Tweede jaar eindexamen resultaten Agora Roermond ook prima

juni 30, 2019

Agora Roermond heeft haar tweede serie eindexamenkandidaten afgeleverd. Er wordt in het Agora model niet gewerkt met een leerstofjaarklassensysteem en een vakkenstructuur, maar met heterogeen samengestelde groepen. Elk kind heeft een eigen leerroute, zonder dat sprake is van individueel onderwijs. Dit is dus een heel andere aanpak dan binnen het onderwijs gebruikelijk. Bij Agora wil men ‘maatwerk’ daadwerkelijk in de praktijk brengen. Leerlingen hebben veel zeggenschap over het eigen leren, maar worden tegelijkertijd intensief begeleid. De groep leerlingen wordt uiteindelijk op de standaard manier geëxamineerd, via een centraal examen. Dit jaar heeft de tweede groep leerlingen van Agora Roermond hun eindexamen gedaan. Hoewel de aandacht in de media hiervoor een stuk kleiner is dan in het eerste jaar deel ik hier graag de resultaten.

 

De resultaten het eerste jaar.

Zes van de 17 eindexamenkandidaten deden hun eindexamen zoals de meeste middelbare scholieren dat doen: in een keer. Alle zes.(vmbo en havo) zijn geslaagd.

Verder waren er nog twee leerlingen die staatsexamen deden, mij is niet bekend of deze leerlingen het gehaald hebben.

De overige negen leerlingen (vmbo, havo en vwo) deden vervroegd eindexamen, wat betekent dat ze dit jaar alvast een paar vakken deden en volgend jaar de rest. Op drie leerlingen na die één 5 haalden, heeft de rest alle vakken binnen. In principe kunnen alle scholen dat regelen, maar het gebeurt niet op grote schaal.

Hoogleraar onderwijs Jos Claessen van de Open Universiteit jis vanaf het begin betrokken geweest bij Agora, doet onderzoek naar het onderwijsconcept en is het eerste eindexamenjaar elke dinsdag op de school geweest. “Je kunt dit soort resultaten, zeker die van het eerste examenjaar, niet vergelijken. Er zijn vrijwel geen leerlingen op gewone middelbare scholen die vervroegd (deel)examens doen of staatsexamens”, laat hij weten. Claessen concludeert in zijn evaluatie van dit eerste Agora-eindexamenjaar dat ‘er binnen de bestaande regelgeving veel ruimte bestaat om dingen anders aan te pakken en te organiseren’.

De resultaten het tweede jaar.

Dit schooljaar deed de tweede, grotere groep Agoraleerlingen mee aan het eindexamen. 57 Leerlingen waarvan er 26 dit schooljaar met een diploma wilden afronden, 2 via een staatsexamens waarvan de uitslag nog volgt. De andere leerlingen deden dit jaar alvast één of meerdere vakken en ronden het examen volgend schooljaar af.

De uitslag betreft dus nu 24 leerlingen: 15 vmbo-leerlingen, 7 havoleerlingen en 2 vwo-leerlingen. Uiteindelijk zijn 16 leerlingen geslaagd.

Het aantal geslaagden is één onderdeel om te bepalen hoe succesvol leerlingen zijn. Waar Agora Roermond ook naar kijkt is het niveau waarop ze vanaf de basisschool zijn binnengekomen en in welke mate op- of afstroom heeft plaatsgevonden en in welke mate dit binnen de nominale verblijfsduur lukte.

Van de 24 leerlingen deden 8 leerlingen eindexamen op een hoger niveau dan hun basisschooladvies. Dit is 33% van de leerlingen. Landelijk ligt het aantal leerlingen dat op een hoger niveau eindexamen doet op 16,4%.

Van de 7 havoleerlingen zijn er drie geslaagd. Wiskunde bleek een van de moeilijkere hordes. Drie van de zeven deden eindexamen op een hoger niveau dan het advies van de basisschool. Omdat ze ‘opgestroomd’ zijn mogen ze feitelijk langer over hun havo doen. Deze leerlingen hebben na vijf jaar al kennis gemaakt met het havo-eindexamen. Voor drie leerlingen bleek dat te vroeg, maar het was wel een mooie oefening voor volgend schooljaar wanneer ze naar verwachting gewoon gaan slagen.

Eén leerling heeft eindexamen gedaan op een lager niveau dan het basisschooladvies. Dit is 4,16% van de leerlingen. Landelijk ligt het aantal leerlingen dat op een lager niveau eindexamen doet in 2017-2018 op 13,2%.

Van de 24 leerlingen gaan uiteindelijk 21 leerlingen zonder tijdsverlies slagen. Dit is gemiddeld 87,5% van de leerlingen. Landelijk ligt dit percentage gemiddeld op 84%.

Agora onderwijs lijkt dus zijn gelijk te bewijzen. Een geheel andere manier van onderwijs benaderen kan even succesvol zijn als regulier onderwijs wanneer het puur gaat om de meetbare resultaten en kan in het bijzonder waardevol voor kinderen die in het reguliere onderwijs vastlopen. Om meer te lezen over de niet-meetbare resultaten en de oordelen van de onderwijsinspectie verwijs ik naar het zeer open verhaal dat Jan Fasen hierover heeft geschreven: de examenuitslag van de tweede groep agoraleerlingen.

Het Agora onderwijs wordt ondertussen populairder. In Roermond zijn dit jaar 110 brugklassers en vijf nieuwe Agora’s openden hun deuren in andere steden.

Bronnen
http://janfasen.nl/2019/06/28/de-examenuitslag-van-de-tweede-groep-agoraleerlingen/
https://agorarotterdam.wordpress.com

Advertenties

Stukkie wandelen

juni 25, 2019

 

Zaterdag 22 juni 2019 heb ik de Marathon rond Sneek en meer gewandeld. Dit was de 5e keer dat deze Marathon werd georganiseerd en de 5e keer dat ik deelnam. Ze waren allemaal bijzonder, steeds om een verschillende reden, deze dus ook.

Om dat plezierig te kunnen doen hebben we, zoals ook in de voorafgaande vier jaren, een huisje in de buurt gehuurd voor het weekend (Huisje bij de Molen deze keer) en zijn we daar vrijdagmiddag naar toe vertrokken. Gelukkig had ik in de middag geen verplichtingen op school en konden we lekker op tijd daar aanwezig zijn.

Na ons te hebben geïnstalleerd, begroet door twee lieve viervoeters waarvan die ene van ons helaas niet zoveel moest hebben, besloten we te gaan eten op een mooie plek, Rufus aan het water, onderdeel van de route van de Marathon. We gingen daar niet heen voor het lekkere eten, wel voor de mooie plek, midden tussen de weilanden, buiten aan het water de boten voorbij zien komend.

Op de terugweg naar ons huisje kwamen we langs Scharnegoutum en moesten daar over een brug over het water, niet ongewoon in Friesland. Daar stonden een paar mensen en ik bedacht me ineens waarom: Maarten!

We besloten te stoppen en zochten een plekje langs het water. Uit alle informatie via dat magische internet en die soms toch wel handige mobieltjes begrepen we dat het nog ongeveer twee uren zou duren voor Maarten! langs zou komen. Langzamerhand werd het steeds drukker, gezelliger, we kletsten een beetje met mensen met viervoeters, met mensen met kinderen, met kinderen. Maar vooral luisterden en keken we. We waren getuige van en maakten deel uit van een saamhorigheid die niet over te dragen is en niet te vangen is in woorden zoals ‘je had erbij moeten zijn’.

En toen kwam Maarten! voorbij.

Heel dicht voorbij.

Een bedrieglijk schijnbaar trage slag, armen hoog boven het water, het gezicht naar ons toe, mond open voor adem. Arm in, arm uit, adem in, adem uit.

Ik zal dat beeld nooit vergeten (foto genomen door mijn vrouw).

Boten voor hem en boten echter hem. Enthousiaste mensen in de boten die de enthousiaste mensen langs de kant toezwaaiden en terug. Die mensen in die boten deden het voor Maarten! en Maarten! deed het voor hen. Die mensen aan de kant deden het voor Maarten! en Maarten! deed het voor hen.

Om half zes vrijdagavond was hij vertrokken, rond zeven uur maandagavond zou hij finishen. Dat was het plan. Zou het dit jaar lukken?

Wij vertrokken, nadat we ieder ander de tijd en ruimte hadden gegeven om te vertrekken, naar ons huisje. Ik had moeite de slaap te pakken, onvoldoende moe, teveel prikkels.

Op zaterdag startte ik om 08.00 uur, in de eerste startgroep. Ik was minder voorbereid dan in de voorafgaande vier edities omdat ik te vaak domme beslissingen had genomen wanneer het ging om te gaan wandelen of iets anders te gaan doen wat op dat moment ook belangrijk leek. Dat tweede was ook vaak verleidelijker omdat dat zittend kon worden gedaan en er kon worden beargumenteerd dat het een groter belang diende. Mijn lijf was er niet klaar voor zoals eerder en mijn hoofd wist dat.

Normaliter maak ik van wandelen toch een soort wedstrijd, een uitdaging, hoewel dat niet zo zou hoeven of moeten, vind ik zelf. Het is schijnbaar toch hoe ik ben. Doelen stellen en halen.

Het doel nu was te finishen. Opgeven is nooit een optie. Dat was het ook nu niet, maar voor het eerst kwam het wel een paar keer in mij op. Steeds moest ik dus iets verzinnen om dat niet te gaan doen. Vaak was dat Maarten! die niet ver bij mij vandaan aan het zwemmen was. Dat wist ik, ik had hem gezien. Even zo vaak was dat de vrouw die met mijn viervoeter langs de kant stond en mij voorzag van water en energie in de vorm van bananen en evergreens en een kus.

Ik haalde de finish, had er langer over gedaan dan de eerste vier deelnames, zou me daar misschien trots over mogen voelen maar dat valt me zwaar.

Maarten! haalde de finish ook, twee dagen! later, glansrijk. Hij stapte uit het water en gaf helder antwoord op de hem gestelde vragen. Hij zwom bijna 5 keer de afstand die ik liep.

Waarom dit stukkie over wandelen?

Wanneer je 8 uur wandelt heb je tijd om te denken. Al een aantal jaar denk ik na over het volgende en dit jaar ga ik het mogelijk doen:

  1. Ik loop van mijn woonplaats naar mijn werkplaats, de afstand is 35 km
  2. Ik geef les, hoeveel  uren en aan wie weet ik nog niet, ik zal proberen er die dag iets over effecten van sporten in te betrekken (in de eerste versie van mijn rooster voor komend jaar is dit van 08.15 tot 16.45 uur)
  3. Ik loop terug van mijn werkplaats naar mijn woonplaats
  4. Dit alles binnen 24 uur, totaal dus 70 km wandelen en een nu nog onbekend aantal uren les geven
  5. Stap 1: start om 00.00 uur en arriveer om 07.00 uur
  6. Stap 2: ik geef les
  7. Stap 3: ik vertrek om 17.00 uur en arriveer om 00.00 uur

De voorwaarden en afspraken:

  1. Ik wil geld ophalen voor EduKans, om kinderen over de hele wereld de kans te geven om te leren (zie de video hieronder)
  2. Ik ga lopen wanneer er door of via mijn mentorklas of andere kinderen die ik lesgeef of collega’s of vrienden minstens € 1000 is verzameld
  3. Ik zal het verzamelde bedrag zelf verdubbelen (met een maximum van één maandsalaris 😜)
  4. De datum is vrijdag 4 oktober, Werelddierendag, de verjaardag van mijn vrouw en de dag van Sint Franciscus

PS1: ik kan zelf niet zwemmen

PS2: ik kreeg direct al hartverwarmende verzoeken hoe er gedoneerd kan worden. Daar had ik nog niet over nagedacht. Het kan naar rekeningnummer:

NL71 INGB 0678 8410 20, onder vermelding van WANDELEN

Betalen kan inmiddels ook via een open tikkie:

https://tikkie.me/pay/1u7dp4j5k80t0rh314c1

PS3: Op verzoek zal ik hier regelmatig het opgehaalde bedrag met datum vermelden.

23 juli: € 762,00

Dank je!

Streefbedrag: € 1000,00 -> € 2000,00

PS4: Mij is gevraagd wat mijn maandsalaris is 😜:

€ 3323,71


%d bloggers liken dit: