Waarom ik (niet) ga staken op 30 en 31 januari

januari 19, 2020

Inmiddels de derde keer dat ik deze blogpost plaats, met een alleen nieuwe datum. Het blijft nodig.

Ik ga staken tijdens de grote onderwijsstaking van het PO en VO op 30 en 31 januari.

Ik staak niet voor mijn salaris, hoewel dat jarenlang op een nullijn heeft gestaan en soms een verhoging heeft gekregen die net wel / net niet de inflatie corrigeert. Ik ben docent LD in de hoogste trede en hoewel mijn salaris niet of nauwelijks stijgt is het voor mij voldoende.

Ik staak wel voor het salaris van mijn startende collega’s en vooral alle leerkrachten in het PO en leraren in het VSO.

Ik staak niet omdat de werkdruk voor mij te hoog is. Ik ben gezegend met een ervaring en eigenwijsheid die ervoor zorgt ik dingen niet meer doe als het echt niet meer kan. Ik kan de keuze van wat ik niet meer doe voor mijzelf verantwoorden, ook al zijn de consequenties mij niet welgevallig en voelt het niet goed.

Ik staak wel voor een verlaging van de werkdruk. In mijn 17 jaar in het onderwijs heb ik haar zien en voelen groeien. Vrijwel jaarlijks is er iets bijgekomen, niet vaak ging er iets af.

Ik staak voor die collega die nu thuis zit, omdat het hem niet lukt de werkdruk zelf te reguleren. Hij wil het allemaal goed doen, elke taak(je) erbij wil hij goed doen. Omdat hij hart heeft voor het onderwijs, omdat hij hart heeft voor de leerlingen. Zijn eigen hart zit hem in de weg. Ik ken hem. Ik heb hem een bloemetje gestuurd. Er zijn er velen zoals hij. Die ken ik niet allemaal. Ik kan ze niet allemaal een bloemetje sturen. Ik kan wel voor ze staken. Ik staak wel voor ze. Een burnout overkomt 20% van mijn collega’s.

Ik staak niet tegen de besturen die de ernst van de situatie (h)erkennen en de staking steunen door hun personeel door te betalen.

Ik staak wel tegen de besturen, die besturen die ‘wel sympathie hebben voor de staking maar het middel niet steunen’. Besturen die aangeven dat het uitgespaarde geld aan onderwijs besteed zal gaan worden. Ik zou graag zien dat dit zeer zichtbaar gemaakt wordt, tot op de euro. Hoeveel is er aan salaris ingehouden en aan welke activiteit waar leraren of leerlingen direct iets hebben is dit besteed?

Ik staak niet voor alle problemen in het onderwijs. Ik ken ze niet allemaal. Die ik wel ken zijn er voor mij meer dan genoeg.

Ik staak omdat er iets aan het lerarentekort moet worden gedaan.

Het lerarentekort dat er voor zorgt dat op basisscholen nog maar vier dagen per week les gegeven kan worden. Dat er op het basisonderwijs voor zorgt dat dagelijks directeuren lesgeven, klassen worden samengevoegd, het op school aanwezig zijn tot kinderopvang vervalt, kinderen naar huis worden gestuurd.

Het lerarentekort dat er in het voortgezet onderwijs voor zorgt dat steeds meer lessen uitvallen, vrijwel ongezien, onopgemerkt. Daar zijn het tussenuren en lijken de leerlingen toch de hele dag op school.

Ik staak voor alle collega’s die ‘een uurtje extra doen’, voor een jaartje, omdat het rooster anders niet past. Voor alle collega’s die bewust een dag minder zijn gaan werken om hun eigen werkdruk te verlagen en erachter komen dat ze dan toch net zoveel uren werken, alleen voor minder geld.

Ik staak omdat genomen of voorgestelde werkdrukverlagende maatregelen effectief werkdrukveranderende maatregelen blijken, en nu zelfs zo genoemd worden.

Ik staak niet niet omdat er dan lessen uitvallen.

Ik staak niet niet omdat mensen er last van gaan hebben.

Ik staak en ben heel blij met de actie van ouders die ouders ook oproepen mee te gaan staken. Het gaat om onze kinderen. Het gaat om al onze kinderen, die van nu en die gaan komen. Het gaat om de toekomst van ons land.

Ik staak niet speciaal voor de leerlingen die ik nu zelf lesgeef.

Ik staak voor de leerlingen die goed speciaal onderwijs verdienen.

Ik staak omdat er ook op mijn VO-school hele lieve en hardwerkende collega’s zijn die aangeven niet te gaan staken of het nog niet te weten. Omdat het met hen persoonlijk goed gaat en zij de problemen niet zo zien. Het blijkt dan in gesprekken dat zij nog niet zo hebben nagedacht over de vierdaagse schoolweek die er voor hun kinderen zit aan te komen. Dat zij onbekend zijn met of niet nagedacht hebben over de grote loonkloof die er bestaat tussen PO en VO. Dat zij niet weten hoeveel meer uur leerkrachten op de basisschool lesgeven dan leraren op het VO. Dit kan en wil ik hen op geen enkele manier kwalijk nemen. Wel wil ik het graag onder de aandacht brengen.

Ik vind het jammer maar begrijpelijk dat wanneer je geen lid bent van een bond en jouw bestuur besluit je salaris in te houden dit een overweging is.

Ik staak omdat wij het in het onderwijs te vaak gewoon laten gebeuren.

Ik staak omdat zowel het PO als het VO meedoen aan de staking.

Ik staak om aandacht te vragen voor de uitdagingen in ons onderwijs en de oproep te doen uitgaan dat we hier gezamenlijk mee aan de slag moeten.

Ik staak als een positieve daad.

Ik staak omdat de tijd soms NU is.

 

 

 

 


Boos op Boor

januari 19, 2020

Onderstaand een toelichting en een brief van een ex-collega over de staking op 30 en 31 januari en het niet doorbetalen van het salaris van stakende docenten. Deze post verscheen origineel op zijn blog apptiviteiten. Ik deel deze post hier omdat ik zijn gevoelens deel.

Gisteren ontvingen wij het bericht van ons bestuur, dat ze dit keer onze deelname aan de nationale staking voor fundamentele structurele verbetering van het onderwijs in Nederland niet ondersteunen. Ik ben daar kwaad over en schreef hen een brief. Die gaat intussen rond, begrijp ik. Het is tijd hem meer rond te laten gaan.

We zijn in Nederland – nee niet alleen onderwijzers, middelbare school docenten, werknemers aan Hoge Scholen en Universiteiten – nee, iedereen, de afgelopen decennia door opeenvolgend kabinetten slecht behandeld op opleidingsgebied. Daar heeft iedereen last van. Dat niet alles naar de rasmodee is gegaan heeft vooral te maken met de instelling van veel mensen in dat onderwijs. Die zetten hun schouders eronder als weer een bezuiniging voorbij kwam, als weer een achter een bureau bedacht en goed geframed idee door de kamer was gejast.

Maar de laatste tijd wordt ook in het onderwijs de maatschappelijke prijs duidelijk van verwaarlozing van publieke zaken. De voorbeelden noem ik niet meer, die zijn nu wel bekend. Naar is dat er bijna maandelijks voorbeelden bij komen.

Dus de stakingen, de nationale onderwijsstakingen gaan over het onderwijs totaal. Niet over loon alleen en al helemaal niet over PO alleen. De framing die je nu in – godbetert – zelfs de VO raad hoort, is dat het middelbaar onderwijs er al geld heeft bij gekregen en dat het dus niet opportuun is dat zij mee staken.

Jawel. En daarom deze brief. Kom tot jezelf, BOOR, VO-raad, maar vooral politiek. We staken niet alleen om terecht gevraagde rechttrekking van loon tussen PO en VO. Het gaat mis met het onderwijs in bv NL. Kom tot jezelf, pleur die frames in de kast, sta op vanachter je vergadertafel en STA ACHTER JE MENSEN.

 

Mocht de brief niet leesbaar zijn kun je de pdf versie van Boos op BOOR hier vinden.

 


%d bloggers liken dit: