Teach like a RotterdammerT

februari 5, 2017

Afgelopen week heb ik weer mogen genieten. Onder andere op maandag. We kwamen met een aantal bij elkaar in De Machinist in Rotterdam, om onder het genot van een hapje en een drankje te praten over de volgende activiteit onder de vlag van MeetUp010. Het was een feestje en het wordt een feestje.

Tien kakelende onderwijsprofessionals spuwden hun ideeën als een groep ADHD’ers met een missie. Soms viel er een stil, omdat hij/zij een hap of slok nam, maar het werd nooit stil. De oplader werd gevoed door zijn eigen apparaten. Er werd geschreven, er werd geappt, er kwamen berichten terug.

Ik reed terug naar huis met een glimlach.

Alsof het anders kon.

Wat we hebben gemaakt met elkaar staat deels hieronder maar is tegelijkertijd on(ver)vangbaar.

teach-like-a-rotterdammert

De volgende MeetUp010, #11 inmiddels, staat al weer volop in de steigers.

Deze keer zal de focus liggen op de startende leerkracht. Wat niet wil zeggen dat de bijeenkomst alleen voor startende leerkrachten is. We willen juist ook de interactie ruimte geven. Wat zijn de vragen van een startende leerkracht? Wat zijn de antwoorden van een ervaren docent?

De datum: 12 april
De lokatie: Hogeschool InHolland
De tijden: 19.00 – 22.00 uur

Het volledige programma zal volgen zodra bekend. Hou de site van MeetUp010 dus in de gaten.

Wat er in ieder geval zal zijn:
Informatie door vertegenwoordigers van bonden en het ministerie over de rechtspositionele aspecten van startende leraren.
De wethouder van onderwijs in Rotterdam. Gaf hij ooit les?
De mogelijkheid voor startende leraren om vragen te stellen aan ervaren leraren.
Een belachelijke opening. 😜😂
Rotterdammeestert. Meer mannen in het PO!
CED: Teach like a champion. Weten wat werkt helpt.

Aanmelden is vanaf nu mogelijk, en wel hier.

Ik zie je graag op 12 april.


De 2 – 4 – 8 methode, om aan het denken te zetten

januari 4, 2017

 

2-4-8-maxresdefault

Gisteren schreef ik hier over de 2 – 4 – 8 methode, om leren te vermeerderen. Bij het zoeken naar een geschikte afbeelding om bij deze blog te plaatsen kwam ik op het internet bovenstaande zwart-wit opeenvolging van de cijfers 2, 4 en 8 tegen, gescheiden door komma’s. Ik heb de afbeelding wel opgeslagen, maar uiteindelijk niet gebruikt en ervoor gekozen zelf de afbeelding hieronder te maken.

2-4-8-xl-design-2017-01-03_1814

De blog kreeg een aantal reacties op verschillende sociale media en één ervan ging vergezeld van de zwart-witte opeenvolging van de komma-gescheiden getallen 2, 4 en 8.

2-4-8-de-video-2017-01-04_0630

In deze afbeelding staat als extra een wit-omrandde blauwe cirkel met hierin een naar rechts-wijzende driehoek, het symbool dat aangeeft dat klikken hierop tot het afspelen van een video leidt.

Deze video blijkt niets te maken te hebben met de 2 – 4 – 8 methode, om leren te vermeerderen. Of misschien toch wel iets? Kijk zelf maar.

Ik vind de video sowieso zeer waardevol en hij lijkt me zeer goed bruikbaar op aardig wat verschillende plaatsen in het onderwijs.

 


De dronken docent

oktober 29, 2016

rode-rugzak-jack-wolfskin-moab-jam-30-rugzak-rood-8982

Janneke is een oud-leerling die afgelopen voorjaar geslaagd is voor haar vwo. Zij heeft besloten, “uiteraard” zoals ze dit zelf zegt, te gaan studeren, Technische Bedrijfskunde aan de TU in Eindhoven. Ze heeft dat studeren echter een jaartje uitgesteld om acht maanden naar Australie te gaan, onder andere om haar Engels te verbeteren. Janneke heeft dyslexie en heeft altijd hard moeten werken op het vwo om voldoendes voor haar talen te halen. Menige traan en zweetdruppel is er gevallen, maar gelukkig allen goed terecht gekomen. Voor de andere vakken werkte ze overigens ook hard, omdat ze graag wil leren. Janneke gaat 5 maanden werken aan haar Engelse taalvaardigheden via de organisatie Education First, waarvoor ze in Sydney zal zijn en wat ze zal afsluiten met een Cambridge Examen. Daarna zal zij, zoals ze dit zelf zegt, “her en der in Australie aan te treffen zijn, al backpackend met mijn rode rugzak’je’ “.

Janneke schrijft een blog over haar ervaringen. Ik lees haar blog, met heel veel plezier. In haar meest recente verhaal word ik met name genoemd. En de context waarin Janneke dit doet deed mij blozend glimlachen.

Zoals verteld in mijn vorige blog ben ik een level omhoog gegaan naar C1.1. Hier heb ik één dag intens van mogen genieten. Nieuw werkboek, geen andere klasgenoten, maar wel een nieuwe docente, of toch niet want ze moest een lecture moest geven. Nou ja, eigenlijk ook weer wel want de invaldocent had ik ook nog nooit gehad, maar goed, doet er niet zo zeer toe. Die avond kreeg ik een mailtje dat mijn vorige docent, Ankit, had aanbevolen om mij nog een level omhoog te plaatsen waardoor ik wat extra uitdaging zou hebben. Zo kon ik de volgende dag beginnen op level C1.3, nieuw werkboek, nieuwe klasgenoten, én een nieuwe leraar dit keer. Mijn leraar heet Onur, hij slaapt nagenoeg niet en is, zoals die zelf toegeeft, bijna altijd dronken. Zo vertelde hij nonchalant om half negen ’s ochtend dat hij aan een Irish koffie zat. Nu denk je natuurlijk, jeetje wat een rare bedoeling allemaal maar ik kan je vertellen, ik heb tot nu toe nog nooit zulke goede en leuke lessen gehad hier op school als nu! Hij begrijpt hoe hij ons bij de les houdt en hoe wij dingen leren, zonder dat wij door hebben dat we leren. Erg boeiend en de tijd vliegt voorbij! Hij moet me qua lesstijl een beetje aan meneer Droog, mijn biologie docent van de middelbare school, denken. Om enige boze reacties van mijn ex-biologiedocent te vermijden wil ik het woord ‘lesstijl’ even extra benadrukken. Ik probeer hier dus niet te zeggen dat u, meneer Droog, onder invloed van wat alcohol voor de klas staat.

 


Nachtmerries van docenten 3

september 4, 2016

Nachtmerries Nightmare_2807562b
Afgelopen weekend deed ik op dit blog een oproep aan leerkrachten en docenten om hun nachtmerries, die vele collega’s hebben aan het begin van het schooljaar, te delen. Al snel volgden de nodige reacties en een aantal toezeggingen om een nachtmerrie te plaatsen of toe te sturen. Heb jij ook een terugkerende nachtmerrie en wil je hem delen? Niet bang zijn, gewoon doen.

Hieronder het verhaal van Annette Lievaart, docente wiskunde in Terneuzen.

Al vele jaren lang droom ik ergens in de zomervakantie, soms aan het begin soms aan het eind, dezelfde droom. Ik kom op school en word daar opgewacht door de directie en enkele collega’s. Ik krijg een stapeltje lesboeken en mijn rooster. Als ik op het rooster kijk herken ik het lokaalnummer niet. Een van de collega’s zegt: “Ach, je weet wel, dat is dat lokaal daar helemaal boven”. Ik zeg het te weten en loop het gebouw in. Hoewel het gebouw in eerste instantie lijkt op de school waar ik werk, verandert het langzaamaan in een doolhof van trappen, gangen en lokalen. Dan slaat de droom een stapje over en kom ik een collega tegen. Hij staat in de deuropening van zijn lokaal. Als ik hem vraag of hij weet waar mijn lokaal is wijst hij naar het lokaal tegenover hem. Ik doe de deur open en leg mijn spullen op het bureau. Ondertussen gaat de bel. Ik ga in de deuropening staan. Bij mijn collega komt een klas naar binnen gestormd. Bij mij blijft het stil, ook als de tweede bel gaat. Er komt geen enkele leerling. Dan eindigt de droom.

Toen ik 7 jaar geleden als lerarenopleider ging werken, verwachtte ik dat dat ook het eind van deze droom zou betekenen. Maar niets was minder waar. Deze droom kwam herhaald terug, ook in andere, kortere vakanties. En ook toen ik geen klassikale lessen meer gaf, bleef deze droom terugkomen. Vanaf dit schooljaar werk ik weer in het voortgezet onderwijs. Door ziekte verwacht ik pas in januari weer les te kunnen geven, helaas. Dit jaar had ik voor het eerst en andere droom. Ik droomde dat ik de school niet kon vinden. Hopelijk is in de kerstvakantie mijn oude droom weer terug.

 


 

Milou Schooneman deelde haar ervaringen over dromen en de eerste dag op haar blog en op Facebook: Droombaan.

…. wordt vervolgd

Nachtmerries van docenten 2

augustus 29, 2016

Nachtmerrie 2 via pixabay images
Twee dagen geleden deed ik op dit blog een oproep aan leerkrachten en docenten om hun nachtmerries, die vele collega’s hebben aan het begin van het schooljaar, te delen. Al snel volgden de nodige reacties en een aantal toezeggingen om een nachtmerrie te plaatsen of toe te sturen.

De eerste nachtmerrie leverde meteen ook de eerste post van Femke Bosmans op het onderwijsblog onderwijswijven.nl. Zij vertelt hierin over haar nachtmerries en hoe de oudere docent waar ze tegen op keek deze ook bleek te hebben. Nu deelt zij zelf met haar leerlingen!

Hieronder het tweede verhaal, van Judith van Sprundel, docent op Effent.

Naar aanleiding van een gesprek op Twitter, ben ik uitgedaagd door Frans Droog om wat te vertellen over mijn nachtmerries. Niet dat ik er zoveel heb. Dat niet gelukkig. Ik heb er echter wel een paar die chronisch terug blijven keren.
Ik sta al dertien jaar met veel plezier voor de klas (VMBO-TL) en heb na al die jaren nog steeds altijd een nachtmerrie in de laatste nacht van iedere schoolvakantie. Serieus. Na dertien jaar. Nog steeds. Ik kan er de klok op gelijk zetten en ik weet van meerdere collega’s dat zij er ook last van hebben. Ik droom dan dat ik plots geen orde meer kan houden of dat het me maar niet lukt om op tijd op mijn werk te komen. Of zelfs, dat ik voor de klas sta en erachter kom dat ik ben vergeten om me aan te kleden. Echt, je kunt het zo gek niet bedenken en ik droom het op dat soort momenten. De nachtmerries zijn levensecht. Heel irritant. Ik denk weleens dat dit komt door een (gezond) soort faalangst dat ik heb. Godzijdank zijn ze nog nooit bewaarheid geworden!
Een andere regelmatig terugkerende droom die ik heb gaat over het verliezen van mijn tanden. Ik ben me dan tijdens de droom bewust dat ik met mijn tong aan mijn tanden voel en dat ik alleen tandvlees voel. Doodeng. Ik heb me er weleens in verdiept en het blijkt een redelijk bekende droom te zijn. Er zijn verschillende verklaringen voor. Degene waar ik me het beste in kan vinden is dat het gaat over het feit dat je bang bent om de controle over iets te verliezen. Meestal kan ik dit dan de volgende ochtend ook wel verklaren. Het gaat weleens over mijn werk, maar vaker ook over andere dingen. De laatste tijd heb ik er wat minder last van overigens. In de tijd dat ik een jarenlang traject in het ziekenhuis en vervolgens twee adoptieprocedures doorliep, droomde ik dit heel vaak. Ik denk dat dat erg kenmerkend was voor hoe ik me toen voelde.
Over een week begint ons schooljaar weer. Ik verwacht volgende week zondag of maandag (dinsdag is de eerste lesdag) nog wel een paar nachtmerries. Ik zal er over Tweeten als het zover is! 🙂
Annet Smith plaatste een reactie onder de originele oproep.
Heel herkenbaar, die dromen in de nacht voordat het schooljaar weer begint. Bij mij zijn er 2 hoofdvormen: dromen dat ik een trein of bus mis en dan te laat kom op school of dromen dat ik onverwacht een andere klas heb of ander vak moet geven en ik alles in minuten nog moet voorbereiden. En dat terwijl ik intussen al bijna 10 jaar niet meer aan jongeren lesgeef, maar aan docenten. Het komt elke zomer toch weer terug.
…. wordt vervolgd

Nachtmerries van docenten

augustus 27, 2016

Nachtmerries 150522_y85y3_reve-cauchemar_sn635

Ik heb ze zelf niet. Nachtmerries. Nachtmerries als docent aan het begin van een nieuw schooljaar. Ik droom sowieso weinig. Of beter gezegd, ik word mij niet vaak achteraf bewust van de dromen die ik heb gehad.

Veel docenten hebben wel nachtmerries. Zo hoor ik van collega’s en zo lees ik op twitter.

Afgelopen week is de regio Midden gestart met de lessen. Komende week start de regio Noord, de week daarna de regio Zuid. Er is dus veel gedroomd in de vorm van nachtmerries en dat zal de komende weken ook nog zo gaan zijn.

Ik zou hier nu graag mijn verhaal delen over mijn nachtmerries, maar die heb ik dus niet. Of niet dat ik weet. Wel wil ik hier een serie over nachtmerries van docenten starten en wil ik daarom collega’s vragen hun nachtmerries te delen. Op hun eigen blog met een verwijzing, of hier door mij hun verhaal te mailen.

Heb jij ze? Nachtmerries? Durf jij ze te delen?

Hieronder een aantal van de reacties op twitter naar aanleiding van mijn vraag of docenten nachtmerries hebben en of het waard is deze te delen.

Nachtmerries Liesbeth Mol 2016-08-27_1136 Nachtmerries Karin van der Hoek 2016-08-27_1135 Nachtmerries Elise Bouman 2016-08-27_1134 Nachtmerries Judith van Sprundel 2016-08-27_1133 Nachtmerries Judith van Sprundel 2016-08-27_1132 Nachtmerries Willeke Wijlhuizen 2016-08-27_1131 Nachtmerries Corne de Boer 2016-08-27_1131 Nachtmerrie Annette Lievaart 2016-08-27_1129 Nachtmerrie Gerdie A 2016-08-27_1129 Nachtmerrie Marlies Schoonen 2016-08-27_1128

 


Samen (media) wijzer

augustus 11, 2016

Gisterochtend stuurde ik de volgende tweet, over een kikker die bevriezing kan overleven:

Bevriezende kikker tweet 2016-08-10_1610

Ik kreeg daarop vrijwel direct een reactie van Per-Ivar, waarop ik reageerde:

Bevriezende kikker tweet reactie Per-Ivar 2016-08-10_1611

Niet veel later kregen wij een reactie van Arjan:

Bevriezende kikker tweet reactie Arja 2016-08-10_1612

Arjan kon het dus echt niet geloven en had het opgezocht. Iets wat Per-Ivar en ik hadden nagelaten. Terwijl wij dat toch regelmatig genoeg tegen onze leerlingen zeggen. ‘Stuur niet zomaar iets door. Check eerst of het klopt.’ ‘Schrijf niet zomaar iets op. Controleer eerst de bronnen.’ Mediawijsheid en wetenschappelijk wijsheid. Wij hadden dit zelf nu niet gedaan en Arjan wel. En dat is mooi. Zo is twitter een fantastisch medium. Er wordt iets gedeeld en er wordt op gereageerd.

Toen begon ik te twijfelen welke actie te ondernemen. Als het echt volledig onjuist was zou ik een correctie op de verzonden tweet moeten plaatsen met een excuus. Dat was ik dus van plan. Maar ik had dit toch al wel eens eerder gelezen? Hoe zat dat dan? Had ik toen ook iets geloofd wat niet klopte? Ik besloot het dus uit te zoeken.

Ik checkte de link van Arjan en leerde daar dat het plaatje van de ‘Alaskan Tree Frog’ al sinds 2013 op internet rondgaat, voorzien van drie verschillende onderschriften. Het plaatje is een hoax. Wat er ook te zien is, het is geen ‘Alaskan Tree Frog’. Die bestaat namelijk niet.

In dezelfde bron leerde ik dat er wél een ‘Wood Frog’ bestaat en dat is vastgesteld dat deze in het wild tot wel 218 dagen achter elkaar temperaturen onder nul kan onderleven, waarbij 100% van de kikkers overleeft. Niet tevreden met slechts één bron heb ik naar een tweede bron gezocht en geleerd dat ook uit laboratorium onderzoek is gebleken dat deze ‘Wood Frog’ in staat is te overleven wanneer 65-70% van zijn lichaamswater bevriest, bij een temperatuur van -6 °C, gedurende 4 weken.

De werkelijkheid in de natuur kan toch inderdaad ongelofelijk zijn!

Tegelijkertijd laat bovenstaande zien dat mensen het soms nodig vinden die werkelijkheid nog mooier te maken, bijvoorbeeld door er een plaatje aan toe te voegen dat niet klopt. De verleiding hiertoe is groot door de kracht van een beeld. Diezelfde kracht van het beeld zorgt ook voor de snelle verspreiding van in dit geval niet volledig juiste informatie.

De waarheid in het leven ligt soms echt in het midden. In dit geval klopt het plaatje niet en een (deel van) de bewering wel. Het kan wat moeite kosten om de feiten te vinden die de waarheid maken. Ik vind het die moeite altijd waard. Ik heb van bovenstaande weer het nodige geleerd, over twitter, feiten en de ‘Wood Frog’, en deel dit voorbeeld graag.

Om af te sluiten een plaatje van de echte ‘Wood Frog’, in een bevroren toestand. Inderdaad misschien wat minder sexy op het eerste gezicht dan de toch echt niet niet echt bestaande ‘Alaskan Tree Frog’.

Tweet bevriezende kikker Wood Frog frozenfrog_2

Bronnen:
http://urbanlegends.about.com/od/animalkingdom/ss/Alaskan-Tree-Frog.htm
http://www.units.miamioh.edu/cryolab/projects/woodfrogfreezing.htm

 


%d bloggers liken dit: