Wanting to know about black swans #blimage #blimageNL

juli 29, 2015

 

The start

foto zwarte zwanen uitdaging Jaap Soft

Within¬†an hour after starting the #blimageNL challenge, the challenger himself, me, was challenged. It was not entirely fair, as my challenger had not written a story first himself ūüėĄ, but I decided to take the challenge up¬†nonetheless. After all, it did not really come to me as a surprise. It was a bit unclear to me though, whether I was supposed to respond to the #blimage challenge, so in English, or the #blimageNL uitdaging, so in Dutch. Time permitting, I took it upon me to try to do both. English first.

The reasons for questions

Seeing the picture of the black swans in connection with the challenge triggered my brain into asking itself questions. Asking questions is not uncommon to me, after all I am a teacher. Asking questions is what I am supposed to do. Or am I?

Black swans are mostly black-feathered birds, with white flight feathers. The bill is bright red, with a pale bar and tip; and legs and feet are greyish-black. Cobs (males) are slightly larger than pens (females), with a longer and straighter bill. Cygnets (immature birds) are a greyish-brown with pale-edged feathers

Anyway. I always ask myself questions as I am always looking for answers. Or is it the other way around? I am curious. I want to know things. I want to understand what is going on. So now I want to know about this particular picture and black swans. I have an urgency to know and look stuff up and tell my surroundings immediately about what I have found, what I know. Is this actual learning? Not really, most, if not all, of what I have looked up I will have forgotten in a matter of weeks. Unless of course I do something with the information, like writing about it. So this should help. I have, by the way, learned that my surroundings don’t always appreciate my immediate sharing and have learned to curb myself there.

A mature black swan measures between 110 and 142 centimetres (43 and 56¬†in) in length and weighs 3.7‚Äď9 kilograms (8.2‚Äď19.8¬†lb). Its wing span is between 1.6 and 2 metres (5.2 and 6.6¬†ft).¬†The neck is long (relatively the longest neck among the swans) and curved in an “S”-shape.
The black swan utters a musical and far reaching bugle-like sound, called either on the water or in flight, as well as a range of softer crooning notes. It can also whistle, especially when disturbed while breeding and nesting

The students

How many students want to know things? How many want to learn? How many want to know the stuff we want them to know? How many want to learn the things we want them to learn? How can we persuade students to go beyond mere knowing and start learning because they want to? How do we need to organize education to help them achieve this? I think we all want to know things and want to learn, to varying degrees, in varying ways. Choice in what and how would go a long way here.

The black swan is common in the wetlands of south western and eastern Australia and adjacent coastal islands. Black swans were once thought to be sedentary, but the species is now known to be highly nomadic. Black swans, like many other water fowl, lose all their flight feathers at once when they moult after breeding, and they are unable to fly for about a month.

The questions

Why a picture of black swans? Are they his favorite animals? Does it have anything to do with where they live or what they look like? Why is this guy in particular challenging me by the way? (I know him through blogs and twitter but I have never met him). Is it just a picture he likes or happened to stumble upon? What do I know about black swans? That’s what they are, aren’t they? What connections would this guy himself see between black swans and education? What connections do I see between this picture of these black swans and education? In general? Personally? How would my students react to this picture? Has the fact that I am a teacher in Biology anything to do with it?

The black swan is also very popular as an ornamental waterbird in western Europe, especially Britain, and escapes are commonly reported.

Questions kept popping up in my head and shapes of answers appeared. More and more the questions started focussing on meeting the challenge I had accepted. What to write about? How to write? A general story? A story focussing on me as a teacher? A story focussing on students? A magic mix? Shapes of stories appeared. And disappeared, just as quickly. My brain was working overtime, as it loves to do.

The black swan is almost exclusively herbivorous, and while there is some regional and seasonal variation, the diet is generally dominated by aquatic and marshland plants.

How to go about it

Work hard, rest hard. It is something that I have always seen as a good recipe for success. I used in in the days when I was still heavy into running long distance, alas long gone days.  I still use it in my professional career as a teacher. I try to install this recipe into my students, with varying results. The rest hard part is usually easier accepted.

Work hard in this case means looking up information, finding the answers to questions for which the answers can be found by simply looking them up. Filtering the information, putting different answers together, making edible soup of them. Discarding bits, adding new ones. Flavoring the soup by changing the order of things, changing the way they are connected, changing the words used.

Like other swans, the black swan is largely monogamous, pairing for life (about 6% divorce rate). Recent studies have shown that around a third of all broods exhibit extra-pair paternity. An estimated one-quarter of all pairings are homosexual, mostly between males. They steal nests, or form temporary threesomes with females to obtain eggs, driving away the female after she lays the eggs.

Resting hard in the days when I was still running was easy, especially once you had discovered for yourself how important  it was. Just lie down. Just sleep. Just watch a movie, read a book. Nothing physical. Nothing to it. A breeze, certainly after having worked hard, practiced hard.

Resting your mind hard, at least for me, is a little more challenging. Just lying down doesn’t do it. Watching a movie or reading a book sometimes does, but often I get distracted by my own thoughts. Doing nothing mental is hard to achieve. Going for a walk does do it for me, most times.
On the other hand, the mind does not need to be switched off from the topic completely. The mind is more able than the body. It just needs to be allowed to look at it from a different angle, a new perspective, a wider distance, to allow the hard information and the story to be told to come together, to fall into place.

The black swan is protected in New South Wales, Australia under the National Parks and Wildlife Act 1974.

The balance used to be perfect.
Running hard would be resting hard for the brain. Thinking hard would be resting hard for the body.

The black swan was a literary or artistic image, even before the discovery of Cygnus atratus. Cultural reference has been based on symbolic contrast and as a distinctive motif.

So….., I went for a walk, with my dogs. Dogs are great in distracting me. A different place to walk would certainly help too. Seeing new things, even though they look very similar to things seen before, guides the mind into new directions. So I went for a walk in an area I hadn’t walked in before, at least not in the last 30 years. The sun was shining and a slight¬†breeze made¬†for perfect walking conditions. A huge storm had run through the area and broken branches and trees were adding to¬†the surroundings definitely looking like something different than usual.

The surprise that’s always there

And then I saw this.

foto black swans in captivity

A typical Dutch picture. A grassy field, a patch for vegetables to grow, some trees, blue skies filled with beautiful clouds, a high voltage tower, a fence. Not so typical is what is behind the fence: black swans in captivity. I had not seen these particular black swans before, but I had the knowledge that I could come across them. So in a way I was prepared, but still surprised, actually very much so by the sheer coincidence of seeing them on this walk! Who would have thought that? I did not zoom in to take another picture, I did not need feel the need to. Why do we fence off students in classrooms so often? Can we do this differently? How?

During the walk the story for my ‘#blimage black swan challenge’ was getting shape, after shape, after shape. Back home I did some more hard work, looking stuff up, writing, rewriting, and some more hard rest, watching a series on netflix, sleeping. I gave it all some time and at one point, as usual well before it all was really finished, I decided just to start writing on the final draft. This would be it. This is it. For now.

The story continues

By the way. I took another picture from a different spot in this garden. Again, of something not uncommon in Dutch gardens. But in this entire context I saw a connection I had never seen before and a question, one of those annoying things again that keep haunting me, popped up. In the same garden where black swans were kept in captivity there were garden nomes were allowed to run free. Who can get his head around that? I challenge you to #blimage!

foto garden gnomes wandering free

 


Source for information: Wikipedia, Black Swan

foto zwartezwanen

Disclaimer: as all my blogposts this one is a mere exercise to make my next one better.


De #blimageNL lijst

juli 28, 2015

Zeven dagen geleden startte ik hier de #blimageNL uitdaging en de reacties blijven komen. De uitdaging is om aan de hand van een foto een persoonlijk verhaal over onderwijs te schrijven (blogpost + image = blimage). Als je een verhaal geschreven heb daag je vervolgens iemand die je kent uit dit ook te doen door hem een foto te sturen. Een eigen foto gebruiken mag ook. De blogposts die worden geschreven worden voorzien van de hashtag #blimageNL, zodat zij gemakkelijk kunnen worden teruggevonden, en op twitter gedeeld met deze hashtag.

Een lijst met de verzamelde bijdragen lijkt me handig, dus heb ik die hieronder gemaakt. Er zijn inmiddels vijftig verhalen! geschreven.

De lijst zal zeker nog gaan groeien, maar bevat nu al een aantal pareltjes die zomaar eens edublog klassiekers zouden kunnen gaan worden. Wordt je geraakt door een verhaal deel dit dan met de schrijver en met ons. Ken je bijdragen die hier ontbreken, geef dit dan door. Ken je namen die ontbreken, daag ze uit!


Hanneke de Frel –¬†Ontpoppen

Ankie Cuijpers –¬†Zes maanden met pensioen en zes mooie herinneringen

Jufanita –¬†Die eenzame auto…

Karin Winters –¬†Blimage: van de rups en de vlinder

Adrienne de Kock –¬†#BlimageNL

Sylvia Schouwenaars –¬†De fotograaf

Hartger Wassink –¬†Een leeg schoolplein


Juf Margot –¬†Mijn route

Erwin Klaasse –¬†#rozeistochmooier

Ilse Meelberghs –¬†Niet overlaten aan halfdronken docenten of toevallig luisterende barmannen

Juf Maike –¬†Waar mijn hart sneller van gaat kloppen in de klas

Florina Blokland –¬†Wat te doen?

Sandra Verbruggen –¬†Rups wordt vlinder, het onderwijs

Sandra Jantjes –¬†¬†Kuikentje


Karin Donkers –¬†Rood de kleur van…..

Jan Fasen –¬†Een stuur met teveel toeters en bellen

Judith van Hooijdonk –¬†De bloemen van Zuyd

Jannie van Maldegen –¬†Rups

Tjeu Severeens¬†–¬†#BlimageNL

Ronald HeidanusFuck die kruk

Marita Teunisse –¬†Verwondering in je klaslokaal


Patricia van Slobbe –¬†Let’s get back to the drawing board

Michel van AstVraatzuchtig

Erwin Meyers –¬†#blimageBE

Tim Geers –¬†Die ene..

Han de Jonge –¬†15/16 start ik anders

Liesbeth MolWerkstukken-allergie

Martin Bootsma –¬†Lezen als kritische handeling


Erik RedegeldOp zijn kop

Sander GordijnSamen de wereld ontdekken

Jasper BloemsmaKomkommertijd uitdaging

Jeroen SmitsGeen #icebucket, wel de #blimageNL challenge

Petra HolsteinUppie Oeg

Frans DroogDe coach en zijn pupil

Juf PetraPassend onderwijs

Mieke HaverkortFotofinish

Wieke HeikoopRupsjenooitgenoeg

Maaike ZymStrike!

Claire Ohlenschlager РTheotherusems


Juf Tania#BlimageNL, of hoe een foto je kan doen nadenken over onderwijs

Edith van Montfort –¬†#BlimageNL, de rek is er (efkes) uit!

Karel Hermans¬†–¬†Het avondeten, betekenisvolle momenten en (leerling)reflectie

Ellen van RhijnOnderwijs #blimageNL


Jaap BosmanBlack swans, gnomes and Charles Peirce. #blimage #blimageNL

Titia BredeeSchoolbus

Sandra BeuvingOverschilderen of strippen…?

Een docent-geworden oud-leerling“Voor de leeuwen”

(Juf) DaphneBescherm je terrein


Brenda VerhagenCold as ice

Juf van DortDe juiste verkeerde voorspellingen

 

Korte beschrijvingen van de verhalen zijn, per dag terug te vinden via de volgende links, dag 1, dag2, dag3, dag4, dag5, dag 6, dag 7. Gebruikte afbeeldingen zijn op het Pinterest bord #blimageNL te vinden.

Natuurlijk ook hier weer een afbeelding om je uit te dagen en te inspireren jouw onderwijsverhaal te schrijven.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hangende kettingen

 


Zeven verhalen in √©√©n dag #blimageNL

juli 25, 2015

Gisteren plaatste ik hier een uitdaging om aan de hand van een foto een persoonlijk verhaal over onderwijs te schrijven. Ik ging er van uit dat, als er al iets zou gebeuren, het langzaam op gang zou komen. Het is immers vakantie. Ik heb mij weer eens mogen laten verrassen en verbazen door de sociale kracht van de sociale media.

Nog geen vierentwintig uur later hebben een kleine dertig mensen de uitdaging inmiddels geaccepteerd en zijn er al zeven verhalen te delen!

Hieronder een korte introductie van deze zeven verhalen. Je kunt ze lezen voor wat zij zijn of wat zij met je doen Je kunt ze misschien ook gebruiken om inspiratie¬†op te doen om zelf aan deze #blimageNL uitdaging mee te gaan doen (of iemand uit te dagen). Zie hier voor de achtergrond en de ‘regels’. Wat mij opvalt is de verscheidenheid in achtergrond van schrijvers van deze eerste zeven verhalen. Dat doet mij veel goed.

Hanneke de Frel, directeur en ICT co√∂rdinator CBS Prinses M√°xima in¬†Berkel en Rodenrijs, schreef het verhaal ‘Ontpoppen‘, over de zomer als tijd van rust en afstand nemen, over de twijfels over genomen en te nemen beslissingen, over de rups die vlinder wordt die eitjes legt, de kunst van het begeleiden.

Ankie Cuijpers, gepensioneerd docente Duits, schreef het verhaal ‘Zes maanden met pensioen en zes mooie herinneringen‘, over een schelp, een boekenlegger, een jaarlijkse kaart, de waarde van schijnbaar kleine zaken, ontmoetingen en keuzes maken, over een vlinder die aangetrokken blijft worden tot het kleurenspel dat onderwijs heet.

Jufanita, juf groep 6/7, schreef het ¬†verhaal ‘Die eenzame auto…‘, over het verschil in ervaring tussen mogen en moeten, het spanningsveld tussen vakantie, lesvrije dagen en verplichte aanwezigheid, over samen aan de slag en niet als enige vroeg of laat op school zijn.

Karin Winters, zelfstandig ondernemer met een hart voor onderwijs, schreef het verhaal ‘Blimage: van de rups en de vlinder‘, over de rups die zij zich persoonlijk voelt tijdens haar Master Leren en Innoveren, informatie vretend omdat zij zo goed smaakt, over¬†de wens om vlinder te worden, het verlangen¬†om vlinder te worden, de hoop¬†om vlinder te worden, de rups die niet kan wachten en soms niet langer informatie wil eten maar nu eindelijk eens wil vliegen, vliegen, vliegen.

Adrienne de Kock, adjunct directeur Effent, schreef het verhaal ‘#BlimageNL‘, over haar verandering van maker van onderwijs naar ontvanger van onderwijs, van lesgevende naar leidinggevende, over de energie die zij als rupsjenooitgenoeg ontleent aan alle informatie die zij tot zich neemt en die de honger alleen maar doet toenemen, over hoe mooi leren is.

Sylvia Schouwenaars, docente onderwijsvaardigheden aan het HBO, schreef het verhaal ‘De fotograaf‘, over zes ongelukkige voeten naast drie krukken, over zes stappen naar het zoeken van bruikbare informatie, over het niet vertellen hoe de stappen gezet zouden moeten worden maar over het laten meenemen erlangs, langs de koffie en het perspectief, via de reflectie naar het gezochte beeld.

Hartger Wassink, organisatiepsycholoog en werkzaam bij het NIVOZ , schreef het zeer persoonlijke en ontroerende¬†verhaal ‘Een leeg schoolplein‘, over een vol schoolplein, waar toch √©√©n leeg plekje blijkt te zijn, en een leerkracht achteloos haar leerkracht toont.

 

foto sterrenstenen
foto autoreflectie

 

 

 

 

 

Hierbij nog twee foto’s van Hanneke de Frel, die zij op twitter heeft geplaatst met een algemene uitdaging. Wie wil hier zijn of haar verhaal aan koppelen? Wie durft de uitdaging aan?

 


9 manieren om te checken of je slim lesgeeft

juli 15, 2015

Hieronder volgt een lijstje met activiteiten die je als docent misschien doet. Een lijstje waarmee je zou kunnen nagaan¬†of je slim lesgeeft. Het is niet direct een lijstje in de stijl van “10 effectieve strategie√ęn van succesvolle docenten” of “10 stappen naar een betere docent”. Het is meer een checklist, waarmee je kunt zien of¬†je op de goede weg bent. De lijst is niet volledig¬†wetenschappelijk en analytisch, maar ook niet slechts retorisch en abstract. Het zit er ergens tussen in.¬†Het is menselijk, het is effici√ęnt, het is haalbaar en vol te houden, het geeft plezier.

1. Je maakt veel kleine aanpassingen.

Aanpassingen aan de inhoud, de materialen, de snelheid, de manier van toetsen. Dit betekent niet dat je niet gepland hebt of dit slecht gedaan hebt, maar je doet dit als reactie op de dagelijkse praktijk. Je bent constant bezig met het formeel en informeel meten van voortgang en past aan waar nodig. Een parallel klas heeft door omstandigheden veel meer lesuitval. Alle lessen van een klas zijn geroosterd op de laatste uren van de dag. Zeven leerlingen van een klas zijn een week ziek. Een formatieve toets laat zien dat een onderdeel zeer slecht begrepen is. Eén klas scoort gemiddeld veel lager, of hoger. Het is een week lang extreem warm. Er is drie dagen lang geen internet verbinding. Er moet een toets in de toetsweek zijn.

2. Je geeft geen les, je ontwerpt.

Je kent de voor- en nadelen van projectgestuurd leren, ontwerpgestuurd leren, praktijkgestuurd leren en wat dies meer zij. Je weet dat vaardigheden aangeleerd en verloren kunnen worden, dat kennisoverdracht belangrijk is, dat de wijze van toetsen kan toevoegen of afbreken. Je bent vrijwel continu bezig met het schetsen van de manieren waarop je lessen eruit zouden kunnen gaan zien. Het ontwerpen van ervaringen die het begrip van de belangrijkste inhoud vergroten is voor een groot deel wat effectieve docenten doen.
Je weerstaat de verleiding om simpelweg uit te voeren wat er van bovenaf, door leiding, door het boek, door het curriculum is vastgelegd. Je bent in staat om te switchen tussen het macro- en het microniveau. Je herkent de fouten en inconsistenties en beslist vanuit pragmatische pedagogiek. Je ontwerpt en scherpt aan.

3. Je plant achterstevoren.

Je hebt een doel voor ogen. Een bepaald niveau dat je wilt halen, een bepaalde gewoonte of vaardigheid die je wilt inslijpen, een vorm van toetsen of meten. Dit doel kan objectief zijn, maar ook subjectief. Maar je ontwerp begint met het doel.

4. Je doet niet wat er gezegd wordt.

Op papier kunnen docenten die exact uitvoeren wat er van hen verlangd wordt prima docenten zijn. Maar doen dit beste docenten dit ook? Het lijkt er niet op. Dit wil niet zeggen dat je alles anders moet doen. Je hoeft niet opstandig te zijn. Je moet slim zijn. Je doet zoveel van wat er moet als kan, maar je doet vooral wat er nodig is.

5. Je bent een feedback machine.

Je weet wat nuttige feedback is en hoe deze te geven. Je weet hoe nuttige feedback aankomt bij leerlingen. De meeste van je toetsen¬†zijn kort en verschaffen inzicht in wat de leerling begrijpt. Je geeft directe feedback, nog dezelfde les. Je maakt gebruikt van technologie om dit te vergemakkelijken. Je ontwerpt samenwerkende opdrachten zo dat leerlingen elkaar feedback geven. Je leert leerlingen feedback geven en ze de waarde hiervan appreci√ęren. Je geeft leerlingen continu en consistent feedback op een manier die zij begrijpen en kunnen toepassen. De feedback die je geeft verandert mee met de leerling.

6. Je prioriteert continu.

De belangrijkste doelen, de meest effici√ęnte manieren om gegevens te verzamelen, de meest effici√ęnte manier om toetsen te ontwerpen, de meest betrouwbare tools en apps, de meest flexibele manier om planningen te maken, enzovoorts. Het is natuurlijk onmogelijk om dit allemaal te doen. Instinctief doe je als eerste wat het meest belangrijke is.

7. Je verandert.

Niets wat je doet is perfect. Dit vraagt dus om verandering. Leerlingen veranderen door jouw activiteiten tijdens de lessen. Dit vraagt om aanpassingen. Je verandert en wordt beter in sommige dingen, je leert prioriteren, maar je vergeet ook een aantal goede dingen te blijven doen, omdat je een mens bent. Jouw vak is onderhevig aan nieuwe ontdekkingen, inzichten, trends en vooruitgang, die sneller gaan dan de aanpassingen in het curriculum of het boek kunnen bijhouden. De technologie verandert en maakt meer en anders mogelijk. De samenleving verandert, in zijn complexiteit en zijn wensen. Dit vraagt van jou een continue verandering.

8. Je ziet leerlingen individueel.

Beginnende docenten zien een lokaal, of rijen. Jij ziet leerlingen. Je hebt het overzicht en de rust en de ervaring.  Je ziet niet alleen leerlingen als leerlingen maar ook als mensen. Je ziet ze als individuen. Niet als groepjes ingedeeld naar niveau of interesse voor jouw vak. Je ziet wat elke leerling nodig heeft en welke materialen en leerweg hem het meeste kunnen helpen. Natuurlijk weet je dat je dit niet elke dag voor elke leerling kunt waarmaken. Maar je ziet het wel, omdat je leerlingen als individuen ziet.

9. Je leerlingen veranderen, allemaal.

Leerlingen nemen steeds meer verantwoording. Stellen steeds consequenter steeds betere vragen. Bekritiseren plannen. Tonen interesse buiten de gebruikelijke stof. Hebben schik in wat zij doen, zowel inhoudelijk als de wijze waarop. De veranderingen zijn verschillend van grootte en vorm, afhankelijk van de leeftijd, het onderwerp, de startsituatie. De veranderingen zijn niet te standaardiseren.

Slimmer lesgeven zorgt voor leerervaringen die bij alle leerlingen tot veranderingen leiden, niet alleen bij de leerlingen die zonder jou ook gegroeid zouden zijn. Slimmer lesgeven eindigt met de leerlingen en hun groei als mens.

De echte maat of je slim lesgeeft is dan ook of het tot slim leren leidt voor al jouw leerlingen.

 

Bron: Teachthought, Smarter Teaching: 10 Ways You’ll Know You’re Doing It Right


6 mythes over Flipping the Classroom

juli 9, 2015

Wat is Flipping the Classroom? Of zo je wilt: wat is Flip de Klas?

Regelmatig geef ik workshops over Flipping the Classroom en nog veel regelmatiger spreek ik erover met allerlei collega’s. De hype die het misschien leek te zijn¬†is mogelijk voorbij, maar tegelijkertijd wordt het steeds meer¬†geassimileerd en opgenomen als onderdeel van het onderwijs zoals veel docenten dat geven. De aandacht is misschien minder, de impact zeker meer.

Het beeld dat bij velen nog bestaat is de Flipping the Classroom gaat over video’s om lessen aan leerlingen aan te bieden. Een technologische visie. Het gaat echter om het actief leren in de klas te vergroten, om zo inzicht en kritisch denken te vergroten. Het is een pedagogisch instrument.

Om dit beeld te verduidelijken hieronder een zestal mythes over Flipping the Classroom. Met een aantal toelichtingen en tips gebaseerd op tot dusver gedaan onderzoek, gesprekken met ‘flippers’ en eigen ervaringen.

Mythe 1: Flipping¬†the¬†Classroom betekent video’s.
Een van de meest gebruikte manieren van het toepassen van ¬†Flipping the Classroom bestaat uit het aanbieden van video’s die leerlingen thuis kunnen (moeten?) bekijken zodat de tijd in de klas effectiever gebruikt kan worden voor actief leren. Met dit basis model is niets mis en het is zeker het model dat omarmd wordt door de mensen die hun brood verdienen¬†met onderwijs technologie.

De reden om Flipping the Classroom toe te passen is niet de technologie die deze verandering van het aanbieden van inhoud mogelijk maakt. De werkelijk onderliggende reden om Flipping the Classroom toe te passen is dat het hiermee mogelijk wordt om aandacht te besteden aan belangrijke elementen van leren in de klas: toepassen, samenwerken, kritisch reflecteren. Video’s die er voor zorgen dat deze tijd in de klas vrijkomt maken dit mogelijk. Maar een goed tekstboek met goede instructies van een goede docent doet dit ook.

Mythe 2: Flipping the Classroom gaat over gepersonaliseerd leren.
Regelmatig¬†wordt de mogelijkheid tot gepersonaliseerd leren genoemd als doel van Flipping the Classroom. En het is zeker mogelijk wanneer informatie op video wordt aangeboden dat leerlingen deze op hun eigen snelheid bekijken, herhalen waar nodig, of overslaan waar niet nodig. Kom daar maar eens om bij een docent die directe instructie geeft in de klas. “Kunt U dit nog een keer herhalen?” “Kunt U wat langzamer praten?” “Wilt U even stoppen, ik moet naar de WC?”
Wanneer leerlingen naar de klas komen kunnen zij hun ‘traditionele’ huiswerk maken, terwijl de docent aanwezig is en rondloopt. Elke leerling kan op elke moment aan iets anders werken en elke leerling kan verschillende soorten feedback krijgen van de docent. Dit op zichzelf is al een groot voordeel voor veel klassen en veel leerlingen.

Veel docenten die deze eenvoudige manier van Flipping the Classroom, ook wel Flip 1.0 genoemd, gebruiken ontdekken dat zij nog veel meer met de vrijgekomen tijd in de klas kunnen doen. Zij zien de deur die geopend is naar andere pedagogische strategie√ęn, dit kunnen bijvoorbeeld zijn peer-instructie, probleem-gestuurd leren constructivistisch leren, ¬†activiteiten gericht op samenwerken, die allen gericht zijn en behulpzaam zijn bij het ontwikkelen van hoger-niveau denken en redeneren en hiermee voedingsbodem voor dieper en meer beklijvend leren. ¬†De technologie wordt van doel hulpmiddel. Pedagogiek wordt de bestuurder, technologie de versneller.

Mythe 3: Flipping¬†the¬†Classroom maakt leren¬†effici√ęnter.
Gepersonaliseerd en adaptief leren klinken alsof zij leren effici√ęnter maken. Elke leerling kan op eigen tempo verder als hij een concept begrijpt. Alsof een machine wordt geprogrammeerd om steeds meer te kunnen.

Maar echt leren, ‘diep’ leren, is zelden zo rechtlijnig en evident. De echte wereld is dat eveneens zelden of nooit.

Onderwijs zou er niet alleen op gericht moeten zijn het onbekende bekend te maken, het zou er ook gericht op moeten zijn onbekendheid een gewoonte te laten worden. Onderwijs zou leerlingen er ook op moeten voorbereiden vragen te beantwoorden die niet eerder gesteld zijn. Op school dienen leerlingen hiervoor dus al blootgesteld te worden aan onduidelijkheden en geholpen te worden zich hier doorheen te werken.

De tijd in de klas die door Flipping the Classroom wordt vrijgemaakt kan gebruikt worden om te leren omgaan met de ruis in de wereld. Goed uitgevoerd kan Flipping the Classroom bijdragen aan het nadenken over en beantwoorden van vragen die niet in het curriculum staan, door aan de slag te gaan met de methode die hiervoor nodig zijn. Kan de wetenschap iets zeggen over de crisis in Griekenland? Wat is de werkelijke waarde van geld? Waarom is muziek wel zo gemakkelijk te onthouden?

Mythe 4: Flipping the Classroom is een verandering van technologie, niet van pedagogie.
Flipping the Classroom kan in zijn eenvoudigste vorm een simpele verandering in technologie zijn. Een verandering in de manier waarop de leerling informatie wordt aangeboden. Maar dat zou alleen het begin moeten zijn. Het gaat niet om de techniek en techniek zou het implementeren ook nooit mogen belemmeren. Het gaat om de pedagogiek. Inhoud en de manier waarop deze inhoud wordt aangeboden zijn niet langer centraal in de klas. Leerlingen en hoe zij werken komen centraal te staan. Dat is waar de werkelijke Flip plaatsvindt. Dit kan zonder enige vorm van technologie. Technologie maakt het slechts mogelijk makkelijker tijd vrij te maken in de klas om deze verandering daadwerkelijk vorm te geven.

Mythe 5: Flipping the Classroom vereist internet verbinding thuis.
Vaak kan worden volstaan met een boek of een zelfgeschreven hand-out om de benodigde informatie aan leerlingen aan te bieden, zoals bij mythe 1 al aangeduid. Maar zelfs wanneer een video voordelen heeft, zoals bij bewegende beelden, animaties, commentaar stem, zijn er andere mogelijkheden dan internet. De informatie kan ook op DVD of een USB-stick  worden gezet. Hiernaast kunnen scholen er voor zorgen dat er voldoende toegang is tot computers op school, tijdens of na de reguliere schooltijden.

Mythe 6: Flipping the Classroom kent één vorm.
Er zijn vele manieren om Flipping the Classroom toe te passen. Een centraal aspect is om zowel leerlingen als docenten meer vrijheid te geven. Laat je als docent daarom niet weerhouden door de techniek en hou het doel dat je hebt voor je leerlingen, en de doelen die zij zelf hebben, voor ogen. Gebruik de tijd in de klas om leerlingen te helpen jouw en hun doelen te bereiken op een manier die bij jullie past. Laat het boek zijn werk doen, of maak toch een video of gebruik er een die beschikbaar is op het internet.

Bron: 6 Myths About Flipping the Classroom, Kriss Schaffer, Edutopia 


Leerlingen zelf een elektronisch portfolio laten maken met Seesaw

juli 7, 2015

seesaw

Leerlingen maken heel wat producten gedurende een jaar; tekeningen, verslagen, presentaties, werkstukken. Vaak is het enige wat hiervan uiteindelijk zichtbaar blijft het verkregen cijfer. Via een elektronisch portfolio zouden de producten en vorderingen van leerlingen veel beter zichtbaar gemaakt kunnen worden. Het kan voor leerlingen ook een stimulans zijn om via het zelf aanleggen van hun eigen portfolio de eigen ontwikkelingen te kunnen terugzien en delen met docenten en ouders.

Misschien is dit een van de veranderingen om komend schooljaar te gaan doorvoeren?

Een van de tools die gebruikt kan worden om dit gratis online te doen is SeeSaw.

SeeSaw¬†is beschikbaar als app voor de iPad, als Android app, en als¬†Chrome web app. Leerlingen kunnen via deze apps zelf materiaal in hun portfolio plaatsen. Dit kan door het te schrijven, door foto’s te maken van schriftelijk of ander materiaal dat ze gemaakt hebben of door video’s te plaatsen. Leerlingen kunnen ook hun stem opnemen om de toegevoegde materialen van commentaar te voorzien. Het materiaal kan geordend worden middels het aanmaken van verschillende mappen voor bijvoorbeeld verschillende vakken of verschillende termijnen. Naast de leerling zelf kan de docent desgewenst ook materialen plaatsen.

De docent maakt een gratis account voor een klas en leerlingen melden zich hier bij aan via een code of door het scannen van een QR-code. Als docent is op deze manier al het werk van de leerlingen te zien. Het is ook mogelijk om accounts voor ouders te maken, zodat ook zij het werk van hun kinderen kunnen volgen. Desgewenst kan de docent ouders een bericht sturen wanneer er nieuw materiaal geplaatst is. Voor het ouderaccount geldt helaas wel dat alleen de laatste 30 dagen kunnen worden ingezien, voor een heel jaar dienen ouders een parentsplus account van $9,99 aan te schaffen.

Het leren omgaan met SeeSaw is erg eenvoudig en wijst zichzelf. Kinderen vanaf 5 jaar kunnen er vrijwel direct zelfstandig mee aan de slag. Op de site van SeeSaw staan bovendien een aantal handige tips en materialen om er mee te leren werken en het bij leerlingen en ouders te introduceren.


Laat leerlingen tops en tips geven

juni 25, 2015

Gisteren heb ik hier geschreven over het belang van het motiveren van leerlingen: 10 tips om de leerling te motiveren. Dit was naar aanleiding van een onderzoek door het LAKS en gepubliceerd in Trouw. Eveneens gisteren heb ik op twitter een korte uitwisseling gehad met Arjan van der Meij van De Populier in Den Haag naar aanleiding van zijn tweet:

Blogpost leerlingen geven tops en tips 2015-06-25_0651

Het kan snel gaan.

Vandaag lees ik op Nu.nl (zie onderaan voor de volledige tekst) dat er in de Tweede kamer voldoende steun is voor een voorstel om scholieren op het voortgezet onderwijs mee te laten doen aan de beoordeling van hun docenten. Een voorstel van het LAKS.

Ik ben daar helemaal voorzichtig vóór!

Ik ben van mening dat leerlingen op een bepaalde manier experts zijn in leren. Het is iets dat zij de hele dag doen, of ondergaan. Zij kijken anders tegen bepaalde zaken aan dan docenten, die ook op een bepaalde manier experts zijn in leren, maar vooral doceren.

Van twee kanten bekeken wordt iets altijd beter.

Met de oprichting van het Education Design Lab op onze school hebben leerlingen zelf de eerste stappen gezetten om het gesprek met docenten en school aan te gaan om hun lessen nog beter te krijgen. Zij hebben inmiddels zitting gehad in de sollicitatie commissie voor de nieuwe teamleiders, een groene kaart systeem ontwikkeld om leerlingen meer zeggenschap over hun activiteiten tijdens de lessen te garanderen, en zijn nu bezig met de ontwikkeling van een TOPTIP systeem om docenten van feedback te voorzien.

En daarin schuilt mijn voorzichtigheid. Feedback geven is iets heel anders dan beoordelen.

Er is een verschil tussen scholen de ruimte geven leerlingen een stem te geven en dit van onderop te laten ontstaan en het verplichten van scholen hier iets mee te doen. Het kan heel eenvoudig.

Blogpost leerlingen geven tops en tips 2015-06-25_0713

Ik ben er van overtuigd dat het LAKS, de VVD en de PVDA het goed bedoelen. Ik hoop dat het plan geen beoordelingsinstrument gaat opleveren maar een deelinstrument. Ik hoop van harte dat het deze keer lukt in het onderwijs dit niet te laten verworden tot een papieren tijger en dat de ruimte en het belang van feedback waarover nu wordt gesproken niet gaat worden gevangen in een papieren kooi.

Bij United4Education is er binnen het transitiepad De Leerling Centraal aandacht voor het verzamelen van allerlei initiatieven waarbij de leerling een stem heeft gekregen of bezig is te krijgen in zijn eigen leren. Het delen van voorbeelden is een van de doelen van United4Education om zo positieve ontwikkelingen te verbinden, verbreden en versterken. Een mooie stem is natuurlijk die van de feedback gevende leerling, aan de docent, of aan de school. Ken je meer voorbeelden van leerlingen die docenten feedback dan wil je oproepen ze te delen. Bijvoorbeeld als reactie op dit blog. Of waar dan ook. Wat voor de een volkomen logisch, standaard en geaccepteerd is kan voor de ander een vergezicht zijn dat onbereikbaar lijkt.

De volledige tekst van het artikel op Nu.nl:

In de Tweede Kamer is er steun te vinden voor een voorstel om scholieren op het voortgezet onderwijs mee te laten doen aan de beoordeling van hun docenten.

Het voorstel komt van de belangenbehartiger voor scholieren LAKS.

VVD-Kamerlid Karin Straus wil nu dat de mening van leerlingen onderdeel gaat uitmaken van het personeelsbeleid van de school. Het voorstel kan op steun rekenen van de PvdA waarmee er een meerderheid is in de Tweede Kamer.

“Wij willen graag dat er op scholen professioneel personeelsbeleid wordt gevoerd en dat het oordeel van de leerlingen daar een serieuze rol in krijgt, zij ervaren immer dagelijks hoe er les gegeven wordt”, stelt ze.

LAKS-voorzitter Andrej Josic: “Anderen zien de docenten alleen in de wandelgangen. En als ze bij de lessen gaan kijken zijn die er op afgestemd”, stelt hij.

Uit onderzoek van de Inspectie voor het Onderwijs blijkt dat maar 42 procent van de scholieren zich momenteel gemotiveerd voelt door de docent.

Maatregelen

De invloed voor scholieren is voor LAKS een onderdeel van een pakket maatregelen om de motivatie op te krikken en de kwaliteit van de lessen te kunnen verbeteren.

Sommige scholen gebruiken de input van scholieren nu al. Volgens het LAKS worden op het Maartenscollege in Groningen zelfs al sollicitatiegesprekken gevoerd door de scholieren.

Hoe de scholen de betrokkenheid van de leerling versterken wil de VVD-politica niet precies invullen. Dit mogen scholen zelf bepalen.

Variant

“Je kan dit doen in een milde vorm, door bij de zoektocht naar een nieuwe docent leerlingen te laten meebeslissen bij het opstellen van een profiel, maar je kunt ook denken aan een variant dat je scholieren vraagt of iemand wel of niet een vaste aanstelling krijgt. Of je kunt via enqu√™tes scholieren vragen om docenten te beoordelen.”

Volgens Straus gaat het de scholieren echt niet alleen om de populariteit van de leraar, maar gaat het juist om de manier van lesgeven.

PvdA-Kamerlid Tanja Jadnanansing is er eveneens erg voorstander van dat jongeren kunnen meepraten over de kwaliteit van het onderwijs.

Feedback

“Daarom steunt de PvdA voorstellen die leerlingen helpen om positieve feedback te geven aan hun docenten. Zo helpen zij leraren om nog beter les te geven en daarmee komen scholieren weer een stapje dichterbij de beste editie van zichzelf te worden.”, aldus Jadnanansing.

Donderdag debatteert de Tweede Kamer over een wetsvoorstel om de inspectie op scholen te verbeteren. Straus zal daarbij haar voorstel om de positie van scholieren bij de beoordeling van docenten wettelijk te verankeren.

 


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 4.279 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: