N-term terreur

Het is vanavond feest in vele huizen. Net als gisteren. Heel veel leerlingen zijn geslaagd voor hun eindexamen. Gefeliciteerd! Proficiat! Van harte! Proost!

Sommige leerlingen zijn niet geslaagd.

Sommige leerlingen zijn nog niet geslaagd.

geslaagd

Enkele dagen geleden schreef ik hier over mijn ervaringen bij het volgen van het foute antwoordmodel bij het nakijken van het eindexamen.

Het resultaat

Ik heb een hekel aan anekdotische verhalen, maar ga er voor het gemak maar van uit dat onderstaande niet het enige geval is in zijn soort, met zo’n 105.000 leerlingen in het vmbo en zo’n 93.000 in het havo en vwo die dit jaar eindexamen hebben gedaan.

Een van mijn leerlingen haalt voor mijn vak een 5,45, dit wordt afgerond naar een 5.

Met één punt meer zou deze leerling een 5,50 hebben gekregen en dit zou zijn afgerond naar een 6. Niets aan de hand.

Deze leerling heeft voor twee andere vakken een 4 en een 5, voldoende compensatiepunten en nu dus één 5 teveel. De éne 5 teveel voor mijn vak is ontstaan door één punt te weinig, op een totaal van 68.

Deze leerling had van mij als eerste corrector 2 punten meer ontvangen dan van de tweede corrector. Deze tweede corrector was, daar waar wij van mening verschilden, onvermurwbaar. Het moest zoals het was voorgeschreven. Volgens het foute antwoordmodel.

De letterlijke woorden, door mij genoteerd tijdens ons drie uur durende gesprek afgelopen zaterdagochtend, over de beantwoording van een van de vragen door deze leerling:

– “Ja. Deze vraag klopt natuurlijk niet. Het is volkomen logisch dat de leerlingen het op deze manier lezen en beantwoorden. Het antwoordmodel is dus fout, maar we moeten ons aan het antwoordmodel houden. Dit heeft de examenbespreking ook zo geformuleerd.”
Dus wat goed is moeten we fout rekenen?
– “We moeten er op vertrouwen dat door de aanpassing van de N-term de in het antwoordmodel gemaakte fouten worden rechtgetrokken.

De N-term voor deze toets werd bepaald kleiner te moeten zijn dan de standaard 1,0, namelijk 0,7.

De N-term terreur. Achteraf blijken gemaakte fouten in de toets of in het antwoordmodel niet te worden rechtgetrokken. Het vertrouwen in een organisatie die docenten niet vertrouwt blijkt naïef.

Hoe deze specifieke N-term exact tot stand is gekomen is niet te controleren. (Zie hierover en hoe de N-term werkt bijvoorbeeld deze column van Ton van Haperen).

Wel is bekend dat zij is bepaald aan de hand van alleen de gegevens van de eerste correctoren. Zonder dat bekend is of en hoe de eerste correctoren zich aan de formuleringen volgens het antwoordmodel hebben gehouden. Er is bekend dat zij iets hebben goed gerekend (of niet) maar niet wat.

Het gevolg

Mijn leerling moet nu een herkansing doen. Ik ga deze leerling hierbij begeleiden. Dit gaat ons beide de nodige tijd kosten. Dat vind ik niet erg. Wij hebben vandaag afspraken gemaakt over wat wij wanneer gaan doen. Ik weet zeker dat deze leerling het gaat halen. Ik weet ook zeker dat deze leerling het al gehaald heeft.

De herkansing is op woensdagmiddag 18 juni. Op donderdag 19 juni voor 15.00 uur moet het nagekeken werk worden ingeleverd bij de administratie om te worden verzonden naar de tweede corrector. Op woensdag 25 juni worden de N-termen voor de tweede termijn bekend gemaakt. Ergens daartussen zal overleg plaatsvinden tussen eerste en tweede corrector. Ik zal daarbij het foute antwoordmodel niet langer respecteren. Ik zal mijn eigen inzicht respecteren en de kennis en het inzicht van mijn leerling zo professioneel en eerlijk mogelijk beoordelen. Ik zal niet langer buigen voor de N-term terreur.

N-term terrorisme 2014-06-12_1924

 

13 reacties op N-term terreur

  1. larousse54 zegt:

    Terreur van de N; angst van de tweede corrector om op zijn professionele oordeel af te gaan maar in plaats van te vertrouwen op de almachtige CITO -makers. Ik voel je frustratie.

    Gecondoleerd met het overlijden van de zus van je schoonzus.

    Dico

  2. Laura zegt:

    Terwijl ik dit lees begint het te borrelen van herkenning. Na vanmiddag uren bijles te hebben gegeven aan meerdere voorlopige zakkers terwijl het gevecht met de tweede correctoren zich in mijn achterhoofd herhaalde ben ik er, tot mijn uiterste frustratie, steeds zekerder van. Het eindexamen toetst geen vaardigheid. Het eindexamen toetst een kunstje.

    Veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijd.

    Laura

  3. Oeh, ook bij mij borrelt vanalles en ik ben een halve buitenstaander. Geraakt door het voornemen integer te zijn. Geraakt dat je je dat moet voornemen. Je zegt een hekel te hebben aan anekdotische verhalen. En toch, voor deze leerling, deze leraar en deze schoonzus, jullie dus, is dit wat telt, wat beklijft. Is onderwijs niet de zorg voor anekdotes/individuen. Fijn dat je zo goed voor die leerling zorgt. Dat gaat hij/zij zich ook herinneren.
    En sterkte met de rest.

  4. Jan zegt:

    Ik geef geschiedenis. Dat betekende dit jaar voor de HAVO 27 open vragen waar leerlingen iets moeten verklaren, uitleggen of de redenering van een historicus moeten navertellen. Lappen tekst die aan de hand van een vrij rigide antwoordmodel beloond moeten worden met een aantal punten. Dit levert altijd discussie op met een tweede corrector. Eigenlijk is het niet te doen om dit over de telefoon te doen als het het niet met elkaar eens bent.

    De collega waar ik de tweede correctie van moest doen, was naar mijn idee te soepel geweest. Ik volg niet precies de letter van het antwoordmodel maar hier werden punten toegekend waar het volgens mij (en mijn collega’s waar ik tijdens het examencircus dagelijks mee overleg) niet mocht en kon.

    Het telefoongesprek verliep lecht: de eerste corrector vond alles goed en had nagekeken ‘in de lijn van de regiobespreking van de VGN’. Ik deed maar moeilijk en naar anderhalf uur bellen gaf ik het op. De eerste corrector heeft zijn zin gekregen en ik heb voor niets mijn werk gedaan. Slap? Misschien, maar het alternatief was een vervelende nasleep met uren overleg. De tijdsdruk deed hier overigens ook een duit in het zakje, de volgende dag moest het examen opgestuurd worden.

    Te soepel nakijken is dus ook een probleem. Het zorgt zelfs voor een lagere n-term als veel collega’s op die manier meer punten toekennen dan toegestaan is.

    Al met al een frustrerende gang van zaken.

    • fransdroog zegt:

      Inderdaad een andere, ook herkenbare, kant van het verhaal. Extreem de andere kant op. De lagere N-term die dit tot gevolg kan hebben is funest voor leerlingen van ‘strenge’ docenten. Soms is middelen, hoe onbevredigend ook, praktisch misschien toch de beste oplossing.

  5. hminkema zegt:

    Jammer dat je dit betoog zo emotioneel opspeelt; want dat maakt het mij moeilijker om uit te drukken dat ik het zakelijk gesproken niet met je eens ben. Ik hoop dat dit standpunt mij vergund is.

    Ik ben het niet met je eens om de simpele, ook door jou wellicht gebillijkte reden dat we érgens een grens moeten trekken. In de wirwar van meningen over welk antwoord goed is en wat slecht, welke speler buitenspel stond en welke niet, moet er één duidelijk geluid opklinken volgens de regels die we met z’n allen accepteren.

    Die regels komen nu eenmaal van het CvE (niet van het CITO), alwaar een groep ervaren docenten en een CITO-medewerker die regels opstellen. Ze komen *uiteindelijk* tot stand in communicatie tussen het CvE en de leraren die examens afnemen. Dat wil zeggen: die hun bevindingen rapporteren, en die via hun vakvereniging waar nodig verzoek indienen tot verandering van de regels. Met die procedure lijkt mij in principe weinig mis.

    Jij bent het met een bepaalde beoordelingswijze van een bepaalde vraag niet eens. Dat kan. Dat mag. Ik vaak ook niet, met een ander examen, een andere vraag, en betreffende een andere antwoordmogelijkheid. Tegenover mij staan duizenden, of honderden, of tientallen collega’s die het met mij oneens zijn. Tegenover jou staan duizenden, of honderden, of tientallen collega’s die het met jou oneens zijn. Je tweede corrector is er kennelijk een van.

    Het punt is dat niet alleen jóuw leerling, maar élke leerling een rechtvaardige en valide beoordeling toekomt. Rechtvaardig is: alle leerlingen op dezelfde manier. De meest bruikbare opvatting van valide is: naar de maatstaven die wij als deskundige leraren intersubjectief overeenkomen.

    Dan die N-term. N-termen zijn nodig, in het belang van onze leerlingen, en in het belang van het stellen en handhaven van serieuze prestatie-eisen. Je zult het wellicht met me eens zijn dat bij een te evident te gemakkelijk examen de norm moet worden verzwaard, en bij een evident te moeilijk examen de norm moet worden verlaagd. Tenzij je het geen enkel probleem vindt dat tienduizenden leerlingen het ene examenjaar zakken, terwijl leerlingen met krek hetzelfde prestatieniveau het andere examenjaar slagen. Ik vind dat wél een probleem, en daarom huldig ik de N-term.

    Het voor jou sterkste, maar voor mij zwakste deel van je betoog is dat een N-term van 0,7 zou *bewijzen* dat ‘fouten in het antwoordmodel achteraf niet blijken te worden rechtgetrokken’. Dat is niet zo. Ik weet niet over welk examen het gaat (en hoef dat ook niet te weten), maar een N-term van 0,7 verdraagt zich prima met een scenario waarbij er zowel tienden af zijn gegaan (omdat vragen te gemakkelijk bleken) als tienden bij zijn gekomen (om fouten in het antwoordmodel recht te trekken). Óók de vraag die bij jou de steen des aanstoots was.

    Er is verschrikkelijk veel in ons onderwijs om ons kwaad over te maken. Ik ben al tien jaar kwaad over een aantal zaken, waaronder kwesties die het CE betreffen. Maar de N-term hoort daar niet bij.

  6. aeejnprt zegt:

    Allereerst gecondoleerd.

    Dank voor dit én het vorige stuk!
    Bij natuurkunde zat er een lastige (!) vraag in die “achteraf” niet kon. Volhardende leerlingen hebben zich er op stukgebeten om vervolgens in tijdnood te komen.
    Vervolgens zijn sowieso de volle 5 punten toegekend voor die opgave.
    Sigaar uit eigen doos: N-term natuurkunde vwo 2014 is 0,4

    Met Vriendelijke Groet,
    aeejnprt

    Jan Peter van Zijl
    natuurkunde-leraar

  7. […] Recent heb ik hier twee bijdragen geplaatst over het eindexamen, en dan vooral het bepalen van de kwaliteit van het geleverde werk middels een cijfer: Eindexamen, houden aan het foute antwoordmodel en N-term terreur. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: