Eindexamen

mei 12, 2015

Eindexamen definitie 2015-05-12_1649


Op pad met het Education Design Lab

mei 9, 2015

WebsterUnvLeidenHDR-e1370354270910

Donderdag ben ik met een aantal leerlingen van het Education Design Lab op pad geweest. Dat heb ik eerder gedaan en dat zal ik vaker doen. Ik heb mij al eerder voorgenomen hier wat vaker over te vertellen. Dat zal ik proberen te doen (het enige dat mij heeft weerhouden, en mogelijk zal weerhouden, is tijd).

De leerlingen van het Education Design Lab zijn, naar aanleiding van de blogpost over het bestaan van het Education Design Lab en een hierop volgend bezoek aan onze school door een aantal geïnteresseerde docenten en schoolleiders, uitgenodigd om op de Webster University in Leiden met een groep studenten in discussie te gaan over het onderwijs  van de toekomst. Of de toekomst van het onderwijs?
Voor de studenten is het de afsluiting van hun vak sociologie, waarbij in deze afsluitende les onderwijs centraal staat.

Hoe gaat zoiets?
Via de whatsapp groep worden de afspraken gemaakt en aangepast. Wat moeten we voorbereiden? Is de eerdere presentatie geschikt die gebruikt is bij MeetUp010 geschikt? We krijgen de tekst van het hoofdstuk uit het dikke sociologie boek dat de studenten moeten voorbereiden voor de les. Is het in het Engels?Indrukwekkend vocabulaire. Wie gaat er mee? Hoe laat begint het? Hoe gaan we er naar toe? Wie is hoe laat waar? Screenshots van mails met informatie over de bijeenkomst worden gedeeld. Het programma van de avond wordt door de betrokken docent een aantal keer aangepast, steeds verder ingevuld en nieuwe screenshots worden gedeeld. Wat is de makkelijkste plek voor iedereen om te ontmoeten? Wat gaan we doen met eten?

Wat mij opvalt?
Het gemak waarmee dit gaat. De snelheid waarmee dit gaat. De positiviteit waarmee dit gaat. Bij elk berichtje dat langskomt in de groep voel ik mij bevoorrecht. Elk berichtje dat langskomt geeft mij zin.
Donderdag was het meivakantie. Deze leerlingen zijn dus in hun vakantie iets gaan doen waar ze niet op beoordeeld gaan worden. Iets gaan doen waar ze geen cijfer voor gaan krijgen. Gewoon. Omdat zij dit willen. Omdat zij willen leren. Omdat zij leren willen delen. Omdat zij van het delen willen leren. Omdat zij autonoom zijn en willen zijn. Tijdens de planning van deze activiteit bleek dat een van de leerlingen van het EDL op vakantie zou zijn en dus niet mee zou kunnen. Hij belde direct zijn moeder en kwam zwaar teleurgesteld terug met het antwoord. Hij kon niet mee, hij moest op vakantie.

De reis.
Om 16.00 afgesproken op het station. De leerlingen komen afzonderlijk en met de auto rijden we naar Leiden. We parkeren en wandelen de stad in. Even langs het geboortehuis van Rembrandt, langs de molen, door de Breestraat, langs de studentenverenigingen, het stadhuis, de terrasjes, Annie’s terras en de zon nodigen ons uit. We eten en praten. We zijn.

annie-s-restaurant-leiden-1(p-restaurant,15693)(c-0)

Bij binnenkomst op Webster University moeten wij ons inschrijven en ons ID nummer invullen. Niet iedereen heeft dat paraat. Even bellen met thuis en binnen drie minuten is alles geregeld.

De les.
De studenten hebben al een uur les gehad voor wij arriveren en hebben even 15 minuten pauze. Naast de leerlingen van het EDL zijn ook twee leerlingen van het LAKS en een politicus met onderwijs als specialisatie aanwezig als experts.
De les begint met het voorstellen van de experts, gevolgd door video over het niet vanzelfsprekend zijn van onderwijs. Brady, een van de studenten, presenteert hierna zijn visie op het hoofdstuk uit het boek, en wordt hierop beoordeeld door een drietal van de leerlingen via een uitgereikte rubric. De beoordeling wordt direct ook mondeling gedeeld met Brady.

De docent geeft hierna een overzicht over het hoofdstuk en stelt vragen aan de studenten. Ik observeer mijn leerlingen. Zij luisteren aandachtig. Er wordt verteld over visies op onderwijs: functionalism, conflict theory, cultural reproduction. (Ja, het was dus in het Engels).
Ik observeer ook de studenten, zij lijken deels ongeïnteresseerd. Een aantal maakt aantekeningen op hun laptop, een aantal op papier, een aantal niet. (Op de weg terug discussiëren wij over de overeenkomsten/verschillen tussen deze visies, het gebruikte vocabulaire, het belang ervan).

De studenten verdelen zich in groepjes van drie. Elk groepje wordt door de docent gekoppeld aan een van de uitgenodigde experts. Er worden twee vragen gesteld over The Future of Education:
What is education for?
What is good education?

De studenten gaan aan de slag. Zij blijken wel degelijk geïnteresseerd en nemen actief deel aan de discussie. (Iets waarover wij op de terugweg discussiëren. Ook mijn leerlingen was het opgevallen hoe actief de studenten werden. Het (te) lang luisteren viel hen mogelijk zwaar?) De studenten betrekken heel vanzelfsprekend de veel jongere leerlingen van het EDL en het LAKS bij hun discussies. De leerlingen van het EDL moeten heel even wennen, vooral aan het Engels, maar doen snel actief mee.

foto 24

Het is een genot om rond te lopen, de discussies te horen en de presentaties te zien ontstaan.

foto 21

De docent neemt ondertussen even waar of de studenten hun ‘huiswerk’ hebben gedaan en noteert dit op haar laptop. Heel terloops, in het voorbijgaan, maar niet onopgemerkt voorbijgaand.

foto 22

De vellen worden voller. Hoe zien wij de toekomst van het onderwijs?

foto 23

De discussies gaan verder. De tijd vliegt voorbij.

Eén van ‘mijn’ leerlingen heeft een bijdrage die mij raakt. Niks ‘out-of-the-box’, niks ‘outside-of-the-box’. Voorzichtig maar tegelijkertijd zelfverzekerd merkt zij op:  “There should be NO boxes“…

foto 25

De groepjes presenteren hun visie op het onderwijs van de toekomst aan de hand van de vragen. Ik zoek ondertussen, net als tijdens het rondlopen, vooral naar de overeenkomsten.

foto 26

Die zijn er.

– Geen cijfers.
– Kleine groepen.
– Minder gebouw-gebonden.
– Socialer
– Meer relevantie. Relatie tot de werkelijke wereld.
– Andere dan standaard  ‘vakken’. Meer overkoepelend. Bv filosofie.
– Meer keuze. Niet ieder leerling wil hetzelfde, kan hetzelfde, hoeft hetzelfde te kunnen.

Na afloop.
De studenten moeten beoordelingsformulieren invullen voor de docent. Wij gaan naar de docentenkamer en bespreken de ervaringen.
– Engels was een initiële belemmering, maar redelijk snel te overkomen.
– Verschillen in niveau kunnen en moeten worden overbrugd. Onderwijs moet hier op inspelen.
– Spreken met leerlingen uit verschillende landen en achtergronden is zeer verrijkend.

Verder? 
Is dit het onderwijs van de toekomst? De toekomst van het onderwijs? Eén van de toekomsten van het onderwijs? Leerlingen van verschillende niveaus, van verschillende scholen, die bij elkaar op bezoek gaan om te leren van elkaar en met elkaar?
Ik heb in ieder geval geleerd gisteren en genoten. Ik zal het zo weer doen als de gelegenheid zich voordoet.
‘Mijn’ leerlingen ook. Zij vonden het een zeer plezierige ervaring om zo gemakkelijk als gesprekspartners en zelfs experts te worden meegenomen in de discussie. Zij zouden het zo weer doen. Het heeft hun ideeën aangescherpt en ze zijn op nieuwe invalshoeken gewezen.
De studenten ook. Zij gaven aan verbaasd te zijn en onder de indruk te zijn van het feit dat leerlingen van een middelbare school in hun vakantie langskwamen om dit te doen. Zij gaven ook aan inhoudelijk van de bijdrage van de leerlingen te hebben geleerd.
Dank je, Pieternel voor de uitnodiging en de ervaring.

Mochten jullie een leerlingen van het Education Design Lab willen spreken dan kan dat. Bijvoorbeeld op 29 mei bij MeetUp010 meets edcampNL. Zij delen graag hun leren. Inschrijven voor die bijeenkomst kan via dit formulier.

PS: Op de terugweg werden mij door een van de leerlingen nog een aantal zeer directe en pertinente vragen gesteld. Deze vragen heb ik ‘beantwoord’ maar zij hebben meer dan de directe antwoorden in mij los gemaakt en mij verder aan het denken gezet. Ik hoop de tijd te vinden hier in een komende blogpost verder op in te gaan. (Als iemand mij hieraan herinnert is de kans groter dat dit ook gaat gebeuren :-) )

 


Leerlingen uitdagen

mei 4, 2015

Ik kwam vanochtend een video tegen op Facebook van iemand die zo mooi en goed 3D kan tekenen dat het moeilijk is je ogen niet te geloven.

Een van de reacties op Facebook was van een docent die suggereerde dat dit iets voor een Daltonweek zou zijn.

Blogpost leerlingen uitdagen 2015-05-04_1553

Mijn eigen eerste gedachte was dat ik dit graag wilde delen met twee leerlingen die voor hun Genius Hour bezig zijn met het zelf maken van optische illusies en het ontdekken van hoe deze werken. Ik wilde hen dit laten zien en kijken of dit voor hen een uitdaging zou kunnen zijn.

Ik wilde deze video dus delen via Facebook maar  deze leerlingen en ik zijn geen vrienden, althans niet op Facebook. Ik moest dus op zoek naar een andere manier van delen. Als eerste probeerde ik de video via Facebook te embedden op mijn blog. Maar dat bleek niet te werken, althans niet voor mijn type blog. Dus ging ik op zoek naar het origineel van de video. Dat bleek redelijk snel gevonden op YouTube. Niet door het zoeken naar de titel overigens maar door het zoeken naar de maker, PortraitPainterPabst. Via het zoeken op de titel kwam ik wel andere, soortgelijke video’s tegen. Ook hele leuke. Zeker een aanrader

Terwijl ik aan het zoeken was dacht ik dit misschien wel iets was om breder dan alleen met deze leerlingen te delen. Ook gezien de opmerking van mijn collega docent. Leerlingen uitdagen! Stel je eens voor dat je leerlingen uitdaagt vergelijkbare tekeningen te maken die een geheel gaan vormen? Een kast met glazen? Een eettafel vol met?

Verschillende soorten gaten?

 

 

Onmogelijkheden?

 

 

Voorbeelden genoeg. Creativiteit en leren gezocht en gevonden :-)

 

 

 


Foutje, bedankt!

mei 2, 2015

Blogpost Foutje bedankt 2015-05-02_1326

Ik word niet snel boos. En nu dus ook niet.

Ik ben soms wel teleurgesteld. En nu dus een beetje.

Er staat een nogal grote fout in de krant. Hoewel groot relatief is.

De achtergrond.

Ik ben docent biologie. Mijn favoriete onderwerpen zijn DNA, erfelijkheid, evolutie en gedrag.

Bij de uitleg over DNA vertel ik mijn leerlingen, vanaf klas drie tot en met klas zes, dat basen de bouwstenen voor DNA zijn en dat er vier verschillende basen zijn. Bij de uitleg over eiwitten vertel ik de leerlingen dat aminozuren de bouwstenen zijn voor eiwitten en dat er 20 verschillende aminozuren zijn.

Ik vertel de leerlingen dat het DNA de informatie in zich draagt voor het maken van de eiwitten. Ik vertel de leerlingen dat er een universele genetische code bestaat waarin is vastgelegd hoe drie opeenvolgende basen in het DNA coderen voor één aminozuur in een eiwit.

Ik vertel de leerlingen dat er ongeveer 50.000 verschillende eiwitten in een menselijk lichaam aanwezig zijn.

In elk leerjaar vertel ik de leerlingen ook het volgende verhaaltje over de diepe triestheid die komt over het bestaan van een docent als hij een eindexamen nakijkt en er achter komt dat een van zijn leerlingen het verschil niet weet tussen DNA en eiwit, tussen basen en aminozuren, tussen bouwwerk en bouwstenen. In elk leerjaar vertel ik dat ik hoop dat in deze groep dit niet zal gaan gebeuren. Een spel dat ik speel.

De aanleiding

Ik zat vandaag in mijn tuin, in de zon, genietend van mijn ontbijt, vers gehaald bij de bakker, de slager, de kaaswagen, de groenteboer, met een dubbele vers gezette espresso, de krant te lezen. Af en toe converserend over wat ik dacht naar aanleiding van iets dat ik las met mijn vrouw, die van hetzelfde ontbijt genietend, een ander deel van de krant aan het lezen was.

En toen las ik dit, in de Volkskrant bijlage Sir Edmund, in de bijdrage van Ionica Smeets, Ionica zag een getal, 172.917.293:

Blogpost DNA en eiwitten 2015-05-02_1245

 

En ik sprong op en dacht: NEE! NEE! NEE!

En ik dacht direct hierna: hier moet ik iets mee.

Dus bovenstaande geschreven.

En nu denk ik: ja, hoe erg is zo’n fout nu helemaal? Gaan mensen dit hierdoor verkeerd onthouden? Is een correctie noodzakelijk? Het is een grote fout, voor een docent biologie. Het is een begrijpelijke verwisseling van woorden voor de leek, en daarmee een klein foutje. Of het een gevolg is van een onbegrip voor het onderliggende proces is moeilijk te zeggen. Of het kan leiden tot een onbegrip van het onderliggende proces is moeilijk te zeggen. Het is voor een groenteboer als het verwisselen van appels met bomen. Het is voor een wiskundige als het verwisselen van x en y. Het is een klein foutje in het grote schema der dingen. En dat is in de echte wereld, die van de biologie, heel mooi. Kleine foutjes in het DNA leiden tot kleine foutjes in de eiwitten en die leiden tot een prachtige diversiteit van het leven.

Ik ben niet boos. Ik ben blij. Blij met dit mooie #dagmomentonderwijs

@ionicasmeets bedankt!

Update:
Binnen 10 minuten na het plaatsen van deze post kreeg ik een fijne reactie:

Blogpost Foutje bedankt, reactie Ionica 2015-05-02_1349

Waarop ik niet anders kon dan reageren: 

Blogpost Foutje bedankt, reactie op Ionica 2015-05-02_1354

 


Welke vragen geven welke antwoorden?

mei 2, 2015

Vragen stellen is een essentieel onderdeel van onderwijs. Leerlingen stellen docenten vragen, docenten stellen leerlingen vragen. Vragen vormen bouwstenen van onderwijs.

Goede vragen stellen is een belangrijk deel van goed onderwijs. Er zijn allerlei soorten vragen en de vraag die gesteld wordt stuurt het antwoord dat verkregen wordt. Goede vragen vormen goed onderwijs.

Op twitter kwam ik een tweet tegen van  met een afbeelding. Dit leek mij een handige afbeelding voor zowel docenten als leerlingen en ik hem daarom zo goed als mij mogelijk vertaald.

Blogpost vragen stellen vakken 3 2015-05-04_0836

 

Suggesties ter aanpassing / verbetering zijn altijd welkom!

Hieronder de originele tweet:

Blogpost Vragen stellen vakken origineel 2015-05-02_1211

 

Update. Inmiddels de blogpost gevonden waar de figuur mogelijk origineel vandaan komt.


GeenSchool op het St. Gregorius College

april 27, 2015

GeenSchool logo Startpagina2Het St-Gregorius College in Utrecht werkt sinds vier jaar samen met de GeenSchool-beweging. Deze beweging bestaat uit een groot netwerk van jonge mensen, die graag nadenken over hoe onderwijs ook en anders kan.

Van de website van GeenSchool:

GeenSchool is een beweging van mensen die geloven dat onderwijs slimmer, beter en leuker kan. Niet morgen, maar nu. Waar in het onderwijs de wens ontstaat om te ontwikkelen, zien we dat vaak wordt aangelopen tegen muren van gebrek aan geld, geen tijd of ingewikkelde beleidsaanpassingen. Toch geloven wij dat er heel veel mogelijk is. Want als school even geen school is, dan kan er ineens best veel. Wanneer er ruimte ontstaat binnen het onderwijssysteem, denkt GeenSchool graag mee over een waardevolle invulling. Dit gaat vaak gepaard met wilde, grootse en gekke ideeën. Juist omdat we daarmee even losweken van de alledaagse gang van zaken. En op die manier leren we “per ongeluk” ontzettend veel samen. 

De enige manier om erachter te komen hoe we onderwijs ontwikkelen, is door te doen. De mensen binnen de GeenSchool beweging geloven dat alles mogelijk is, als je het maar probeert.

GeenSchool is op het Gregorius begonnen met het organiseren van een projectweek. In deze week probeerden ze de leerlingen zoveel mogelijk te enthousiasmeren en aan te zetten tot actie en ondernemen. Ze laten de leerlingen ervaren wat er allemaal mogelijk is als je het maar probeert en je durft te vragen. Zo heeft een groep leerlingen afgelopen jaar de grauwe grijze fietsenkelder opgeknapt door bij alle bouwmarkten verf en verfspullen te vragen. Met een groot schilderteam was de fietsenkelder aan het einde van de week een kleurrijke plek en het had geen cent gekost.

Sinds twee jaar organiseert de school de GeenSchool-projectweek zelf. Hierbij maken we gebruik van het GeenSchool-netwerk. Een verslag, door twee leerlingen geschreven, van het afgelopen jaar is hier te lezen.

GeenSchoolGregorius 2015

‘Urban dreams’

Een groep van ongeveer 20 enthousiaste betrokken mensen heeft een avond gebrainstormd op school. Fantastische ideeën kwamen daar op tafel en er is een mooi thema uit voortgekomen: ‘Urban dreams’. De 42 leerlingen van vwo 5 gaan dit jaar aan de slag rond de vraag:

‘Wat zou jij willen doen om de stad Utrecht beter te maken?’

Op dag 1, dinsdag, ontvangen we de leerlingen om 9h00 met een lekker gezond ontbijt en om 9h30 gaan zij de stad in in groepjes. Zij lopen een parcours dat langs verschillende plekken leidt waar burgerinitiatieven zijn ontwikkeld, sociale projecten zijn of waar de openbare ruimte interessant is ontworpen of juist niet. Met selfiesticks maken zij foto’s van het groepje op deze plekken. Er zit ook een competitie-element in het parcours. Het groepje dat het beste samenwerkt en het snelste is, verdient prijzen die in de loop van de week van pas komen. (prijzen: een lunch met je groepje in het NH-hotel, tijdstip van pitchen voor de Nationale Jeugdraad en vijf minuten extra pitchtijd, de eerste keuze voor de coach, sowieso meedoen aan de yoga/massageworkshop, een afgedrukte parcoursgroepsfoto in een lijstje, een presentatieplek voor de wethouder, een persmoment op vrijdag). Om 12h00 zijn alle groepjes weer op school.

’s Middags na de lunch krijgen de leerlingen twee workshops aangeboden. De eerste workshop is ‘Ik ben geweldig’ en gaat over de vraag hoe je jouw kwaliteiten kan inzetten om iets voor een ander te doen. De workshop wordt gegeven door de Nationale Jeugdraad. Zij hebben voor ‘Urban dreams’ ook subsidiegeld te verdelen (tot €1000) om goede ideeën ook tot uitvoer te kunnen laten brengen. De leerlingen maken onder andere collages en een mindmap om hun talenten te ontdekken. Tijd 12h30 – 13h45.

De tweede workshop wordt verzorgd door studenten van de opleiding Bestuur- en Organisatiewetenschappen van de Universiteit Utrecht. Hun workshop is tweeledig. De ene workshop gaat over een meer procesmatig aspect waarbij de leerlingen tools krijgen aangereikt om het plan te maken. Waar moet je op letten? Ze gaan aan de slag met een soort Business Model. De andere workshop gaat over het inhoudelijke aspect, verschillende perspectieven (sociaal, economisch, duurzaamheid) zullen geïntroduceerd worden waarmee de studenten naar problemen kunnen kijken of waaruit ze ideeën kunnen putten voor hun projectplan. Tijd 14h00-15h30.

15h30 prijsuitreiking parcours

Op dag 2, woensdag, stellen we de leerlingen om 9h00 de 7 coaches voor: Thalitha, Maria, Lisanne, Brian, Robbert, Frans en Amber! Elk groepje leerlingen van 6 à 7 leerlingen kiest de coach die bij hen past. Met de coach gaan zij deze ochtend aan de slag om de opgedane ideeën van de vorige dag te vertalen naar een of meerdere plannen. Als het groepje aanspraak wil maken op subsidiegeld van de Nationale Jeugdraad, dan bereiden zij ook een pitch voor die zij ’s middags op het kantoor van de NJR (Kromme Nieuwegracht 58) mogen houden. De pitchtijden worden in de loop van de ochtend bekend gemaakt als duidelijk wordt hoeveel groepjes hiervoor willen gaan.

De voorwaarden voor het subsidiegeld van de NJR zijn:

  1. Je wilt iets doen voor een ander (bijvoorbeeld ouderen, gehandicapten, kinderen) in je eigen omgeving
  2. Die ‘ander’ is geen familie of vrienden
  3. Met je activiteit breng je mensen met elkaar in contact
  4. Je bent zelf (of met een groepje) verantwoordelijk voor het organiseren en uitvoeren ervan
  5. Je bent niet ouder dan 24 jaar
  6. Wat je gaat doen (of organiseren), doe je niet namens een organisatie of als schoolopdracht / maatschappelijke stage (dat betekent dat het niet ‘moet’ van school)
  7. Je activiteit is niet bedoeld om geld op te halen voor een goed doel

Voorbeelden en inspiratie zijn hier te vinden.

De leerlingen kunnen ook ideeën opdoen in lokaal 540 waar op de computerschermen verschillende bestaande projecten zichtbaar zijn. Bijvoorbeeld Studio Roosegaarde (Rainbow station), De Tuinfabriek (tuinen op de daken van Hoog Catherijne), cultuurhuis Kanaleneiland (workshops geven door en voor jongeren), Al-Amal (jongeren helpen anderen (ouderen, buurtbewoners, niet-Nederlandstaligen) met de digitale wereld.

De leerlingen kunnen een uitgebreid projectplan schrijven (dat zij bijvoorbeeld aan het einde van de week bij de gemeente kunnen indienen) of zij voeren hun plannen in de projectweek meteen uit al dan niet met subsidiegeld (bijvoorbeeld een etentje voor daklozen, een activiteit organiseren in een bejaardentehuis/buurtcentrum/sportclub, een feestje organiseren in een leegstaand gebouw voor jongeren, een tuin aanleggen op een braakliggend terrein, een park opruimen, zoveel mogelijk pers benaderen en aandacht genereren voor het project, in de stad aan iedereen een compliment uitdelen, een muurschildering maken, wildbreien, een sporttoernooi organiseren voor de kinderen in de wijk, etc.). Als zij geen subsidie krijgen, kunnen zij toch proberen zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen door bijvoorbeeld sponsoring.

Belangrijk is daarom dat op woensdagochtend keuzes worden gemaakt. Ook moet ieder groepslid een rol vervullen binnen het projectplan. Het groepje werkt toe naar de eindpresentatie op vrijdag.

Vrijdag presenteert elk groepje aan de jury en voor het publiek van leerlingen, ouders, coaches, docenten en pers. De jury bepaalt welk groepje wint. Een origineel idee? Een fantastisch projectplan? Sublieme samenwerking? Ondernemers? Wat hebben jullie bereikt? Dit is waar de jury op let!

Woensdagmiddag: pitchen bij de NJR of doorwerken aan het plan

Ter ontspanning wordt er op deze dag een massageworkshop van een uur aangeboden om 13h30 (en eventueel een extra workshop om 14h30).

Dag 3, donderdag, is de ‘aan-de-slag-dag’. Zoveel mogelijk proberen voor elkaar te krijgen (al dan niet met subsidiegeld)! De coaches zijn niet allemaal meer aanwezig, maar misschien nog wel digitaal of telefonisch bereikbaar voor de groepjes. Op deze dag wordt er een tussentijdse presentatie gegeven, die bepaalt welke (drie) plannen er op vrijdag aan de wethouder worden voorgelegd! De overige plannen zijn ook zeker nog in de race voor de prijzen.

Op deze dag is er om 10h30 een yogaworkshop voor maximaal 14 leerlingen.

Dag 4, vrijdag, is de dag van de finale!

Maximaal 32 leerlingen spelen van 9h30 tot 11h00 een 21stcenturyskillsgame onder leiding van Marcel Derksen. De vraag waar we met de workshop van dinsdag mee zijn begonnen: ‘Wat zijn jouw kwaliteiten en hoe kan je deze inzetten voor een ander?’ komt terug in dit spel en de leerlingen reflecteren hiermee op hun kwaliteiten (en op wat ze deze week van zichzelf zijn tegengekomen).

In de ochtend bereiden de groepjes ook hun presentatie voor de finale voor. Ook hier is de rolverdeling weer heel belangrijk! Er zijn verschillende presentatievormen mogelijk, PowerPoint, Prezi, filmpje, maquette, poster. De presentatie is maximaal 5 minuten.

Om 14h00 starten we met de finale. Wethouder Margriet Jongerius komt luisteren naar de drie geselecteerde presentaties in de aula van de Van Asch van Wijckskade. Zij zal dan een golden ticket voor een groepje uitreiken aan de jury (sowieso prijs)! De jury van vandaag zal na alle zeven presentaties het eindoordeel vellen en de felbegeerde prijzen uitreiken. Ook ouders en de pers worden uitgenodigd om bij dit feestelijke moment aanwezig te zijn. Natuurlijk is iedereen die heeft bijgedragen aan deze week van harte uitgenodigd om de leerlingen aan te moedigen.

Bovenstaande tekst heb ik als een van de coaches toegestuurd gekregen om mijzelf te kunnen voorbereiden. Het zou kunnen gebeuren dat ik ergens deze week iemand die ik ken of niet ken via de sociale media om hulp vraag. Dan weet je alvast waar het om gaat :-)


Delen wat je raakt

april 22, 2015

Herken je dit?

Je ziet iets dat je raakt. Een prachtig vormgegeven gebouw in een stad, een schilderij in een museum dat je doet stilstaan, een kwetsbaar dier in zijn natuurlijke omgeving, een kleine, fijne interactie tussen mensen, een uitzonderlijk uitzicht op een reis, een bijzonder smakelijke maaltijd in een bijzonder sfeervol restaurant, een volle zin in een boek, een fantastische film vol realisme.

Je wilt dit dan delen. Vaak met je partner die er op dat moment even niet bij is. Met je vrienden, van je wie je weet dat zij hetzelfde zouden denken en voelen. Met je bekenden, van wie je hoopt dat zij het gevoel kunnen krijgen dat jij had toen jij geraakt werd.

Zo’n moment had ik vanmorgen en daarom schrijf ik dit nu. Op mijn blog dat als ondertitel heeft ‘leren delen’.

Het begon met een tweet:

Tweet karton 2015-04-22_0806

Ik heb op de link geklikt, het verhaal gelezen, de video bekeken, de tweet geretweet, en ben gaan wandelen met mijn honden. Tijdens de wandeling zag ik jonge, gras-etende zwanen, ik zag een kat die wegrende omdat hij mijn hond zag, ik zag speenkruid bloeien, ik zag een kronkelend riviertje met treurwilgen. Ik bedacht me dat ik dat ik meer wilde delen dan alleen de re-tweet via twitter.

Ik schrijf regelmatig over Genius Hour, Arjan schrijft vaak over Maker Education. Je kunt op zoveel verschillende manier leren. Je kunt op zoveel verschillende manieren maken vorm geven. Je kunt op zoveel manieren leerlingen laten leren. Je kunt op zoveel manieren leerlingen leren te laten zien wat zij geleerd hebben. Er is zoveel moois te maken. Er is zoveel moois te delen. Soms is alles wat je nodig hebt om een prachtig verhaal te delen karton.

Bronnen:
The Maker Mentality Takes On Many Forms
Makered.nl

 


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 4.103 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: