Maken en doen

maart 14, 2015

MakeThingsDoStuffIk ben van mening dat niemand de waarheid in pacht heeft, simpelweg omdat DE waarheid er niet is. Zeker in HET onderwijs niet.

Ik zit bij een club mensen die zich United4Education noemt en zich inzet om alle positieve ontwikkelingen in het onderwijs zichtbaar te maken, te verbinden en te versterken.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik zit bij een club mensen die zicht The Crowd noemt en zich inzet om iedereen in het onderwijs die zichzelf wil verbeteren dit te laten doen door het samen met collega’s te doen.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik heb twee keer een edcampNL mogen helpen organiseren. Een bijeenkomst voor iedereen in het onderwijs die bereidt is te delen en bereidt is te leren op een andere dan de standaard manier.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik doe niet aan poliziek. Ik doe niet aan hokjes. Ik doe niet aan dingen die moeten. Ik doe aan beter onderwijs.

En ik zie net iets voorbij komen dat ik mooi vind. Iets dat past bij United4Education, iets dat past bij The Crowd, iets dat past bij een volgend edcampNL, iets dat onderwijs beter maakt. Iets dat past bij mij.

Maak van jezelf een Maker Educator.

Ik richt er graag de aandacht op. Een voorbeeld van docenten die ‘GEWOON iets gaan DOEN’.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Maak van jezelf een Maker Educator laat zien dat het niet vanzelf gaat, dat er niet één weg is, dat er tijd nodig is, dat er hulp is. Zij laten  de fantastische stappen zien die zij gemaakt hebben. Zij laten zien dat zij JOU willen ondersteunen hun pad te volgen. Dit is hun volgende stap.

Moet je nu iets gaan maken? Nee.

Moet je nu iets gaan doen? Ja.

Ja. Als JIJ het anders wilt, in JOUW ogen beter wilt, moet JIJ iets gaan doen. Door met anderen mee te gaan DOEN, door het ZELF te gaan DOEN. Door anderen te betrekken wat JIJ wilt DOEN.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik vind Maak van jezelf een Maker Educator een fantastische beschrijving van een ontwikkeling. Docenten die het ‘GEWOON DOEN’. En ervaren wat werkt en wat (nog) niet helemaal en deze ervaringen delen. De reis naar beter.

Ik hoop dat er veel mensen IETS gaan DOEN. Of  dit nu maken is of iets anders. Ik hoop dat de energie die afspat van dit initiatief besmettelijk genoeg is en sterk genoeg is om mensen te laten omdenken. ‘Hoe kan ik voor ‘mijn’ ‘vak’ ‘de leerlingen’ meer ‘betrekken’? Hoe kan ik ‘mijn’ ‘leren’ beter ‘maken’?

Mocht je iets gaan willen DOEN dan is onderwijspioniers misschien de schakelaar die jou en jouw school kan overhalen.

79create

 

 

 


Edublogger portret in de VIVES

januari 25, 2015

10941913_806151372791647_4586856615396610798_nEr is een portret van mij als edublogger verschenen in het januari nummer van de VIVES, in de serie Blogger aan het woord. Ik ben daar wel best content mee en deel het hier graag, voor iedereen die niet in staat is het zelf op papier te lezen.

De volledige tekst van het artikel in VIVES is hieronder te vinden.

Frans is docent biologie en Mens & Natuur op het Wolfert Lyceum, een havo-vwo Daltonschool in Bergschenhoek. Het eerste bericht op zijn blog verscheen in juli 2009 en inmiddels zijn er zo’n 275 berichten geplaatst.

Frans is met het schrijven van ‘Droog’s leren delen’ begonnen omdat omdat hij leren wilde delen en omdat hij wilde leren delen. Zijn berichten gaan over praktische zaken waar een docent in de klas wat aan heeft. Hij beschrijft naast technieken vooral zijn eigen ervaringen.

Waarover blogt Frans?

Frans blogt over alles in het onderwijs dat hij het delen waard vindt. Alles waarvan hij denkt dat iemand er iets aan zou kunnen hebben om zijn onderwijs te verbeteren.

Zo schrijft hij regelmatig over handige toepassingen die het leven van een docent of het leren van een leerling leuker, makkelijker of efficiënter maken. In toenemende mate beschrijft hij hierbij niet alleen hoe een bepaalde toepassing werkt maar ook hoe hij er zelf gebruik van maakt in zijn eigen lespraktijk. De tools die Frans verzamelt zijn terug te vinden op zijn web20indeklas scoop.it.

Een terugkerend thema in de blog van Frans zijn didactische technieken, waarvan door onderzoek bekend is dat zij werken maar die toch weinig worden gebruikt in de praktijk. Als zij-instromer in het onderwijs met een verleden als onderzoeker verbaast het Frans dat er in de dagelijkste lespraktijk zo weinig gebruikt gemaakt wordt van dit soort technieken. Voorbeelden van berichten hierover zijn: ‘Verboden vingers op te steken’ en ‘Tweetallen zijn effectiever achter de computer’.

Een van de didactische techieken die Frans zelf is gaan gebruiken en waar hij zelf de mogelijkheden en de voordelen van heeft ervaren is Flipping the Classroom, ofwel Flip de Klas. Met enige regelmaat beschrijft hij de ideeën en ontwikkelingen die hierover wereldwijd leven en in zijn eigen dagelijkse praktijk plaatsvinden. Dit onderwerp heeft dan ook een eigen pagina op zijn blog en op de flip de klas wiki is alle informatie om hiermee te starten verzameld.

Leerlingen zijn een onderwerp dat steeds vaker opduikt in de blog van Frans. Hoe betrek je leerlingen bij hun onderwijs? Hoe geeft je hen niet alleen een stem maar ook invloed? Toetsen en tijd komen eveneens regelmatig terug als onderwerp. Waarom en hoe toets je? Hoeveel tijd kost ben je hiermee kwijt en is dit evenredig aan het leren?

Waarom blogt Frans?

Een goede vraag!

Frans blogt om omdat het een manier is om in contact te komen met mensen die je niet dagelijks tegenkomt of nooit zou tegenkomen. Frans blogt omdat het een hele goede manier is om gedachten op een rij te zetten en te reflecteren. Niets is mooier dan reacties te krijgen, of die je nu bevestigen in je idee of je op een nieuw spoor zetten.

Essentieel voor Frans is dat zijn berichten vooral gaan over praktische, alledaagse zaken.

Hij is blij dat hij er ooit aan is begonnen. Hij raadt het iedereen aan.

Dezelfde drijfveer die Frans heeft om te bloggen heeft hem ertoe gebracht zich aan te sluiten bij een aantal initiatieven gericht op het verbeteren van het onderwijs van onderaf, vanuit de dagelijkse praktijk, gebruikmakend van de expertise die aanwezig is bij docenten en leerlingen. Regelmatig verschijnen ook hierover dus berichten op zijn blog. Frans is bestuurslid van The Crowd, een organisatie met als uitgangspunt ‘regie over eigen professionalisering’. Frans is een van de organisatoren van edcampNL, een bijeenkomst waarbij geleerd wordt van elkaar en met elkaar. Sinds kort maakt Frans ook deel uit van United4Education, een groep mensen die als doel heeft alle mooie initiatieven die er zijn binnen het onderwijs zichtbaar te maken, met elkaar te verbinden en zo te versterken. Zijn speciale aandacht is hierbij gericht op de leerling.

Er is bij het bekijken van de berichten op de blog een duidelijke ontwikkeling zichtbaar. De berichten gaan steeds minder over technieken en steeds meer over ervaringen. De schrijfstijl is tegelijkertijd persoonlijker geworden. Sinds het begin van dit schooljaar maakt Frans ook deel uit van een groep bloggers die schrijft voor hetkind.

Volgende keer: Frans geeft graag het stokje door aan collega edublogger Ilse Meelberghs. Zij schrijft indringende berichten over haar onderwijs en schroomt hierbij niet haar gedachten en twijfels te delen.

Links:
http://www.scoop.it/t/web20-in-de-klas
http://flipdeklas.wikispaces.com
http://www.thecrowd.nl
http://edcampnl.pbworks.com/w/page/68136272/FrontPage
http://united4education.org
http://united4education-leerling.wikispaces.com
http://hetkind.org


edcampNL twee komt er aan

november 2, 2014

EdcampNL logo open 2013-08-10_1924

Op 5 oktober 2013 was het eerste edcamp in Nederland, met de toepasselijke titel edcampNL.

Ik was een van de organisatoren en heb de respons op het edcampNL als een ongelofelijk warm bad van intense inspiratie en enerverende energie ervaren.

Op 7 februari 2015 zal het tweede edcampNL plaats gaan vinden. Op het Oranje Nassau College locatie Clauslaan, in Zoetermeer.Oranje Nassau College logo 2014-11-01_1527

Weer ben ik een van de organisatoren. Omdat blijkt dat dit het enige is dat hiervoor nodig is. Iemand die opstaat en het organiseren start. Omdat ik weet dat er ongelofelijk veel geleerd gaat worden doe ik dat met veel plezier. Maar niet alleen natuurlijk. Marco Claassen en Gerard Dummer hebben een soortgelijk gevoel en doen ook mee. Gerard was er ook de eerste keer al bij.

De eerste keer durfde ik niets te verwachten en was ik enorm overweldigd door de respons. Ik was er stil van.

Er waren 190 inschrijvingen, er werden 20 blogposts over geschreven! Iedereen was positief. Er is dus ruimte voor edcamps in Nederland. Er is dus behoefte aan edcamps in Nederland.

Nu durf ik bijna te hopen dat er meer inschrijvingen zullen komen dan er plaats is.

Nu durf ik bijna te hopen dat we kunnen gaan zeggen: het is vol.

En dat we dan zullen kunnen verwijzen naar het 3e edcampNL, dat er dan natuurlijk ook gaat komen. :)

Om een indruk te krijgen hoe het eerste edcampNL was kun je het filmpje bekijken dat Leraar24 van deze dag maakte. Of je kunt één van de twintig blogs lezen. Je kunt het filmpje en de blogs hier vinden.

Inschrijven voor het 2e edcampNL kan via onderstaand formulier. Ik zou er snel bij zijn :)

 

 

 

 


Een bericht aan alle leerlingen (en ouders)

oktober 21, 2014

stick_figures_teacher_to_students

WhatsApp voor het onderwijs

“Wat zou het toch handig zijn om in één klap een hele klas een sms te kunnen sturen. Of een sms aan alle ouders. Een laatste wijziging in het rooster, een herinnering aan een afspraak, een toevoeging aan een les, de laatste details van een excursie. Vul zelf maar in. Het grote voordeel van een sms bericht is dat dit met elke telefoon ontvangen kan worden, of verzonden. Er is dus geen noodzaak voor een internet verbinding of een smartphone. Als dit nu ook nog zou kunnen op een manier waarbij de telefoonnummers geheim blijven dan zou dit helemaal geweldig zijn.

Ik ben erg enthousiast over twee diensten die deze mogelijkheid bieden, Remind101 en Celly, en zie er veel mogelijkheden in  :-) . Tegelijkertijd ben ik teleurgesteld  :-( . Beide diensten werken (vooralsnog) alleen in Amerika. Waarom ik ze hier dan toch noem? Om te laten zien dat dit soort mogelijkheden er zijn en omdat ik hoop dat een vergelijkbare dienst ook in Nederland van de grond kan/zal komen.”

…… ik heb even moeten zoeken, het was toch wat langer geleden dan ik dacht (september 2011), dat ik bovenstaande heb geschreven in de blogpost: SMS’en met ouders en leerlingen, of toch niet? Regelmatig heb ik aan deze post teruggedacht. Regelmatig heb ik op allerlei sociale media langs zien komen hoe handig beide zijn. Zo handig dat inmiddels 1 op de 5 docenten in de VS gebruik maakt van Remind!

original_remind-logo-1Inmiddels zijn we dus ruim 3 jaar verder, maar er is goed nieuws: Remind is nu ook beschikbaar in de rest van wereld! :)

En het is in die tijd ook een aardig stukje uitgebreider geworden.

Hoe werkt het?
– Een docent maakt een klas aan op de site en dit geeft hem een unieke code.
– Leerlingen en/of ouders installeren de Remind app op hun telefoon (beschikbaar voor alle platforms)
– De docent deelt de unieke klas code met  de leerlingen en/of ouders.
– Telefoonnummers van leerlingen en ouders blijven geheim!
– Ontvangers krijgen een sms of email
– Er kunnen indien gewenst foto’s of pdf’s worden meegestuurd
– Er kan indien gewenst ook een gesproken bericht worden gestuurd (maakt het persoonlijk)
– Berichten kunnen vooraf worden klaargezet en op een gekozen tijd verzonden (‘vergeet je OV-chipkaart niet’)
– Docenten kunnen de geschiedenis van alle berichten per klas terugzien
– Ontvangers kunnen reageren op een bericht via een ‘Stamp’. Hiermee kan de docent een vraag stellen en de reacties eenvoudig verzamelen.

 

 

 

 

 


10 redenen om tekstboeken achter ons te laten

augustus 28, 2014

De scholen zijn weer begonnen of gaan weer beginnen. Het klassieke beeld van de leerling op de fiets met een dikke rugtas op is weer te zien in de straten in de stad en langs de velden om de dorpen. Mooie beelden maar langzamerhand zouden zij moeten verschuiven naar ons collectieve geheugen, het zwart-wit tijdperk, alleen op foto’s moeten zijn terug te zien.

Tekstboeken hebben hun beste tijd in het onderwijs wel gehad. Zij worden vriendelijk bedankt maar kunnen nu van een welverdiende rust gaan genieten. Hier zijn 10 redenen waarom.

1. Papier wordt alleen maar schaarser en boeken zijn weinig milieu-vriendelijk om te maken.29135971-mjs_paper_pixel_-_wisconsin_-_park_falls_-_logging_p_002_-(2)

2. Het geschiedenis boek bevat maar een aantal bladzijden over de 1e Wereldoorlog, maar wanneer je op Google ‘1e Wereldoorlog’ intypt krijg je 62.100 bronnen in 0,20 seconden. searching dog with magnifying glass

3. In boeken staan fouten, en die blijven er staan. Boeken zijn geschreven door mensen met hun eigen voorkeuren en dus niet zo objectief als wordt gedacht.449985a-i1.0

4. Boeken kunnen niet worden aangepast nadat zij zijn gedrukt, er zijn geen updates mogelijk.breaking_news_animated

5. Boeken passen niet in een systeem van onderwijs dat gericht is op gedifferentieerd en gepersonaliseerd lesgeven. Niet alle kinderen passen in hetzelfde boek. Dat idee is zo passédifferent_similar_different1

6. Kinderen lezen schoolboeken niet thuis en het maken van opdrachten in een werkboek is inmiddels een toch echt wel iets achterhaalde pedagogische techniek.kids_reading1

7. Boeken zijn duur. Nodeloos duur. Vergelijkbare bronnen en instructiemateriaal zijn eenvoudig goedkoper te vinden. Geld besteed aan boeken kan beter elders in het onderwijs worden ingezet.istock_000009397328xsmall

8. Boeken zijn zwaar en groot en veroorzaken rugproblemen.backpack-too_full

9. Het leven zelf staat niet in een boek, waarom zou leren alleen via boeken kunnen?1087694-bigthumbnail

10. 1000 boeken over 1000 onderwerpen kunnen worden vervangen door 1 apparaat dat verbinding maakt met het internet.9353062-cartoon-smiling-desktop-computer-vector-illustration

Duidelijk.

Boeken worden bedankt voor hun diensten. Boekenmakers en boekenverkopers ook. Het was een mooie tijd.

Het onderwijs gaat verder.

Bron: Blogpost Justin Tarte


Luister naar hoe leerlingen luisteren

augustus 28, 2014

Er wordt veel gepraat over onderwijs.
Hoe het was, hoe het is, hoe het zou moeten blijven of worden.

Er wordt iets minder veel gepraat over de leerlingen.
Moet de leerling zich aanpassen aan het onderwijs? Of andersom? Of allebei een beetje?
De leerling van nu? Is die anders dan de leerling van een tijdje geleden?
De leerling van morgen? Is die anders dan de leerling van nu?

Ik weet het niet.

Ik weet het niet.

Ik heb wel ideeën.

Maar die uitleggen is lastig.
Wat niet wil zeggen dat ik het niet ga en blijf proberen.

Zeggen dat iets niet goed is is zinloos, voor ieder ander dan degene die het zegt.

Ik was deze vakantie in Frankrijk op vakantie.
In een huisje zonder WiFi en alleen als de zon en de wolken en de wind goed stonden 3g.
Er was geen TV, wel een radio.
Op die radio hoorde ik een liedje, best wel vaak, dat bij terugkomst in Nederland de nummer één van Frankrijk bleek te zijn. Ik vond het wel een leuk liedje, dus ik zocht het op zodra ik terug was.

Er bleken meerdere versies.
Een origineel en één bewerkt door een dj.

Ik bedacht me tijdens het luisteren dat dit een audiovisuele weergave was van de verschillende talen die leerlingen en docenten soms spreken. We horen elkaar helaas te vaak niet.

En bedenk. Bij het luisteren/bekijken van onderstaande video’s: de tekst /inhoud/content verandert NIET!
De boodschap dus ook niet.

Het origineel:

Deze video is inmiddels van YouTube verwijdert in verband met het overtreden van copyright…. dus hier een nieuw geluidsfragment:

De bewerking:

Wat verandert er wel?

Het aantal keren dat er naar deze muziek is geluisterd!

De eerste versie, het origineel: 140 duizend
De tweede versie, die is bewerkt: 20 miljoen

Luister naar je leerlingen, speel hun muziek, dan luisteren zij naar jou. Omdat jij hen begrijpt, omdat jij hen serieus neemt. En zij jou dus ook.

Als je wilt dat ze luisteren spreek dan hun taal. Eis niet dat zij eerst de jouwe leren. Bewerk je originele versie. Het gaat niet om jouw smaak, het gaat om die van hen.


Workfree zone.

april 19, 2014

In deze post wil ik jullie vragen even te luisteren naar een liedje.

Workfree Zone

Every boy and girl has to go to school.
Not working in a factory, and everybody has a tool.
The whole day in the factory, behind a dangerous machine
And no way, that place is clean!

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

Suddenly there was a man, who thought this can’t be,
Children working for a living, that’s not what they should do.
Children have the right to learn.
So the children’s act begun.

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

If children can  choose for themself, what they wanna do.
Work or go to school, the world would probably be new.
Chaotic it will be, the system will disappear
No one will know what they want, and it won’t be a good year

Every child has right to get something to learn,
And let their parents work, cause money is what they have to earn.
Workfree zones, are a beginning of a better begin,
Because every child has the rights to win.

Lyrics by: Rosa en Tamara
Sung by: Tyche and Julia
Guitar by: Tamara

Het liedje is gemaakt als onderdeel van Challenge 2, Education and protections against child labour.

Zodra ze deze challenge gezien hadden vroegen een aantal leerlingen mij:
“Mogen wij ook een liedje maken?”
Ik zei: “Ja, natuurlijk!”
En zij gingen aan de slag.

Een paar dagen later kreeg ik de tekst toegestuurd.
Gisteren kreeg ik het liedje opgestuurd.

Ik vind het krachtig. Erg krachtig.

Regelmatige lezers van dit blog zullen misschien weten dat ik al een aantal jaren met veel plezier deelneem aan Learning Circles en dat dit jaar binnen de “Met Lot op Reis” cirkels het onderwerp kinderrechten is. Bijna een maand geleden schreef ik hier een post over een tekening die mijn leerlingen gemaakt hebben als onderdeel van Challenge 1, The Right to good food, clean water  and health care: “Soms moet je niets schrijven“. Een tekening die door professionele cartoonisten inmiddels is omgezet naar een echte cartoon!, waarover meer te lezen is in een bijdrage van vorige week: “Dat je huilt en lacht, van die dingen“.

De inspiratie van de leerlingen kwam uit een video die we in de klas hebben bekeken bij de introductie van Challenge 2. In deze video wordt een beeld geschetst van de 215 miljoen kinderen wereldwijd die werken terwijl zij naar school zouden moeten gaan. Een manier om hier iets aan te doen is het installeren van “Child Labour Free Zones“.

Ik hoop dat het liedje helpt aandacht te genereren voor dit probleem. Ik hoop dat de kinderen en de leerkrachten van nu zorgen dat de kinderen van morgen dit soort liedjes niet meer hoeven te maken. Onderwijs is zoveel meer dan feiten en toetsen.

 

 

 

 

 


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.904 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: