De hand

Bij ons op school gaan geen bellen of toeters aan het einde van een les. De klok toont de tijd en de leerlingen zien deze. Ze staan op, pakken hun tas in en verlaten het lokaal. Soms zeg ik iets om de leerlingen mee te delen dat deze les voorbij is. Best wel vaak zeg ik iets. De handen van de klok tonen onze voeten waar te gaan.

Een nieuwe groep leerlingen komt binnen. Ze zijn veertien of vijftien jaar en ze zijn met zijn eenendertigen. Ze praten, sommige met elkaar, sommige met hun mobieltje. Hun monden en de vingers van hun handen delen vliegensvlug wat hen bezighoudt op dat moment. Ze kijken naar elkaar of naar hun scherm. Ze luisteren naar elkaar of lezen de gedachten van een ander. Er is geanimeerd geluid. Er wordt gelachen.

De leerlingen verdelen zich over het lokaal, zoals zij altijd doen. Naar hun plaats, of de plaats die voor hen nog over was. Een jongen loopt direct op mij af. Ik zit achter mijn bureau. De computer van school rechts naast mij, mijn laptop recht voor mij. De boeken voor deze klas liggen, gesloten, links naast de computer, midden in een een stapel andere, gesloten, boeken.

De jongen steekt zijn hand uit. Ik de mijne. We schudden elkaars hand en kijken elkaar even in de ogen. We zeggen niets. Even zijn alleen wij in het lokaal. Elke les opnieuw. Hij is begonnen met de uitgestoken hand, ik heb hem nooit geweigerd. Soms zegt hij goedemorgen, soms goedemiddag, soms niets. De andere leerlingen praten, gaan zitten, praten, pakken hun boeken, praten. Zij zeggen niets over onze schuddende handen. Een enkele heeft er ooit naar gevraagd.

Het is het einde van de laatste les van het jaar. Er is geen bel gegaan maar de klok tikt zijn signaal. Ik sta op van achter de tafel waar ik zat, achter in het lokaal, en loop naar mijn bureau, aan de voorkant. Halverwege het lokaal is de deur en de meeste leerlingen van deze groep van negentwintig dertien- en veertienjarigen zijn inmiddels daar al door naar buiten.

Het meisje steekt haar hand uit. Ik de mijne. We schudden elkaar’s hand en kijken elkaar in de ogen. Het meisje begint te spreken. Ik luister. Ik hoor haar woorden maar voel ze vooral. Het is geen handdruk uit beleefdheid. De hand en de woorden zijn echt. Ze ballen al onze gesprekken van een heel jaar in een paar seconden samen. Onze serieuze discussies, onze onzinnige onnavolgbare grapjes, ons onderwijzen en leren. Ons samen zijn. Ze bedankt mij hiervoor. Ze bedankt mij hiervoor.

Ik maak me klaar om te zeggen dat ik het graag heb gedaan. En dat heb ik ook. Maar terwijl ik haar aankijk, en in mijn ooghoek naast haar zie hoe haar beste vriendin zich bij ons aansluit, zeg ik wat ik echt wil zeggen. Ik bedank haar. Ik bedank haar.

De hand van de jongen.

Ik vind het fijn. Maar ook moeilijk.

De hand van het meisje.

Heel fijn. Heel moeilijk.

Ik zou ze willen omarmen maar ik weet dat ik dat niet kan.

Advertenties

12 Responses to De hand

  1. Ilse Meelberghs schreef:

    Fijn dat je op publish drukte. Dankje.

  2. rromer schreef:

    Prachtig opgeschreven.
    Jouw woorden, jouw emotie ontroert me.
    Onze leraar -roeping is treffend verwoord.

  3. wrubens schreef:

    Diepe buiging!

  4. Ilse Meelberghs schreef:

    En vanmorgen weet ik dus waarom ik dankje zei. Omdat je zo mooi woorden geeft aan de relatie die ontstaat en ook woorden aan het gevoel bij dat einde-moment.

  5. Lilian Kars schreef:

    Prachtig. Werkelijk prachtig.

  6. Lilian Kars schreef:

    Prachtig. Werkelijk prachtig. Dank!

  7. Marijke schreef:

    Mooi, waardevol!

  8. Rob Alberts schreef:

    Mooi beschreven!

    Ik geef mijn leerlingen bij binnenkomst van de les een hand. Het geeft mij de gelegenheid om elk kind even recht in de ogen te kijken. Hierdoor kan ik even peilen hoe de leerling er voor staat.

    Mijn leidinggevende verbood dit.
    Waarop ik zij dat ook al steek ik geen hand meer uit de leerlingen zelf een hand geven ter begroeting.

    Ook pubers hebben nog steeds fatsoensnormen en respect!

    Vriendelijke groet,

  9. […] heb ik hier een post geplaatst, getiteld De hand. Deze post heb ik ook aangeboden voor plaatsing op de site van HetKind. In reactie hierop werd mij […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: