 3-VWO,
Een UITDAGING!
Stel je voor: je mag zelf twee dagen bepalen wat en hoe je wilt leren!
Zou je in staat zijn een programma te maken waar je meer van leert (en dat misschien ook nog eens leuker is 😄) dan twee dagen met alleen maar lessen? Een programma waarin je dingen kunt doen die school nu nog niet voor je doet?
Wat zou je willen doen?
Wat zou je hier voor nodig hebben?
Zou je mensen willen uitnodigen die iets komen vertellen?
Zou je op excursie willen gaan in de omgeving?
Zou je iets voor een goed doel willen doen?
Zou je proefjes willen doen?
Zou je iets willen bouwen of iets schrijven of iets maken?
Zou je in staat zijn om een programma voor alle drie de 3-VWO klassen in elkaar te zetten?
Zou je hierover willen nadenken?
Zou je hier tijd aan willen besteden?
Ik hoor het allemaal graag!
keuzesmakenHet zou zomaar kunnen dat het ook echt gaat gebeuren!
Stel je voor!
Je mag zelf twee dagen bepalen wat en hoe je wilt leren!
Durf jij deze uitdaging aan?
Wie weet gaat het ons samen lukken!
Ik kan je garanderen dat, wanneer je plan goed genoeg is, ik  ervoor ga zorgen dat het ook echt gaat gebeuren!
Dat is mijn uitdaging. Ik ga hem aan!
En jij?
Meld je aan, alleen of met een groepje.
Stuur een mailtje of loop even langs.
Ik hoor het graag!
Met vriendelijke groet,
dhr Droog
blogpost wat willen leerlingen danIk ben erg benieuwd naar de reacties. Zowel van mijn leerlingen als van mijn lezers. Ik ben erg benieuwd naar het vervolg en hoop van harte in de nabije toekomst een of meer blogposts te kunnen schrijven over de weg en de uitvoering.

Soms moet je niets schrijven

maart 18, 2014

Feiten vooraf met wat links. Daarna alleen nog maar een plaatje.

Al een aantal jaren doe ik met mijn leerlingen mee aan Learning Circles, een manier om met een aantal scholen uit verschillende landen volgens een vast concept aan een onderwerp te werken. Het duurt 10 weken en je bent bezig iets te leren, terwijl je tegelijkertijd bezig bent elkaar te ontdekken. Verschillen en overeenkomsten, interesses en behoeftes, belangen en verlangen.

Dit jaar doen mijn leerlingen en ik ook weer mee. Dit keer aan een bijzondere, de opzet is een klein beetje anders dan anders, het onderwerp is een klein beetje anders, er is een link naar Lot Roos, met wie wij op reis gaan.

Deze Learning Circle “Met Lot op Reis” gaat over kinderrechten, en dat ze nog lang niet overal worden nageleefd.

Een onderdeel van de eerste ‘challenge’ in deze Learning Circle is om in een tekening te vangen wat er nog niet helemaal goed gaat met de verdeling van water en voedsel op de wereld.

Hieronder één van de tekeningen die mijn leerlingen maakten.

Met Lot op Reis Cartoon 3

 

PS: Deze tekening is ook geplaatst op de site van cartoon movement. Je kunt daar stemmen en dan wordt de tekening misschien door een echte cartoonist omgezet in een echte cartoon. Zou toch top zijn! De link: http://www.cartoonmovement.com/cartoon/13963


Wat wordt er geweten van leren ?

februari 19, 2014

‘s Morgens: een tweet zien die naar een gratis ebook verwijst. Het ebook direct downloaden.
Overdag: het ebook lezen. Onder de indruk raken. Er achter komen  dat anderen dit ebook misschien ook zouden willen lezen. Vinden dat anderen misschien wel gebaat zouden zijn bij het het lezen van dit ebook.
‘s Avonds: een blogpost er aan wijden om het iets minder vrijblijvend te delen dan alleen via een tweet.

Bij deze.

Het is natuurlijk niet zomaar een ebook. Het is een boek dat aansluit bij iets dat mijn bijzondere interesse heeft en dat een onderwerp aansnijdt dat in het onderwijs recent meer dan ooit in de belangstelling lijkt te staan. Terecht en nog onvoldoende.

Wat wordt er wetenschappelijk geweten van leren en in hoeverre kun je iets met deze informatie binnen het onderwijs?

Geen onbelangrijke vraag, waar vaak, door hun beperktheid, verkeerde antwoorden op worden gegeven.

Dit boek geeft een overzicht van wat er geweten wordt over leren en is geschreven door experts voor niet-experts. Het boek vereist geen uitgebreide kennis vooraf en hoewel het vooral is gebaseerd op lesgeven op universiteiten en hogescholen zijn is het geschikt voor docenten op alle niveaus.

Hieronder een samenvatting van het boek, zoals dit door de auteurs zelf is geschreven. Normaliter zou ik dit vertalen, maar aangezien het hier een Engelstalig boek betreft laat ik de Engelse versie hier zien. Dat zal het gemakkelijker maken te besluiten dit ebook al dan niet zelf te downloaden. Het is gratis en het kan dus geen enkel kwaad, maar als je het niet gaat lezen heeft het ook weer niet zo heel veel zin. :-)

Je kunt het boek hier gratis downloaden.

Applying Science of Learning in Education asle2014

“This edited book represents a sliver, albeit a substantial one, of the scholarship on the science of learning and its application in educational settings. Most of the work described in this book is based on theory and research in cognitive psychology. Although much, but not all, of what is presented is focused on learning in college and university settings, teachers of all academic levels may find the recommendations made by chapter authors of service. Authors wrote their chapters with nonexperts as the target audience – teachers who may have little or no background in science of learning, research-based approaches to teaching and learning, or even general principles of psychological science. The book is organized in three sections. The 14 chapters in Part 1 address important concepts, principles, theories, and research findings, and applications related to the science of learning. The four chapters in Part 2 focus on preparing faculty to apply science of learning principles in their courses. Finally, the six chapters in Part 3 provide examples of research that have been done in real academic settings and that have applied one or more science of learning principles.”


De schaal der dingen

december 31, 2013

Zo rond de jaarwisseling zijn er toch wat meer dan gemiddeld momenten van contemplatie en reflectie. Momenten om zaken in perspectief te zetten. Onderstaande video’s verbinden het hele kleine met het hele grote en zijn hierbij misschien behulpzaam.

Powers of tenEen video, gemaakt in 1977.

The scale of the universeEen flash animatie, gemaakt in 2012.

Wil je zelf aan de schuif zitten van the scale of the universe dan kan dat hier.


Nieuwjaarsvoornemens: PROBEER één ding.

december 30, 2013

probeer-het-nu

Rond deze tijd van het jaar zijn er naast de lijstjes ook altijd de voornemens. Waar lijstjes iets afsluiten zijn voornemens vooral bedoeld om iets te starten. Helaas blijkt aan het eind van het jaar vaak dat van de vele mooie voornemens weinig terecht is gekomen. En dat geeft niet altijd een goed gevoel.

In het onderwijs worden ook veel voornemens gemaakt en is er ook een schijnbaar onuitputtelijke voorraad van veranderingen en vernieuwingen die worden aangeboden. Maar hoe kies je daar nu uit? En als dat al gelukt is hoe weet je dan hoe je voornemen uit te voeren? Hoe weet je zeker dat het lukt? Helaas worden om allerlei redenen de meeste van de voornemens  in het onderwijs niet eens gestart. En dat is jammer. Hoe goed ons onderwijs ook is, het kan altijd beter. En dat willen we ook allemaal.

Misschien helpt daarom voor 2014 het volgende het lijstje met voornemens. Met als essentieel kader : Probeer één ding. Niet meer, niet minder. En dat ding hoeft natuurlijk niet van deze lijst te komen, het zijn maar suggesties. En dat ding hoeft ook niet te lukken.

try

Blogpost Probeer 50e8e1096eb09Probeer eens

  •  leerlingen hun leren te laten kiezen? Vraag aan leerlingen hoe zij iets zouden willen leren. Dit kan heel klein beginnen, met een les of een onderdeel van een thema, en uitgroeien tot een heel onderwerp of zelfs een hele termijn. Het is verrassend om te zien hoe lastig het eerst is voor leerlingen om dit te doen maar ook hoe dit vervolgens vorm krijgt en hoe het enthousiasme in het leren brengt. Omdat de leerlingen zelf hebben mogen meepraten.
  •  Genius hour? Hierbij krijgen leerlingen een uur per week tijd om volledig zelfstandig te werken op een zelf gekozen manier aan een zelf gekozen onderwerp binnen een vastgesteld thema. Het levert een heel andere manier van leren op, rijker en gevarieerder, geïntensiveerd  door de betrokkenheid en niet belemmert door de vorm.
  •  Mystery Skype? Als je op zoek bent naar een makkelijke manier om leerlingen in verbinding te brengen met anderen, en tegelijkertijd te leren hoe het is om als team samen te werken onder druk dan is dit een goede optie. Het is heel eenvoudig op te zetten en geschikt voor vrijwel alle leeftijden en een groot aantal vakken.
  •  bloggen? Dit is een manier om leerlingen een eigen stem te geven, binnen de klas maar ook daar buiten. Maak een blog met een klas of laat leerlingen ieder een eigen blog aanleggen. Dat levert al snel mooie interacties en inzichten.
  •  minder cijfers te geven? Dit is natuurlijk een grote stap en vereist het nodige maar kan er wel voor zorgen dat de aandacht van de leerlingen verschuift van het cijfer naar het leren zelf dat hieronder ligt. Het geven van feedback in plaats van cijfers geeft meer inzicht en richting. Leerlingen gaan beter zien waar ze zijn en welke stappen ze moeten nemen.
  •  minder huiswerk te geven? Huiswerk is voor veel kinderen een reden om leren niet leuk te vinden. Veel van het huiswerk dat zij krijgen is niet noodzakelijk, zeker niet voor allen. Klopt dat voor jou vak misschien toch ook?Leerlingen worden vrolijker en werken actiever in de klas wanneer zij weten dat er geen huiswerk zal zijn. Het Flipping the Classroom model is een erg goed hulpmiddel om de tijd in de klas effectiever te gebruiken.
  •  mobieltjes in de klas te gebruiken? Mobieltjes zijn kleine telefoontjes, maar tegelijkertijd ook kleine computertjes! Betrek je leerlingen meer bij de les via een online quiz programma als socrative. Doe dit om te testen hoeveel je leerlingen weten aan het begin of eind van de les, of maak er een wedstrijdje mee voor teams.
  •  zelf een verrijkende activiteit? Ga naar een cursus, een workshop, een lezing. Versterk je eigen leerkracht. Of wordt lid van een vereniging zoals The Crowd.

probeer-nu-knop blauwMocht je meer willen weten over een van bovenstaande suggesties of anderszins vragen of opmerkingen hebben, aarzel niet ze te stellen of te delen. Ik hoor graag welk voornemen je hebt gekozen en waarom. Dan gaan we aan het eind van 2014 met zijn allen eens een lijstje maken van gelukte voornemens.

GELUKKIG

NIEUWJAAR

ALLEMAAL!

probeer

Bronnen
- Rippy77: Ideas for the New Year
- Tom Whitby: Year End Resolution Failure
- Pernille Ripp: Pick one thing to try, an idea by Tom Whitby


Opletten! Dan komen er nieuwe ideeën.

december 26, 2013

Blogpost Opletten 15803166

On Looking is een boek van Alexandra Horowitz. Zij beschrijft hierin elf wandelingen die zij gemaakt heeft, met elf verschillende personen, door haar woonplaats New York. Ze heeft gewandeld met onder andere haar jonge zoon; een geoloog; een bioloog; een expert in stedelijke ruimte; een dokter; een blinde en haar hond. In het boek beschrijft ze met een open en nieuwsgierige pen hoe deze figuren de omgeving zo verschillend kunnen zien. Met goed gedoseerde, gemakkelijk lezende wetenschappelijke informatie weet ze een mooie mate van diepgang toe te voegen aan haar observaties van die van anderen.

You missed that. Right now, you are missing the vast majority of what is happening around you. You are missing events unfolding in your body, in the distance, right in front of you.

By marshaling your attention to these words, helpfully framed in a distinct border of white, you are ignoring an unthinkably large amount of information that continues to bombard all of your senses…

This ignorance is useful: indeed, we compliment it and call it concentration.

Door te wandelen met anderen ziet Alexandra veel dat zij anders zou missen en leert zij veel over het nieuws dat zij ziet. Een van de hoofdpunten uit het boek is dat zelfs in de meest eenvoudige situaties er veel meer informatie beschikbaar is dan wij kunnen verwerken.

We see, but we do not see: we use our eyes but our gaze is glancing, frivolously considering its object. We see the signs, but not their meanings. We are not blinded, but we have blinders.

Alexandra legt een link naar het onderwijs die mij direct intrigeerde omdat ze aansluit bij iets dat mij, en velen in het onderwijs, zeer regelmatig bezig houdt.

My deficiency is one of attention: I simply wasn’t paying close enough attention. Though paying attentions seems simple, there are numerous forms of payment. I reckon that every child has been admonished by teacher of parent to “pay attention”.

En dan volgt wat voor mij de trigger was tot dit stuk.

But no one tells you how to do that.

Blogpost Opletten on-looking-simon-and-schuster-alexandra-horowitz

In het boek gaat Alexandra vervolgens op zoek naar hoe je dat het beste doet. “Paying attention” ofwel “Aandacht schenken” ofwel “Opletten“. Ze komt bij twee belangrijke aspecten, die elkaar aanvullen en versterken. Het ene is empathie, om te zien wat een ander ziet moet je jezelf in die ander kunnen verplaatsen. Het andere is expertise, kennis van zaken maakt het mogelijk meer te zien dan alleen een object.

Luka vliegt in de Ardennen

De fotograaf ziet dat bovenstaande foto een uitsnede is en hoe hoog of laag de hond werkelijk springt. De aardrijkskundige kijkt naar de glooiende heuvels en de bossen en herkent mogelijk de streek. De tenniscoach ziet de tennisbal en de volledige concentratie van de speler. De botanist ziet het gras, de velden, de omheiningen en herkent mogelijk de streek. De stedenbouwkundige ziet het dorp in de achtergrond en herkent mogelijk de lokatie. De kynoloog herkent de Border Collie. De baas herkent zijn hond en zijn vakantie.

Expertise richt je aandacht en geeft je de mogelijkheid om meer te zien dan “een vliegende hond!” Empathie geeft je de mogelijkheid ook iets van wat een ander ziet te zien.

Paying attention” beschrijft beter dan “aandacht schenken” of “opletten” dat het een investering is die gedaan moet worden. Door te “betalen met aandacht” wordt kennis, vaardigheid of bekwaamheid verkregen. Door “op te letten” selecteren we een klein deel van de prikkels die continu op ons af komen, om die selectief te gaan verwerken. We negeren de rest, bewust. We leren.

Door op te letten kunnen we ook dingen zien die niet eerder zijn gezien. Combinaties maken die niet eerder zijn gemaakt. We kunnen nieuwe ideeën krijgen.

Voor een deel is dit het gevolg van het herkennen van patronen. Onze expertise helpt ons patronen te herkennen, die anderen

niet zien. Empathie zorgt ervoor dat we kunnen kijken zoals anderen dit doen. Door beide te combineren ontstaat er iets nieuws. Dit werkt het beste wanneer expertises in verschillende gebieden overlappen. Aan de randen van onze kennis liggen de grootste kansen. We kunnen innoveren.

Hoe kunnen we nu “leren op te letten”?

Door de filters die ieder eigen zijn, zich eigen heeft gemaakt of hem zijn opgelegd zo veel mogelijk zichtbaar te maken. Door routine tijdens het filteren van inkomende berichten zo veel mogelijk te voorkomen. Dit kan door via empathie het opleggen van filters zoveel mogelijk te beperken. Dit kan door via expertise omgaan met de filters te begeleiden.

Opletten is de de moeite waard. Aanleren van opletten evenzo. Het zijn goede investeringen.

PS 1: Er is ook een Nederlands vertaling van het boek beschikbaar: Met andere ogen.
PS 2: Alexandra Horowitz schreef eerder het boek: Inside of a dogDe wereld van de hond.

Blogpost Opletten Inside-of-a-Dog-cover

Bronnen
- Brainpickings: The Art of Looking
- Tim Kastelle: Get better ideas by paying attention


Denk. Voel. Leer. En deel.

december 24, 2013

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Denk. Voel. Leer. En deel.

Maar met een muziekje erbij klinkt dat toch heel anders!

Eat. Sleep. Rave. Repeat.

Lees nu nog eens terwijl je luistert…

Met dank aan Fatboy Slim, Serious Request, een wandeling met de honden, woorden die dansen op een ritme.

Een aantal dagen lang staat hier al vrijwel de gehele dag Serious Request op de achtergrond mee te doen. Op de computer, op de iPad, op de TV. Af en toe wordt daar een ‘anthem’ gespeeld, soms aangekondigd met een ‘tsunami’. Mensen raken enthousiast en betrokken bij een groot probleem.

Of de vergelijking hier helemaal klopt weet ik niet, maar soms denk ik dat het onderwijs ook wel een stevige windhoos kan gebruiken. Hoe vergelijk je wereldwijde armoede, in dit geval in beeld gebracht via diarree, met onderwijs in Nederland? Niet, lijkt het logische antwoord. Maar misschien ligt daar toch een sleutel. Op de lange termijn. Geen eenmalige acties maar een echte verandering. Via muziek en de juiste woorden?

Denk. Voel. Leer. En deel.

Lees bovenstaande eerste 16 regels nu nog eens terwijl je luistert…

Eat. Sleep. Rave. Repeat. Denk. Voel. Leer. En deel.

Hieronder nog wat varianten gevonden op YouTube van het ‘muziekje’ dat zo goed past, misschien…..


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.150 andere volgers

%d bloggers like this: