De Leerling Centraal

januari 24, 2015

Deze blogpost is geschreven voor de NOT 2015, als onderdeel van een serie blogposts waarin United4Education zichzelf voorstelt en laat zien hoe zij binnen duizend dagen de beweging naar werkelijk vernieuwend onderwijs onomkeerbaar in gang wil zetten door een gerichte en actieve aanpak gebaseerd op de transitiewetenschap.

Het transitiepad ‘De Leerling Centraal’ van United4Education richt zich op de invloed van de leerling op zijn eigen onderwijs. Wat en hoe willen leerlingen leren? Waar lopen zij tegenaan in de huidige organisatie van het onderwijs? Welke ideeën hebben zij om dit te veranderen? Hoe kan het proces om leerlingen meer invloed te geven vorm gegeven worden? Hoe kan er gebruik gemaakt worden van de expertise over leren die binnen de groep leerlingen aanwezig is?

Het transitiepad ‘De Leerling Centraal’ bestaat op dit moment uit 30 mensen uit alle niveau’s en geledingen van het onderwijs. Van PO tot HBO, van leerkracht tot directeur en ouder. De wens tot het werkelijk centraal stellen van de leerling wordt breed gedeeld.

Achtergrond

In veel schoolplannen staat het in een of andere vorm: ‘De leerling staat bij ons centraal’.

Maar hoe vaak is dit ook echt zo? De praktijk leert dat op dit moment vooral de organisatie centraal staat. Er zijn x vakken die een x aantal uren moeten worden gegeven. Er zijn x docenten die een x aantal uren lessen moeten verzorgen. Er is een rooster dat deze eisen samenbrengt om het x aantal lokalen zo efficiënt mogelijk te vullen. Op dit moment wordt lesgeven georganiseerd. Wij zouden graag leren organiseren.

Om de leerling werkelijk centraal te stellen is het nodig dat de leerling gehoord wordt. Leren gebeurt in de hoofden van leerlingen, dit maakt leerlingen hiermee ervaringsdeskundigen. Wat werkt? Wat werkt niet? Wat zou wel werken?

Werkwijze en stand van zaken

Het transitiepad is twee wegen ingeslagen. Als eerste zijn we begonnen met de initiatieven die er al bestaan om leerlingen inspraak te geven in hun eigen leren te verzamelen en zichtbaar te maken. Aanmelden van initiatieven kan door iedereen, via het volgende formulier, en wij roepen iedereen op dit vooral ook te doen. Deze initiatieven, alsmede alle activiteiten van het transitiepad ‘De Leerling Centraal’ zijn terug te vinden op de website die hiervoor is gestart.
Alle initiatieven zullen gegroepeerd worden en in subgroepen zullen we deze initiatieven gaan analyseren met als leidende vragen wat essentieel is voor succes en hoe wij wat werkt kunnen delen en versterken. Wij zullen hiervoor actief contact opnemen met deze initiatieven, waarbij we vooral direct contact zullen zoeken met de leerlingen zelf.

Het tweede pad dat we zijn ingeslagen is het een actief vervolg geven van een van de initiatieven die we zijn tegengekomen. De Quadraam scholengroep heeft leerlingen een kans gegeven een plan te maken om hun eigen lesdag samen te stellen en deze ook daadwerkelijk uit te voeren. De resultaten hiervan hebben zij gepresenteerd op de TEDxQ dag en zijn hier terug te zien. Wij zien dit als een fantastische manier om leerlingen een stem te geven en deze stem ook landelijk te delen. Wij streven er daarom naar voor 1 oktober een soortgelijke activiteit op 75 scholen te gaan laten uitvoeren. Dit zullen scholen zijn van alle niveaus, van PO tot HBO. De ervaringen van deze lesdagen zullen op 1 oktober worden gepresenteerd door de leerlingen zelf, tijdens een aantal regionale bijeenkomsten volgens het TEDx format. Tijdens de tweede grote jaarlijkse bijeenkomst van United4Education op 1 oktober zal hiervan live verslag worden gedaan.

Op 5 februari, tijdens de tweede introductiebijeenkomst van United4Education, op de HAS in Den Bosch, zullen er namens dit transitiepad natuurlijk leerlingen aanwezig zijn om onze plannen toe te lichten. Als je interesse hebt: aanmelden voor deze bijeenkomst kan via een mail aan aanmeldingen@united4education.org

United4Education op de NOT

United4Education zal op de NOT een aantal presentaties verzorgen en iedereen is van harte uitgenodigd om kennis te komen maken en van gedachten te wisselen.

Woensdag 28 januari.
10.15 – 11.00 uur. De Leerling Centraal. Harald Wiggers en Sandra Verbruggen.
12.15 – 13.00 uur. Agora, revolutionair nieuw leerconcept voor het VO. Omdat het anders moet en blijkt dat het anders kan. Sjef Drummen.

Donderdag 29 januari.
12.15 – 13.00 uur. De democratische school: ultieme leerlingparticipatie. Simone Haenen.

Zaterdag 31 januari.
10.15 – 11.00 uur. Faciliteren van onderwijstransitie – van iedereen langs dezelfde lat, naar iedereen tot volle bloei. Claire Boonstra.
12.15 – 13.00 uur. Onderwijsonderzoek: waardeloos? Hartger Wassink.


Twee weken tot tweede edcampNL

januari 24, 2015

Vandaag over precies twee weken zal het tweede edcampNL gaan plaatsvinden. Zaterdag 7 februari, Oranje Nassau College, lokatie Clauslaan, Zoetermeer.

Gisteren hebben Marco, Gerard en ik daarom onze laatste bijeenkomst gehad om alles op de locatie nog even goed door te nemen. We zijn er helemaal klaar voor en hebben er weer veel zin in!

We gaan op dit moment richting de 100 deelnemers, met een mooie spreiding over alle geledingen van het onderwijs, van PO tot HBO. Er komt zelfs een heuse onderwijstoerist! Zo’n 30% van de deelnemers geeft aan wel een of meer sessies te willen verzorgen, dus over het aanbod maken we onze geen zorgen. We gaan niet uitgebreid noemen wie wat zou willen gaan vertellen maar onderwerpen die we langs hebben zien komen zijn: programmeren met kinderen, systeemdenken, mediawijsheid, omgaan met online informatie, docent- versus leerlinggestuurd onderwijs, de rol van de mentor en die van de vakdocent, werken met een 3-D printer, hoe creëer  je een uitdagend leerklimaat voor docenten, formatieve evaluaties, schoolzone, kracht van visual notes, hoe stimuleer je kinderen de juiste vragen te stellen, Genius Hour, de Stem van de Leerling en nog veel meer.

Aanmelden voor dit tweede edcampNL kan natuurlijk nog steeds! En wel heel eenvoudig door het invullen van het formulier dat hier te vinden is. We zien je graag!

Ben je onbekend met wat edcampNL is en wil je een idee krijgen hoe zo’n dag er uitziet,  of wil je het onbeschrijfelijke gevoel dat aanwezig was tijdens het eerste edcampNL nog eens herbeleven, bekijk dan de video die Leraar24 van deze dag maakte.

Je kunt op de website van edcampNL ook een pagina vinden die uitlegt wat een edcamp is en voor meer sfeer impressies zijn er links te vinden naar de meer dan twintig (!) blogs die er over zijn geschreven.

Ik vind het zelf weer spannend maar zie er ook erg naar uit. En als ik, soms, heel even, twijfel of het allemaal wel de moeite waard is lees ik een aantal van de suggesties die wij op het aanmeldingsformulier hebben mogen ontvangen:

Graag wil ik jullie danken voor dit weer schitterende initiatief

Het wordt een mooie dag!

Kan ik nog helpen bij de organisatie?

Super dat jullie het weer doen!

Ik biedt mijn hulp aan bij de organisatie

#zinin

Nieuwsgierig

Het zal weer warm leren worden. Heerlijk!

Oranje Nassau College 2015-01-24_1746

 

 

 


Verrassing!

januari 4, 2015

stickgirlWat is het belangrijkste dat leerlingen zouden moeten leren bij de ‘beta-vakken’?

Door Richard Feynman is dit ooit omschreven als een houding: ‘wetenschappelijke integriteit’. Het is de bereidheid om al het mogelijke te doen om te onderzoeken of jouw favoriete theorie, over wat dan ook, wel degelijk juist is. Wat dit precies betekent en hoe ver je precies moet gaan is niet te expliciteren, maar de hoop is dat leerlingen het oppakken door alle gegeven voorbeelden.

Deze houding aanleren is makkelijker gezegd dan gedaan.

Leerlingen, of wie dan ook, overtuigen dat zij het bij het verkeerde eind kunnen hebben is lastig, zwaar, vermoeiend. Het vereist activiteit om naar signalen te zoeken dat onze eigen veronderstellingen onjuist zijn. Een indruk is snel gevormd en beinvloedt de interpretatie van de feiten die pas daarna worden gepresenteerd.

Een signaal dat onze veronderstellingen wel eens onjuist zouden kunnen zijn is het gevoel van verrassing. Ons brein voorspelt continu wat we verwachten dat er gaat gebeuren. De meeste van ons zijn ons zijn zich hier de meest tijd niet van bewust. Totdat er iets onverwachts gebeurt! Verrassing!

Een afwijking van de standaard wordt graag ‘weg’ uitlegd, als uitzondering. Maar de uniekere kwaliteit om dit niet te doen leidt vaak tot goed onderzoek.

Leuk verhaal, maar wat moet je hiermee in het onderwijs, dacht ik.

Verrassing!

Laat leerlingen opschrijven:

  1. wanneer zij verrast zijn
  2. waarom zij verrast zijn
  3. wat dit vertelt over henzelf

Een docent, Charlie Toft , heeft dit een semester lang gedaan en zo meer dan 1000 momenten van verrassing verzameld. Dit leerde hem, en zijn leerlingen, o.a. het volgende over verrassingen en hun oorzaken:
– een fout die voorkomen had kunnen worden
– een verrassend goed of slecht resultaat

Verrassing: we waren te laat
Reden: we hadden op het schema gekeken maar naar de verkeerde tijd
Wat vertelt dit: zeker zijn van de informatie is noodzakelijk

Verrassing: ik dacht dat we het dansje dat we moesten instuderen erg moelijk was
Reden: omdat het nieuw was en ik er nog nooit van gehoord had
Wat vertelt dit: nieuwe dingen zijn niet per se moeilijk

Verrassing: ik was patat aan het bakken en niet naar mijn moeder geluisterd en ze werden helemaal zwart
Reden: ik dacht dat ik wel kon koken en frieten bakken leek me niet zo moeilijk
Wat vertelt dit: ik moet beter luisteren naar mijn moeder, als het over koken gaat

Na afloop van het semester vroeg Charlie Toft aan zijn leerlingen of het bijhouden van hun verrassingen hun gedrag in de toekomst zou beïnvloeden. Zeventig procent zei ja. Met als opvallendste opmerking voor mij: “ik heb het vaker mis dan ik denk, maar dat voel ik niet op dat moment, ik realiseer me het alleen later.”

Het lijkt mij een geweldig instrument.

Een lijst met verrassingen.
Ik ga dat dus doen.
Ik laat me graag verrassen.
Ik word graag tot nadenken aangezet.

En zo bedenk ik me dat het verhaal begon met ‘beta-vakken’ maar in elk vak, of beter gezegd in alles wat wij zo graag willen leren, is verrassing een welkome aanvulling en instrument.

Bronnen
– What a great idea: http://larryferlazzo.edublogs.org/2015/01/02/what-a-great-idea-surprise-journals-it-has-great-student-examples-too/
http://www.slate.com/articles/health_and_science/science/2015/01/surprise_journal_notice_the_unexpected_to_fight_confirmation_bias_for_science.1.html


Onderwijsmoment

januari 4, 2015

Blogpost onderwijsmoment moment-in-time

Het is mij niet gelukt.
Een bijdrage leveren aan dit prachtige initiatief van Karin Winters: onderwijsmoment.

Onderwijsmoment is een website met verhalen uit het onderwijs door mensen uit het onderwijs die vertellen wat bij hen de meeste indruk heeft achtergelaten het afgelopen jaar. Inspirerende verhalen, ontroerende verhalen, kleine verhalen, grote verhalen. Herkenbare verhalen, verrassende verhalen. Fijne verhalen en mooie verhalen. Pijnlijke en verrijkende verhalen. Neem wat tijd om deze verhalen te lezen als je wilt weten wat er in onderwijs gebeurt en wat meer is dan je er in de krant, op een afstand, door een filter, over leest.

Karin is een voorbeeld van iemand die niet direct betrokken is bij het primaire onderwijsproces maar er een ongelofelijk groot hart voor heeft. Karin is een voorbeeld van een zelfstandige, een ‘adviseur’, die het niet doet om het geld, maar die het doet omdat zij wil dat het onderwijs beter wordt. Zij is dus ook altijd bereidt hier iets voor te doen.
Ze zijn er, volop, in het onderwijs. Adviseurs. Gooi ook hen, net als leerlingen, niet op een hoop, hoe vermoeiend dit soms ook mag zijn. Kijk even iets langer, iets dieper, iets opener.

Ik was gevraagd om voor onderwijsmoment iets te schrijven en had direct toegezegd dit te doen en was er ook aan begonnen en had dit ook heel graag afgemaakt.
Maar er kwam iets tussen.
Mijn lijf en mijn omgeving vertelden mij dat mijn geest even niet langer de baas was. Het was tijd voor wat rust en afstand. En wie ben ik om niet naar mijzelf te luisteren?
Het klinkt natuurlijk wel leuk: ‘lesvrijeperiode’, maar soms moet het toch, schijnbaar, niet alleen dat zijn, maar iets meer dan dat.

Het is mij dus niet gelukt.
Een bijdrage leveren aan ‘onderwijsmoment’.
Of toch wel?

Mijn onderwijsmoment is onderwijsmoment.
Zij heeft mij de ogen voor iets geopend en doet dit met regelmaat opnieuw.
Bedankt Karin!

Blogpost onderwijsmoment cropped-karin3


edcampNL twee komt er aan

november 2, 2014

EdcampNL logo open 2013-08-10_1924

Op 5 oktober 2013 was het eerste edcamp in Nederland, met de toepasselijke titel edcampNL.

Ik was een van de organisatoren en heb de respons op het edcampNL als een ongelofelijk warm bad van intense inspiratie en enerverende energie ervaren.

Op 7 februari 2015 zal het tweede edcampNL plaats gaan vinden. Op het Oranje Nassau College locatie Clauslaan, in Zoetermeer.Oranje Nassau College logo 2014-11-01_1527

Weer ben ik een van de organisatoren. Omdat blijkt dat dit het enige is dat hiervoor nodig is. Iemand die opstaat en het organiseren start. Omdat ik weet dat er ongelofelijk veel geleerd gaat worden doe ik dat met veel plezier. Maar niet alleen natuurlijk. Marco Claassen en Gerard Dummer hebben een soortgelijk gevoel en doen ook mee. Gerard was er ook de eerste keer al bij.

De eerste keer durfde ik niets te verwachten en was ik enorm overweldigd door de respons. Ik was er stil van.

Er waren 190 inschrijvingen, er werden 20 blogposts over geschreven! Iedereen was positief. Er is dus ruimte voor edcamps in Nederland. Er is dus behoefte aan edcamps in Nederland.

Nu durf ik bijna te hopen dat er meer inschrijvingen zullen komen dan er plaats is.

Nu durf ik bijna te hopen dat we kunnen gaan zeggen: het is vol.

En dat we dan zullen kunnen verwijzen naar het 3e edcampNL, dat er dan natuurlijk ook gaat komen. :)

Om een indruk te krijgen hoe het eerste edcampNL was kun je het filmpje bekijken dat Leraar24 van deze dag maakte. Of je kunt één van de twintig blogs lezen. Je kunt het filmpje en de blogs hier vinden.

Inschrijven voor het 2e edcampNL kan via onderstaand formulier. Ik zou er snel bij zijn :)

 

 

 

 


Geen School baart Education Design Lab

oktober 21, 2014

Er wordt veel geschreven over onderwijs. En ook over leerlingen, al is dat wel al heel wat minder.

Hier ook weer zo’n stukje. Over onderwijs en leerlingen.

Over leerlingen ruimte geven om mee te praten over hun onderwijs. En niet zomaar even in een klaslokaal of tijdens een mentor les of tijdens een verloren moment. Nee, gewoon een hele dag lang, of zelfs twee. Over wat er dan kan gebeuren. Over het moois dat dan kan gebeuren. Over het moois dat dan gebeurt.

Over mijn ervaringen, die van anderen kan ik niet delen. Over mijn beleving, die van anderen heb ik niet gevoeld. Wel geobserveerd. En dat was meer dan observeren met ogen en oren, dat was ook voelen.

Ik zal hier niet praten over het toeval en de oorzaken die deze ruimte deden ontstaan. Dat doet er niet meer toe. Later misschien weer wel, maar dan misschien elders, niet nu, niet hier.

Ik zal hier niet spreken over de tijd en moeite die het heeft gekost om het allemaal voor elkaar te krijgen. Dat doet er niet meer toe. En die tijd en moeite kun je ook gewoon een investering noemen. Dat doe ik dus gewoon.

Ik zal hier niet refereren aan de twijfels, die in het traject voorafgaand klonterend zand in de motor leken te gaan vormen. Die doen er niet meer toe. De motor liep, soms hortend en stotend, veel vaker als een tierelier.

Ik zal hier niet ingaan op de dingen die niet helemaal goed verliepen. Die doen er niet meer toe. Die doen er ECHT niet meer toe.

Wat ik wel HEEL GRAAG wil vertellen is het volgende. Het afgelopen schooljaar heb ik samen met een tiental leerlingen uit klas 3-VWO de laatste twee officiële  lesdagen mogen voorbereiden en vullen.

En dit betekende natuurlijk: GEEN SCHOOL!

Maar dan wel deze:

GeenSchool logo Startpagina2

GeenSchool motto 2014-09-28_1655

Zeven vrijwilligers van GeenSchool kwamen langs om het een en ander vorm te geven. Via een goed doordachte, mooie start in een kring in de aula werden de leerlingen opgeroepen na te denken over hoe zij hun eigen onderwijs zouden willen inrichten. Vervolgens, 90 leerlingen aan de slag in groepjes, begeleid door de mensen van GeenSchool en aantal van mijn collega’s van het Wolfert Lyceum.

Er kwam, natuurlijk, van alles naar voren en boven, sommige zaken wat vaker, andere uniek. Op grote vellen werden de ideeën en wensen verzameld en uiteindelijk via een centrale korte pitch aan elkaar toegelicht.

Leerlingen konden vervolgens kiezen aan welke idee zij meer tijd wilden gaan besteden. Of niet. Daarover later meer. Er zaten prachtige dingen tussen. Andere vakken, zelf docenten mogen kiezen, meer keuze, minder uitleg, minder opdrachten, meer praktijk, leren buiten het lokaal. Maar nu eerst over wat voor mij een hoogtepunt was. Een openbaring. Iets wat ook de mensen van GeenSchool niet eerder waren tegengekomen.

Eén groep had als centraal idee een opmerking die wij niet direct hadden verwacht:

wij willen het LEERRENDEMENT van de lessen VERHOGEN

Dus!

Amber was zeer opgetogen toen zij mij dit vertelde en ik werd er stil van. Wij voelden hetzelfde.

Na de pitches, en een welverdiende pauze, werd er door de leerlingen die hier affiniteit mee voelden vervolgens, onder de bezielende leiding van de mensen van GeenSchool, gewerkt aan het concreter vormgeven van dit idee. Wat werd hier precies mee bedoeld? Hoe krijg je dit in de praktijk voor elkaar?

Uit het overleg, door het mooie weer die dag, toevallig of niet, buiten de school, op het gras in de zon, ontstond er een lijst met wensen en een vorm.

En toen werd er iets geboren. Het:

Education Design Lab

Ik werd uitgenodigd, buiten op het gras, en mij werd verteld van deze geboorte. En mij werd gevraagd de ‘peetvader’ te zijn. De volwassen docent die het contact tussen leerlingen en schoolleiding zou kunnen vergemakkelijken. Ik zei natuurlijk ja.

Ik was trots op deze baby. En ik ben dat nog steeds. Ook al ben ik niet de vader of de moeder. Ook al is het dus niet mijn baby. Het is de baby van de leerlingen die ik mag lesgeven. Het is de baby van de leerlingen die de mensen gaan worden die ik graag zou willen zijn.

Er werden meteen spijkers met koppen geslagen en er werd een brief geschreven aan de schoolleiding. Een paar stukjes uit deze brief (arcering door mij):

Met het Education Design Lab (EDL) willen we graag opnieuw kijken naar de invulling en vorm van onderwijs op het Wolfert Lyceum met als doel het efficiënter, leuker en beter maken van ons onderwijs. Wij hebben vaak goede ideeën en merkten tijdens de projectdag dat we veel ideeën deelden. Omdat wij als leerlingen als geen ander weten waar de behoeften liggen, zouden we met het EDL de school en schoolleiding willen adviseren vanuit onze ervaring. Bijvoorbeeld wanneer er veranderingen worden doorgevoerd, maar ook gewoon om de docenten en schoolleiding up to date te houden. Zo willen we de schoolleiding en leerlingen samen brengen.

Ons team bestaat uit denkers en doeners, we vullen elkaar aan.  Naast ons eigen overleg zouden we maandelijks een overleg met schoolleiding willen, om ze op de hoogte stellen.

Omdat we vinden dat iedereen een stem moet hebben, maken we graag een e-mail adres aan voor input van andere leerlingen. We willen nu een pilot draaien voor het vierde leerjaar en dan kijken of het werkt. Dan zouden we het volgend jaar voor andere leerjaren kunnen invoeren.

De EDL is anders dan de leerlingenraad. Met de EDL houden we ons bezig met essentiële vraagstukken in onze school, gericht op de invulling en vormgeving van ons onderwijs. Wij kijken naar wat leerlingen boeit, bindt en bezig houdt, maar dan met het oog op leren.

Wij willen graag serieus kijken naar het onderwijs en actieplannen maken in overleg.

Ik werd zo blij en was zo trots toen ik dit las, het deed pijn. Maar dan wel een fijne pijn.

Hoe kun je zoiets nu niet aanmoedigen? Hoe kun je zoiets nu niet de ruimte geven die het verdient? Ik besloot direct alles te doen wat ik zou kunnen om deze leerlingen te ondersteunen. Dit verhaal plaatsen is een van die dingen.

wordt vervolgd…..

Hartstikke bedankt voor jullie onmisbare bijdrage! Mensen van GeenSchool:

Amber Passtoors: Alles kan. En als het niet kan, kan het anders.
James Smith: All Senses
Haaike Sachtler & Geert van ‘t Land
Pauline Nonnekes: New Shoes & Walter Nonnekes
Richard Pols

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Wat telt?

oktober 7, 2014

d994b8fcba7dee6e747323269766c97fGisterenmiddag had ik een korte discussie met een collega. Hij klaagde over de vele lesuitval door allerlei andere activiteiten. Excursies bijvoorbeeld.

Hij doelde natuurlijk op lesuitval voor ZIJN VAK.

Nu is dit een zeer toegewijde collega die zelf ook excursies organiseert. En die zijn ‘natuurlijk’ belangrijk, want daar leren leerlingen, in en van de praktijk.

Ik vroeg hem naar het verschil.

Ja, dat was waar. Dat was een misschien een beetje inconsistent.

Maar dan die andere lesuitval, omdat al die docenten zo nodig op een cursus moeten?

“Maar als de docent er niet is kunnen de leerlingen toch wel leren? “ vroeg ik hem, min of meer retorisch.

“Ja, maar doen ze dat ook? En hoe weet je dat?”, was zijn reactie, niet onverwacht.

“Bij mij wel”. Zonder twijfel durf ik dat inmiddels uit te spreken.

“Hoe weet je dat dan?”

“Ik geef ze een opdracht, digitaal, die pas bij ze aankomt op de dag zelf, en die digitaal moet worden ingeleverd, diezelfde dag, of voor het begin van de eerstvolgende les.”

(“Ja,, maar dat doe jij met die groepen waarmee je dat al twee jaar doet, die zijn dat gewend, logisch dat het dan werkt……”

 ……..zo’n moment dat je huilt en lacht, blij bent en verdrietig. Het werkt! Maar het werkt nog niet helemaal.)

Wat telt?

Morgen zal ik niet op school zijn, omdat ik op een (verplichte, maar dat is hier niet van belang) cursus ben. In het rooster staan voor mij morgen 6 klassen gepland.

Als er geen opvangdocent beschikbaar is voor deze klassen en de lessen dus niet in het rooster blijven opgenomen als ‘gegeven’ dan zijn zij ‘niet gegeven’. En dan tellen zij dus niet mee voor het aantal gegeven lesuren, dat toch weer 1000 moet zijn aan het eind van het jaar.

Mijn 6 klassen zullen morgen aan het werk zijn en leren. Ik heb hen van informatie en instructies voorzien. Ik heb zien aankomen dat ik er niet fysiek bij kan zijn en mijn lessen daar op aangepast. De leerlingen zullen met mij delen wat zij hebben gedaan en geleerd en waarover zij nog vragen hebben.

Wat telt?

Leren of aanwezig zijn op een vaste plek op een afgesproken moment?

Wat telt is of er geleerd wordt. Hoe je dat telt zal mij worst zijn.

Ik kies dus voor leren. Mijn leerlingen ook. Dat hebben wij inmiddels samen geleerd.


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.881 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: