We gaan het nog een keer doen! Een uitdaging! #blimageNL

mei 20, 2018

We gaan het nog een keer doen!

De onderstaande blogpost werd geschreven op 24 juli van 2015 en de #blimageNL uitdaging leidde uiteindelijk tot 88 prachtige onderwijs verhalen. Gisteren kwam er een onverwacht vervolg, Karel plaatste een blog om zijn belofte uit 2015 na te komen. Op twitter kwamen er de nodige reacties, als mooie herinneringen. Het idee was al snel geboren om de uitdaging nogmaals aan te gaan. Bij deze dus.

En we starten gewoon hier met dezelfde plaatjes! De associaties zullen mogelijk andere zijn…

foto rupswandMisschien is nu niet echt de beste tijd van het jaar om mensen uit te dagen te bloggen over onderwijs maar ik ga het toch doen.

Op twitter ben ik bij een aantal Engelstalige tweeps die ik volg de laatste dagen een aantal keer de hashtag #blimage tegen gekomen, vaak in combinatie met het woord challenge. Dit maakte mij nieuwsgierig. Een van de tweets bevatte een link naar een blogpost van Steve Wheeler (@timbuckteeth): “Blimey, it’s #blimage!“. Blimage blijkt een samentrekking van de woorden ‘Blog’ en ‘Image’ en is verzonnen door @amyburvall. foto espressohond

Het idee hierachter is simpel, maar krachtig, en heeft als een van de doelen mensen in het onderwijs over te halen (meer) te bloggen. Je stuurt een afbeelding naar iemand en daagt hem uit hierover een onderwijs-gerelateerde blogpost te schrijven. Het is een leuke en creatieve manier om mensen uit het onderwijs te laten nadenken over hun eigen praktijk en ervaringen en deze te delen met anderen.

Inmiddels zijn er een aantal uitdagingen verstuurd, geaccepteerd en zijn er een aantal blogposts geschreven. Er is een discussie aan het ontstaan op de blogs en op twitter en @sensor63 heeft een Pinterest bord aangemaakt waar de blogs zijn verzameld.

Nu zijn de blogposts via #blimage in het Engels en het lijkt mij leuk dit ook in het Nederlands te gaan doen. De hashtag voor twitter wordt dan #blimageNL. Zet ook #blimageNL in de titel van je post zodat deze gemakkelijk teruggevonden kan worden.

Hierbij dus de uitdaging!
Gebruik een van de afbeeldingen uit deze blogpost en schrijf er jouw verhaal bij. In principe is één afbeelding genoeg, ik heb er vier geplaatst om de start wat te vergemakkelijken. Je kunt er natuurlijk ook twee of drie of alle vier gebruiken! Je mag ook rustig een eigen afbeelding gebruiken als je dat liever wilt (hoewel de uitdaging dan misschien wat minder is 😄). De hier geplaatste afbeeldingen zijn door mij gemaakte foto’s, hou er rekening mee bij het gebruiken van afbeeldingen van het internet dat zij een Creative Commons licentie hebben. Wanneer je jouw verhaal hebt geschreven, daag dan iemand anders uit door hem of haar een afbeelding te sturen.

foto autoschoolfoto krukvoeten

Ik ben benieuwd!

Update: Inmiddels al voldoende reacties om een eigen Pinterest bord #blimageNL te starten. Mooi! Fijn! Dank!

Advertenties

Cijfers geven werkt niet – recensie

mei 7, 2018

Cijfers geven werkt niet, Ten Brink Uitgevers/Didactief 2013, geschreven door Dylan William (Embedded Formative Assessment, 2011) en vertaald en bewerkt voor Nederland door René Kneyberr, is een boek met een tamelijk provocerende titel. Het boek gaat in op de vraag van de leraar, hoé kan ik mijn leerlingen effectief kennis en vaardigheden aanleren?  Het werk van John Hattie, in zijn Visible Learning serie boeken, heeft laten zien dat formatieve evaluatie hiervoor een zeer krachtig gereedschap is. Maar hoe leer je leerlingen aan hun eigen werk te beoordelen? Het boek staat vol met tips waarmee je als leraar kunt controleren of je leerlingen het doel van een les begrepen hebben, of de les geland is en wat ze nog nodig hebben aan informatie om het einddoel te bereiken.

Het boek beschrijft dat evalueren op twee manieren kan gebeuren. Formatief, wanneer de leraar op basis van evaluatie het begrip of het leren van zijn uitleg wil verbeteren. Summatief, om tot een oordeel te komen of stof voldoende of onvoldoende wordt begrepen of beheerst. Een evaluatie kan nooit beide tegelijkertijd doen. Formatieve evaluatiestrategiën hebben tot doel de educatieve beslissingen leraren of leerlingen te verbeteren. Hiertoe wordt vastgelegd waar de leerling naar toe gaat, waar hij nu staat en hoe hij gaat komen waar hij naar toe gaat. Dit wordt elders ook wel aangegeven met de begrippen feed up, feedback, feed forward.

Het boek is op plaatsen best confronterend voor de leraar als lezer, terwijl het ook soms een feest der herkenning vormt. Lesgeven is ingewikkeld en het is vaak lastig voor leraren om hun eigen leerintenties en succescriteria te verwoorden.  Duidelijk gemaakt wordt in hoofdstuk twee van het boek hoe belangrijk het formuleren en begrijpen van leerintenties en succescriteria is en wat het verschil is tussen deze laatste twee. Er dient onderscheid gemaakt te worden tussen taakspecifieke en generieke criteria, tussen productgerichte en procesgerichte criteria en ook bij beschrijvingen is het van belang te letten op formeel versus leerling-vriendelijk taalgebruik. Hoofdstuk drie gaat in op het verkrijgen van bewijs van leerresultaten en geeft richtlijnen om gestelde vragen tot goede vragen te maken. Tijd komt langs als belangrijke factor voor het nemen van beslissingen van een leraar, nogmaals uitleggen of doorgaan, welke vooraf voorbereide vragen moet ik stellen? Kennis van de plaats in het leerproces waar de leerlingen zich op dat moment bevinden maakt dit makkelijker dit soort beslissingen waardevoller te nemen.

Hoofdstuk vier laat de waarde van feedback zien en verwijst naar het onderzoek dat laat zien dat cijfers niet werken. Leerlingen die alleen feedback ontvingen presteerden in vervolgopdracht beter dan leerlingen die alleen een cijfer kregen of een combinatie van feedback met een cijfer. Een cijfer stopt het leren. Tegelijkertijd laat dit hoofdstuk zien dat goede feedback zeer lastig is. De feedback dient taakgericht te zijn, op het juiste moment gegeven te worden en niet te vaak of te uitgebreid gegeven te worden. De feedback moet passen om zijn kracht te kunnen tonen.

Het boek bevat een pleidooi om zo min mogelijk cijfers te geven, bijvoorbeeld één per termijn op een middelbare school. Er zijn in plaats hiervan beoordelingssystemen nodig die bedoeld zijn om het leren te ondersteunen en waarin gegevens worden vastgelegd waarmee leraren, leerlingen en ouders kunnen bepalen waar leerlingen zich in het leerproces bevinden.

Het boek maakt zijn provocerende titel wat mij betreft zeker waar en laat overtuigend de waarde van formatief evalueren voor onderwijs en leren zien. Het originele boek is al uit 2011 en de Nederlandse vertaling uit 2013 maar ik heb het boek recent opnieuw gelezen, mede naar aanleiding van discussies met collega’s op school wat formatief evalueren nu precies is en hoe wij dat zelf inzetten in onze dagelijkse lespraktijk. Te weinig is mijn eigen duidelijke conclusie en ik raad iedereen die meer of minder bekend is met het begrip formatief evalueren van harte aan dit boek aan te schaffen. Er is de nodige discussie over wat formatieve evaluatie nu precies betekent en er wordt in dit kader vaak gesproken over formatief toetsen of formatieve assessment, wat tot de nodige (spraak)verwarring kan leiden. Dit boek helpt deze verwarring op te lossen. Voor geïnteresseerden die hiermee nog niet bekend zijn is de facebook groep ‘Actief leren zonder cijfers‘ zeker ook een aanrader om je bij aan te sluiten.

Het boek eindigt met een handig en bruikbaar overzicht van de ruim dertig praktische technieken die in de verschillende hoofdstukken aan de orde zijn gekomen en die een belangrijke essentie van het boek vormen. Zij maken het boek zo waardevol. De technieken geven aan hoe er concreet in de klas kan worden omgegaan met de besproken theorie. Natuurlijk sluit het boek met een lijst met referenties voor een ieder die zich meer wil verdiepen in een of meer van de besproken onderwerpen.

Bestellen
-bij de uitgever Ten Brink Uitgevers/Didactief

Inhoudsopgave
1: Wat is formatieve evaluatie
2: Verduidelijken, delen en begrijpen van leerintenties
3: Verkrijgen van bewijs van leerresultaten
4: Feedback die het leerproces stimuleert
5: Leerlingen activeren als bron voor elkaar
6: Leerlingen activeren als eigenaars van hun leerproces

Over de auteur(s)
Dylan William is voormalig docent en verbonden geweest aan het Institute of Education aan de Universiteit van Londen en aan de Educational Testing Service in Princeton. Hij werkt nu over de gehele wereld met docenten en heeft meer dan 10 boeken geschreven, vooral over formatieve evaluatie. René Kneyber is wiskundeleraar, lid van de Onderwijsraad, columnist van dagblad Trouw en schrijver van een aantal boeken over onderwijs, waaronder Orde houden in het voortgezet onderwijs, Het Alternatief en Neem gewoon ontslag. Hij is ook uitgever van andere boeken over onderwijs via Uitgeverij Phronese.


Klaskit, tools voor topleraren – recensie

mei 7, 2018

Een nieuwe serie blogsrecensies – boekbesprekingen

Klaskit – tools voor topleraren, LannooCampus | Anderz 2017, geschreven door Pedro de Bruykere is een relatief dun boekje, boordevol informatie. Er staat werkelijk geen woord teveel in (tenzij je de woorden sorry en euh overbodig vindt maar die maken het echt alsof je Pedro hoort spreken 😀 ).

Het is Pedro gelukt om in 125 vlot weglezende bladzijden verdeeld over 12 hoofdstukken een goed overzicht te geven van wat er op dit moment bekend is uit onderzoek naar onderwijs én hoe je dit als leraar in de klas kunt inzetten. Het boek gaat zeer praktisch in op de grote verscheidenheid aan verschillende ideeën over onderwijs. Er zitten voor mij twee hele duidelijke boodschappen in het boek. Ten eerste dat een goede leraar zijn zeer complex is en dat leraren het verdienen dat zij dit zelf zien maar vooral ook dat anderen dit zien. Ten tweede dat hét goede onderwijs niet bestaat, niet alles werkt voor iedere situatie, ieder doel, iedere leraar, iedere leerling. We weten van een aantal dingen dat ze vaak werken en dat het de moeite waard is deze toe te passen. Het is denk ik onze taak als leraren om deze dingen ook daadwerkelijk te weten, terwijl we tegelijkertijd ons beseffen dat onderwijs en lesgeven zeer complex is, en ons op de hoogte te blijven houden van nieuw onderzoek en nieuwe inzichten. Ik raad daarom iedere leraar, ervaren, beginnend, of nog in opleiding aan dit boek te lezen.  De combinatie van weten en twijfel die Pedro zo vloeiend naar voren laat komen in zijn woorden voelen tijdens het lezen als een verademing binnen de soms zeer uitgesproken en polariserende teksten gebezigd door andere schrijvers en sprekers over onderwijs.

De opbouw van het boek is strak. Elk hoofdstuk start met ‘welke vragen beantwoordt dit hoofdstuk?’ en eindigt met de belangrijkste conclusies ‘samengevat’. Tussen de hoofdteksten door staan in elke hoofdstuk korte paragrafen ‘meer leren’, waarin…. meer geleerd kan worden. In elk hoofdstuk komt een onderwerp (of lesmethode) aan bod waarbij wordt besproken waarom dat onderwerp of die methode van belang is, wanneer deze kan werken, maar ook zeker wanneer het dat (misschien) niet doet. Pedro laat duidelijk in zijn teksten naar voren komen wat écht werkt maar dat veel dit niet altijd hoeft te doen. Door de uitgebreide lijst referenties achterin het boek is het gemakkelijk om jezelf meer te verdiepen in een van de aangesneden onderwerpen.

Alle onderwerpen zijn goed gekozen en tezamen vormen zij een prachtig beeld van wat goed onderwijs inhoudt. De metafoor van het koken, waarvan ik vermoed dat dit zomaar een van de hobbies is van Pedro zou kunnen zijn, is goed gekozen; smaken verschillen en de beste ingrediënten vormen geen garantie voor succes. Het gaat zowel om de kennis van de ingrediënten als de vaardigheid om hier een heerlijke bij de klanten passende meergangen maaltijd mee te bereiden.

Ik heb het boek, dat verscheen in oktober 2017, met veel plezier gelezen en herlezen. Ik gun dit elke leraar, laat het je smaken.

Bestellen
-bij de uitgever LannooCampus of Anderz
-bij andere leveranciers zoals Bol.comManagementboek.nl, Van Stockum, Amazon

Inhoudsopgave
1 | Over koken, geneeskunde en evidentie
2 | Voorkennis, het leren begint
3 | De vakkennis van de docent
4 | Doe denken!
5 | Herhaal, pauze, herhaal, langere pauze, herhaal, enzovoort
6 | Het belang van oefenen
7 | Leer je leerlingen en studenten leren (ook wel metacognitie genoemd)
8 | Evalueer en geef feedback
9 | Werk multimediaal
10 | Heb een visie (maar het geeft niet welke visie)
11 | Zie je leerlingen graag
12 | Rode draden

Over de auteur
Pedro de Bruyckere is expert op het gebied van onderwijs en pedagogiek en bekend als bestrijder van onderwijsmythes. Hij werkt en doet onderzoek bij de lerarenopleiding secundair onderwijs van de Arteveldehogeschool in Gent. Hij behaalde zijn doctorstitel aan de Nederlandse Open Universiteit in Heerlen. Hij schrijft op zijn zeer veel gelezen blog X, Y of Einstein over onderwijs, cultuur, jongeren en media. Hij is internationaal spreker en één van de zeven onderwijsvernieuwers bij Vrij Nederland. Andere boeken die hij heeft geschreven zijn o.a. De jeugd is tegenwoordig, Jongens zijn slimmer dan meisjes en Ik was 10 in 2015.


Ik wil niet lesgeven, ik wil leraar zijn!

januari 30, 2018

Elke ochtend start voor mij met het lezen van kranten, op papier en digitaal, en het lezen van twitter, mijn verzamelkrant. Elke ochtend is er wel een bericht over onderwijs waarvan je kunt verwachten dat het voor die dag het onderwerp van gesprek zal zijn.

Gisteren, maandag 29 januari, was dat het onderzoek naar drijfveren om in het onderwijs te werken, uitgevoerd door het Platform Bèta Techniek. De samenvattende kop bleek voor velen werkzaam in het onderwijs een trigger om te reageren. Voor mij dus ook.

40% van de ondervraagden wil wel lesgeven, maar niet fulltime voor de klas staan

Een samenvatting van het onderzoek wordt geleverd in het onderstaande plaatje.

In verschillende kranten verschenen reacties op het onderzoek, vaak voorzien van een interview met een leraar of ex-leraar die bevestigde dat het klopt dat er geen doorgroei (wat is dat behalve gewoon groei overigens?) mogelijk zou zijn, dat lessen steeds hetzelfde zouden zijn, dat er in het onderwijs geen relatie zou zijn met de echte wereld. Ik waag dat te betwijfelen. Met recht. Want ik ben leraar en ik heb ervaring.

Ik begrijp volkomen dat er mensen zijn die wel willen lesgeven maar die geen leraar willen zijn. Maar ik betwijfel of het onderwijs en onze leerlingen daar veel aan hebben. Leraren die parttime aanwezig zijn en zo een grote druk op de organisatie van een school leggen. Leraren die wel kennis willen delen maar geen kennis willen maken met hun leerlingen en zo de essentie van leren missen.

Ik zal toegeven dat ik een beetje gelogen heb in de titel van deze blog. Ik wil namelijk ook lesgeven (natuurlijk!), maar ik wil ook leraar zijn. Ik wil mijn kennis delen én mijn leerlingen leren kennen. Ik wil hen begeleiden in hun groei en daar aan bijdragen waar ik kan. Ik wil niet enkel vakken vullen. Ik wil leraar zijn. Met mijn leerlingen, voor mijn leerlingen.

Ik wil geen kennis storten alsof het vuilnis is. Ik wil mijn klanten kennen. Ik heb de waarde van de verbinding ervaren en zij laat mij nooit meer los. Ik ben leraar. Ik kan er niets aan doen. Onderwijs raakt mij. Leerlingen raken mij.

Hoe groot het tekort ook, doe het niet als je het niet wilt zijn: leraar.

Ik had een veel beter stuk willen schrijven. De hele dag gisteren schoot er van alles door mijn hoofd. ‘Als ik dit nu zo zeg en dat zo illustreer.’ ‘Het moet wel de essentie raken.’ ‘Alle aspecten moeten belicht worden en dat kan prima als ik het zo doe.’ ‘Het mag niet negatief zijn, maar ook niet te naïef.’ ‘Die vakantie, zal ik die noemen? Maakt het wel weer complex en gemakkelijk. Wat is hier de kern?’

Ik had een veel beter stuk willen schrijven. Dit is echter alles waar ik tijd voor had. Ik wilde namelijk ook mijn lessen voorbereiden en moest nog wat andere dingetjes doen. En ondanks al mijn twijfels heb ik schijnbaar toch op de knop ‘Publiceer’ gedrukt.

En dat leraar zijn zeker niet wil zeggen dat je elke dag hetzelfde doet en geen doorgroeimogelijkheden zou hebben en niet zou weten wat er in de ‘werkelijke’ wereld speelt…

Bronnen.

PBT, Onderwijsdrijfveren onderzoek: “Wie zijn de leraren van morgen”


Ik blijf nog even

december 16, 2017

Zaterdagmiddag.

Een zaterdagmiddag waarop ik lees dat de collega waar ik gisteren naast zat tijdens de vrimibo het onderwijs gaat verlaten.

Een collega die ik slechts een paar maal heb gesproken, eigenlijk alleen maar tijdens de borrels op de vrijdagmiddag. Toch durf ik te beweren dat zij een fantastische collega is en een goede docente.

Dit is wat zij schreef, en wat mij beroerde en ontroerde. Onderwijs is zoveel meer dan cijfers en getallen en tijd. Onderwijs is weer een warm mens kwijt.

Dag lieve leerlingen.

Op donderdag 30 november publiceerde NRC een stuk van schrijver en docent Nederlands Sip Markink, met de dramatische kop: “Mij is het onderwijs voorgoed kwijt.”
Precies een week daarvoor had ik mijn ontslag aangeboden bij de directeur van de school waar ik werk als docent Frans.

Ik herkende zo veel in het verhaal van Sip dat ik het zelf had kunnen schrijven (op de piemels en homoseksualiteit na). Het maakte me verdrietig om te lezen hoe hij, een jonge man die met veel enthousiasme en humor aan de baan was begonnen, al in drie jaar opgebrand raakte en als een berg ging opzien tegen het lesgeven. Tegelijkertijd vond ik het geruststellend om te lezen dat er meer mensen zijn zoals ik, die echt contact willen maken met pubers en eigenlijk juist heel geschikt zijn als docent, maar die de belachelijk hoge werkdruk niet accepteren en er uiteindelijk voor kiezen om eruit te stappen.

Ik hoor u denken, hoezo ‘belachelijk hoge werkdruk’, met al die schoolvakanties? Dat is een hardnekkig misverstand; alle ‘vakantiedagen’ van leraren worden gecompenseerd, waardoor ze op jaarbasis niet meer vakantie hebben dan werknemers in andere beroepsgroepen. Sterker nog, leraren in Nederland (zonder uitzondering, durf ik wel te stellen) werken gigantisch óver. Er bestaat namelijk zoiets als een ‘normjaartaak’, een ondoorzichtige papieren draak die niemand begrijpt en die in elk geval niet klopt met de werkelijkheid. In de normjaartaak staat beschreven hoeveel uren je als docent in een jaar aan bepaalde taken moet besteden, lesgebonden en niet-lesgebonden taken. Dat klinkt op zich goed, maar leraren doen duizenden taken extra die niet in die normjaartaak staan beschreven en die ze niet kunnen doen binnen de uren waarvoor ze worden betaald. Vrijwilligerswerk dus eigenlijk. En er valt weinig aan te doen.

Lees verder

Dag lieve Claudia. Succes met al jouw plannen voor onze kinderen.


MeetUp010 onderzocht

oktober 22, 2017

MeetUp010 logoIn het kader van het leerlab professionalisering met docenten van Leerling2020 ben ik bezig met een onderzoek naar leernetwerken die door leraren zelf zijn opgezet en tot doel hebben expertises laagdrempelig met elkaar te delen.

Als een van de onderdelen hiervan heb ik MeetUp010 – Rotterdams onderwijs in verbinding in kaart gebracht door een aantal kerngegevens te verzamelen, die ik momenteel aan het verwerken ben.

Een aantal van deze gegevens wil ik hier alvast graag delen. Het onderzoek voer ik natuurlijk uit zonder emotie, maar ik ben wel degelijk onder de indruk geraakt van de gegevens en wil ze daarom graag delen ter inspiratie.

De eerste bijeenkomst van MeetUp010 was op 19 maart 2015 en had als titel: ‘De macht aan de onderwijzer’. De meeste recente bijeenkomst was op 11 oktober 2017, met als titel: ‘Reis door het Rotterdams onderwijs – Over overgangen’. MeetUp010 bestaat nu dus ruim tweeëneenhalf jaar.

Er zijn inmiddels 13 bijeenkomsten georganiseerd, dus gemiddeld 5 of 6 per jaar.

Deze bijeenkomsten zijn georganiseerd door ongeveer 15 mensen in verschillende samenstellingen per bijeenkomst. Mensen uit verschillende sectoren, die met elkaar in verbinding zijn gekomen en het onderwijs in al zijn facetten verder willen verbinden.

De 13 bijeenkomsten zijn gehouden op 13 verschillende scholen, afkomstig uit alle sectoren van het onderwijs, PO, VO, MBO en HBO.

De 13 bijeenkomsten hadden 13 verschillende thema’s, van de rol en de status van de leraar tot het leren bezien vanuit de leerling, van passend onderwijs tot de drukpers binnen onderwijs, van de rol van kunst in het onderwijs tot het leren door maken, van overgangen in onderwijs tot nieuwe recepten voor onderwijs.

Naast de 13 bijeenkomsten zijn er ook nog vier extra activiteiten georganiseerd, direct gekoppeld aan al bestaande activiteiten zoals het IFFR en Rotterdam Onderwijsstad.

Gemiddeld zijn er 150 aanmeldingen voor de bijeenkomsten en activiteiten. De mensen die komen zijn leraren, ouders, schoolleiders, bestuurders en mensen die niet direct in het onderwijs werkzaam zijn maar wel betrokken bij de ontwikkelingen van jonge mensen.

In totaal zijn er tot dusver bijna 1500 unieke aanmeldingen geweest. Velen komen vaker.

Op Facebook heeft MeetUp010 meer dan 750 volgers en op Twitter ruim 1000.

Een opmerkelijk resultaat uit het onderzoek is dat dit alles is georganiseerd zonder kosten voor de deelnemers, op vrijwillige basis, met veel medewerking van scholen, en wordt uitgevoerd in eigen tijd.

Uit de interviews die zijn gehouden en de gesprekken die zijn gevoerd blijkt dat wat MeetUp010 doet mogelijk gemaakt doordat allen die erbij zijn betrokken een warm kloppend 💖 voor onderwijs hebben.

Ik vermeld daarom graag dat de 14e bijeenkomst van MeetUp010 zal zijn op 23 november en als thema LBTGQI+ heeft. Aanmelden kan al hier.

LGBTQI+

In het vervolg van het onderzoek zal ik ingaan op het effect dat MeetUp010 heeft gehad op het ontstaan van inmiddels 14 andere MeetUp’s in het land en een overkoepelende samenwerking hiertussen via MeetUpNL. Ook zal ik een relatie leggen tussen de MeetUp’s en andere professionele leerwerken die eveneens door leraren zelf zijn opgezet zoals The Crowd en edcampNL. Het plan is hier regelmatig korte tussenresultaten en meer details te melden.

 


Dagmomentonderwijs juli

juli 28, 2017

Dit is hem dus. De zevende maandelijkse blogpost van dit kalenderjaar, met dagelijkse momenten uit mijn onderwijs. Een toelichting op #dagmomentonderwijs is hier te vinden. De zevende is de maand juli, een maand met een paar dagen nog ‘aan het werk’ en dan echt ‘vakantie’. Niet dagelijks meer een moment genoteerd, toch wel een paar.

Za 1 juli
Gisteren iets geleerd wat ik niet had willen leren.
Ontleren geen reële optie, dus gaat in bakje accepteren.

Zo 2 juli

Ma 3 juli
09.17 uur. Dat je met iemand een bel afspraak maakt om negen uur en dat je dan denkt dat dit 09.00 uur betekent. ☺

Di 4 juli
Afscheid van mijn mentorklas, vijf jaar voor meer dan de helft van henHet verrastte me volkomen hoeveel hun vertrek voor me betekent. Een achtbaan in een notendop. 😄 😢 🍀 💜

Wo 5 juli
Gisteravond diploma uitreiking 6-VWO. Kreeg dit van leerling die ik alleen in klas 2 en 3 les gaf. 🍀

Do 6 juli
Personeelsuitje: super gezellig met een stevig stortbuitje toe (meer informatie delen niet toegestaan 😄)

Vr 7 juli
Bureau leeggemaakt. Deur dichtgetrokken.

Za 8 juli / Zo 9 juli

Ma 10 juli
De auto in voor reisje naar overleg over iets met #onderwijs en #eindexamen, tijdens de vakantie.

Di 11 juli
Mooie powerbank gekregen. Blijkt helaas niet krachtig genoeg voor opladen telefoon. 😜

Wo 12 juli
Screenshot, gemaakt op 12 juli 2017 om 12.40 uur, van een niet nader te noemen site, die iets met toetsen doet:

Do 13 juli
Studeerkamer opruimend tekeningen van leerlingen tegenkomen die in mijn eerste jaar als docent zijn gemaakt. Eentje op de post gedaan.

Vr 14 juli
Lieve reactie terug op de post van gisteren.

Za 15 juli / Zo 16 juli
WK Schapendrijven, Opmeer. 

Ma 17 juli
Een mail van een collega, die even een dag terug is van vakantie, met een dankje en een vraag.

Di 18 juli
Herlezen van een boek en de geschreven woorden horen, omdat ik de liefdevolle schrijver ken. Aanrader: Verwondering.

Wo 19 juli
Genieten van een van de speciale biertjes die ik van mijn mentorklas mocht ontvangen. Een Zatte van Brouwerij ’t IJ vandaag.

Do 20 juli
Vier tools getest. Een gaat ons zeker meer leren. Peergrade, die gaan we dus doen, komend schooljaar.

Vr 21 juli

Za 22 juli / Zo 23 juli

Ma 24 juli
Een leerling die in de vakantie besluit dat het leven niet langer voor haar is. Keihard ondeelbaar #dagmomentonderwijs

Di 25 juli
Met vrouw en viervoeter een wandeling maken waarbij je samen de door jezelf gemaakte Seppo game/quiz test om te bepalen of je deze tool komend schooljaar gaat inzetten. Ja dus.

Wo 26 juli
De deur openen en drie boeken in ontvangst mogen nemen: ‘Start with why’, ‘Peak’, ‘Making good progress’.

Do 27 juli
Eindelijk #dagmomentonderwijs mei en juni blogs afmaken en plaatsen 😜.

Vr 28 juli
#dagmomentonderwijs juli afmaken en plaatsen 😜.

Fijne vakantie (#onderwijs) mensen!

 


%d bloggers liken dit: