Nachtmerries van docenten 3

september 4, 2016

Nachtmerries Nightmare_2807562b
Afgelopen weekend deed ik op dit blog een oproep aan leerkrachten en docenten om hun nachtmerries, die vele collega’s hebben aan het begin van het schooljaar, te delen. Al snel volgden de nodige reacties en een aantal toezeggingen om een nachtmerrie te plaatsen of toe te sturen. Heb jij ook een terugkerende nachtmerrie en wil je hem delen? Niet bang zijn, gewoon doen.

Hieronder het verhaal van Annette Lievaart, docente wiskunde in Terneuzen.

Al vele jaren lang droom ik ergens in de zomervakantie, soms aan het begin soms aan het eind, dezelfde droom. Ik kom op school en word daar opgewacht door de directie en enkele collega’s. Ik krijg een stapeltje lesboeken en mijn rooster. Als ik op het rooster kijk herken ik het lokaalnummer niet. Een van de collega’s zegt: “Ach, je weet wel, dat is dat lokaal daar helemaal boven”. Ik zeg het te weten en loop het gebouw in. Hoewel het gebouw in eerste instantie lijkt op de school waar ik werk, verandert het langzaamaan in een doolhof van trappen, gangen en lokalen. Dan slaat de droom een stapje over en kom ik een collega tegen. Hij staat in de deuropening van zijn lokaal. Als ik hem vraag of hij weet waar mijn lokaal is wijst hij naar het lokaal tegenover hem. Ik doe de deur open en leg mijn spullen op het bureau. Ondertussen gaat de bel. Ik ga in de deuropening staan. Bij mijn collega komt een klas naar binnen gestormd. Bij mij blijft het stil, ook als de tweede bel gaat. Er komt geen enkele leerling. Dan eindigt de droom.

Toen ik 7 jaar geleden als lerarenopleider ging werken, verwachtte ik dat dat ook het eind van deze droom zou betekenen. Maar niets was minder waar. Deze droom kwam herhaald terug, ook in andere, kortere vakanties. En ook toen ik geen klassikale lessen meer gaf, bleef deze droom terugkomen. Vanaf dit schooljaar werk ik weer in het voortgezet onderwijs. Door ziekte verwacht ik pas in januari weer les te kunnen geven, helaas. Dit jaar had ik voor het eerst en andere droom. Ik droomde dat ik de school niet kon vinden. Hopelijk is in de kerstvakantie mijn oude droom weer terug.

 


 

Milou Schooneman deelde haar ervaringen over dromen en de eerste dag op haar blog en op Facebook: Droombaan.

…. wordt vervolgd

Dagmomentonderwijs augustus

september 2, 2016

De eerste maandelijkse blogpost van het tweede jaar met dagelijkse momenten uit mijn onderwijs. Momenten die mij opvallen en bij mij op een of andere manier iets positiefs doen. Elke dag er een uitzoeken helpt mij mijzelf te laten zien hoe mooi mijn baan is. Dat deel ik graag. Daar waar er een 😀 staat is deze ook echt zo bedoelt. Soms is het een feit vermelden dat misschien zou kunnen leiden tot boosheid en frustratie en de andere kant zoeken en tonen. Het is altijd geen tijd of ruimte geven aan of maken voor negatieve energie. Het is regelmatig ietsje groter maken wat zo klein lijkt. Het is glimlachend laten glimlachen. Het is ik mijn best doen.

Ma 15 aug
Een mail sturen aan directeur en teamleider op eerste dag laatste vakantieweek en twee ‘out-of-office’ replies krijgen… 😀

Di 16 aug
– Roos, 6 jaar, in de rubriek “Dit ben ik” van de @volkskrant, als antwoord op de vraag “Wat maakt je blij?”: ‘Schoolopdrachtjes vind ik ook leuk, dan moet ik letters en cijfers leren schrijven.’

– Even kijken of er al een rooster voor mij is. Magister verwelkomt mij als vanouds: 😀

Magister gegevens ophalen 2016-08-16_0931

Wo 17 aug
– Met chromebook aan de slag voor cursus chromebook voor collega’s. O ja, Magister 5.7 kan niet…’

Magister Chromebook Silverlight CqDgUWaWYAAwlAC

– En ook
5 dgn voor school open is
7 dgn voordat lessen starten
Een inhoudelijke vraag krijgen van een leerling
Dat ontroert mij

Dagmomentonderwijs Kuikens 20160817_184455

Do 18 aug
Presentatie over #chromebooks en #GoogleDrive goed ontvangen door enthousiaste nieuwe collega’s, lunch werd vragenuurtje!

Vr 19 aug
Een tweet: @FransDroog ohja wou ik je steeds nog zeggen: jij hebt net zo’n (mooi) accent als Giovanni van Bronckhorst. 😀

Za 20 aug
Gewandeld op Goeree Overflakkee. Urenlang achter twee keuvelende contouren die ook de 3o km liepen. Zij bleken beide 13 jaar oud.

Zo 21 aug
Gewandeld in Rotterdam. Wijn en Spijs met vrienden. Gesprekken. Toch ook over school.

Ma 22 aug
Tussen presentatie innovatie #onderwijs op collega school en bijeenkomst organisatie @Meetup010#8 even tijd voor een terrasje.

Di 23 aug
Vandaag heeft mentorklas boeken opgehaald. Na afloop één potlood en één bos sleutels achterlatend in het lege lokaal 😜.

Wo 24 aug
Vandaag de eerste dag weer met de leerlingen.
Elk weekend een #minivakantie.
Elke middag na 15:00 uur met 🌞 een #miniminivakantie.
De reden dat ik in het #onderwijs werk? …?

Do 25 aug
Als delen vermenigvuldigen wordt, op de warmste dag van het jaar.
@FransDroog Wat een mooie tweets. Ben volgend jaar graag bij de opening van het Rotterdamse schooljaar ;)”

Vr 26 aug
Leerling vraagt of ze mag opschrijven in haar boekje wat ik net zei.
‘Welk boekje?’
‘Mijn boekje met dagelijkse uitspraken.’
Ik smelt.

Za 27 aug
Met een glimlach de laatste hand leggen aan de eerste formatieve feedback toets van dit jaar.

Zo 28 aug
Eerste verhaal van een serietje over nachtmerries van docenten aan het begin van het schooljaar.

Ma 29 aug
Nieuwe lln zit direct voor mijn neus.
‘U bent toch meneer Droog?’
‘Ja, dat ben ik.’
‘Bent U ook droog?’
‘Ja, dat ben ik.’

Di 30 aug
Mentorklas 6-vwo op de klassenfoto. Serieus jaar, dus jongens in jurk, meisjes met strop.

Mentorklas op foto 14183691_1191620774228515_3748298112046400143_n

Wo 31 aug
Vraag aan nieuwe leerling die om stempel voor huiswerk vraagt:
‘Vond je sommige opdrachten nog lastig?’
‘Nee, ik vond het allemaal heel logisch’
… en na een korte pauze…
‘Dat vind ik eigenlijk wel fijn.’


Nachtmerries van docenten 2

augustus 29, 2016

Nachtmerrie 2 via pixabay images
Twee dagen geleden deed ik op dit blog een oproep aan leerkrachten en docenten om hun nachtmerries, die vele collega’s hebben aan het begin van het schooljaar, te delen. Al snel volgden de nodige reacties en een aantal toezeggingen om een nachtmerrie te plaatsen of toe te sturen.

De eerste nachtmerrie leverde meteen ook de eerste post van Femke Bosmans op het onderwijsblog onderwijswijven.nl. Zij vertelt hierin over haar nachtmerries en hoe de oudere docent waar ze tegen op keek deze ook bleek te hebben. Nu deelt zij zelf met haar leerlingen!

Hieronder het tweede verhaal, van Judith van Sprundel, docent op Effent.

Naar aanleiding van een gesprek op Twitter, ben ik uitgedaagd door Frans Droog om wat te vertellen over mijn nachtmerries. Niet dat ik er zoveel heb. Dat niet gelukkig. Ik heb er echter wel een paar die chronisch terug blijven keren.
Ik sta al dertien jaar met veel plezier voor de klas (VMBO-TL) en heb na al die jaren nog steeds altijd een nachtmerrie in de laatste nacht van iedere schoolvakantie. Serieus. Na dertien jaar. Nog steeds. Ik kan er de klok op gelijk zetten en ik weet van meerdere collega’s dat zij er ook last van hebben. Ik droom dan dat ik plots geen orde meer kan houden of dat het me maar niet lukt om op tijd op mijn werk te komen. Of zelfs, dat ik voor de klas sta en erachter kom dat ik ben vergeten om me aan te kleden. Echt, je kunt het zo gek niet bedenken en ik droom het op dat soort momenten. De nachtmerries zijn levensecht. Heel irritant. Ik denk weleens dat dit komt door een (gezond) soort faalangst dat ik heb. Godzijdank zijn ze nog nooit bewaarheid geworden!
Een andere regelmatig terugkerende droom die ik heb gaat over het verliezen van mijn tanden. Ik ben me dan tijdens de droom bewust dat ik met mijn tong aan mijn tanden voel en dat ik alleen tandvlees voel. Doodeng. Ik heb me er weleens in verdiept en het blijkt een redelijk bekende droom te zijn. Er zijn verschillende verklaringen voor. Degene waar ik me het beste in kan vinden is dat het gaat over het feit dat je bang bent om de controle over iets te verliezen. Meestal kan ik dit dan de volgende ochtend ook wel verklaren. Het gaat weleens over mijn werk, maar vaker ook over andere dingen. De laatste tijd heb ik er wat minder last van overigens. In de tijd dat ik een jarenlang traject in het ziekenhuis en vervolgens twee adoptieprocedures doorliep, droomde ik dit heel vaak. Ik denk dat dat erg kenmerkend was voor hoe ik me toen voelde.
Over een week begint ons schooljaar weer. Ik verwacht volgende week zondag of maandag (dinsdag is de eerste lesdag) nog wel een paar nachtmerries. Ik zal er over Tweeten als het zover is!🙂
Annet Smith plaatste een reactie onder de originele oproep.
Heel herkenbaar, die dromen in de nacht voordat het schooljaar weer begint. Bij mij zijn er 2 hoofdvormen: dromen dat ik een trein of bus mis en dan te laat kom op school of dromen dat ik onverwacht een andere klas heb of ander vak moet geven en ik alles in minuten nog moet voorbereiden. En dat terwijl ik intussen al bijna 10 jaar niet meer aan jongeren lesgeef, maar aan docenten. Het komt elke zomer toch weer terug.
…. wordt vervolgd

Nachtmerries van docenten

augustus 27, 2016

Nachtmerries 150522_y85y3_reve-cauchemar_sn635

Ik heb ze zelf niet. Nachtmerries. Nachtmerries als docent aan het begin van een nieuw schooljaar. Ik droom sowieso weinig. Of beter gezegd, ik word mij niet vaak achteraf bewust van de dromen die ik heb gehad.

Veel docenten hebben wel nachtmerries. Zo hoor ik van collega’s en zo lees ik op twitter.

Afgelopen week is de regio Midden gestart met de lessen. Komende week start de regio Noord, de week daarna de regio Zuid. Er is dus veel gedroomd in de vorm van nachtmerries en dat zal de komende weken ook nog zo gaan zijn.

Ik zou hier nu graag mijn verhaal delen over mijn nachtmerries, maar die heb ik dus niet. Of niet dat ik weet. Wel wil ik hier een serie over nachtmerries van docenten starten en wil ik daarom collega’s vragen hun nachtmerries te delen. Op hun eigen blog met een verwijzing, of hier door mij hun verhaal te mailen.

Heb jij ze? Nachtmerries? Durf jij ze te delen?

Hieronder een aantal van de reacties op twitter naar aanleiding van mijn vraag of docenten nachtmerries hebben en of het waard is deze te delen.

Nachtmerries Liesbeth Mol 2016-08-27_1136 Nachtmerries Karin van der Hoek 2016-08-27_1135 Nachtmerries Elise Bouman 2016-08-27_1134 Nachtmerries Judith van Sprundel 2016-08-27_1133 Nachtmerries Judith van Sprundel 2016-08-27_1132 Nachtmerries Willeke Wijlhuizen 2016-08-27_1131 Nachtmerries Corne de Boer 2016-08-27_1131 Nachtmerrie Annette Lievaart 2016-08-27_1129 Nachtmerrie Gerdie A 2016-08-27_1129 Nachtmerrie Marlies Schoonen 2016-08-27_1128

 


Dagmomentonderwijs juli

augustus 1, 2016

Inmiddels de twaalfde maandelijkse blogpost met dagelijkse momenten uit mijn onderwijs. Een toelichting is hier te vinden. Deze twaalfde is de laatste van het jaar. Of ik er mee doorga weet ik nog niet. Voor mezelf zal ik zeker dagelijkse mijn momenten ook komend jaar koesteren. Of ik ze opnieuw in maandelijkse blogs zal delen is nog even een vraag. Fijne vakantie!

Vr 1 juli
EEN MAIL ONTVANGEN VAN EEN COLLEGA MET IN DE TITEL ALLEEN MAAR HOOFDLETTERS.

Za 2 juli / Zo 3 juli

Ma 4 juli
Zeer gezellig mentoruitje, voor het vierde jaar met dezelfde klas. Hele fijne groep. Bloemetjes gekregen. Bloemetjes

Di 5 juli
Uitreiking diploma’s aan leerlingen 6-vwo. Verhalen over hun toekomst. Bijvoorbeeld deze: via ambo-havo-vwo nu naar opleiding kinderarts. Dat raakt.

Wo 6 juli
Feiten/fictie? Realiteit/beleving? Opmerkelijk onopgemerkt.
De idee leeft onder docenten dat lln te weinig doen aan het PWS. (Profielwerkstuk)
Ik zoek even de gegevens van afgelopen jaar. Gem cijfer VWO: 8,91.
Dan zal het dus bij de HAVO liggen…
Gem cijfer HAVO: 7,63

Do 7 juli
“Ik heb nog nooit zoveel en zo hard gelachen.” 😄 😄😄 Collega van de mediatheek die in ons groepje zat bij het personeelsuitje. 😜

Vr 8 juli
Impromptu samenzijn met paar collega’s na officiële afscheid schooljaar. Met ineens een pijnlijke herinnering. Toch fijn.

Za 9 juli
Een van de hardwekendste en liefste leerlingen die ongelofelijk vriendelijk en bedachtzaam geformuleerd verzoek doet aan verplicht vakjes vullend management.

Zo 10 juli
Van leerling, die nu toch ook echt vakantie heeft, op zonnige zondag toch nog inhoudelijke vraag krijgen over Profielwerkstuk voor nieuwe schooljaar.

Ma 11 juli
Achteraf horen dat je niet in video bent gekomen die tijdens uitreiking eindexamen diploma’s is vertoond… omdat de filmer teveel lachte. 😄

Di 12 juli
Ik laat geen leerlingen die ik nog lesgeef mij volgen op Facebook. Op 2e dag vakantie drie verzoeken van examenleerlingen. 😄

Wo 13 juli
Stil. Beduusd.
Nakijkcommissie dank tweet Iris 2016-07-19_1508Do 14 juli
Buiten. Boek.
Viervoeters. Bloemengeur.
Zonnetje. Windje.
Moetloos. Gedachtenvol.
Starend. Ziend.
Langzaam. Snel.
Dankbaar. Delend.

Vr 15 juli
Met drie collega’s op pad voor locatie MeetUp010#8. Verrassend gesprek met man uit familiebedrijf die waarde leermoment boven snelle beleving stelt.

Za 16 juli / Zo 17 juli

Ma 18 juli
Via de docenten WhatsApp een vraag van collega nav #PokemonGo. Hij heeft een gaaf idee voor de Parijs reis!

Di 19 juli
Nav verhaal in AOB blad waardevolle discussie over overgangsvergadering gehad met collega ‘in den lande’ die voor eerste keer mentor is.

Wo 20 juli
Binnen 5 min 2 reacties op verzoek schrijven verhaal over zomervakantie docent. Binnen een uur een aanbod voor een baan. 😜

Do 21 juli
Dat je na aantal dagen reageren, deleten mails eindigt met mailbox bijna zero. Mail van oud-leerling blijft staan…

Vr 22 juli
Bericht binnen dat we met MeetUp010#8 toch op de RDM werf terecht kunnen! ✅🍀

MeetUp010#8 RDM CoCb9s7WYAEX8Ne

Afbeelding: Claire Ohlenschlager

Za 23 juli / Zo 24 juli

Ma 25 juli  –

Di 26 juli  –

Wo 27 juli  –

Do 28 juli
Na wandeling langs Geul, lunch bij Rustplaats Achterum, bezoek aan Wijngaard Fromberg, nu webinar Chromebooks volgen. #nietomdathetmoetmaaromdathetkan

Vr 29 juli
Facebook bericht krijgen van twee mentor leerlingen dat zij na 2,5 jaar sparen en voorbereiden vandaag vertrekken naar Ghana. Deels ook voor hun Profielwerkstuk. Toppers!

Za 30 juli / Z0 31 juli


Positief schrijven over onderwijs

juli 13, 2016

Positief over onderwijs happy-news-2-1Goed nieuws is geen nieuws.

Nuances leveren geen headlines.

Wanneer het onderwijs in het nieuws komt is dit ‘dus’ meestal negatief.

In het onderwijs gebeuren ongelofelijk veel ongelofelijk mooie dingen. Dingen die het delen waard zijn. Dingen die het verdienen een groter platform te bereiken. Niet ter meerdere eer en glorie van de bedenkers en uitvoerders van al die mooie dingen, hoewel zij natuurlijk zeker aandacht en dank verdienen. Wel voor de collega’s en de leerlingen die al dat moois zo goed kunnen gebruiken. Wel voor de ouders en iedereen met een mening over onderwijs.

In het onderwijs werken ontzettend veel mensen met een prachtig persoonlijk verhaal. Deze verhalen verdienen het verteld te worden. In het onderwijs zitten ontzettend veel leerlingen met wensen en verlangens en dromen voor de toekomst. Onze toekomst verdient het dat deze leerlingen worden gehoord.

Een aantal mensen is een initiatief gestart om al het positieve binnen het onderwijs ook via de reguliere media onder de aandacht te brengen. Niet om het negatieve te negeren maar om het hele verhaal van ons prachtige onderwijs te laten zien.

Ik ben een van die mensen en heb mij daarom aangemeld bij een cursus onderwijsjournalistiek, waarin ik hoop te leren hoe voor een groter publiek dan alleen dit blog te schrijven over positieve ontwikkelingen in het onderwijs en dit ook daadwerkelijk gepubliceerd te krijgen. Een deel van de kosten van deze cursus krijg ik vergoed van een van de ander initiatiefnemers. Zo doen wij wat wij kunnen.

Wil jij ook bijdragen aan meer moois van het onderwijs onder de spotlight reageer dan hieronder.

Positief over onderwijs optimist

 


Dit moet ik onthouden

juli 11, 2016

Onderstaand verhaal is op verzoek als ‘persoonlijke canon’ geschreven aan de hand van een aantal vragen en een interview en als zodanig verschenen in het juni-nummer van het vakblad voor voortgezet onderwijs vantwaalftotachttien.

Leraar Frans Droog (55) is dezelfde als persoon Frans Droog (55). En zo droog als het hier staat is hij echt. Hij kan niet anders zijn.

Frans is docent Biologie en Mens en Natuur op een havo-vwo Daltonschool. Hij studeerde plantenveredeling en moleculaire biologie aan de Wageningen University en promoveerde daarna op de Leidse Universiteit. Vervolgens werkte hij 10 jaar als onderzoeker op een aantal Universiteiten in Nederland en de Verenigde Staten.

‘Wat ik vooral leuk vond aan het doen van onderzoek was de mate van vrijheid die ik dagelijks had in wat ik deed. Het samen met anderen ontdekken wat nog niemand daarvoor wist! Het werken met studenten, die ik begeleidde bij hun start in de wetenschappelijke wereld. De discussies over de waarde van weten, de avondjes in de eetcafé’s van Leiden. Wat ik minder leuk vond was de race om geld en aanzien die ook in de Universitaire onderzoekswereld duidelijk voelbaar is.

Toen Frans opnieuw een aanvraag moest gaan schrijven voor financiering van de volgende periode van twee of drie jaar besloot hij rond te gaan kijken. Wat zou hij nog meer kunnen gaan doen? Het antwoord lag voor hem voor de hand. Lesgeven. Hij besloot dit voor één dag in de week te gaan doen, als dit zou kunnen. Het toeval hielp hem. Er was een school in de buurt, in zijn geboortedorp ook nog eens, die voor een half jaar lang iemand zochten voor zes uur biologie, per 1 januari 2000. Omdat een docente haar voltijdsbaan niet langer aan kon. ‘Dit moet ik onthouden,’ dacht Frans direct.

Tijdens zijn eerste zes maanden werd Frans begeleid door een ervaren docente. Zij las de krant in de klas terwijl de leerlingen aan het werk waren. Hij herinnert zich nog haar woorden na een week of twee. ‘Het is zo fijn weer eens een stagiair te hebben. Ik doe alles al jaren hetzelfde en wordt nu verleid er opnieuw over na te gaan denken of wat ik doe wel goed is.’ ‘Dit moet ik onthouden,’ dacht Frans.

Hij herinnert zich nog goed een les aan klas 5-havo. Leerlingen die verbaasd opkeken toen hij met zijn boombox binnen kwam wandelen. Wat deed een boombox bij een les over evolutie? Hij had hun aandacht.

‘Evolutie is een heel langzaam en lang proces en wij kunnen ons echt niet voorstellen hoe langzaam en lang. Daarom heb ik er een muziekje bij gebruikt om dit toe te lichten.‘ Hij speelde het hele liedje L’Amour Toujours van Gigi D’Agostini, op dat moment de nummer 1 in de Top-40. Het liedje duurt 3:58 minuten. ‘Dit is hoe lang het leven op aarde bestaat.’ Vervolgens speelde hij een verkorte versie, gevolgd door een kortere, gevolgd door een kortere, gevolgd door een kortere. ‘En nu, hoe lang mensen bestaan, luister goed.’ Een geluidspuls van minder dan een seconde. Stilte. Gevolgd door spontaan applaus. ‘Dit moet ik onthouden,’ dacht Frans.

Op zijn eerste school ontmoette Frans ook een zeer verbitterde bovenbouw docent met een lange carrière achter de rug. Niets was er goed volgens hem. De schoolleiding niet, de methode niet, het ministerie niet, de koffie niet. Op een dag had deze collega zijn anders hermetisch afgesloten kast open gelaten, zodat Frans daar een toets uit kon halen. ‘Wat ik daar vond, gaf mij een hele andere blik op deze collega. Er lagen door hem zelf gemaakte lessen voor vrijwel alle onderwerpen van klas 1 tot en met 6. Er lag daar een ontzettende hoop werk, gemaakt door iemand met passie voor onderwijs. En nu was daar niets van terug te zien.’ Hoe kon dit gebeurd zijn? ‘Dit moet ik onthouden,’ dacht Frans.

‘Toen ik een kind was begreep ik ouderen niet altijd. Ik dacht daarover na. Zij waren toch ook ooit kinderen geweest? Ik wil onthouden wat ik nu voel om niet later zo te worden dat leerlingen mij zien als een oudere die hen niet begrijpt. Hopelijk wel als een wijzere, maar niet als een oudere.’

Twee jaar geleden werd Frans als mentor van een 3-vwo klas gevraagd twee dagen aan het eind van jaar te vullen met projecten. De toetsen waren geweest maar er moesten nog uren verzorgd worden. Frans nodigde onder andere de organisatie ‘GeenSchool’ uit. Zij maakten gezamenlijk een programma waarbij leerlingen verleid werden vanuit een leeg vel na te denken over hoe zij ‘school’ zouden willen zien. Het was mooi weer en de leerlingen zaten deels buiten. Frans was druk in de weer met de organisatie van alle andere activiteiten. Op een gegeven moment werd hem gevraagd buiten te komen.

Een groep van 10 leerlingen had besloten dat zij de efficientie van de lessen wilden verhogen en zij hadden hiertoe het Education Design Lab opgericht. Zij vertelden vol enthousiasme over hun plannen. Ze hadden bedacht dat er ook een begeleider nodig zou zijn voor het contact met de schoolleiding. ‘Ik voelde trots dat dit een resultaat was van mijn inspanningen. Ik voelde trots dat ik hiervoor gevraagd werd. Ik voelde me geraakt.’

Frans laat leerlingen veel keuze en hij betrekt ze bij hun leren. Langzamerhand is dat in de loop der jaren meer en meer geworden. Een uitdaging die hem nu bezighoudt is leerlingen ook te laten leren zonder te toetsen.


%d bloggers op de volgende wijze: