Over verrassende VVV-uren

Drie maanden geleden heb ik hier een post geschreven over de invulling van een deel van de Dalton uren op onze school via een programma voor verbreding – verdieping – verbetering, de VVV-uren. Inmiddels is de eerste ronde achter de rug en zijn we alweer aan het einde van week 2 van de 2e ronde.

De door mij gegeven module web 2.0 in de klas kon deze keer, door het toch niet beschikbaar zijn van het computerlokaal, op het laatste moment geen doorgang vinden en ik ‘moest’ dus snel iets anders verzinnen.

Dat werd:

Wat is dit nu weer? Verrassende lessen met misschien: mobieltjes? proefjes? buiten? (FDG)

Binnen twee dagen waren er 91 aanmeldingen voor 32 plaatsen, dus interesse was er.

Nu nog vulling, dacht ik toen. Maar er kwam van alles tussen dat ook gedaan moest worden.

Ik liep de eerste les dus in met een plan in mijn hoofd, maar niet veel concreets.

Er lagen grote vellen papier in het lokaal, over van de brainstorm over ‘mooi onderwijs’ en deze deelde ik uit. Terwijl ik rondliep vroeg een leerling: “Wat gaan we hier mee doen, meneer?” en ik zei: “Dat weet ik nog niet. Dit is een truukje van docenten om even tijd te winnen en te bedenken wat ze moeten gaan doen.”
Zij dacht dat ik een grapje maakte.

Ik liep naar mijn bureau en schakelde de computer over van de aanwezigheidsregistratie in Magister naar de SMART Notebook software en in beeld verschenen de namen van de 32 leerlingen in de ‘Random Group Generator’ (ik had dit letterlijk de laatste 5 minuten voor de les in de pauze nog even klaar gezet). Ik drukte op de ‘Generate’ knop en er verschenen 8 groepjes van 4 leerlingen op het bord. Getriggerd door de verbazing van de leerlingen vroeg ik of andere docenten deze tool ook wel eens gebruikten. Geen enkele! Wij hebben SMARTboards in vrijwel alle lokalen….?
Mijn tip aan de leerlingen: laat je docenten deze tool een keer zien als er weer groepjes gemaakt moeten worden en maak elkaar hiermee blij

Ik keek nogmaals naar de titel van de module en gaf de leerlingen de opdracht in groepjes op te gaan schrijven welke activiteiten die hen helpen bij het leren ze tijdens de les met hun mobieltjes kunnen uitvoeren. Na 5 minuten verzamelden we deze activiteiten en kwamen tot een totaal van 16!

Vervolgens vroeg ik de leerlingen bij hoeveel van hun docenten zij ook daadwerkelijk hun mobieltje hiervoor mochten gebruiken. Ik heb de exacte data nu niet bij de hand (ik zal ze in een update toevoegen) maar het percentage was rond de 20%.

Je zou dus ook kunnen zeggen dat

bij 80% van de docenten zijn 16 manieren van leren verboden.

Een paar leerlingen hadden als één van de toepassingen Socrative genoemd. Hiermee kun je via je mobiel (of tablet, of laptop of PC) online antwoord geven op vooraf door een docent voorbereide vragen in de vorm van een quiz of toets, of op vragen die de docent ter plekke mondeling stelt. Ik had een korte quiz voorbereidt, bestaande uit een combinatie van algemene vragen en vragen over het vak Mens en Natuur. (Ik had nog wel iets kunnen voorbereiden ). Voor de uitvoering had ik gekozen voor de variant ‘Space Race’ waarbij de 8 groepen ieder op het scherm worden weergegeven als een gekleurde raket die naar voren beweegt wanneer er een goed antwoord wordt gegeven. Leerzaam en leuk!

Per groep was er één leerling die de antwoorden invoerde en de andere konden op hun mobieltje informatie opzoeken en doorgeven. Het was een spannende race waarbij uiteindelijk drie teams evenveel vragen goed hadden maar het pink team de antwoorden het snelst had gevonden. Pink was de winnaar en krijgt de prijs.

Vervolgens liet ik de leerlingen zien wat er na afloop in mijn mailbox was te zien. Een excel file met hierin alle gegeven antwoorden, groen gearceerd wanneer goed, rood wanneer fout, de percentages goed per groep en de percentages goed per vraag. Ofwel, een volledig nagekeken toets met een analyse per vraag!

De leerlingen zagen direct het voordeel voor henzelf, maar ook voor de docent. Dus ook hier heb ik de leerlingen aangeraden ambassadeurs te worden van het gebruik van technologie in de klas en dit bij hun docenten onder de aandacht te brengen, met het verzoek het te gaan gebruiken. De collega’s hebben er tijdens een workshop eerder dit jaar al eens mee kennis kunnen maken maar het gebruik blijkt dus nog vrij beperkt. Wat lichte druk van de kant van de klant kan misschien het zetje vormen dat zij nog nodig hebben. Ook voor docenten geldt: herhalen helpt!
Stel je voor! De bijna wekelijkse woordjes overhoring automatisch nagekeken met een overzicht van welke woordjes nog het lastigst zijn. Ik zou het wel weten als ik een taal gaf! En je kunt de toets zo vaak geven als je wilt, en eenvoudig aanpassen, en je hoeft niet te printen, en je kunt de resultaten meteen bespreken.

Toen was het alweer tijd, zelfs een beetje over.

De leerlingen vroegen wat we de volgende week zouden gaan doen. Ik wist het antwoord toen echt nog niet, maar had wel iets in mijn hoofd.

Deze post is onderdeel van een quadblog.

PS: Ik heb de leerlingen ook gevraagd wie er een mobieltje heeft en gelijk maar wie twitter gebruikt. Ook hier heb ik de exacte aantallen niet bij de hand maar de percentages lagen rond 96% en 70%. Hierover later meer.

Over video’s die viraal gaan

Ruim twee weken geleden, op vrijdag 10 mei, plaatste ik hier een post getiteld ‘Leerlingen verdienen het om gehoord te worden‘, naar aanleiding van een video op YouTube die “viraal” gegaan was en die liet zien hoe een leerling zijn docent aansprak op de wijze van lesgeven.

Op de daaropvolgende maandag wilde ik met mijn leerlingen tijdens de mentorles deze video als starter gebruiken voor een discussie over ‘mooi onderwijs’. Naast de vragen: mag je filmen in de klas? mag je alle soorten video’s op YouTube zetten? wilde ik vooral ook vragen: waar gaat het nu echt om in de video?

Helaas, de video bleek inmiddels van YouTube verwijderd te zijn………………!

Dit leverde in ieder geval al de nodige discussie op over de vragen wat er mag. Gelukkig had in mijn blogpost ook een link opgenomen naar een video van een lokaal TV-station, waarin een deel van de video te zien was en op YouTube was ook al een “songify” versie verschenen: 

Terwijl de leerlingen hier naar keken, en onderling discussieerden, zocht ik naar alternatieve plaatsen voor de video en kwam er een aantal tegen. Onder andere op de site van ABC news (eerst even langs de koffie-reclame helaas). Het nieuws was inmiddels dus al landelijk geworden in de Verenigde Staten. Het gevolg van een video die “viraal” ging! Andere plaatsen waar de video inmiddels te vinden is zijn OnlyTheBestVideos13 en WorldStarHipHop.

Uiteindelijk hebben we ook kunnen discussiëren over de vraag waar het nu eigenlijk om gaat. Volgens de leerlingen was dit het feit deze leerling iets vraagt aan zijn docent wat de docent vanzelf zou moeten geven: les. En dan les op een manier die past bij de leerlingen. En les op een manier waaruit betrokkenheid blijkt.

Waar het ook om gaat is het feit dat, doordat deze video viraal is gegaan er aandacht is gekomen voor de wens van leerlingen om goed les te krijgen. Er is een discussie is ontstaan, in dit geval vooral in de Verenigde Staten, over deze wens en het schijnbaar toch redelijke deel van de docenten  dat hieraan niet voldoet / kan voldoen.

En in dat viraal gegaan zijn van de video zit een interessante wederkerigheid. De video heeft iets geraakt dat ervoor gezorgd heeft dat mensen, vooral leerlingen in het begin, het belangrijk genoeg vonden om te reageren en de video aan te raden en door te sturen. En dit om een ‘goede’ reden. Niet omdat er iemand of iets belachelijk wordt gemaakt of iets dat om een of andere reden bedoeld of onbedoeld komisch is of ontroerend. Niet omdat iemand van te voren heeft bedacht dat er geld te verdienen is op YouTube door het aantal clicks of views. Niet omdat er een marketing strategie achter zat met het doel reclame te maken of iets te verkopen.

De conclusie van mijn leerlingen was dat het plaatsen van deze video, ondanks het feit dat er niet gefilmd mag worden in het lokaal, ondanks het feit dat je niet zonder toestemming van betrokkenen video’s op YouTube mag plaatsen, een goede zaak was. Het viraal gaan van de video had een goede reden, oprechte ontevredenheid van leerlingen met de wijze waarop zij les krijgen, en maakte daarmee deze video tot een duidelijk signaal. Een signaal dat anders niet zo’n groot publiek bereikt zou hebben en zeker geen aandacht in de landelijke pers in de Verenigde Staten. Een signaal dat tot discussie leidt over waar het de jongen in de video om ging: goed les krijgen, goed les geven.

Deze post is onderdeel van een quadblog.

Bron: Blogpost van Audrey Waters op HackEducation

Leerlingen verdienen het gehoord te worden.

Gisteren heb ik op twitter een discussie gehad en een aantal discussies gevolgd over een leerling die het aandurfde om in de klas de wijze van lesgeven van zijn docent te benoemen. Hij werd hierbij zonder zijn weten gefilmd door een klasgenoot en de video is op YouTube geplaatst. De video is inmiddels op het moment van dit schrijven al ruim een miljoen keer bekeken! En dit lijkt niet alleen te zijn vanwege sensatiezucht.  De reacties op de video die op YouTube worden geplaatst laten een beeld zien van leerlingen die vergelijkbare ervaringen hebben.

De video die viraal ging op YouTube:

“Jeff Bliss decided to give their teacher a lesson at the Duncanville High School”

Het is inmiddels duidelijk uit een interview dat het geen geplande actie was maar de leerling heeft er geen spijt van en is goed in staat aan te geven waar het hem om gaat.

Het interview met Jeff Bliss door een lokaal TV station.

Je kunt heel wat vragen stellen bij de actie van de leerling en het op YouTube verschijnen van de video. Kan een leerling dat doen? Mag dat? Hoe zit dat met deze docent? Wat is de rol van Sociale Media hier? Wat zou de school moeten doen?

Deze leerling stelt iets aan de kaak waarvan wij niet weten hoe vaak het voorkomt. Niet in de Verenigde Staten en niet hier. Dat kun je alleen aan onze leerlingen vragen. En vervolgens goed luisteren.

Je kunt vervolgens kijken naar het halflege glas, de docent die zich er vanaf lijkt te maken, en je alleen hier op richten.

Maar ik zou het graag beperken tot wat volgens mij het halfvolle glas is.

Deze leerling wil leren.

Hij verdient docenten die willen lesgeven.

eduClipper, dé digitale bronnen verzamelaar voor het onderwijs?

Afgelopen nacht om 03:59 kwam er een email bij mij binnen.

Schrik niet! Ik sliep toen nog

Wie gaat er nu tijdens zijn lesvrijeperiode ‘s morgens om vier uur opstaan? Ik niet

De email was om mij eraan te herinneren dat ik mij een tijd geleden een keer had aangemeld voor een website www.eduClipper.net en dat ze blij waren dat ik dat gedaan had. Maar ze wilden me nog meer vertellen, namelijk dat het er nodige gedaan was aan de site en dat het nu, in hun ogen, geworden is tot “de beste plaats op het web om educatieve inhoud te ontdekken, te delen en toe te voegen voor docenten en leerlingen“.

Mijn belangstelling was gewekt!

Ik las door.

En maakte wat tijd vrij om ‘even te kijken’.

Wat is het?
EduClipper is een visueel aantrekkelijke website en een tool die door docenten en leerlingen gebruikt kan worden om materialen te verzamelen. Deze materialen kunnen digitale tekst, afbeeldingen, presentaties, video’s of embed codes van andere presentaties of websites zijn. Files kunnen ook uit Google Drive worden toegevoegd. Er zijn aparte accounts voor docenten en voor leerlingen.

Hoe werkt het?
Na het aanmaken van een account kunnen zogenaamde eduClips worden gemaakt en deze kunnen worden geplaatst op één of meer eduClipboards. Een eduClip kan verschillende vormen hebben, van afbeeldingen tot video’s en van url’s tot embed codes. Het toevoegen van een eduClip kan door het gewenste item te selecteren vanaf een computer, het web, of Google Drive. Het is ook mogelijk via ‘Drag and Drop’ van een item een eduClip te maken. Hiernaast is er een handige bookmarking tool, die het mogelijk maakt vanaf een website direct de url, een deel van de tekst of de hele pagina op te nemen in een eduClip.
Video’s worden afgespeeld binnen het eduClipboard.
Een handige toevoeging aan eduClipper is ook het gebruik van EasyBib om direct van elke eduClip een correcte bronnenvermelding te kunnen maken.

Hoe kan je het in de klas gebruiken?
Een docent kan klassen aanmaken en eduClipboards maken om zo materiaal specifiek met een klas of een groep leerlingen delen. De docent kan via een aantal instellingen kiezen wat de mogelijkheden voor gebruik door de leerlingen zijn met betrekking tot delen en commentaar leveren.
Docenten kunnen eduClipboards ook delen met elkaar en zo samenwerken aan een onderwerp en bijvoorbeeld hier een ultieme bronnenbank voor creëren.
Leerlingen kunnen samenwerken bij opdrachten of bij het zoeken van bronnen voor onderzoek.

Oordeel?
EduClipper ziet er zeer veelbelovend uit, maar is nog niet perfect. De makers geven ook dat er nog het nodige klaarligt ter verbetering. EduClipper is visueel zeer aantrekkelijk, en lijkt hierin sterk op het zeer populaire Pinterest, maar biedt duidelijk meer mogelijkheden voor het onderwijs. De mogelijkheden tot samenwerken en het gemak waarmee allerlei soorten materiaal kunnen worden samengevoegd tot een overzichtelijk geheel maken het tot een hele mooie tool, die het in zich heeft om heel groot te worden. Sterke punten zijn ook dat citaties eenvoudig kunnen worden toegevoegd en dat je veel informatie over de verzamelde bronnen kunt zien zonder dat het eduClipboard hiervoor verlaten hoeft te worden.

Ik zou zeggen, neem een kijkje en besluit zelf, is EduClipper ”de beste plaats op het web om educatieve inhoud te ontdekken, te delen en toe te voegen voor docenten en leerlingen“? Het zou zo maar eens kunnen.

Bitter of beter?

Met enige regelmaat loop ik tegen iets aan waarvan ik denk: “moet dat nou zo?”

Met enige regelmaat zie ik kritische kanttekeningen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik ongefundeerde, ondoordachte meningen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik naïeve suggesties voor complexe problemen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik hele positieve, enthousiaste berichten langskomen.

Met enige regelmaat zie ik negatieve opmerkingen langskomen.

Met enige regelmaat zie ik mensen langs elkaar heen praten, beide overtuigd van hun gelijk.

Met enige regelmaat zie ik mensen hun mening verkondigen en vervolgens het gesprek verlaten.

Met enige regelmaat doe ik een beroep op mijn professionaliteit om het gesprek te kunnen blijven aangaan met collega’s die elke inhoudelijke informatie uitwisseling uit de weg lijken te willen te gaan door een focus op alleen de mogelijk minder positieve aspecten van een verandering.

Met enige regelmaat denk ik: “daar moet ik toch eens iets over schrijven op mijn blog”

Met enige regelmaat ben ik begonnen aan een blogpost over bovenstaande en onderstaande.

En nu kwam ik iets tegen dat het kantelpunt betekende en nu is dit dus geschreven.

Ik werk in het onderwijs:

Weer een nieuw plan? Een leerling die gewoon niet wil?  Een collega die klaagt? Een teamleider die werk afschuift? Een ouder die moeilijk doet? Een collega die zijn afspraken niet nakomt? Een politicus die maar wat roept? Meer bijeenkomsten? Extra taken?
Een docent is een lesgever, een administrator, een PR deskundige, een mentor, een inspirator, een constante factor, een vader of moeder of broer of zus, een manusje-van-alles en dan moet hij ook nog overal goed in zijn!

Bitter of beter?

Je kunt bitter worden door alle moeilijkheden en tegenslagen of negatieve ervaringen die je tegenkomt.

Of.

Je kunt beter worden in wat je doet en hoe je dat doet.

Het is gemakkelijk om bitter te worden, dat gaat bijna vanzelf.

Het is werk om beter te worden.

Je kunt er voor kiezen om het op te geven en je te laten meezuigen in de maalstroom van negativiteit.

Je kunt er ook alles aan doen om beter te worden en je volledig geven om je doel te bereiken.

Vroeger….. toen ik nog aan hardlopen deed en het wel eens moeilijk had tijdens de trainingen voor de marathon heb ik van een vriend wat nuttige dooddoeners gekregen:

“No pain, no gain!”

“If it doesn’t kill you, it makes you stronger”

Mensen die werkzaam zijn in het onderwijs zien dit over het algemeen niet gewoon als een baan. En als dat wel zo is en je wist niet dat het zo zwaar zou kunnen zijn dan zou je misschien wat anders moeten gaan doen. Mensen die werkzaam zijn in het onderwijs willen een verschil maken, willen kinderen iets leren, willen een betere toekomst voor hen. Dat kan niet als je bitter bent.

Hier dus een oproep. Aan mezelf, als herinnering, maar ook aan ieder die dit leest en dit wil delen.

Na de lesvrijeperiode deze komende week ga ik nog actiever aan de slag met het volgende.

De vraag: hoe kan ik mijn lesgeven beter maken?
Met als antwoord: wat ga ik doen?

1. Glimlachen en lachen. Door te glimlachen voel je jezelf beter en glimlachen is besmettelijk. Stel je voor wat er gebeurt als ik dat werkelijk bewust zou doen elke ochtend en de hele dag, glimlachen naar mijn leerlingen en naar mijn collega’s! Door te lachen besmet je de omgeving met plusjes.

2. Nakijken. Ik doe dit altijd al heel snel, maar heel soms duurt het toch wat langer door ‘drukte’. Het is belangrijk voor de leerlingen en het heeft direct effect als gemaakte toetsen of gemaakt werk per ommegaande van een cijfer en het liefst feedback worden voorzien en vervolgens direct besproken.

3. Inspireren. Ik ga iets doen dat mijn leerlingen inspireert. In mijn geval gaat dat zijn: mooi onderwijs met ze maken. Ze volledig betrekken bij de invulling van hun lessen. Hoe willen zij het? Wat is hier voor nodig? En we gaan het ook doen! Echt!

4. Positief. Ik ga negatieve gevoelens en negatieve kritiek negeren, vermijden, verdrijven, vervangen. Niet naïef positief, maar realistisch positief. Jaren geleden werkte ik met kaartjes op mijn bureau met een speerpunt voor de dag of voor de week. Iets waar ik aan wilde of moest werken. “Praat minder”. “Stel vragen”. “Gun leerlingen tijd”. “Start de les na 5 minuten”. “Licht toe waarom wat”. “Praat duidelijk”. “Positief” heeft daar heel lang gelegen en gaat daar nu weer liggen.

Wat zou ik nog meer kunnen doen om beter te worden in wat ik doe?

Wat zou jij kunnen doen?

Wat ga jij doen?

 

Bron: http://theinspiredclassroom.com/2013/05/bitter-or-better/  (Het was vooral de titel die het deed)

Visueel samenwerken

Mural.ly gebruikt als slogan ‘Google Docs for visual people’ en die slogan trok niet alleen mijn aandacht, hij blijkt ook heel goed te kloppen. De wijze waarop Mural.ly is opgezet, en dan vooral de wijze waarop informatie is toe te voegen en de wijze waarop hieruit een presentatie is te maken, maakt het tot een zeer interessante prikbord tool en één die de moeite van het bekijken meer dan waard is.

Wat is het?

Mural.ly is een online prikbord, hier een ‘mural’ genoemd, waarop allerlei vormen van inhoud geplaatst kunnen worden. Dit kunnen plaatjes, video’s enzovoorts zijn en deze kunnen vanaf verschillende bronnen worden toegevoegd, bijvoorbeeld een website of een computer. Vanuit een gemaakte mural kunnen vervolgens presentaties worden gecreëerd, waarbij een pad kan worden aangemaakt langs alle of een deel van de inhoud. Een mural kan privé gehouden worden of eenvoudig publiek gedeeld worden om samen te werken of kan privé gezet worden.

Hoe werkt het?

Inhoud kan bij Mural.ly op verschillende manieren worden toegevoegd. Zoals bij andere online prikborden kan dit vanuit het programma zelf door naar de betreffende bron te gaan en via copy/paste het gewenste te selecteren en in te voegen. Er kan ook vanuit het programma direct in Google gezocht worden. Wat Mural.ly echter bijzonder maakt en wat één van de zeer aantrekkelijke kanten van Mural.ly vormt is de wijze waarop de inhoud ook kan worden toegevoegd. Namelijk ontzettend simpel: werkelijk alles kan via ‘Drag and Drop‘ worden gedaan! Dit geldt niet alleen voor plaatjes vanaf de eigen computer maar ook voor plaatjes vanaf een website of zelfs voor links via hun url.

Een andere zeer aantrekkelijke kant van Mural.ly is de eenvoudige wijze waarop de bestaande inhoud van een mural kan worden gebruikt om een presentatie samen te stellen. Door geselecteerde items samen te voegen in een vakje kan er een pad worden aangelegd van vakje naar vakje, waarbij tijdens de presentatie op de vakjes wordt ingezoomd, net zo als dit bij de populaire presentatie tool prezi gebeurd.

De wijze waarop het samenwerken in Mural.ly is georganiseerd is eveneens heel goed doordacht en erg handig. Er is een geschiedenis terug te zien van alle veranderingen en er kunnen eenvoudig berichten verstuurd worden aan iedereen die samenwerkt binnen een mural.

Een voorbeeld mural met de nodige toelichting is hier op de website te vinden.

Hoe kan je het in de klas gebruiken?

Leerlingen kunnen individueel of in een groep informatie verzamelen over een onderwerp. De informatie kan tekst zijn of afbeeldingen of video of andere inhoud. En deze informatie kan bij Mural.ly belachelijk eenvoudig worden toegevoegd door de ‘Drag and Drop‘ mogelijkheid! De mural kan gedeeld worden en na de fase van het verzamelen van informatie kan de informatie visueel worden geordend als een soort mindmap. Dit zal voor veel leerlingen een grote toegevoegde waarde hebben ten opzichte van hoofdzakelijk tekstuele informatie vooral rechtlijnig ordenen.

Een mural kan ook als mindmap worden gestart door bijvoorbeeld een onderwerp centraal te stellen en terwijl hier aan gewerkt wordt alle extra informatie die wordt gevonden of alle gedachten die langskomen op de mural te plaatsen waarbij deze als een soort groeidocument fungeert. Gedachten kunnen elke vorm hebben: een zinnetje of quote die een leerling te binnen schiet, een reclame of YouTube filmpje waar een leerling aan denkt, een stuk muziek, een persoonlijke herinnering, een opkomende vraag. Het centrale onderwerp zou van alles kunnen zijn: een nieuw onderwerp als geluid bij natuurkunde, of het weer bij aardrijkskunde, of een persoon of gebeurtenis bij geschiedenis of een boek dat gelezen moet worden bij Nederlands of een taal. Het kan ook de basis voor het verslag zijn van een onderzoek bij exacte vakken door alle gegevens die tijdens de uitvoering van een experiment worden verzameld, of dit nu bronnen of getallen of foto’s zijn te verzamelen. Het gemak waarmee door leerlingen in een groep aan dezelfde mural kan worden gewerkt vormt een prachtige stimulans tot samenwerken en samen leren.

Wanneer er in de klas een interactief digibord aanwezig is, of zelfs alleen een beamer, kan Mural.ly gebruikt worden om met een gehele klas notities te maken, deze te delen en er later in de klas of daarbuiten individueel of in groepjes toevoegingen aan te doen. Een uitgebreidere invulling hiervan zou dan uiteindelijke kunnen leiden door een door de leerlingen zelf gemaakt ‘boek’ met alle relevantie informatie geordend op een door henzelf besloten wijze en op een manier die voor hen werkt.

Er bestaan inmiddels een aantal verschillende online prikborden waar je op verschillende wijzen informatie kan verzamelen en delen met anderen. Zo heb ik hier eerder geschreven over Wallwisher (nu Padlet genoemd), Linoit en Popplet, maar er zijn er nog wel wat meer. Ze zijn vergelijkbaar maar hebben ieder zo hun eigen specifieke mogelijkheden en uiterlijk. Mural.ly is een prachtige nieuwe toevoeging op het online prikbord gebied en op zijn minst een bezoekje aan de website en het bekijken van de ‘Drag and Drop‘ video waard.

Bron: iLearn Technology

Geef leerlingen je stem

Google Drive is een prachtige tool om leerlingen of docenten samen te laten werken aan één document, waarbij alle wijzigingen worden opgeslagen en zijn terug te zien. Samenwerken kan plaats- en tijdafhankelijk plaatsvinden en het document is voor iedereen beschikbaar in zijn meest recente vorm.

Google Drive is ook een prachtige tool om feedback aan leerlingen te geven door de mogelijkheden die aanwezig zijn om te delen en commentaren toevoegen. Op de feedback kan eenvoudig door leerlingen worden gereageerd of zij kan worden verwerkt om het document te verbeteren. De feedback kan zowel door leerlingen als door docenten worden gegeven natuurlijk.

Het zou natuurlijk mooi zijn als je ook gesproken commentaar zou kunnen toevoegen. Dat kan nu dus!

De mogelijkheden van Google Drive zijn uit te breiden door gebruik te maken van verschillende apps die door derde partijen zijn ontwikkeld en die eenvoudig aan Google Drive account zijn toe te voegen. Een recente hiervan is Voice Comments van Learn.ly die het mogelijk maakt om ook via je stem commentaar te geven binnen een document.

Deze toepassing maakt Google Drive zeer geschikt om ook in te zetten voor Flip de Klas (Flipping The Classroom). De docent geeft gesproken commentaar op individueel of groepswerk en dit wordt door de leerlingen voorafgaand aan de les bekeken zodat het in de les besproken kan worden.

Onderstaande video van Jennifer Roberts laat zien hoe Voice Comments werkt.

Bronnen: @courosa RT @lindsgra: Google docs how to add Voice Comments. A great idea to share editing ideas. youtu.be/Llv1Nh4Om0c

Tijdsdruk en toeval. Open staan en durven.

Samen leren.

Samenwerkend leren.

Mooi onderwijs.

Wat werkt.

Leerstrategieën.

Combineren.

Tijdsdruk.

Toeval.

En toen:

5-VWO gaat les geven aan 2-VWO!

Te kort door de bocht? Dan hier de wat langere versie.

In mijn onderwijs probeer ik toe te passen wat werkt. In mijn onderwijs probeer ik leerlingen te bedienen op een manier die hen aanzet tot leren tijdens de lessen en niet alleen tot uitvoeren. In mijn onderwijs probeer ik te zoeken naar middelen die leerlingen uitdagen en aan het denken zetten. In mijn onderwijs probeer ik leerlingen te verleiden andere dan hun standaard leerstrategieën te gebruiken.

Met twee tweede klassen VWO ben ik bezig met ‘mooi onderwijs’, waarover ik later uitgebreider zal berichten. Het hoofdonderwerp hierbij is opgehangen aan de titel van een hoofdstuk van het boek ‘Amersfoort aan zee’, dat door mij saai is hernoemd als ‘Mens en Milieu’.

Leerlingen bepalen voor een groot deel zelf hoe zij hierover iets willen leren en via een aantal stappen zijn we gekomen tot een mengsel van excursies, zelf proeven selecteren en de uitvoering organiseren, speeddate presentaties, aanwezigheid van docent voor het beantwoorden van vragen en waar nodig op verzoek van leerlingen of op initiatief van de docent uitleg door de docent.

Met klas 5-VWO zijn we na de toetsweek gestart met het laatste hoofdstuk van het boek, getiteld ‘Mens en Milieu’. Bij onze methode is de verdeling van de leerstof over de jaren zo dat in klas 5 vrij veel stof terecht is gekomen die leerlingen prima zelf tot zich kunnen nemen. Zij hebben uitleg van of toelichting door de docent dus niet of nauwelijks nodig. Na drie hoofdstukken voornamelijk ‘zelfstandig werken via lezen – opdrachten maken – nakijken – vragen stellen’ treedt er dan zelfs bij de best-willende leerlingen wat sleet op.

Tijd voor iets anders dus. De expert-methode. Zes paragrafen, zes groepen van drie of vier leerlingen. Geen opdrachten maken maar presentaties voorbereiden met een vrije invulling zolang de kernbegrippen aan bod komen. Vanaf het begin delen van de presentatie met de docent om feedback mogelijk te maken. Vervolgens kennisdeling via speeddate presentaties.

En toen, bij het formuleren van deze opdracht voor klas 5-VWO, de gedachte:

‘Dan kunnen ze natuurlijk ook net zo goed een presentatie geven aan klas 2 over Mens en Milieu!”

“Bam!”

Een tevreden en gelukkige glimlach op mijn gezicht, na een toch waarschijnlijk wat gespannen blik kort daarvoor. De eerlijkheid gebiedt mij namelijk te zeggen dat de formulering van de opdracht plaatsvond terwijl de leerlingen al in het lokaal waren voor de les en ik achter mijn computer zat te typen terwijl de beamer aan het opwarmen was om mijn scherm voor de leerlingen te projecteren…..

De gedachte om de uitleg uit breiden naar een ander publiek was waarschijnlijk mede ingegeven door het door mijn hoofd spelen van de top 5 van leerstrategieën die bewezen werken, die ik kort daarvoor had gelezen in een prachtig stuk van Paul Kirschner over Top en Flop leerstrategieën. Een absolute aanrader om te lezen. Nummer 5 hierin is: ‘zelf uitleg geven’.

Hoe dan ook. Door tijdsdruk en toeval verscheen in de opdracht ineens het zinnetje:

“Bereid je presentatie voor op 2 niveau’s. Eén geschikt voor leerlingen van 5-VWO, één geschikt voor leerlingen van 2-VWO.”

Als je het op 2 niveau’s kunt uitleggen dan beheers je het zeker!

Wat gebeurde er vervolgens?

Via de random group selector van de SMART Notebook software werden er groepjes geformeerd en aan een paragraaf gekoppeld. Deze koppeling mocht in goed onderling overleg tussen de groepjes worden aangepast. De leerlingen kregen inzage in de stof van klas 2 om ze laten zien wat voor feitelijke kennis in elk geval behandeld moet gaan worden. Tegelijkertijd is de opdracht de feitelijke kennis uit het klas 5 ook zoveel mogelijk in hun presentatie op te nemen of zaken toe te voegen die zij van belang achten. De vorm van de presentatie is volledig open. Het mag een standaard powerpoint of prezi zijn, het mag een practicum zijn, het mag een serie opdrachten zijn. Het mogen twee aparte presentaties zijn voor beide klassen, het mag er ook één zijn, of een gecombineerde. Ook mogen de leerlingen ervoor kiezen om voor de presentatie aan klas 2 groepjes samen te voegen. De presentaties moeten uiteindelijk met de hele klas op elkaar worden afgestemd.

De leerlingen aan de slag.

Ik schrikken! Het dreigde meteen al mis te gaan. Het leek erop alsof er de nodige ‘ruzie’ gemaakt werd binnen een aantal groepjes.

Bleek nog te kloppen ook! Er was onenigheid over op welk niveau je nu de leerlingen van klas 2 wel of niet kon aanspreken, wat zij nog wel en niet zouden snappen. Prachtig! Er was inhoudelijke discussie over wat begrippen nu precies betekenen en welke woorden je kunt of moet gebruiken om ze aan klas 5 of klas 2 duidelijk te maken. Zij waren ontzettend aan het leren! Daarom was er soms zo’n herrie!

Hoe gaat er nu les gegeven worden?

We gaan het zien. Maar wat er wordt voorbereid is: een tweetal standaard presentaties (powerpoint en prezi), twee keer een uitleg met een practicum, een interactieve quiz (gebaseerd op ‘Who Wants To Be A Millionaire?’, gemaakt via html5).

Hoe gaat er nu beoordeeld worden?

Klas 5 beoordeelt klas 5. Klas 2 beoordeelt klas 5.

Het enige probleem, excuseer, de enige uitdaging, is nu nog de logistiek. Maar dat lossen we op. Zo gaat dat, bij mooi onderwijs.

Wordt vervolgd….

Deze post is onderdeel van een quadblog. Aanmelden hiervoor kan nog steeds.

Vraag het de expert en hij leert ook

Afgelopen dinsdag heb ik samen met twee collega’s van het Wolfert Lyceum, André Hoogmoed en Dico Krommenhoek, een workshop ‘Google voor het onderwijs’ verzorgd namens The Crowd. De twintig deelnemers kwamen van zes verschillende scholen en hen was vooraf, via een Google Formulier, gevraagd naar hun bekendheid met en interesse in de onderdelen Google Mail, Google Agenda, Google Sites, Google Drive en Google Formulieren. Aan de hand van de resultaten hebben we vervolgens de opzet van de workshop licht kunnen aanpassen aan de behoeftes van de deelnemers. Er waren drie introducties van 10 minuten, waarna de deelnemers in drie groepen werden gesplitst om zelf ruim twee uur actief aan de slag te gaan. Tussendoor werd er een broodje gegeten en informeel informatie uitgewisseld.

André liet als eerste de mogelijkheden zien van Google Sites, hoe werkt het en hoe kun je het gebruiken in de klas. Zo toonde hij voorbeelden van een site gemaakt door een leerling om verslag te leggen van haar activiteiten en een site waarop de resultaten en ervaringen van excursie naar Frankrijk met een klas werd vastgelegd.

Vervolgens toonde Dico de mogelijkheden van Google Mail en Google Agenda. Hij liet onder andere zien hoe je mails handig kunt organiseren en hoe je maillijsten kunt aanmaken.

Als derde in de rij heb ik laten zien hoe je eenvoudig via Google Drive kunt samenwerken binnen documenten, spreadsheets of presentaties. Via Google Drive kunnen ook andere files, dus niet van Google, worden uitgewisseld en zelfs hele mappen kunnen worden gedeeld. Ik heb voorbeelden getoond hoe leerlingen hun werk bij mij inleveren door een document te delen en hoe zij vervolgens feedback ontvangen doordat ik in dat document reacties plaats. Ook heb ik getoond hoe wij als sectie via Google Drive de agenda’s, notulen,  en lesmaterialen delen en samen ontwikkelen.
Als laatste heb ik laten zien hoe je een Google Formulier kunt aanmaken om enquêtes of eenvoudige toetsen af te nemen. Als toetje werd Flubaroo opgediend, een script binnen een Google Formulier, waarmee het mogelijk is de toetsen automatisch te laten nakijken en zelfs de resultaten naar de deelnemers te laten mailen.

Er werden tijdens de introducties en tijdens de drie afzonderlijke vervolgsessies veel vragen gesteld en daarbij viel iets op. De ‘beginners’ hadden soms ook vragen waarop de ‘experts’ niet direct het antwoord wisten. Dit had verschillende redenen en dat was erg leuk om te ervaren.

“Kun je ook…?”

De ‘beginners’ kijken met andere ogen omdat zij niet worden gehinderd door de beperkingen die elke tool ook heeft. Zij hebben ook nog niet een eigen gebruik of vast stramien ontwikkeld, wat de ‘expert’ kan verhinderen andere, soms nieuwe, mogelijkheden van een tool te zien.

De ‘beginners’ hebben soms een doel voor ogen dat de ‘expert’ nooit heeft gehad, of inmiddels is vergeten. De ‘experts’ hebben dus nooit op die manier naar een tool gekeken.

De ‘beginners’ zijn soms creatiever dan de ‘experts’. Door verschillende achtergronden en verschillende behoeftes worden er andere zaken verwacht van of gezocht in een tool of worden er andere eisen aan gesteld.

Wat er gebeurde door het bij elkaar zijn van een groep geïnteresseerde gebruikers die kennis deelden en elkaar vragen stelden was dat voor iedereen de kennis toenam. Door te delen kon er geleerd worden. Door iedereen.

De meeste van de ‘onverwachte’ vragen konden ter plaatse worden beantwoord, soms door ‘beginners’ die toch wel flink gevorderd bleken op een ander gebied. Maar soms ook doordat de ‘expert’ op zoek ging naar het antwoord op de vraag en zo iets tegenkwam dat voor hem ook nieuw was! Een enkele keer bleek een gewenste optie niet alleen onbekend maar ook inderdaad gewoon niet aanwezig.

Een paar vragen bleef uiteindelijk nog open die avond en deze zijn inmiddels door de experts opgezocht en alsnog met de deelnemers gedeeld.

Alles bij elkaar was het een zeer plezierige en inspirerende bijeenkomst waar door iedereen iets werd bijgedragen en door iedereen iets werd geleerd. Het was de kracht van The Crowd in optima forma. Een prachtig product was ook de toezegging van een aantal deelnemers om, nu ze het één keer hadden meegemaakt, zelf een activiteit te gaan organiseren namens The Crowd. Iedereen is ergens een ‘beginner’, iedereen is ergens een ‘expert’.

Deze blogpost is onderdeel van een Quadblog.

Leren is zo eenvoudig, soms

Het gaat soms gewoon vanzelf. Niks meer aan doen dus.

Wat is het?
DIY is een fantastische site die een prachtige vorm van leren stimuleert. Het is een combinatie van online en offline activiteiten waarbij creativiteit, technologie en portfolio’s perfect samenwerkend worden ingezet. DIY is een website waar kinderen een portfolio krijgen en een app die zij kunnen gebruiken om foto’s en video’s van hun projecten te uploaden. Bij het aanmelden wordt de kinderen gevraagd om een dier te kiezen en een nickname om zo hun identiteit te beschermen. Er is een een dashboard waar leerkrachten of ouders alle activiteiten kunnen volgen.

Hoe werkt het?
DIY is een online club waar kinderen ‘maker’ vaardigheden kunnen verdienen. Het Engelse ‘maker’ vertaalt hier prima naar het Nederlands, kinderen worden echt ‘makers’. De kinderen delen hun creaties en verdienen ‘patches’ voor de vaardigheden die zij leren. Elke vaardigheid bestaat uit een aantal ‘challenges’, welke zo zijn opgezet dat zij spelenderwijs verschillende technieken leren om iets moois te kunnen bouwen. Wanneer een ‘challenge’ is volbracht kan deze in de online portfolio worden geplaatst en worden voorzien van foto’s en video.

Hoe kan je het in de klas gebruiken?
DIY is een site die ruimte biedt voor leerlingen om nieuwsgierig te zijn, iets te bouwen en technologie te gebruiken om verder te komen. Het is zeer geschikt om leerlingen te laten ontdekken hoe fantastisch het kan zijn om zelf iets te leren en zelf iets te bouwen. Het heeft de vorm van een klas waar vernieuwen en delen van leren vanzelfsprekend is.
DIY kan als ‘extra’ activiteit worden ingezet maar kan ook prima worden gebruikt om leerdoelen op een andere manier te bereiken. Door de verschillende ‘challenges’ te bekijken vanuit dit oogpunt kunnen op een creatieve en innovatie wijze kennis en vaardigheden anders dan de standaard manier worden aangeleerd. Het is een mooie tool om leren door onderzoeken te stimuleren en zou een mooie eerste stap in deze richting kunnen vormen. DIY kan worden ingezet door leerlingen individueel aan de slag te zetten maar ‘makerrs’ kunnen ook in groepjes bijeen worden gezet of zelfs kan er als hele klas worden samengewerkt. DIY ‘challenges’ kunnen worden opgegeven als huiswerk, waarbij natuurlijk bij voorkeur de leerling zelf mag kiezen. In de klas kunnen dan de vorderingen en resultaten worden getoond en gedeeld.

Deze blogpost is onderdeel van een Quadblog.