Dag zeven, vier nieuwe verhalen #blimageNL

juli 31, 2015

Het is inmiddels de zevende dag na de start van de #blimageNL uitdaging en vandaag zijn er opnieuw vier verhalen geschreven. De #blimageNL uitdaging is simpel: ontvang een foto en schrijf naar aanleiding hiervan jouw verhaal over onderwijs, daag vervolgens iemand die je kent uit met een nieuwe foto die je hem/haar stuurt. Het resultaat is verbijsterend, fantastische verhalen door bevlogen onderwijsmensen.

Hieronder een korte introductie van deze zevende set van dit keer vier verhalen. Je kunt ze lezen voor wat zij zijn of wat zij met je doen. Laat de mensen die de verhalen geschreven hebben weten als ze je op een of andere manier geraakte hebben. Je kunt ze misschien ook gebruiken om inspiratie op te doen om zelf aan deze #blimageNL uitdaging mee te gaan doen (of iemand uit te dagen!). Zie hier voor de achtergrond en de ‘regels’. Veel leesplezier! Veel inspiratie!

Jaap Bosman, auteur gespecialiseerd in ICT en onderwijs, schreef het Nederlands- en Engelstalige verhaal Black swans, gnomes and Charles Peirce. #blimage #blimageNL, over de zwarte zwaan als metafoor voor kennis en waarheid, over het maken van kennis en kunde door feiten en ervaringen te verbinden, over vrije kaboutertjes en zwarte zwanen achter een hek als metafoor voor de overal vrij verkrijgbare onzin, nonsens, bijgeloof, vooroordelen, en flauwe kul, en de moeite die het kost om de waarheid en betrouwbare kennis te verkrijgen.

Titia Bredee, voorzitter CvB Hogeschool iPabo, schreef het verhaal Schoolbus, over hoe ze in Amerika met een schoolbus naar school gaan, over hoe er ook buiten schooltijd in Amerika geleerd wordt, over de teamgeest die daar heerst in de onderwijsgemeenschap, iets dat vele voordelen brengt.

Sandra Beuving, bestuurslid Stiching Oog, schreef het verhaal Overschilderen of strippen…?, over het verschil tussen even iets opknappen of het grondig verbouwen, over dat beide soms nodig zijn, thuis en in het onderwijs, over het belang van zien wanneer het ene genoeg is of het andere gedaan moet worden.

Een docent-geworden oud-leerling, iets dat me deugd doet, schreef het zeer herkenbaar en lezenswaardige verhaal “Voor de leeuwen”, over de rust die een leeuw kan uitstralen, en de kracht die hij kan uitoefenen als hij dit nodig vindt, over een klas die als een leeuw is, over vertrouwen bouwen als belangrijke stap in de relatie die een beginnend docent aan leert gaan met zijn leerlingen, over de vele interacties die plaatsvinden in een klas met 30 leerlingen, over leren reageren en beslissingen nemen, over de stapjes die een docent zet, over de wens dat ze in de goede richting gaan.

En natuurlijk weer een nieuw plaatje voor als je de uitdaging aan wilt gaan. Je kunt je ook laten uitdagen door een van de afbeeldingen op het Pinterest #blimageNL bord waar alle gebruikte afbeeldingen worden verzameld. Er is geen limiet aan hoe vaak een afbeelding mag worden gebruikt 😄.

foto foo fighters cc wikipedia

 

 

 

 

 

Advertenties

“Voor de leeuwen” #blimageNL

juli 31, 2015

Onderstaand verhaal kreeg ik toegestuurd van een oud-leerling, die nu zelf ook docent is. De oud-leerling blijft zelf liever anoniem. Ik vind het een prachtige beschrijving van de ervaringen en de zich ontwikkelende visie van een startende docent.

 

foto leeuw Cecil? cc wikipedia Lion-hwange

Deze foto geeft mij een dubbel gevoel. Het is een rustig plaatje, een ontspannen dier aan het relaxen in de zon maar dit dier kan ook ieder moment aanvallen, zeker als je zijn signalen niet herkent. Om zo dichtbij te komen als deze fotograaf moet er wederzijds vertrouwen zijn en de kennis van de fotograaf om te weten wanneer hij zijn tactiek moet veranderen. Deze leeuw leeft in ‘het wild’ hoewel dat waarschijnlijk een reservaat is. Toch gelden de regels voor het benaderen van dit dier zowel in de natuur als in gevangenschap, de leeuw heeft een bepaalde aard, een karakter, hij heeft dingen meegemaakt, ervaringen opgedaan en kennis verworven over zijn wereld al deze dingen leiden tot bepaald gedrag en dit zal leiden tot bepaalde reacties als hij in aanraking komt met het onbekende.

Nu zul je denken, wat heeft dit met het onderwijs te maken? Op het eerste gezicht misschien niets, mensen zijn geen dieren en wij leven niet in de natuur of een dierentuin. Toch gelden voor mens en dier veel dezelfde regels. Net als de leeuw heeft ieder mens zijn of haar eigen kennis, ervaringen, gewoontes en bovenal een eigen karakter en manier van leren. Hoe wij als mens om gaan met nieuwe situaties en kennis wordt ook door deze factoren bepaald en omdat die combinatie van factoren voor iedereen uniek is betekent dat dat in een klas van 30 leerlingen plus een docent er 31 verschillende reacties mogelijk zin.

De klas kan in deze vergelijking gezien worden als de leeuw, mits op de juiste manier benaderd is hij ontspannen en nieuwsgierig. De docent is de fotograaf. De fotograaf heeft een doel, de juiste benadering vinden voor deze groep en tot een gezamenlijk eindresultaat komen in het geval van de leeuw de foto en in het onderwijs het behalen van leerdoelen en het voorbereiden van de leerlingen op hun verdere loopbaan en de maatschappij.

Als beginnend docent voelt de eerste les vaak letterlijk als ‘voor de leeuwen gegooid worden.’ De spanning: wat voor leerlingen zijn het? Hoe reageren ze op mijn methode? Wat weten ze al en wat willen ze weten? En het belangrijkste: hoe willen ze dat leren? Deze vragen zullen niet tijdens die eerste les beantwoord worden en de docent leert de antwoorden met vallen en opstaan en kan dan deze ervaringen meenemen naar de volgende groep. Door het opdoen van ervaring en het uitproberen van verschillende methoden ontwikkelt de docent een visie op het onderwijs en leert hij zich aanpassen aan verschillende situaties en verschillende leerlingen. Ik als beginnend docent begin langzaam een visie te ontwikkelen.

In mijn ideale onderwijswereld zouden de leerlingen de klas niet zien als een ‘dierentuin’, niet als een ruimte waar ze verplicht moeten zijn en informatie ‘gevoerd’ krijgen maar als een omgeving waar zij zelf actief zijn en met de juiste hulp zelf kunnen leren en ontdekken. Om een dergelijk vrij leerklimaat te creëren is wederzijds vertrouwen essentieel. De leerlingen moeten weten wat ze aan de docent hebben, wat er verwacht wordt en wat zij van de docent kunnen en mogen verwachten. De docent zou hier in oog moeten hebben voor de verschillende behoeften van de leerlingen hier op inspelen, zijn tactiek veranderen waar nodig om waardoor hij uiteindelijk de kans heeft om net als de fotograaf dichtbij genoeg te komen om het beste eindresultaat te krijgen.

Misschien is dit beeld te idealistisch maar ik hoop dat ik het door kennis, ervaring en vallen en opstaan ieder jaar een stukje dichter kan naderen.


%d bloggers liken dit: