De N-term en The Wisdom of Crowds 2019 : de voorspellingen

mei 11, 2019


In 2005 schreef James Surowiecki het boek The Wisdom of Crowds, waarin hij beschrijft dat een groep slimmer is dan een paar geselecteerden uit deze groep, hoe briljant die ook zijn. De groep is beter in het oplossen van problemen, vernieuwing vorm geven en wijze besluiten nemen. Het boek start met de anekdote over Francis Galton’s verbazing dat een menigte aanwezig bij een boeren markt nauwkeurig het gewicht van een aanwezige stier wist te bepalen door het middelen van de individuele schattingen.

Zo zoiets ook bij het bepalen van een N-term voor een eindexamen werken?

Afgelopen jaar startte ik een klein onderzoekje voor het vwo examen biologie, vooral omdat ik persoonlijk jaarlijks benieuwd ben naar die N-term. Op verzoek van collega’s werd het onderzoekje uitgebreid naar naar de havo en vwo verwachtingen voor alle vakken en vervolgens dus ook naar het vmbo. Uiteindelijk zijn er 2200 voorspellingen gedaan. Er was dus voldoende interesse en de voorspelde N-termen bleken, niet onverwacht 😜, zeer goed overeen te komen met de uiteindelijke N-term. Dit jaar dus opnieuw. Je kunt jouw eigen voorspelling hier doorgeven.
Op deze pagina zal ik regelmatig een update plaatsen met de laatste vakken en VOORSPELLINGEN.

LET OP: dit zijn dus GEEN officiële N-termen!

Deze worden pas op 12 juni om 08.00 uur bekend gemaakt!

 

Laatste update 22 mei, 20.00 uur.

LET OP: dit zijn GEEN officiële N-termen!

 

Er kan nog steeds gestemd worden! Dus ben je docent van een eindexamenvak doe dit dan vooral!

Bij een aantal vakken kunnen we zeker nog wat stemmen gebruiken om de voorspelling betrouwbaarder te maken. Deel deze oproep daarom ook met je collega’s en binnen vakverenigingen. Tot de N-termen op woensdag 12 juni om 08.00 uur bekend gemaakt worden kan er gestemd worden.

Iedereen heel erg bedankt voor het invullen!

Bron:
The Wisdom of Crowds, James Surowiecki

Advertenties

De N-term en The Wisdom of Crowds 2019

mei 2, 2019

In 2005 schreef James Surowiecki het boek The Wisdom of Crowds, waarin hij beschrijft dat een groep slimmer is dan een paar geselecteerden uit deze groep, hoe briljant die ook zijn. De groep is beter in het oplossen van problemen, vernieuwing vorm geven en wijze besluiten nemen. Het boek start met de anekdote over Francis Galton’s verbazing dat een menigte aanwezig bij een boeren markt nauwkeurig het gewicht van een aanwezige stier wist te bepalen door het middelen van de individuele schattingen.

Zou zoiets ook bij het bepalen van een N-term voor een eindexamen werken?

Afgelopen jaar deed ik een klein onderzoekje voor het vwo examen biologie, vooral ook omdat ik persoonlijk benieuwd was naar die N-term. Op verzoek van collega’s werd het onderzoekje vervolgens uitgebreid naar naar de havo en vwo verwachtingen voor de talen, zaakvakken, wiskunde, exacte vakken en nog wat later naar alle vakken voor het vmbo. Uiteindelijk leverde dit het volgende resultaat en een aantal vragen of ik het dit jaar weer zou willen doen met een aantal suggesties voor aanpassingen. Voor de meeste vakken bleek de voorspelling zoals gedaan overeen te komen met de uiteindelijke N-factor. Voor mij niet onverwacht.

Bij deze dus dit jaar opnieuw.

Klik op je vak en vul je voorspelling in. Ik zal met enige regelmaat hier de laatste standen rapporteren.

Nederlands

Engels

Frans

Duits

Wiskunde

Wiskunde A

Wiskunde B

Wiskunde C

Aardrijkskunde

Geschiedenis

Biologie

Natuurkunde

Scheikunde

Nask1

Nask2

Economie

M&O

 

Bron:
The Wisdom of Crowds, James Surowiecki


Lerarencollectief

maart 28, 2019

Update 25 April 2019

We zijn er!

 

Blijf gewoon

AANMELDEN

hoe meer hoe sterker we staan



Steun je het lerarencollectief?

Meld je HIER aan voor de nieuwsbrief.

Werk mee aan het nog mooier maken van ons onderwijs!
Reeds 10.000 mensen gingen u voor.

Ik ben er een van.

Bij 10.000 gaat het lerarencollectief van start.

Dat gaat dus gebeuren!

De eerste avond in de Balie is hier terug te zien.

De eerste nieuwsbrief is hier te lezen.


Waarom ik (niet) ga staken op 15 maart

februari 26, 2019

 

Ik ga staken tijdens de grote algemene onderwijsstaking op 15 maart.

Ik staak niet voor mijn salaris, hoewel dat jarenlang op een nullijn heeft gestaan en soms een verhoging heeft gekregen die net wel / net niet de inflatie corrigeert. Ik ben docent LD in de hoogste trede en hoewel mijn salaris niet of nauwelijks stijgt is het voor mij voldoende.

Ik staak wel voor het salaris van mijn startende collega’s en vooral alle leerkrachten in het PO en leraren in het VSO.

Ik staak niet omdat de werkdruk voor mij te hoog is. Ik ben gezegend met een ervaring en eigenwijsheid die ervoor zorgt ik dingen niet meer doe als het echt niet meer kan. Ik kan de keuze van wat ik niet meer doe voor mijzelf verantwoorden, ook al zijn de consequenties mij niet welgevallig en voelt het niet goed.

Ik staak wel voor een verlaging van de werkdruk. In mijn 17 jaar in het onderwijs heb ik haar zien en voelen groeien. Vrijwel jaarlijks is er iets bijgekomen, niet vaak ging er iets af.

Ik staak voor die collega die nu thuis zit, omdat het hem niet lukt de werkdruk zelf te reguleren. Hij wil het allemaal goed doen, elke taak(je) erbij wil hij goed doen. Omdat hij hart heeft voor het onderwijs, omdat hij hart heeft voor de leerlingen. Zijn eigen hart zit hem in de weg. Ik ken hem. Ik heb hem een bloemetje gestuurd. Er zijn er velen zoals hij. Die ken ik niet allemaal. Ik kan ze niet allemaal een bloemetje sturen. Ik kan wel voor ze staken. Ik staak wel voor ze. Een burnout overkomt 20% van mijn collega’s.

Ik staak niet tegen de besturen die de ernst van de situatie (h)erkennen en de staking steunen door hun personeel door te betalen.

Ik staak wel tegen de besturen, die besturen die ‘wel sympathie hebben voor de staking maar het middel niet steunen’. Besturen die aangeven dat het uitgespaarde geld aan onderwijs besteed zal gaan worden. Ik zou graag zien dat dit zeer zichtbaar gemaakt wordt, tot op de euro. Hoeveel is er aan salaris ingehouden en aan welke activiteit waar leraren of leerlingen direct iets hebben is dit besteed?

Ik staak niet voor alle problemen in het onderwijs. Ik ken ze niet allemaal. Die ik wel ken zijn er voor mij meer dan genoeg.

Ik staak omdat er iets aan het lerarentekort moet worden gedaan.

Het lerarentekort dat er voor zorgt dat op basisscholen nog maar vier dagen per week les gegeven kan worden. Dat er op het basisonderwijs voor zorgt dat dagelijks directeuren lesgeven, klassen worden samengevoegd, het op school aanwezig zijn tot kinderopvang vervalt, kinderen naar huis worden gestuurd.

Het lerarentekort dat er in het voortgezet onderwijs voor zorgt dat steeds meer lessen uitvallen, vrijwel ongezien, onopgemerkt. Daar zijn het tussenuren en lijken de leerlingen toch de hele dag op school.

Ik staak voor alle collega’s die ‘een uurtje extra doen’, voor een jaartje, omdat het rooster anders niet past. Voor alle collega’s die bewust een dag minder zijn gaan werken om hun eigen werkdruk te verlagen en erachter komen dat ze dan toch net zoveel uren werken, alleen voor minder geld.

Ik staak omdat genomen of voorgestelde werkdrukverlagende maatregelen effectief werkdrukveranderende maatregelen blijken, en nu zelfs zo genoemd worden.

Ik staak niet niet omdat er dan lessen uitvallen.

Ik staak niet niet omdat mensen er last van gaan hebben.

Ik staak en ben heel blij met de actie van ouders die ouders ook oproepen mee te gaan staken. Het gaat om onze kinderen. Het gaat om al onze kinderen, die van nu en die gaan komen. Het gaat om de toekomst van ons land.

Ik staak niet speciaal voor de leerlingen die ik nu zelf lesgeef.

Ik staak voor de leerlingen die goed speciaal onderwijs verdienen.

Ik staak omdat er ook op mijn VO-school hele lieve en hardwerkende collega’s zijn die aangeven niet te gaan staken of het nog niet te weten. Omdat het met hen persoonlijk goed gaat en zij de problemen niet zo zien. Het blijkt dan in gesprekken dat zij nog niet zo hebben nagedacht over de vierdaagse schoolweek die er voor hun kinderen zit aan te komen. Dat zij onbekend zijn met of niet nagedacht hebben over de grote loonkloof die er bestaat tussen PO en VO. Dat zij niet weten hoeveel meer uur leerkrachten op de basisschool lesgeven dan leraren op het VO. Dit kan en wil ik hen op geen enkele manier kwalijk nemen. Wel wil ik het graag onder de aandacht brengen.

Ik vind het jammer maar begrijpelijk dat wanneer je geen lid bent van een bond en jouw bestuur besluit je salaris in te houden dit een overweging.

Ik staak omdat wij het in het onderwijs te vaak gewoon laten gebeuren.

Ik staak omdat alle onderwijssectoren meedoen aan de actieweek en de staking.

Ik staak om aandacht te vragen voor de uitdagingen in ons onderwijs en de oproep te doen uitgaan dat we hier gezamenlijk mee aan de slag moeten.

Ik staak als een positieve daad.

Ik staak omdat de tijd soms NU is.


Leraar zijn is een prachtberoep

december 15, 2018

Ik heb afgelopen week weer genoten van mijn baan als leraar. Genoten van de interacties tijdens de lessen, de vragen, de verhalen van de kinderen zo even tussendoor. Ik heb genoten van de schitterende presentaties van de Profielwerkstukken aan de ouders. Genoten van de kwaliteit en diepgang die zij toonden en de trots in de blikken van de ouders. Ik heb gelachen met de kinderen, wij hebben elkaar weer een beetje meer gezien via flauwe grappen en kleine woordjes hier en daar.

Leraar zijn is een #prachtberoep. 

Ruim twee jaar geleden schreef ik hier over positief schrijven onder onderwijs.

Goed nieuws is geen nieuws.

Nuances leveren geen headlines.

Wanneer het onderwijs in het nieuws komt is dit ‘dus’ meestal negatief.

Twee weken geleden kreeg ik onder die post de vraag hoe het ermee stond, dat positief schrijven over onderwijs plan.

Beste Frans,

Mede na het zien van het item over bedreigde leraren / docenten in De wereld draait door van woensdag 28 november is bij mij het positieve vuur ontwaakt! Het moet een keer afgelopen zijn met de negatieve beeldvorming van (werken in) het onderwijs. Ik heb gisteren de redactie van De wereld draait door een uitnodiging gestuurd om bij hen aan tafel de komen zitten om een realistisch positief beeld van (werken in) het onderwijs neer te zetten. Tot op heden geen reactie. Wel heb ik van het plaatselijke Rotterdamse huis aan huis blad de toezegging dat ik op reguliere basis een positief verhaal over het Rotterdamse onderwijs mag schrijven.

Wat is de huidige status van dit item “positief schrijven over onderwijs” en kunnen wij daar samen misschien iets in betekenen?

Annemieke van Dillen

Die vraag kon ik niet direct beantwoorden.

Hoi Annemieke,

Ik weet niet wat de status is.
Ik kan slechts persoonlijk het positieve blijven benadrukken op een voor mij realistische manier.

Wat iedereen daarin kan betekenen is hetzelfde doen en blijven doen en opnieuw doen. Onverbiddelijke oprechte aardigheid.

Wat iedereen kan doen is even wachten met het reageren als de emotie hoog is en de formulering niet opbouwend.

Wat iedereen kan doen is wat er mooi is delen. Wat er fijn voelt delen. Wat doet glimlachen delen. Hoe ‘klein’ ook.

Ik zal deze post nogmaals delen. Ik hoop dat velen ons volgen door het delen van een like te voorzien, liefst met een eigen commentaar, van en retweet te voorzien van een eigen woordje, of veel liever nog een eigen verhaal.

Mocht er iemand iets willen schrijven en geen blog hebben: ik plaats het graag.

Met hartelijke groet,
Frans

Hieronder een stuk uit De Havenloods met de oproep van Annemieke. Ik deel het stuk graag.

Annemieke vraagt mensen mooie verhalen over het onderwijs te delen

Rotterdam – Annemieke van Dillen is docent op Hogeschool Rotterdam en actief in Broedplaats010. Ze heeft genoeg van de negatieve berichten over het onderwijs en stuurde deze oproep naar De Havenloods.

‘Woensdagavond 28 november ontwaakte het vuur in mij en nam ik het volgende besluit: Het imago van (werken in) het onderwijs moet echt verbeteren! In een item van DWDD werd (werken in) het onderwijs negatief neergezet. Het item was een reactie op de opening van het NOS-journaal ‘een kwart van de docenten is slachtoffer van geweld door leerlingen’. DWDD deed er nog een schepje bovenop. Twee MBO-leraren vertelde laconiek over hun eigen ervaringen met verbaal en fysiek geweld. Hun reactie vond ik volkomen misplaatst. Bovendien begrijp ik niet dat zij vergeten zijn om ook de mooie kanten van (werken in) het onderwijs te benoemen. Zelf werk ik al jarenlang als docent. Werken in het onderwijs (lees; medeverantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van jongeren) is een van de mooiste en meest zinvolle beroepen die je kan uitoefenen. Waarin iedere dag hele mooie en waardevolle dingen gebeuren. Deze worden naar mijn mening onvoldoende belicht in de media. Met dit artikel doe ik een oproep aan alle lezers van De Havenloods om positieve ervaringen te delen. Met elkaar kunnen wij ervoor zorgen dat het imago van het onderwijs realistisch positief wordt!’

Je kunt positieve verhalen delen via de Facebookpagina ‘Onderwijs010 positief zien’ en natuurlijk bij De Havenloods via redactie.hl@persgroep.nl of op onze facebookpagina.

 


Drie redenen om niet bang te zijn ‘desirable difficulties’ te gebruiken

november 4, 2018

Ja, retrieval practice, spacing en feedback kunnen mogelijk ‘intimiderend’ overkomen. Dat mag echter geen reden zijn ze niet te gebruiken.

Wanneer het over leren gaat leiden eenvoudige strategieën tot korte-termijn leren. Langzamere, meer-eisende strategieën leiden tot lange-termijn leren.

‘Desirable difficulties’ (gewenste moeilijkheden), zoals retrieval practice, spacing en feedback  dagen uit tot leren en dat is goed!

Wees dus niet bang om ze te gebruiken! Hier zijn drie redenen waarom niet.

1. We gebruiken ze al in ons klaslokaal.
Uit het geheugen terug laten halen wat leerlingen al weten, dit verspreidt over de tijd doen, feedback geven, het gaat als vanzelf, zonder nadenken. Het zijn intuïtieve strategieën en daarom zijn ze eenvoudig en flexibel. Deze strategieën zijn niet nieuw en stevig ingebed in onderzoek dat aantoont dat zij een significant positief effect op leren hebben. Maar toch… doen we het wel zo vaak als we zouden willen? Haal het stof van je boeken en de twijfels uit je hoofd en gebruik deze strategieën die bewezen werken

2. Het is niet nodig meer tijd aan nakijken te besteden.
Gatver! Nakijken! Een vaak gevoelde noodzaak die meer pijn dan plezier brengt. Leiden retrieval practice, verspreiden over de tijd of feedback tot het toenemen van de tijd besteed aan nakijken? Nee! Integendeel, gebruik maken van deze strategieën op een zo cijfer-loze manier als mogelijk verlaagt het belang van een test en vergroot het leren. Er is geen reden om papier te verzamelen, punten toe te kennen of iets in een cijferprogramma in te vullen.

3. Je bespaart tijd in de klas, je verspilt het niet.
Leerlingen betrekken in een activiteit die slechts een paar minuten duurt haalt een paar nootjes uit een zak vol tijdens de les. Op de langere termijn levert dit ineens, alsof het magie is, een heerlijke chocolade reep vol nootjes. Bam! Met andere woorden, wanneer leerlingen betrokken actief zijn in een retrieval practice activiteit gedurende een paar minuten onthouden zij meer en langer en hoef jij als docent minder later opnieuw te laten leren. Daarvan kun je verzekerd zijn!
Bron: https://www.retrievalpractice.org/strategies/2018/10/31/halloween

Frans wandelt voor Sophia

augustus 20, 2018

 

Zaterdag 25 augustus ga ik 30 km wandelen bij de Omloop Goeree Overflakkee.

Naast dat ik dat heel plezierig vind probeer ik daar geld mee op te halen voor het Sophia kinderziekenhuis.

Als je mij wilt sponsoren dan kan dat via deze link, heel graag en hartelijk bedankt alvast!

 

 

 


%d bloggers liken dit: