Teach like a RotterdammerT

februari 5, 2017

Afgelopen week heb ik weer mogen genieten. Onder andere op maandag. We kwamen met een aantal bij elkaar in De Machinist in Rotterdam, om onder het genot van een hapje en een drankje te praten over de volgende activiteit onder de vlag van MeetUp010. Het was een feestje en het wordt een feestje.

Tien kakelende onderwijsprofessionals spuwden hun ideeën als een groep ADHD’ers met een missie. Soms viel er een stil, omdat hij/zij een hap of slok nam, maar het werd nooit stil. De oplader werd gevoed door zijn eigen apparaten. Er werd geschreven, er werd geappt, er kwamen berichten terug.

Ik reed terug naar huis met een glimlach.

Alsof het anders kon.

Wat we hebben gemaakt met elkaar staat deels hieronder maar is tegelijkertijd on(ver)vangbaar.

teach-like-a-rotterdammert

De volgende MeetUp010, #11 inmiddels, staat al weer volop in de steigers.

Deze keer zal de focus liggen op de startende leerkracht. Wat niet wil zeggen dat de bijeenkomst alleen voor startende leerkrachten is. We willen juist ook de interactie ruimte geven. Wat zijn de vragen van een startende leerkracht? Wat zijn de antwoorden van een ervaren docent?

De datum: 12 april
De lokatie: Hogeschool InHolland
De tijden: 19.00 – 22.00 uur

Het volledige programma zal volgen zodra bekend. Hou de site van MeetUp010 dus in de gaten.

Wat er in ieder geval zal zijn:
Informatie door vertegenwoordigers van bonden en het ministerie over de rechtspositionele aspecten van startende leraren.
De wethouder van onderwijs in Rotterdam. Gaf hij ooit les?
De mogelijkheid voor startende leraren om vragen te stellen aan ervaren leraren.
Een belachelijke opening. 😜😂
Rotterdammeestert. Meer mannen in het PO!
CED: Teach like a champion. Weten wat werkt helpt.

Aanmelden is vanaf nu mogelijk, en wel hier.

Ik zie je graag op 12 april.


Eenvoudig gepersonaliseerd leren deel 3

december 29, 2016

vingerafdrukken-_63180952_fingerprint_types624

Gepersonaliseerd leren is hot. En terecht. Maar je moet het ook weer niet overdrijven.

Veel van wat gepersonaliseerd leren wordt genoemd kun je net zo gemakkelijk gedifferentieerd leren noemen, waarmee het geen gepersonaliseerd leren meer zou zijn. Je kunt aan de andere kant ook zeggen dat op vele momenten gedurende een jaar gedifferentieerd  leren aanbieden leidt tot gepersonaliseerd leren omdat de combinatie van keuze’s tot een persoonlijk pad kan leiden.

Bij gepersonaliseerd leren wordt de oplossing regelmatig gezocht in technologie, die keuze’s gebaseerd op prestaties zou kunnen aanbieden of sturen. Bij gepersonaliseerd leren wordt vaak gedacht aan iets van een vooropgezet en goed uitgedacht masterplan, waarbij met alle facetten van leren wordt rekening gehouden en alle hoeken en gaten zijn afgeschermd of gedicht.

Ik denk bij gepersonaliseerd leren meer aan het aanpassen van wat er al is of wat er op dat moment gebeurt aan de persoon die er op dat moment is en die aan het leren is. Ik denk dat gepersonaliseerd kan worden versterkt door gepersonaliseerd lesgeven, door persoonlijk lesgeven. Ik denk dat het helemaal niet om die term of de discussie er omheen gaat. Ik denk wel dat, hoe het ook genoemd wordt het iets is dat onderwijs kan verbeteren. Ik denk dat gepersonaliseerd leren eenvoudig kan zijn.

Dus, daar waar ik iets tegenkom waarvan ik denk: “Hé, dat is gepersonaliseerd leren!” of “Hé, is dat niet gepersonaliseerd leren?’, zal ik er kond van gaan doen, op een zo direct mogelijke, beschrijvende wijze.

Gepersonaliseerd leren deel 3.

Direct na de twee weken die in de boeken staan als Kerstvakantie, maar die ik steevast Kerst ‘lesvrijeperiode’ noem, omdat ik er niet aan ontkom om werkzaamheden voor school te verrichten, is er voor de eindexamenklassen een toetsweek gepland. Dat is dit schooljaar voor het eerst. In voorafgaande jaren zat er eerst nog een week met lessen na de Kerst lesvrijeperiode. Dit jaar noemen mijn leerlingen van de bovenbouw deze twee weken dus ook lesvrijeperiode. 😜. En snappen zij iets beter wat ik met die term bedoel.

Een keuze

Ik kreeg de volgende vraag van een leerling:

‘Heeft U misschien de toets van vorig jaar voor mij, zodat ik daar mee kan oefenen?’

‘Ja, die heb ik wel,’ zei ik. Maar terwijl ik het zei, bedacht ik me dat een aantal vragen uit die toets weer zouden terugkomen in de toets van dit jaar. Ik had de toets verbeterd, het goede behouden en het mindere aangepast. Dus voegde ik in mijn antwoord aan haar deze informatie er meteen aan toe. En ik vervolgde:

‘Je kunt toch oefenen via de site met de oefenstof per onderwerp en via de oude examens via onderwerp?’

‘Ja, dat weet ik. En dat doe ik ook altijd. Maar ik leer altijd heel hard voor biologie en mijn cijfer op de echte toetst valt dan vaak toch tegen.’

Er ontspon zich een gesprek over manieren van leren, ineffectieve en effectieve, al of niet bij de leerling passende, over reproductie en inzicht. En we kwamen een stuk verder, waarbij mij opviel dat deze leerling nu veel meer openstond dan in het verleden voor veranderingen in eigen leergedrag. De nood was hoog genoeg geworden.

Ons gesprek ‘eindigde’ met een soort verzuchting.

‘Toch zou ik het heel fijn vinden om te kunnen oefenen met een toets die er ook zo uitziet als de toets die ik ga krijgen.’

Ik gaf aan hierover na te denken. En deed dit kort. En ik legde mijn gedachten de betreffende klas direct voor.

‘Wie zou er, als ik in deze lesvrijeperiode een extra oefentoets voor jullie maak, deze toets ook maken? Je krijgt de toets dan via Edmodo en je maakt hem in Google Drive, in een document dat je met mij deelt. Op deze manier ‘dwing’ je jezelf om de gehele toets ook serieus te maken, én kun je direct ook vragen toevoegen over vragen waarop je het antwoord zeker niet of niet zeker weet. Na het maken en het delen van het document krijg je van mij dan de antwoorden en antwoorden op je vragen.’

Ik gaf de leerlingen even de tijd om hierover na te denken.

Vervolgens stak 37% van de leerlingen hun hand op. In de overige drie klassen die ik vervolgens ook deze vraag voorlag waren de percentages respectievelijk 50%, 42% en 75%.

Resultaten en vervolg

Ik zal deze lesvrijeperiode twee oefentoetsen maken, voor klas 5-vwo en klas 6-vwo en deze aanbieden aan de leerlingen. De eerste van de twee is inmiddels af.

Een aantal leerlingen zal van de mogelijkheid gebruik maken om deze oefentoets te maken.

Ik zal de vragen beantwoorden die de leerlingen nog hebben.

Ik zal de resultaten meenemen in de analyse van de werkelijke toets in de toetsweek.

Ik zal volgend jaar, zeker wanneer de planning van de toetsweek blijft zoals hij dit jaar is, de leerlingen deze optie direct aanbieden.

Samengevat

Een directe vraag van een leerling kan leiden tot een gesprek met een klas en zo tot een extra vorm van leren, in dit geval gerichter oefenen. Ik vind dit een vorm van eenvoudig gepersonaliseerd leren.

Dit is deel 3 uit een serie. Deel 1 is hier te vinden. Deel 2 is hier te vinden.


Een monster dat herkenning verdient

december 28, 2016

Over ‘het’ onderwijs wordt veel gesproken, door Jan en Alleman. Binnen het ‘onderwijs’ wordt veel gesproken, door schoolleiders, docenten en leerlingen. Er zijn feiten en er zijn meningen over onderwijs, buiten en binnen onderwijs. Onderwijs biedt leerlingen kennis en vaardigheden aan. Onderwijs leert leerlingen feiten en helpt leerlingen meningen vormen. Het (her)kennen van het verschil tussen feiten en meningen is binnen het onderwijs een helaas onderbelichte alle-eeuwse vaardigheid.

Bij veel gesprekken over onderwijs, of binnen onderwijs over welk onderwerp dan ook, wordt er veel ruimte gegeven aan een vaak in wollige woorden verpakte trein, die slechts één spoort en één station kent, het spoor en het station van de spreker. Er wordt veel gezegd dat aantoonbaar niet klopt maar dat moeilijk als zodanig is te herkennen of benoemen, of te vangen met het web van waarheid. De drogreden is een monster dat herkenning verdient.

Een tweet van @Michonett wees mij afgelopen week op een poster, verwijzend naar een blog van Xaviera Ringeling met als titel: Drogreden: de poster. De blog met toelichting is indertijd veel gedeeld, de tweet die mij er recent op attendeerde is veel geretweet, de poster is veel gedeeld.

Toch vind ik het de moeite om op deze blog de poster nogmaals te delen en zo aandacht te geven aan het monster dat drogreden heet. Het monster dat herkenning verdient, nooit erkenning.

de-drogreden-groot-logical_fallacies_-_nl

 

Er is ook een doe-het-zelf-versie van de poster. Hierin kun je zelf voorbeelden van argumenten plaatsen onder elke drogreden, waarmee het gemakkelijker wordt om deze argumenten te checken. Een lege versie voor leerlingen zou een mooie manier kunnen zijn om het gesprek over het belang van het herkennen van feiten en meningen vorm te geven door leerlingen zelf deze argumenten te laten formuleren.

de-drogreden-doehetzelf-huge

Bronnen:
– Xaviera Ringeling, Drogreden: de poster
– De feestdagen, de drogreden, een poster
– @Michonett: Deze poster zou in elk lokaal moeten hangen

 


Eenvoudig gepersonaliseerd leren deel 2

december 25, 2016

 

one-size-does-not-fit-all-big-data-analysis-16x9-large

Gepersonaliseerd leren is hot. En terecht. Maar je moet het ook weer niet overdrijven.

Veel van wat gepersonaliseerd leren wordt genoemd kun je net zo gemakkelijk gedifferentieerd leren noemen, waarmee het geen gepersonaliseerd leren meer zou zijn. Je kunt ook zeggen dat op vele momenten gedurende een jaar gedifferentieerd  leren aanbieden leidt tot gepersonaliseerd leren omdat de combinatie van keuze’s tot een persoonlijk pad kan leiden.

Bij gepersonaliseerd leren wordt de oplossing regelmatig gezocht in technologie, die keuze’s gebaseerd op prestaties zou kunnen aanbieden of sturen. Bij gepersonaliseerd leren wordt vaak gedacht aan iets van een vooropgezet en goed uitgedacht masterplan, waarbij met alle facetten van leren wordt rekening gehouden en alle hoeken en gaten zijn afgeschermd of gedicht.

Ik denk bij gepersonaliseerd leren meer aan het aanpassen van wat er al is of wat er op dat moment gebeurt aan de persoon die er op dat moment is en die aan het leren is. Ik denk dat gepersonaliseerd kan worden versterkt door gepersonaliseerd lesgeven, door persoonlijk lesgeven. Ik denk dat het helemaal niet om die term of de discussie er omheen gaat. Ik denk wel dat, hoe het ook genoemd wordt het iets is dat onderwijs kan verbeteren. Ik denk dat gepersonaliseerd leren eenvoudig is.

Dus, daar waar ik iets tegenkom waarvan ik denk: “Hé, dat is gepersonaliseerd leren!” of “Hé, is dat niet gepersonaliseerd leren?.’ zal ik er kond van gaan doen, op een zo direct mogelijke, beschrijvende wijze.

Gepersonaliseerd leren deel 2.

In de bovenbouw geef ik biologie aan klas 4, 5 en 6-vwo. Wij gebruiken daar een combinatie van boek en digitale opdrachten. Ik probeer elk jaar het boek een beetje meer los te laten.

Wij gebruiken op school een studiewijzer, waarin per periode of week staat aangegeven wat de lesstof is en wat leerlingen geacht worden te doen. Conform de theoretische kennis die ik hierover heb opgedaan tijdens mijn opleiding tot leraar staan hierin activerende woorden: lees, maak, kijk na, leer. Deze zijn voorzien van de juiste hoofdstukken uit het boek en de nummers van de opdrachten. Ook practica en toetsen staan aangegeven in de studiewijzer.

Afgelopen week was de laatste schoolweek van het kalenderjaar 2016. Er waren veel extra activiteiten in de vorm van een Kerstbrunch, een High Tea, een Kerstgala. Er was hierdoor wat lesuitval en het werd allengs moeilijker voor de leerlingen om zich te concentreren. Ook voor hen, of speciaal voor hen, was de periode lang genoeg geweest en was er behoefte aan de zichtbaar naderende vakantie / lesvrijeperiode.

Een keuze

Een leerling uit klas 4 verzuchtte dat het best nog veel werk was dat in de studiewijzer stond aangegeven. Ik gaf aan dat dit wel meeviel omdat we de betreffende stof grotendeels ook al in klas 3 hebben behandeld.

‘Maar ik heb geen zin om al die opdrachten die er bij horen te maken.’
‘Dan doe je dat toch niet.’
‘Mag dat?’
‘Ja, natuurlijk mag dat.’

Er volgde een gesprek met een aantal leerlingen en uiteindelijk het grootste deel van de klas over het nut van het maken van opdrachten, de reden dat sommige docenten dit eisen, de verschillen per vak, de verschillen per leerling, de mogelijkheden om op een andere manier de lesstof te verwerken.

‘Ik mag dus ook een samenvatting maken in plaats van de opdrachten?’
‘Ja, dat mag. Als je maar leert van wat je doet.’

Nog een keuze

Een leerling uit klas 5 verzuchtte dat ze niet weer naar ‘dat’ verhaal over DNA wilde luisteren. Ik gaf aan dat de klas zelf had gevraagd om deze stof nogmaals klassikaal te behandelen in verband met de toets direct na de vakantie / lesvrijeperiode in de toetsweek.

‘Ja, dat weet ik wel, en dat wil ik ook wel, en ik vind het ook wel belangrijk, maar toch heb ik geen zin in hetzelfde verhaal.’

Dat zette mij aan het denken en ik besloot 5 minuten te besteden aan het zoeken naar een aantal andere bronnen dan degene die ik had klaargezet en het verhaal te gaan vertellen vanuit mijn eigen achtergrond als onderzoeker in de moleculaire biologie.

De feiten en verbanden die ik had willen vertellen en tonen kwamen in de aangepaste versie ook langs, maar ingebed in een andere achtergrond en met een persoonlijke noot. De vragen die ik stelde en de vragen die ik terugkreeg zorgden voor een aandachtig publiek, omdat wat ik wat ik vertelde nieuw leek en het op een bepaalde manier ook was. Ook voor mijzelf en dus mijn manier van vertellen.

Resultaten en vervolg

De leerlingen uit klas 4 mogen vanaf nu kiezen of zij de opdrachten maken of een samenvatting. Zij hebben zelf deze vraag gesteld en zijn er zelf nu aan toe en toe in staat om de juiste keuze te maken om de juiste reden. Hun besef dat het om het leren gaat is toegenomen.

In al mijn klassen zal ik bij de herhalingslessen die ik standaard in mijn planning heb ingebouwd nog meer rekening houden met het op een andere wijze presenteren van informatie en verbanden. Ik zal bij de keuze van de vorm nog meer letten op de omstandigheden van het moment.

Samengevat

Een vraag van een leerling kan simpel en direct leiden tot een andere vorm van werken voor leerling of docent. Ik vind dit een vorm van eenvoudig gepersonaliseerd leren.

Dit is deel 2 uit een serie. Deel 1 is hier te vinden. Deel 3 is hier te vinden.


Eenvoudig gepersonaliseerd leren deel 1

december 24, 2016

gepersonaliseerd-leren-one_size_headline

Gepersonaliseerd leren is hot. En terecht. Maar je moet het ook weer niet overdrijven.

Veel van wat gepersonaliseerd leren wordt genoemd kun je net zo gemakkelijk gedifferentieerd leren noemen, waarmee het geen gepersonaliseerd leren meer zou zijn.

Je kunt ook zeggen dat op vele momenten gedurende een jaar gedifferentieerd  leren aanbieden leidt tot gepersonaliseerd leren omdat de combinatie van keuze’s tot een persoonlijk pad kan leiden.

Bij gepersonaliseerd leren wordt de oplossing regelmatig gezocht in technologie, die keuze’s gebaseerd op prestaties zou kunnen aanbieden of sturen.

Bij gepersonaliseerd leren wordt vaak gedacht aan iets van een vooropgezet en goed uitgedacht masterplan, waarbij met alle facetten van leren wordt rekening gehouden en alle hoeken en gaten zijn afgeschermd of gedicht.

Ik denk bij gepersonaliseerd leren meer aan het aanpassen van wat er al is of wat er op dat moment gebeurt aan de persoon die er op dat moment is en die aan het leren is. Ik denk dat gepersonaliseerd kan worden versterkt door gepersonaliseerd lesgeven, door persoonlijk lesgeven. Ik denk dat het helemaal niet om die term of de discussie er omheen gaat. Ik denk wel dat, hoe het ook genoemd wordt het iets is dat onderwijs kan verbeteren. Ik denk dat gepersonaliseerd leren eenvoudig is.

Dus, daar waar ik iets tegenkom waarvan ik denk: “Hé, dat is gepersonaliseerd leren!” of “Hé, is dat niet gepersonaliseerd leren?.’ zal ik er kond van gaan doen, op een zo direct mogelijke, beschrijvende wijze.

Gepersonaliseerd leren deel 1.

In klas 3 geef ik biologie. Dit is een 1-uurs vak en wordt 2 uur per week gegeven gedurende een half jaar. De leerlingen hebben geen boek. Ik geef hen informatie en opdrachten via een Elektronische Leer Omgeving, een ELO. Ik gebruik hiervoor al een aantal jaar met veel plezier Edmodo, in combinatie met Google Drive.

Ik geef in klas 3, net als in mijn andere klassen, veel korte testjes, die ik zeer bewust geen toetsen noem, om de voortgang van de kennis en de vaardigheden van mijn leerlingen voor mijzelf maar vooral voor hen zichtbaar te maken. De testjes dienen als bron voor directe, snelle feedback en waar nodig als bron voor aanpassingen aan mijn kant of aan die van de leerling. Alle testjes bijeen leveren uiteindelijk een cijfer. Het doel van de testjes benoem ik met grote regelmaat en vind allengs grotere acceptatie. Het gaat om het aanleren van leren en het afleveren van leren voor de toets.

Maandag nam ik een testje af bij mijn twee derde klassen. Gewoonlijk ligt de gemiddelde score boven de 70% en behandelen we de vragen die door meer dan een kwart van de leerlingen foutief zijn beantwoord klassikaal. Als dit is gedaan kunnen leerlingen vragen over andere vragen stellen, die ook weer klassikaal worden beantwoord, liefst en in eerste instantie door andere leerlingen. Hierna loop ik een rondje en stop even bij de leerlingen die individueel matig hebben gescoord. Dit stramien is bekend en verloopt inmiddels vlot. In totaal duurt het ongeveer een kwartier tot twintig minuten.

Deze maandag lag de gemiddelde score bij 57% voor de eerste klas, klas A, waarbij ik de toets afnam. Dat vond ik te laag en ik besloot ter plekke het deze keer anders te doen. We bespraken geen van de vragen en ik sloot ook de toegang tot de toets voor de leerlingen.

Ik deed hen in plaats van onze routine het volgende voorstel:

– Als je wilt kun je deze test de eerstvolgende les opnieuw maken. Wanneer je hiertoe besluit telt voor het gemiddelde de test die je als laatste hebt gemaakt. Je kunt de rest van de tijd van deze huidige les gebruiken om het materiaal opnieuw te bekijken en vragen te stellen.
– Wanneer je er voor kiest de test niet opnieuw te doen, omdat je tevreden bent met hoeveel je weet en hoeveel dit weegt, krijg je de eerstvolgende les een andere opdracht. Wat de inhoud van deze opdracht zou zijn of hoe ik deze vorm zou geven wist ik op dat moment zelf nog niet.
– Wanneer je er voor kiest om de test niet opnieuw te doen, kun je deze les werken aan het herhalen van de lesstof van het hele jaar voor de toets hierover aan het eind van het jaar.

Er volgden wat vragen en leerlingen gingen aan de slag met het herhalen van de stof of met het werken aan een ander vak.

Bij de tweede klas waarbij ik de test afnam, klas B, was de score met 64% iets hoger. Gemiddeld scoort deze groep leerlingen echter ook iets hoger en ook hen deed ik dus het bovenstaande voorstel en ook zij gingen aan de slag.

Daarna moest ik aan het werk.

  1. Een tweede versie van de digitale test maken.
  2. Een extra opdracht maken.

Een tweede versie van de digitale test maken kostte niet veel tijd. Een aantal vragen liet ik exact hetzelfde, omdat zij zeer slecht waren gemaakt en/of omdat ik kennis van het antwoord hierop zeer waardevol acht en hier dus extra aandacht aan wilde besteden.

De ‘extra’ opdracht moest natuurlijk zinvol zijn en niet slechts ‘vulling’, een gevaar dat altijd op de loer ligt in het onderwijs. Ik besloot gebruik te maken van materiaal dat ik nog had laten liggen uit een voorafgaand jaar en dat, mede door de keuze die de leerlingen hebben bij de invulling van de lesstof dit jaar nog niet aan bod was gekomen. De digitale lessen zonder boek verzorg ik nu al een aantal jaar, maar de uitvoering is nooit identiek zodat er altijd wel materiaal voorhanden is dat al dan niet met een kleine aanpassing opnieuw is te gebruiken. Ook besloot ik het wel beproefde middel van de bonus in te zetten. Leerlingen die de bonusopdracht zouden maken, die voor hen verdiepende stof bevatte, zouden maximaal 1 punt extra kunnen verdienen bij het beoordelingscijfer voor alle uitgevoerde opdrachten gedurende het hele jaar.

De volgende les, op woensdag, konden leerlingen dus kiezen uit de volgende mogelijkheden:

– de nieuwe test maken
– de bonusopdracht maken
– de stof van het hele jaar herhalen voor de eindtoets die over alle lesstof zal gaan
– aan een ander vak werken

De keuze’s, resultaten en het vervolg

Uit klas A maakte 50% van de leerlingen de test opnieuw, uit klas B 30%. Van de leerlingen die de test opnieuw maakten scoorde 86% een hoger cijfer. De gemiddelde verbetering was 2,9 punten.

Uit klas A maakte 60% van de leerlingen de bonusopdracht, uit klas B eveneens 60%. Bij beide klassen waren er dus leerlingen die na het maken van de test aan de slag gingen met de bonusopdracht.

Gemiddeld 16% van de leerlingen uit beide ging aan de slag met een ander vak.

De verdiepende bonusopdracht bleek nog iets uitdagender dan ik had ingeschat en na afloop van de test, die 10 minuten duurde, heb ik daarom op verzoek van de leerlingen een korte uitleg gegeven om ze op weg te helpen. De bonusopdracht bevatte twee stukken informatie met links en oplopende moeilijkheidsgraad, met voor elk stuk een tweetal vragen. De behaalde scores voor de bonusopdracht variëren van 0 tot 1 punt, met als gemiddelde 0,72 punten.

Na afloop van de les was er de vraag van een aantal leerlingen of zij de bonus opdracht ook nog later die dag of thuis mochten afmaken. Natuurlijk mocht dat.

De leerlingen die de bonusopdracht hebben gemaakt hebben inmiddels de antwoorden digitaal ontvangen, via Google Drive. De stof uit de bonusopdracht zal ook bij de eindtoets als bonusstof worden opgenomen middels een een aantal bonusvragen. De leerlingen kunnen er voor kiezen deze al dan niet te maken. Dit geven zij aan het begin van de toets aan. Het maken van de bonusvragen levert in eerste instantie 1 punt aftrek op, het goed beantwoorden van alle bonusvragen levert uiteindelijk maximaal 2 punten extra op.

Samengevat

Leerlingen hebben, aan de hand van de resultaten van een korte test, diezelfde les drie keuzemogelijkheden gekregen. De daaropvolgende les hebben zij vier keuze mogelijkheden gekregen, die zij op eigen initiatief tot vijf mogelijkheden hebben omgebogen. Met relatief weinig inspanning van de kant van de docent zijn er tijdens deze twee lessen dus vijftien mogelijke paden tot leren ontstaan, waarbij de keuze voor het pad bij de leerling is gelegd. Ik denk dat deze opzet in de basis gemakkelijk is te kopiëren naar andere lessen en vakken. Ik durf dit eenvoudig gepersonaliseerd leren te noemen.

gepersonaliseerd-leren-dieren-zonder-quote-b5tgs

Deze blog maak deel uit van een serie. Deel 2 is hier te vinden. Deel 3 is hier te vinden.


Een uitdaging aan mijzelf via een vraag aan U

december 18, 2016

Een uitdaging aan mijzelf. Via een vraag aan U.

Er liggen nogal wat blogs klaar die ik zou willen schrijven. Blogs waarover ik kort of lang heb nagedacht. Soms heb ik alleen een titel, soms wat notities, soms al een redelijk verhaal. Het lijkt mij een leuke uitdaging om wat ik ga schrijven te laten afhangen van wat U, als lezer van mijn blog, zou willen lezen. Ik heb er een paar uitgekozen.

Ik vraag U er een of meer te kiezen. Alleen gebaseerd op een titel. Ik ben benieuwd. Ik doe de belofte om nog dit jaar de meeste gekozen blog te schrijven.

Update 25 dec: het formulier is gesloten.

De uitkomst:

  1. Anders herkansen, 26%
  2. Laat ik haar Alinda noemen, 23 %
  3. Vuur voor leerlingen, 23 %
  4. Die Flippers en Youtubers doen het gewoon, 23%

Ik ga aan het schrijven…


Corriger les corrections

december 17, 2016

Eerder heb ik hier geschreven over het idee van een nakijkcommissie en de wijze waarop deze leerlingen kan helpen de lesstof te beheersen. Hieronder een gastblog van Elise Bouwman over haar inspirerende ervaringen met een nakijkcommissie bij het vak Frans.

corriger-les-corrections

Werken met een nakijkcommissie bij het vak Frans

Als deelnemer van de Nederlandse School volgde ik dit jaar al met veel interesse de ontwikkelingen rondom het activeren zonder cijfers, formatief toetsen en het cijferloos toetsen. Zelf werk ik in een vrij traditionele omgeving waarin leerlingen graag cijfers willen en waarin ook vanuit de organisatie het werken zonder cijfers nog een brug te ver is.

Toen ik echter hoorde dat Iris Driessen en een aantal anderen begonnen met het werken met een nakijkcommissie was mijn interesse direct gewekt, zeker na het lezen van de blog van Frans Droog hierover. Een nakijkcommissie waarbij een groep leerlingen een toets nakijkt, evalueert en feedback geeft aan de rest van de klas, dat past echt bij mijn overtuiging dat je meer leert van zelf lesgeven dan van het maken van een toets. Mijn interesse was gewekt! Ik volgde de blogs en tweets van Frans Droog, Iris Driessen en intussen ook al enkele anderen. Ik sprak over mijn plan met leerlingen en probeerde nakijkcommissie zo in te richten dat iedereen er beter van zou worden.

Het experiment

Voorafgaand aan mijn experiment heb ik een Franstalige instructie gemaakt voor de leerlingen in de commissie. Deze instructie vind je onderaan deze blog.

De nakijkcommissie instellen

Ik ben het experiment begonnen in mijn mentorklas, een 2VWO-klas. De leerlingen kwamen naar school om een toets te maken en werden door mij verrast met de opmerking dat vijf leerlingen de toets samen zouden gaan maken, dat wilde natuurlijk iedereen wel!. Ik had van tevoren de namen van de leerlingen in een Word-document gezet. Deze namen heb ik in de online fruitmachine geplakt en deze fruitmachine selecteerde in 5 rondes mijn eerste nakijkcommissie, iedereen vond het reuzespannend.

De voorbereiding

Wij hebben op school stilteruimtes en veel glas, dus ik zette mijn nakijkcommissie in een stilteruimte voor mijn lokaal. De nakijkcommissie ontving de toets en de Franstalige instructie en ging aan de slag met het maken van de toets zonder hulpmiddelen. Zij maakten samen de toets en dat zou uiteindelijk het correctiemodel worden en daar zouden zij een cijfer voor krijgen, het was dus in hun belang om dit model zo goed mogelijk te maken en goed met elkaar te overleggen. Nadat zij de toets gemaakt hadden leverden zij één exemplaar met hun antwoorden bij mij in. Ik onderstreepte de fouten en zij gingen die daarna met hulpmiddelen verbeteren. Het aantal fout had ik intussen in mijn agenda genoteerd.

De correctie

Met het gecorrigeerde antwoordmodel ging de nakijkcommissie aan de slag. Zij bepaalden hoe zwaar zij alles gingen rekenen en legden dat voorstel aan mij voor. Over het algemeen waren zij veel strenger dan ik! Daarna gingen zij zelf de toetsen nakijken. Zij vormden koppels van 2 personen, ieder koppel noteerde steeds zijn naam bovenaan de toets die zij nakeken. De vijfde persoon was de controleur en scheidsrechter. Deze persoon controleerde of beide koppels op de zelfde manier hadden nagekeken en of er geen vriendjespolitiek plaats vond, daarnaast telde deze persoon het aantal punten bij elkaar op.

Tot slot bepaalde de nakijkcommissie de norm, ik legde hen 3 verschillende manieren daarvoor uit en zij moesten mij uiteindelijk uitleggen welke zij gekozen hadden en waarom. Het werk was gedaan!

De feedback

De rest van de klas was bij deze eerste keer nog erg bezorgd of alles wel eerlijk zou verlopen dus ik had toegezegd dat ik steekproefsgewijs het werk van de nakijkcommissie zou controleren, dat heb ik gedaan. Zij hadden hun werk prima gedaan! De nakijkcommissie heeft het werk in groepjes terug gegeven, elke corrector had een groepje leerlingen voor zich waarvan hij het werk had nagekeken en de controleur liep rond om vragen te beantwoorden. Leerlingen met klachten konden bij mij “in hoger beroep”, geen enkele leerling heeft dat gedaan.

Het cijfer voor de nakijkcommissie

De nakijkcommissie kreeg uiteindelijk het cijfer dat hun aantal fouten bij de door henzelf vastgestelde normering op zou leveren, dus als zij 4 fouten hadden en een normering van 2 ft/pt hadden gekozen dan leverde hun correctiemodel een 8 op voor de hele groep. Daarnaast konden ze een halve bonuspunt verdienen met goed correctiewerk en een halve punt voor goede feedback.

De evaluatie

De leerlingen uit de nakijkcommissie en ikzelf waren erg enthousiast over het experiment, hoewel we ook tegen een aantal knelpunten aangelopen zijn.

De voordelen

De leerlingen in de nakijkcommissie hebben aangegeven dat ze ontzettend veel geleerd hebben van het nakijken. Ze hebben meer begrip van het Frans, maar ook van het soort fouten dat leerlingen vaak maken en van het werk dat een docent doet. Ze vonden het nakijken erg veel werk.

De leerlingen namen hun werk ontzettend serieus, doordat zij door een fruitmachine geselecteerd waren, werkten zij vaak samen met kinderen die ze zelf niet uitgekozen zouden hebben, dit ging toch ontzettend goed omdat zij allemaal voelden dat zij veel vertrouwen hadden gekregen en dat zij het werk uiterst serieus moesten nemen. Er ontstonden verrassende samenwerkingen.

De leerlingen die normaal wat zwakker zijn, konden nu een hoger cijfer halen omdat ze de toets samen met betere leerlingen maakten. De betere leerlingen moesten aan de zwakkere leerlingen uitleggen waarom hun antwoord het beste was, juist deze betere leerlingen zijn vaak wat verlegener, zij gaven aan dat ze geleerd hadden meer te vertrouwen op hun kennis en anderen te overtuigen.

De leerlingen hebben hun klasgenoten feedback gegeven, ook hier zeiden ze veel van te leren.

Ik heb het experiment nog herhaald in vier andere klassen, in twee klassen heb ik dat van tevoren aangekondigd. Opvallend was dat de leerlingen beter gingen leren, want ze wilden niet dat het resultaat van de nakijkcommissie door door hun fouten lager zou worden, dit was een voordeel dat ik vooraf niet voorzien had.

De knelpunten

Ondanks alle mooie voordelen liep ik ook tegen een aantal knelpunten op. Het nakijken duurde per klas 2 tot 3 lesuren, dit betekende dat de rest van de klas in die tijd doorging met het maken van opdrachten en leerwerk en dat de nakijkcommissie dat werk later thuis in moest halen. De rest van de klas moest door de nakijktijd ook vrij lang wachten op het resultaat, waardoor de feedback pas op een laat moment kwam, ik heb nog geen oplossing voor dit probleem.

De nakijkcommissie is zeer handig voor opgaven die eenduidig zijn. In mijn tweede klas toets zat ook een gedeelte creatief schrijven, dit gedeelte bleek te moeilijk te corrigeren te zijn voor de nakijkcommissie, ik had hen wel de opdracht kunnen geven om met alle mogelijke hulpmiddelen te proberen de opdracht toch na te kijken, maar dan waren ze waarschijnlijk drie keer zo lang bezig geweest. De nakijkcommissie kan dus eigenlijk alleen maar echt goed werken bij toetsen waarvan de antwoorden door de leerlingen echt controleerbaar zijn. Door deze creatieve schrijfopdracht heb ik zelf alle tweede klastoetsen nog opnieuw moeten controleren.

De leerlingen vonden het erg lastig om het cijfer geheim te houden naar hun klasgenoten toe. In de meeste klassen begrepen ze wel het belang daarvan, waardoor dat uiteindelijk wel goed ging.

Conclusie

Het is voor mij uiteindelijk niet helemaal zeker of de nakijkcommissie mij minder werk oplevert, het begeleiden van de commissie en het nakijken van de opdrachten die voor hen te moeilijk waren, kostte mij nog erg veel tijd. Deze tijd was echter zinvoller dan de tijd die ik normaal in de correctie steek. De leerlingen werkten in alle vijf mijn klassen ontzettend serieus aan de correctie en hebben erg veel geleerd. In een aantal klassen vroeg men mij waarom niet alle docenten dit zo deden, want zo leerde je toch veel meer.

Op mijn tafeltjesavond en op straat vertelden ouders mij dat ze het een fantastisch idee vonden en dat hun kind het ook echt leerzaam en interessant vond. De leerjaarcoördinatoren volgden het project met interesse en ondersteunden mij daar waar nodig. Ik kan iedereen aanraden om dit in ieder geval een keer te gaan uitproberen!

corriger-les-corrections-instructions-2016-12-17_1714


%d bloggers liken dit: