Stukkie wandelen

juni 25, 2019

 

Zaterdag 22 juni 2019 heb ik de Marathon rond Sneek en meer gewandeld. Dit was de 5e keer dat deze Marathon werd georganiseerd en de 5e keer dat ik deelnam. Ze waren allemaal bijzonder, steeds om een verschillende reden, deze dus ook.

Om dat plezierig te kunnen doen hebben we, zoals ook in de voorafgaande vier jaren, een huisje in de buurt gehuurd voor het weekend (Huisje bij de Molen deze keer) en zijn we daar vrijdagmiddag naar toe vertrokken. Gelukkig had ik in de middag geen verplichtingen op school en konden we lekker op tijd daar aanwezig zijn.

Na ons te hebben geïnstalleerd, begroet door twee lieve viervoeters waarvan die ene van ons helaas niet zoveel moest hebben, besloten we te gaan eten op een mooie plek, Rufus aan het water, onderdeel van de route van de Marathon. We gingen daar niet heen voor het lekkere eten, wel voor de mooie plek, midden tussen de weilanden, buiten aan het water de boten voorbij zien komend.

Op de terugweg naar ons huisje kwamen we langs Scharnegoutum en moesten daar over een brug over het water, niet ongewoon in Friesland. Daar stonden een paar mensen en ik bedacht me ineens waarom: Maarten!

We besloten te stoppen en zochten een plekje langs het water. Uit alle informatie via dat magische internet en die soms toch wel handige mobieltjes begrepen we dat het nog ongeveer twee uren zou duren voor Maarten! langs zou komen. Langzamerhand werd het steeds drukker, gezelliger, we kletsten een beetje met mensen met viervoeters, met mensen met kinderen, met kinderen. Maar vooral luisterden en keken we. We waren getuige van en maakten deel uit van een saamhorigheid die niet over te dragen is en niet te vangen is in woorden zoals ‘je had erbij moeten zijn’.

En toen kwam Maarten! voorbij.

Heel dicht voorbij.

Een bedrieglijk schijnbaar trage slag, armen hoog boven het water, het gezicht naar ons toe, mond open voor adem. Arm in, arm uit, adem in, adem uit.

Ik zal dat beeld nooit vergeten (foto genomen door mijn vrouw).

Boten voor hem en boten echter hem. Enthousiaste mensen in de boten die de enthousiaste mensen langs de kant toezwaaiden en terug. Die mensen in die boten deden het voor Maarten! en Maarten! deed het voor hen. Die mensen aan de kant deden het voor Maarten! en Maarten! deed het voor hen.

Om half zes vrijdagavond was hij vertrokken, rond zeven uur maandagavond zou hij finishen. Dat was het plan. Zou het dit jaar lukken?

Wij vertrokken, nadat we ieder ander de tijd en ruimte hadden gegeven om te vertrekken, naar ons huisje. Ik had moeite de slaap te pakken, onvoldoende moe, teveel prikkels.

Op zaterdag startte ik om 08.00 uur, in de eerste startgroep. Ik was minder voorbereid dan in de voorafgaande vier edities omdat ik te vaak domme beslissingen had genomen wanneer het ging om te gaan wandelen of iets anders te gaan doen wat op dat moment ook belangrijk leek. Dat tweede was ook vaak verleidelijker omdat dat zittend kon worden gedaan en er kon worden beargumenteerd dat het een groter belang diende. Mijn lijf was er niet klaar voor zoals eerder en mijn hoofd wist dat.

Normaliter maak ik van wandelen toch een soort wedstrijd, een uitdaging, hoewel dat niet zo zou hoeven of moeten, vind ik zelf. Het is schijnbaar toch hoe ik ben. Doelen stellen en halen.

Het doel nu was te finishen. Opgeven is nooit een optie. Dat was het ook nu niet, maar voor het eerst kwam het wel een paar keer in mij op. Steeds moest ik dus iets verzinnen om dat niet te gaan doen. Vaak was dat Maarten! die niet ver bij mij vandaan aan het zwemmen was. Dat wist ik, ik had hem gezien. Even zo vaak was dat de vrouw die met mijn viervoeter langs de kant stond en mij voorzag van water en energie in de vorm van bananen en evergreens en een kus.

Ik haalde de finish, had er langer over gedaan dan de eerste vier deelnames, zou me daar misschien trots over mogen voelen maar dat valt me zwaar.

Maarten! haalde de finish ook, twee dagen! later, glansrijk. Hij stapte uit het water en gaf helder antwoord op de hem gestelde vragen. Hij zwom bijna 5 keer de afstand die ik liep.

Waarom dit stukkie over wandelen?

Wanneer je 8 uur wandelt heb je tijd om te denken. Al een aantal jaar denk ik na over het volgende en dit jaar ga ik het mogelijk doen:

  1. Ik loop van mijn woonplaats naar mijn werkplaats, de afstand is 35 km
  2. Ik geef les, hoeveel  uren en aan wie weet ik nog niet, ik zal proberen er die dag iets over effecten van sporten in te betrekken (in de eerste versie van mijn rooster voor komend jaar is dit van 08.15 tot 16.45 uur)
  3. Ik loop terug van mijn werkplaats naar mijn woonplaats
  4. Dit alles binnen 24 uur, totaal dus 70 km wandelen en een nu nog onbekend aantal uren les geven
  5. Stap 1: start om 00.00 uur en arriveer om 07.00 uur
  6. Stap 2: ik geef les
  7. Stap 3: ik vertrek om 17.00 uur en arriveer om 00.00 uur

De voorwaarden en afspraken:

  1. Ik wil geld ophalen voor EduKans, om kinderen over de hele wereld de kans te geven om te leren (zie de video hieronder)
  2. Ik ga lopen wanneer er door of via mijn mentorklas of andere kinderen die ik lesgeef of collega’s of vrienden minstens € 1000 is verzameld
  3. Ik zal het verzamelde bedrag zelf verdubbelen (met een maximum van één maandsalaris 😜)
  4. De datum is vrijdag 4 oktober, Werelddierendag, de verjaardag van mijn vrouw en de dag van Sint Franciscus

PS1: ik kan zelf niet zwemmen

PS2: ik kreeg direct al hartverwarmende verzoeken hoe er gedoneerd kan worden. Daar had ik nog niet over nagedacht. Het kan naar rekeningnummer:

NL71 INGB 0678 8410 20, onder vermelding van WANDELEN

Betalen kan inmiddels ook via een open tikkie:

https://tikkie.me/pay/q5eueb5f61dji90ka3lm

PS3: Op verzoek zal ik hier regelmatig het opgehaalde bedrag met datum vermelden.

12 aug: € 807,00

Dank je!

Streefbedrag: € 1000,00 -> € 2000,00

PS4: Mij is gevraagd wat mijn maandsalaris is 😜:

€ 3323,71

Advertenties

Ik wil niet lesgeven, ik wil leraar zijn!

januari 30, 2018

Elke ochtend start voor mij met het lezen van kranten, op papier en digitaal, en het lezen van twitter, mijn verzamelkrant. Elke ochtend is er wel een bericht over onderwijs waarvan je kunt verwachten dat het voor die dag het onderwerp van gesprek zal zijn.

Gisteren, maandag 29 januari, was dat het onderzoek naar drijfveren om in het onderwijs te werken, uitgevoerd door het Platform Bèta Techniek. De samenvattende kop bleek voor velen werkzaam in het onderwijs een trigger om te reageren. Voor mij dus ook.

40% van de ondervraagden wil wel lesgeven, maar niet fulltime voor de klas staan

Een samenvatting van het onderzoek wordt geleverd in het onderstaande plaatje.

In verschillende kranten verschenen reacties op het onderzoek, vaak voorzien van een interview met een leraar of ex-leraar die bevestigde dat het klopt dat er geen doorgroei (wat is dat behalve gewoon groei overigens?) mogelijk zou zijn, dat lessen steeds hetzelfde zouden zijn, dat er in het onderwijs geen relatie zou zijn met de echte wereld. Ik waag dat te betwijfelen. Met recht. Want ik ben leraar en ik heb ervaring.

Ik begrijp volkomen dat er mensen zijn die wel willen lesgeven maar die geen leraar willen zijn. Maar ik betwijfel of het onderwijs en onze leerlingen daar veel aan hebben. Leraren die parttime aanwezig zijn en zo een grote druk op de organisatie van een school leggen. Leraren die wel kennis willen delen maar geen kennis willen maken met hun leerlingen en zo de essentie van leren missen.

Ik zal toegeven dat ik een beetje gelogen heb in de titel van deze blog. Ik wil namelijk ook lesgeven (natuurlijk!), maar ik wil ook leraar zijn. Ik wil mijn kennis delen én mijn leerlingen leren kennen. Ik wil hen begeleiden in hun groei en daar aan bijdragen waar ik kan. Ik wil niet enkel vakken vullen. Ik wil leraar zijn. Met mijn leerlingen, voor mijn leerlingen.

Ik wil geen kennis storten alsof het vuilnis is. Ik wil mijn klanten kennen. Ik heb de waarde van de verbinding ervaren en zij laat mij nooit meer los. Ik ben leraar. Ik kan er niets aan doen. Onderwijs raakt mij. Leerlingen raken mij.

Hoe groot het tekort ook, doe het niet als je het niet wilt zijn: leraar.

Ik had een veel beter stuk willen schrijven. De hele dag gisteren schoot er van alles door mijn hoofd. ‘Als ik dit nu zo zeg en dat zo illustreer.’ ‘Het moet wel de essentie raken.’ ‘Alle aspecten moeten belicht worden en dat kan prima als ik het zo doe.’ ‘Het mag niet negatief zijn, maar ook niet te naïef.’ ‘Die vakantie, zal ik die noemen? Maakt het wel weer complex en gemakkelijk. Wat is hier de kern?’

Ik had een veel beter stuk willen schrijven. Dit is echter alles waar ik tijd voor had. Ik wilde namelijk ook mijn lessen voorbereiden en moest nog wat andere dingetjes doen. En ondanks al mijn twijfels heb ik schijnbaar toch op de knop ‘Publiceer’ gedrukt.

En dat leraar zijn zeker niet wil zeggen dat je elke dag hetzelfde doet en geen doorgroeimogelijkheden zou hebben en niet zou weten wat er in de ‘werkelijke’ wereld speelt…

Bronnen.

PBT, Onderwijsdrijfveren onderzoek: “Wie zijn de leraren van morgen”


Ik blijf nog even

december 16, 2017

Zaterdagmiddag.

Een zaterdagmiddag waarop ik lees dat de collega waar ik gisteren naast zat tijdens de vrimibo het onderwijs gaat verlaten.

Een collega die ik slechts een paar maal heb gesproken, eigenlijk alleen maar tijdens de borrels op de vrijdagmiddag. Toch durf ik te beweren dat zij een fantastische collega is en een goede docente.

Dit is wat zij schreef, en wat mij beroerde en ontroerde. Onderwijs is zoveel meer dan cijfers en getallen en tijd. Onderwijs is weer een warm mens kwijt.

Dag lieve leerlingen.

Op donderdag 30 november publiceerde NRC een stuk van schrijver en docent Nederlands Sip Markink, met de dramatische kop: “Mij is het onderwijs voorgoed kwijt.”
Precies een week daarvoor had ik mijn ontslag aangeboden bij de directeur van de school waar ik werk als docent Frans.

Ik herkende zo veel in het verhaal van Sip dat ik het zelf had kunnen schrijven (op de piemels en homoseksualiteit na). Het maakte me verdrietig om te lezen hoe hij, een jonge man die met veel enthousiasme en humor aan de baan was begonnen, al in drie jaar opgebrand raakte en als een berg ging opzien tegen het lesgeven. Tegelijkertijd vond ik het geruststellend om te lezen dat er meer mensen zijn zoals ik, die echt contact willen maken met pubers en eigenlijk juist heel geschikt zijn als docent, maar die de belachelijk hoge werkdruk niet accepteren en er uiteindelijk voor kiezen om eruit te stappen.

Ik hoor u denken, hoezo ‘belachelijk hoge werkdruk’, met al die schoolvakanties? Dat is een hardnekkig misverstand; alle ‘vakantiedagen’ van leraren worden gecompenseerd, waardoor ze op jaarbasis niet meer vakantie hebben dan werknemers in andere beroepsgroepen. Sterker nog, leraren in Nederland (zonder uitzondering, durf ik wel te stellen) werken gigantisch óver. Er bestaat namelijk zoiets als een ‘normjaartaak’, een ondoorzichtige papieren draak die niemand begrijpt en die in elk geval niet klopt met de werkelijkheid. In de normjaartaak staat beschreven hoeveel uren je als docent in een jaar aan bepaalde taken moet besteden, lesgebonden en niet-lesgebonden taken. Dat klinkt op zich goed, maar leraren doen duizenden taken extra die niet in die normjaartaak staan beschreven en die ze niet kunnen doen binnen de uren waarvoor ze worden betaald. Vrijwilligerswerk dus eigenlijk. En er valt weinig aan te doen.

Lees verder

Dag lieve Claudia. Succes met al jouw plannen voor onze kinderen.


MeetUp010 onderzocht

oktober 22, 2017

MeetUp010 logoIn het kader van het leerlab professionalisering met docenten van Leerling2020 ben ik bezig met een onderzoek naar leernetwerken die door leraren zelf zijn opgezet en tot doel hebben expertises laagdrempelig met elkaar te delen.

Als een van de onderdelen hiervan heb ik MeetUp010 – Rotterdams onderwijs in verbinding in kaart gebracht door een aantal kerngegevens te verzamelen, die ik momenteel aan het verwerken ben.

Een aantal van deze gegevens wil ik hier alvast graag delen. Het onderzoek voer ik natuurlijk uit zonder emotie, maar ik ben wel degelijk onder de indruk geraakt van de gegevens en wil ze daarom graag delen ter inspiratie.

De eerste bijeenkomst van MeetUp010 was op 19 maart 2015 en had als titel: ‘De macht aan de onderwijzer’. De meeste recente bijeenkomst was op 11 oktober 2017, met als titel: ‘Reis door het Rotterdams onderwijs – Over overgangen’. MeetUp010 bestaat nu dus ruim tweeëneenhalf jaar.

Er zijn inmiddels 13 bijeenkomsten georganiseerd, dus gemiddeld 5 of 6 per jaar.

Deze bijeenkomsten zijn georganiseerd door ongeveer 15 mensen in verschillende samenstellingen per bijeenkomst. Mensen uit verschillende sectoren, die met elkaar in verbinding zijn gekomen en het onderwijs in al zijn facetten verder willen verbinden.

De 13 bijeenkomsten zijn gehouden op 13 verschillende scholen, afkomstig uit alle sectoren van het onderwijs, PO, VO, MBO en HBO.

De 13 bijeenkomsten hadden 13 verschillende thema’s, van de rol en de status van de leraar tot het leren bezien vanuit de leerling, van passend onderwijs tot de drukpers binnen onderwijs, van de rol van kunst in het onderwijs tot het leren door maken, van overgangen in onderwijs tot nieuwe recepten voor onderwijs.

Naast de 13 bijeenkomsten zijn er ook nog vier extra activiteiten georganiseerd, direct gekoppeld aan al bestaande activiteiten zoals het IFFR en Rotterdam Onderwijsstad.

Gemiddeld zijn er 150 aanmeldingen voor de bijeenkomsten en activiteiten. De mensen die komen zijn leraren, ouders, schoolleiders, bestuurders en mensen die niet direct in het onderwijs werkzaam zijn maar wel betrokken bij de ontwikkelingen van jonge mensen.

In totaal zijn er tot dusver bijna 1500 unieke aanmeldingen geweest. Velen komen vaker.

Op Facebook heeft MeetUp010 meer dan 750 volgers en op Twitter ruim 1000.

Een opmerkelijk resultaat uit het onderzoek is dat dit alles is georganiseerd zonder kosten voor de deelnemers, op vrijwillige basis, met veel medewerking van scholen, en wordt uitgevoerd in eigen tijd.

Uit de interviews die zijn gehouden en de gesprekken die zijn gevoerd blijkt dat wat MeetUp010 doet mogelijk gemaakt doordat allen die erbij zijn betrokken een warm kloppend 💖 voor onderwijs hebben.

Ik vermeld daarom graag dat de 14e bijeenkomst van MeetUp010 zal zijn op 23 november en als thema LBTGQI+ heeft. Aanmelden kan al hier.

LGBTQI+

In het vervolg van het onderzoek zal ik ingaan op het effect dat MeetUp010 heeft gehad op het ontstaan van inmiddels 14 andere MeetUp’s in het land en een overkoepelende samenwerking hiertussen via MeetUpNL. Ook zal ik een relatie leggen tussen de MeetUp’s en andere professionele leerwerken die eveneens door leraren zelf zijn opgezet zoals The Crowd en edcampNL. Het plan is hier regelmatig korte tussenresultaten en meer details te melden.

 


Andere recepten voor goed onderwijs

mei 28, 2017

Het einde van het schooljaar nadert. Mensen in het onderwijs zijn bezig met rapporten, de laatste toetsweek, overdrachten, de musical, het eindexamen, afscheidsspeeches, denken aan de enige echte vakantie die er aankomt. Er lijkt misschien geen tijd meer voor iets anders, maar dan juist is het tijd voor iets anders! Een lekkere maaltijd!

Ga goed gevoed de vakantie in, geniet van een bezoek aan een fijn restaurant waar een watertandend menu voor je klaar staat. Maak kennis met nieuwe gerechten voor goed onderwijs. Proef ze en kijk of het iets voor jou is of voor jouw school. Een heel nieuw schoolconcept om eens te overdenken? Speciale vormen van onderwijs die net wat buiten het reguliere vallen? Er is smaakvols bij voor iedereen uit PO, VO en MBO. Eten doe je natuurlijk graag met je vrienden, nodig ze dus uit.

De menukaart voor deze speciale bijeenkomst van MeetUp010 vind je hieronder. De meeste koks zijn ook bekend.

‘Een beetje vreemd maar wel lekker. Andere recepten voor goed onderwijs.’

Datum: 13 juni. Aanvang: 19.00 uur.  Lokatie: VSO A.J. Schreuder.

MENUKAART

19.00-19.20  Appetizer

Op de markt maak je kennis met verschillende nieuwe onderwijsideeën en initiatieven

19.20 -19.40  Voorgerecht

Bijzondere opening & welkom

Pitches voor het hoofdgerecht

19.40-20.00  Tussengerecht

Rondetafelgesprek bij 1 van de marktkramen en inschrijven hoofdgerecht

20.00- 20.45  Hoofdgerecht

Workshops over nieuwe onderwijsinitiatieven

20.45-21.00  Uitbuiken en servetten beschrijven

21.00- 21.20  Dessert

Rondetafelgesprek bij 1 van de marktkramen / napraten met Jan Fasen

21.20-            Natafelen

Aanmelden

Wie gaan er koken en heerlijke verse recepten opdienen? Klik op de links voor meer info.
(nog met een kleine ‘onder voorbehoud’)

Agora                        Jan Fasen over een middelbare school in Roermond waar onderwijs heel anders wordt ingevuld

Tienercollege           Pieter Snel over een school in Gorinchem, gericht op leerlingen tussen 10 en 14

Spring High              leren in beweging, een nieuwe middelbare school in Amsterdam

Vivere                       een democratische basisschool in Rotterdam

Acato                        een atelier en school voor autisten van 16 tot 24

Rekenfaculteit          high impact tutoring, voor leerlingen van verschillende basisscholen in de wijk Pendrecht

Mevrouw Juf             lesgeven zonder middelen

Maakotheek             ondersteuning bij maakonderwijs/vakoverstijgend leren voor PO en VO

’t Wylde Leren         avontuurlijk leren via excursies voor 14 tot 17-jarigen

School at Sea           leren en varen, voor bovenbouw havo en vwo leerlingen

Eduscrum                 een methode die leerlingen eigenaar maakt van het eigen leerproces, zowel voor PO als VO

STC                              Open Leerlab

Albeda Zorg             van docent voor de klas naar docent in de klas, op het mbo

Leeruniek                over learning analytics voor het PO

Rotterdams CKV model    Rotterdamse docenten en cultuurinstellingen werken samen aan een ckv onderwijsprogramma

Aanmelden

FAQ: Mag ik ook komen als ik niet in Rotterdam woon of werk? ANSWER: Natuurlijk!


Vijf alternatieve ‘eind’-examens

mei 20, 2017

De vorm waarin het officiële schoolexamen, oftewel het SE, wordt afgenomen staat in essentie vrij. Slechts de te behandelen stof is omschreven per vak.

Op sommige scholen of bij sommige vakken is het gebruikelijk aan het einde van het jaar een afsluitend examen te geven over de stof van het gehele jaar.

In het algemeen worden het SE en jaar afsluitende examens schriftelijk afgenomen.

Hier vijf voorbeelden hoe een echt eindexamen of een jaar afsluitend examen ook heel anders zou kunnen.

Volgend jaar eens proberen?

1. Het YouTube Examen

Maak met een klas een YouTube kanaal van jouw vak. Laat leerlingen alleen, of in groepjes, de vier of vijf belangrijkste onderwerpen van jouw vak uitkiezen en laat ze dit onderwerp uitleggen in een video, of een serie video’s. Verzamel de video’s op het kanaal van jouw vak en bekijk ze met de hele klas in de laatste week van het schooljaar. Tegenwoordig zijn er de nodige beroepen waarbij het maken van video’s een vereiste is en leerlingen hebben sowieso al een natuurlijke aandrang om met video bezig te zijn. Als bonus kunnen de video’s behulpzaam zijn voor de leerlingen van het jaar erna. Flip de klas!

2. Het Sociale Media Examen 

Laat leerlingen een merk maken van jouw vak en laat ze dit op sociale media in de markt zetten. Hoe zou een Instagram account voor kwadratische vergelijkingen er uit zien? Wat zou de inhoud van een twitter account van een verslaggever van de formatie van een nieuwe regering zijn? Hoe zou een Facebook pagina over voortplanting er uit zien? Geef duidelijk aan wat de inhoud moet zijn en laat de leerlingen vervolgens creatief aan de slag gaan. Beleg in de laatste week van het jaar een sociale media conferentie waar de leerlingen hun accounts delen en toelichten.

3. Het Video Spelletjes Examen 

Gamification is best hot op dit moment in het onderwijs. Waarom dit niet leerlingen zelf laten doen? Laat leerlingen een video spel maken voor jouw vak, met hierin obstakels, levels, bonussen en natuurlijk slechteriken. Geef aan op welke onderwerpen of onderdelen van jouw vak ze vooral moeten letten of laat ze een keuze maken uit een lijst. Speel in de laatste week van het jaar de gemaakte spelletjes, in steeds wisselende groepjes.

4. Het Op-Reis Examen

Nodig leerlingen uit een educatieve reis samen te stellen voor iemand die jouw vak moet leren. Welke vijf plaatsen moet hij bezoeken en wat leert hij op elk van die plaatsen? Laat de leerlingen advertentiemateriaal maken voor de reis, met duidelijke beschrijvingen voor elke plek. Bezoek hij New York of Yosemite? Gaat hij naar de maan of daalt hij af in een krater? Eet hij in een restaurant of gaat hij picknicken?

5. Het Maak-Je-Eigen-App Examen

Laat leerlingen een app maken met als inhoud het materiaal van het hele jaar. Laat ze deze app ontwerpen voor leerlingen die niet aanwezig kunnen zijn bij de lessen. De vorm van de app is aan de creativiteit van de leerling, zo lang de verschillende functies de gebruiker maar toestaan de kritische onderdelen van het vak te begrijpen. Laat leerling beginnen met brainstormen en laat ze storyboards maken. Hierin kunnen ze aangeven welke knoppen naar welke schermen leiden en welke informatie en grafische onderdelen in elke onderdeel aanwezig zullen zijn. Laat de leerlingen bepalen hoe zijn aan het eind van het jaar hun app presenteren, via een presentatie of een video of een handleiding bijvoorbeeld.

Herinner leerlingen eraan dat deze onconventionele ‘eind’-examens niet alleen als doel hebben het publiek te interesseren en vermaken met de inhoud maar ook een volledig beeld moeten vormen van het totale vak. Het doel is tenslotte dat de leerlingen laten zien dat zij de stof beheersen.

Deze onorthodoxe ‘eind’-examens geven leerlingen de mogelijkheid hun creativiteit en kritisch denken toe te passen op wat ze hebben geleerd. Het geeft leerlingen een kans te laten zien wat ze kunnen op een manier die bij hen past. En het zorgt voor een leuke laatste week vol verrassende lessen.

Ja, het is nogal wat, zo’n ander ‘eind’-examen. Het kan zeker ook kleiner als beschreven. Zie dit dan vooral als een appetizer. Je kunt ook iets heel anders verzinnen. Het kan ook veel groter. Maak je eigen menukaart!

Bron: We are Teachers: 5 Unconventional Final Exams, by Betsy Potash


Nakijkcommissie 1hv4: ‘best lastig, leraar zijn’

maart 8, 2017

Hieronder een gastblog van Natasja Pompen, docente Nederlands, over haar ervaringen met de nakijkcommissie.

“So mevrouw….leraar zijn is echt vet lastig!” Dat is de eerste reactie van de nakijkcommissie uit klas 1hv4. Gewapend met een rode pen gingen zij de so grammatica te lijf….en met goed gevolg. Wat hebben deze leerlingen hier veel van geleerd zeg!

Naar aanleiding van een oproep van Frans Droog, heb ik een nakijkcommissie ingesteld in de hv brugklas. Er zijn verschillende mogelijkheden bij de nakijkcommissie. Ik heb de volgende keuzes gemaakt:

– leerlingen uit de nakijkcommissie maken zelf eerst de toets
– leerlingen uit de nakijkcommissie krijgen zelf ook een cijfer voor de toets
– de nakijkcommissie maakt zelf het nakijkmodel
– ik heb het nakijkmodel nagekeken (en er 2 fouten uitgehaald – heel mooi resultaat, slechts 2 foutjes) en ik heb de normering van de toets bepaald
– de leerlingen hebben de toets nagekeken, de cijfers berekend en de toets nabesproken in de klas

Wat hebben ze hard gewerkt zeg! Ik heb de leerlingen pas na het maken van de toets verteld over de nakijkcommissie. Alle leerlingen mochten zich hier vrijwillig voor opgeven – ik had de keuze uit 18 leerlingen….aantrekkelijke commissie dus, vonden de leerlingen uit 1hv4. Ze wilden bijna allemaal weleens op de stoel van de docent zitten! Ik heb 4 leerlingen gekozen – twee goede leerlingen, een gemiddelde en een wat minder goede leerling.

De leerlingen zijn aan de slag gegaan en hebben eerst het nakijkmodel gemaakt. Daar deden ze een lesuur over. Ik heb dat nakijkmodel bekeken en er dus twee foutjes uitgehaald. Ik heb ook de puntenaantallen bepaald. Dat waren de leerlingen vergeten te doen (mijn instructie op dat punt was niet goed, bleek later).

Toen kon het nakijken beginnen. Wat een gezucht en gesteun! Ze vonden het super lastig om consequent na te kijken. Er werd wat overlegd en besproken. Echt heel nuttig deze werkvorm! Ze zijn hier 2 lesuren mee bezig geweest.

Daarna mochten de leerlingen de toets nabespreken met de klas. Ook die taak namen ze heel serieus. Dit duurde een halve les.

In totaal kost het dus 3,5 les + 1 lesuur om de toets te maken…best veel, maar deze tijdsinvestering weegt absoluut op tegen de opbrengst, denk ik. Ik weet bijna zeker dat deze leerlingen hun volgende so grammatica vele malen beter maken….want, zeg nou zelf, als je de lesstof kunt uitleggen aan een ander en zelfs een ander kunt beoordelen, dan snap je het zelf toch veel beter?

Ik ga zeker door met de nakijkcommissie. En de leerlingen in 1hv4 willen er allemaal in….genoeg vrijwilligers dus!

 

Toelichting

Leerlingen willen liever geen toetsen maken. Docenten willen liever geen toetsen nakijken. Docenten willen wel dat leerlingen iets leren. Leerlingen willen ook iets leren. Eerder schreef ik hier al over dat gedachten zoals deze hebben geleid tot het ontstaan van de Nakijkcommissie, over hoe ‘Nakijkwerk helpt leerlingen lesstof beheersen‘ en plaatste ik de gastblogs ‘Corriger les corrections‘ van Elise Bouman, docente Frans en ‘Nakijkcommissie ervaringen‘ van Pieter Vreugdenhil, docent wiskunde.

In een volgende blog zal ik ingaan op mijn eigen wijze van uitvoeren en ervaringen met de nakijkcommissie tot dusverre en deze vergelijken met die van de anderen. Hierbij zullen ook verschillen tussen vakken, docenten en leerlingen die een mogelijke rol spelen bij de toepassing van een nakijkcommissie aan bod komen.

 

 


%d bloggers liken dit: