Literatuur en een tuin #blimageNL

januari 2, 2016

Literatuur en leren

 

Een verhaal van Margreet van Heeringen

Een nieuw schooljaar. Ik bedenk en probeer van alles om een band met mijn havo-3 te krijgen maar zie van de kant van mijn leerlingen nog weinig respons. Een kleine 30 pubers, leerlingen uit 2-havo maar ook doublanten en zij-instromers uit 2-vwo en 2-mavo. We moeten een heel jaar samen.

Ik heb mijn literatuurles met verve voorbereid, vól met activerende didactiek en coole filmpjes in de Google Classroom, maar zie bij binnenkomst dat dit ‘t niet gaat worden. Ze stuiteren. Velen hebben hun spullen nog beneden in hun kluis en ze mopperen over collega’s. Ik zucht zichtbaar.

Dan ga ik op een tafel zitten, haal diep adem en kijk rond totdat het stil wordt. Ik vertel. Over mijn jeugd. Over mijn puberteit. En hoe het lezen van boeken mijn leven veranderde. En dat ik hen dat ook toewens. Die ervaring. Ik vertel over boeken die mij hebben geraakt en citeer zinnen met voor mij prachtige zinswendingen en woordvariatie. Ik leg uit en verklaar en word oprecht blij.

Ik spreek uit dat ik hoge verwachtingen van hen heb. Dat het lezen van literatuur ook voor hen is weggelegd en dat we het dit jaar gewoon sámen gaan doen. Ik laat de trailer zien van Maarten ‘t Hart waarin hij een fragment voorleest uit “Magdalena” en bespreek hun wrevel en vragen: “Wat praat die man langzaam, zeg! Waarom mag hij niet met zijn verjaarscadeau spelen?” en “Wat is Mecano eigenlijk?”

Langzaam verdwijnt de weerstand en kan ik hun inzichten koppelen aan de theorie over motieven en het stellen van hamvragen. Op de vraag of ik nog zo’n raar filmpje heb, laat ik Adriaan van Dis’ “Ik kom terug” zien. Aan één keer kijken heeft een aantal niet genoeg. “Ik snap er nog echt geen bal van hoor..”

Na de derde keer blijft het doodstil. Dan zegt de stoutste van het stel: “Is dat eigenlijk beeldspraak? Die tuin, die wordt vergeleken met het leven van zijn moeder?” Een klasgenoot vult aan: “Stijlfiguur, metafoor ofzo”. De klas zoekt elkaars blik en knikt instemmend. Dan draait een leerling zich naar mij om en zegt verbaasd: “Dus daarom heeft mijn vader een foto van onze tuin gezet op de rouwkaart van mijn moeder..”

En ik?

Ik krijg een brok in mijn keel en maak een diepe buiging. Het wordt een topjaar met deze klas!

Advertenties

Zonbelichte bedauwde spinnenwebben #blimageNL

november 1, 2015

Een korte wandeling op de zondagochtend. Een ronde voor de honden.

Een plaatje zien in het voorbijgaan. De zon attendeert, accentueert door toegevoegde schittering. Het lichaam gaat langzamer dan de geest. Een paar stappen terug. Nogmaals kijken. Bijna zo mooi als de eerste keer. Kan daar iets mee?

Dan verder.

De honden zien, ruiken en doen hun dingetjes.

De mens denkt over wat hij zag. De mens ziet en ruikt. De mens projecteert.

Honden en mens stoppen, lopen verder. Herhalen dit een aantal maal. De honden ruiken vooral, de mens ziet en denkt vooral.

Net als de de bewegingen van de honden zijn de gedachten van de mens niet rechtlijnig. Een nieuwe reuk, een nieuwe richting. Een nieuw verband, een andere kant.

De honden gaan naar binnen, hun riemen gaan af. De mens pakt zijn elektronische apparaat en gaat terug naar buiten. De mens weet dat hij niet alles dat hij ziet kan fotograferen, hij wikt en weegt, kiest positie en drukt af.

Blogpost Zonbelichte bedauwde spinnenwebben foto 29

Zonbelichte bedauwde spinnenwebben.

-Zijn al die webben van één spin?
-Heeft één spin meer dan één web?
-Heeft iedere spin zijn eigen web?
-Zijn er altijd zoveel spinnenwebben?
-Hoe maakt een spin een web?
-Hoe komt die dauw er op?
-Wat is dauw?
-Hoe maakt het licht van de zon de dauw zo zichtbaar?
-Wat is zonlicht precies?
-Is er meer zonlicht op zondag?
-Zien insecten de spinnenwebben nu ook beter?
-Heeft een spin minder te eten als er dauw is?
-Zijn de spinnenwebben er allemaal nog als de dauw weg is?
-Zou je het ontstaan en verdwijnen van de dauw kunnen filmen?
-Zijn spinnenwebben ook makkelijker zichtbaar als het regent?
-Is er een wiskundige regel waarmee je de vorm van een spinnenweb kunt beschrijven?
-Van welk materiaal is een spinnenweb gemaakt?
-Wat bepaald de vorm van een spinnenweb?
-Hoe sterk is een spinnenweb?
-Hoe kun je sterkte van een spinnenweb meten?
-Hoe mooi is een spinnenweb?
-Zie je de vormen van een spinnenweb terug in designs of schilderijen?
-Zijn er kunstenaars die iets bijzonders hebben met spinnen?
-Hoe worden spinnen in filmen gebruikt?
-Waardoor vinden veel mensen spinnen eng?
-Waarom zie je bijna nooit de spinnen in al die spinnenwebben?

Allemaal vragen, en er zijn nog zoveel meer. Vragen die bij biologie horen, of bij scheikunde, of bij natuurkunde, of bij kunst. Vragen die nergens bij zouden moeten horen maar gewoon vragen zouden moeten zijn. Vragen om te leren.

Een beeld als start van leren.

Je kunt een beeld voor jezelf gebruiken en er een set vragen aan toevoegen. Je kunt een beeld zonder toevoegingen aanbieden aan leerlingen en er hen zelf vragen over laten stellen. Je kunt een beeld met collega’s delen en er per vak verschillende sets vragen aan toevoegen. Je kunt een beeld met collega’s delen en leerlingen er zelf per vak verschillende soorten vragen over laten stellen. Je kunt met vijf collega’s vijf beelden aan leerlingen aanbieden en ze per vak er zelf vragen over laten stellen.

Ik zie het beeld voor me. Leerlingen die leren omdat een plaatje ze dat laat doen.


Gasfornuis #blimageNL

september 6, 2015

foto 28

Het profielwerkstuk is een praktische opdracht voor leerlingen in de laatste klas uit de bovenbouw van het vmbohavo en vwo die als een soort ‘meesterproef’ dient. Zij maken een uitgebreid werkstuk over een onderwerp uit hun gekozen profiel. Een leerling van het vmbo dient er minimaal 20 uur aan te werken. Voor leerlingen van de havo en het vwo is de minimumeis 80 uur. Het cijfer wordt als onderdeel van het combinatiecijfer meegeteld bij het bepalen van de examenuitslag. Voor het vmbo wordt deze ‘meesterproef’ overwegend aangeduid met het sectorwerkstuk, daar vmbo met zogenaamde sectoren werkt in plaats van profielen.
De leerling voert zelfstandig of in een groepje een klein onderzoek uit. Het doel daarvan is tweeledig: enerzijds kan de leerling zijn theoretische kennis verdiepen, anderzijds wordt hij getoetst op vaardigheden, zoals het opzetten van een onderzoekexperimenterenanalyserenbeschrijven en presenteren. Vaak vindt er op scholen een presentatie-avond van de profielwerkstukken plaats.

Tot zover wikipedia over het profielwerkstuk, ofwel PWS.

Dit jaar mag ik zeven groepjes leerlingen begeleiden bij de uitvoering van hun PWS. Een feest met hindernissen. Leren dus.

Twee leerlingen hebben zich, na een aantal andere onderwerpen te hebben overwogen en afgewezen, gericht op de vraag of zij in staat zouden zijn een hulpmiddel voor blinden of slechtzienden te ontwerpen dat zou voldoen aan een behoefte. Als eerste hebben zij een enquete uitgezet om te achterhalen tegen welke praktische problemen blinden en slechtzienden aanlopen en in de lijst die verscheen viel hen iets op dat zij nooit hadden bedacht, verwacht en ik al evenmin. Het correct plaatsen van pannen op een gasfornuis.

Hier gaan zij dus nu aan werken. Het begin van een mogelijke oplossing. Ik kreeg van hen een mail met het verzoek mijn gasfornuis te fotograferen. Ter inventarisatie van hoe gasfornuizen er in de praktijk uit zien. Ik heb direct twee foto’s genomen en naar deze twee leerlingen gestuurd.

Het gasfornuis stond uit. Toch kreeg ik het warm van het lezen van de vraag, het maken van de foto’s, het versturen van de mail, het schrijven van deze blogpost.

foto 27

 

 


De verhalen van week 6 #blimageNL

september 6, 2015

Het is inmiddels zes weken na de start van de #blimageNL uitdagingen ook deze week zijn er weer vier nieuwe verhalen geschreven. De #blimageNL uitdaging is simpel: ontvang een foto en schrijf naar aanleiding hiervan jouw verhaal over onderwijs, daag vervolgens iemand die je kent uit met een nieuwe foto die je hem/haar stuurt. Het resultaat is verbijsterend, fantastische verhalen door bevlogen onderwijsmensen.

Hieronder een korte introductie van de nieuwste verhalen. Je kunt ze lezen voor wat zij zijn of wat zij met je doen. Laat de mensen die de verhalen geschreven hebben weten als ze je op een of andere manier geraakt hebben. Je kunt ze misschien ook gebruiken om inspiratie op te doen om zelf aan deze #blimageNL uitdaging mee te gaan doen (of iemand uit te dagen!). Zie hier voor de achtergrond en de ‘regels’. Veel leesplezier! Veel inspiratie!

Ms Mott, docent scheikunde, schreef het verhaal Resultaat, over het maken van plannen, het gebrek aan tijd, en dat het toch helpt, over groente en fruit en leerlingen, over gewenste uitkomsten en te volgen paden, over andere cijfers willen, over leren meten, over leerlingen die naar buiten lopen en weten.

Amber Walraven, lerarenopleider op de Radboud Docenten Academie, schreef het verhaal Supercell, over de storm aan het begin van een jaar, over leerlingen die het beter verwoorden dan docenten, over de geuren en kleuren die leraren in opleiding gaan ervaren, over het maken van keuzes terwijl iedereen je een andere kant lijkt op te sturen.

Frans Droog, docent biologie, schreef het verhaal Gasfornuis, over leerlingen die het verschil gaan maken, niet omdat zij het verschil willen maken, over leerlingen die iets doen, niet omdat het moet, over leerlingen die de wereld mooier maken, niet omdat iemand ze dit verteld, over leerlingen die gewoon de mensen zijn.

Sandra Verbruggen, initiatiefnemer United4Education, schreef het verhaal De Spin, over angsten en ze in de ogen kijken, over beslissingen nemen en onthouden, over de kracht van het verleden.

 


Korte introducties en links naar alle tot dusver verschenen verhalen zijn terug te vinden op De #blimageNL lijst.

En afsluitend weer een nieuwe afbeelding voor als je zelf de uitdaging ook aan wilt gaan. Je kunt je ook laten uitdagen door een van de afbeeldingen op het Pinterest #blimageNL bord, waar alle gebruikte afbeeldingen worden verzameld. Er is geen limiet aan hoe vaak een afbeelding mag worden gebruikt. Je mag natuurlijk ook je eigen afbeelding gebruiken.

 

Deze week kan ik niet anders dan onderstaande foto aanbieden. Ik kan hem alleen niet laten zien.

Zwart vlak 2015-09-06_0942

 

 

 

 

 


Smoezenbingo

augustus 31, 2015

Onderstaande #blimageNL bijdrage is van Frans Schouwenburg, Kennisnet.

In het onderwijs hoor je altijd bij ‘hunnie’. In columns over onderwijs, op websites, in debatten en in discussies op studiedagen of congressen, bij nieuw gevormde belangenverenigingen: iedereen weet precies wie er de oorzaak van is dat het niet gaat zoals je wilt dat het gaat.

Willem Karssenberg stuurde me een illustratie die mooi bij mijn verhaal past. Het was mijn uitdaging voor het initiatief van Frans Droog: #blimageNL.

ventilator

De foto die hij meestuurde spreekt voor zich, al legde ik eerst niet de link met het onderwijs, want de eerste school met airco moet ik nog tegenkomen. Maar als we met wat meer verbeeldingskracht te werk gaan, kan die airco als metafoor dienen voor de leerling. Diegene waar het allemaal om draait in het onderwijs. Leerlingen verfrissen ons leven en vreten energie.

De man rechts is de leraar. Hij sleutelt aan de leerling tot ie perfect is afgesteld om maximaal zijn verfrissende werk te doen.

Vervolgens kunnen we erop los fantaseren. Hebben we die leraar wel goed toegerust om zijn belangrijke werk te doen? Geld voor een hoogwerker was er duidelijk niet. Dan had die leraar helemaal zelfstandig zijn werk kunnen doen. Bijna zoals Aleid Truijens het zaterdag in De Volkskrant zei: ‘Niet slaafs werken uit een al dan niet digitaal schoolboek, maar zelf programma’s bedenken die aansluiten bij andere vakken, bij het echte leven en die precies voor de eigen leerlingen geschikt zijn. Eigenlijk zoals de beste leraren dat deden, voordat zij werden bekogeld met leerplannen, kerndoelen en ontwikkeltrajecten, en voordat hordes onderwijsadviseurs zich op die groeimarkt stortten.’
Ja, die goeie oude tijd! Nu behelpen we ons met een laddertje, waarop we iedere dag balanceren, turend in de afgrond van kerndoelen en leerplannen en op links houden twee teveel verdienende mannen ons overeind. Laten we ze Van Dijk en Iddink noemen. Of de rector en de bestuurder. Of de onderwijsadviseur en de leraaropleider Ze moeten natuurlijk niet wegstappen, dat zou rampzalig zijn, maar ze hebben ons wel met dit armzalige laddertje uitgerust. Is dat dan Het Prachtige Risico van Onderwijs?

Langzaam vormt zich in mijn hoofd een Smoezenbingo:
De leraar verwijt de uitgever en Den Haag;
De uitgever hoort de vraag om ander materiaal niet;
De directeur wordt niet gehoord door de bestuurder;
De technologie is te ingewikkeld;
Wet en regelgeving zijn te star;
ICT is teveel een doel op zich;
De leraarsopleiding leidt niet op,
waardoor de Inspectie constateert
dat de leraar niet kan differentiëren.

Het trieste resultaat is dat de leerling niet krijgt waarop ie recht heeft.
Het is een illustratie van de vicieuze cirkel waarin we onszelf doldraaien.
Wat mij stoort is dat we allemaal maar elkaars’ tekorten benadrukken.

Het beeld van Truijens is vals. We hadden altijd al goede en slechte leraren. De beste leraren weten ook nu precies hoe ze zelf programma’s kunnen bedenken. Het is goed dat er partijen zijn die op allerlei gebied hulp kunnen bieden om het onderwijs te ondersteunen. Ook goede leraren kunnen het niet alleen. Eindelijk ontstaan er een aantal verfrissende samenwerkingen, zoals Leraren met Lef, Leerkracht, Leraar 2032. Dat is fantastisch nieuws. Laat er vooral veel gebeuren. Maar laten we ook erkennen dat iedereen in die onderwijsbiotoop, commercieel of publiek, keihard nodig is.


Wat zie jij? #blimageNL

augustus 11, 2015

foto regenboog CMEcTVAWEAA9-Rt

Wat zie jij?

De regen of de boog?

De afzonderlijke kleuren of de vorm?

De lucht of de bomen?

Of zie jij ze allebei?

Voel je wat je ziet?

foto ondergaande zon CMEtnzoWEAEJXV2

Wat zie jij?

De ondergaande zon of de komende nacht?

Het licht of de huizen?

De kleuren of het zwart?

Of zie jij ze allebei?

Voel je wat je ziet?

 

Wat zie jij?

Het lesjaar dat verschijnt of de vakantie die verdwijnt?

Het werk dat gaat moeten of het werk dat gaat mogen?

De collega’s die alsmaar zeuren of de collega’s die elkaar opbeuren?

Of zie je ze allebei?

Voel je wat je ziet?

 

Wat zie jij?

Een lokaal vol herriemakers of een lokaal vol vrolijkheid?

De leerling die zich laat horen of die ene stille?

Leerlingen die stil zijn als jij praat of leerlingen die luisteren?

Of zie je ze allebei?

Voel je wat je ziet?

 

De foto’s zijn van Jasper Bloemsma. De uitdaging was van Petra Holstein.

 


Wanting to know about black swans #blimage #blimageNL

juli 29, 2015

 

The start

foto zwarte zwanen uitdaging Jaap Soft

Within an hour after starting the #blimageNL challenge, the challenger himself, me, was challenged. It was not entirely fair, as my challenger had not written a story first himself 😄, but I decided to take the challenge up nonetheless. After all, it did not really come to me as a surprise. It was a bit unclear to me though, whether I was supposed to respond to the #blimage challenge, so in English, or the #blimageNL uitdaging, so in Dutch. Time permitting, I took it upon me to try to do both. English first.

The reasons for questions

Seeing the picture of the black swans in connection with the challenge triggered my brain into asking itself questions. Asking questions is not uncommon to me, after all I am a teacher. Asking questions is what I am supposed to do. Or am I?

Black swans are mostly black-feathered birds, with white flight feathers. The bill is bright red, with a pale bar and tip; and legs and feet are greyish-black. Cobs (males) are slightly larger than pens (females), with a longer and straighter bill. Cygnets (immature birds) are a greyish-brown with pale-edged feathers

Anyway. I always ask myself questions as I am always looking for answers. Or is it the other way around? I am curious. I want to know things. I want to understand what is going on. So now I want to know about this particular picture and black swans. I have an urgency to know and look stuff up and tell my surroundings immediately about what I have found, what I know. Is this actual learning? Not really, most, if not all, of what I have looked up I will have forgotten in a matter of weeks. Unless of course I do something with the information, like writing about it. So this should help. I have, by the way, learned that my surroundings don’t always appreciate my immediate sharing and have learned to curb myself there.

A mature black swan measures between 110 and 142 centimetres (43 and 56 in) in length and weighs 3.7–9 kilograms (8.2–19.8 lb). Its wing span is between 1.6 and 2 metres (5.2 and 6.6 ft). The neck is long (relatively the longest neck among the swans) and curved in an “S”-shape.
The black swan utters a musical and far reaching bugle-like sound, called either on the water or in flight, as well as a range of softer crooning notes. It can also whistle, especially when disturbed while breeding and nesting

The students

How many students want to know things? How many want to learn? How many want to know the stuff we want them to know? How many want to learn the things we want them to learn? How can we persuade students to go beyond mere knowing and start learning because they want to? How do we need to organize education to help them achieve this? I think we all want to know things and want to learn, to varying degrees, in varying ways. Choice in what and how would go a long way here.

The black swan is common in the wetlands of south western and eastern Australia and adjacent coastal islands. Black swans were once thought to be sedentary, but the species is now known to be highly nomadic. Black swans, like many other water fowl, lose all their flight feathers at once when they moult after breeding, and they are unable to fly for about a month.

The questions

Why a picture of black swans? Are they his favorite animals? Does it have anything to do with where they live or what they look like? Why is this guy in particular challenging me by the way? (I know him through blogs and twitter but I have never met him). Is it just a picture he likes or happened to stumble upon? What do I know about black swans? That’s what they are, aren’t they? What connections would this guy himself see between black swans and education? What connections do I see between this picture of these black swans and education? In general? Personally? How would my students react to this picture? Has the fact that I am a teacher in Biology anything to do with it?

The black swan is also very popular as an ornamental waterbird in western Europe, especially Britain, and escapes are commonly reported.

Questions kept popping up in my head and shapes of answers appeared. More and more the questions started focussing on meeting the challenge I had accepted. What to write about? How to write? A general story? A story focussing on me as a teacher? A story focussing on students? A magic mix? Shapes of stories appeared. And disappeared, just as quickly. My brain was working overtime, as it loves to do.

The black swan is almost exclusively herbivorous, and while there is some regional and seasonal variation, the diet is generally dominated by aquatic and marshland plants.

How to go about it

Work hard, rest hard. It is something that I have always seen as a good recipe for success. I used in in the days when I was still heavy into running long distance, alas long gone days.  I still use it in my professional career as a teacher. I try to install this recipe into my students, with varying results. The rest hard part is usually easier accepted.

Work hard in this case means looking up information, finding the answers to questions for which the answers can be found by simply looking them up. Filtering the information, putting different answers together, making edible soup of them. Discarding bits, adding new ones. Flavoring the soup by changing the order of things, changing the way they are connected, changing the words used.

Like other swans, the black swan is largely monogamous, pairing for life (about 6% divorce rate). Recent studies have shown that around a third of all broods exhibit extra-pair paternity. An estimated one-quarter of all pairings are homosexual, mostly between males. They steal nests, or form temporary threesomes with females to obtain eggs, driving away the female after she lays the eggs.

Resting hard in the days when I was still running was easy, especially once you had discovered for yourself how important  it was. Just lie down. Just sleep. Just watch a movie, read a book. Nothing physical. Nothing to it. A breeze, certainly after having worked hard, practiced hard.

Resting your mind hard, at least for me, is a little more challenging. Just lying down doesn’t do it. Watching a movie or reading a book sometimes does, but often I get distracted by my own thoughts. Doing nothing mental is hard to achieve. Going for a walk does do it for me, most times.
On the other hand, the mind does not need to be switched off from the topic completely. The mind is more able than the body. It just needs to be allowed to look at it from a different angle, a new perspective, a wider distance, to allow the hard information and the story to be told to come together, to fall into place.

The black swan is protected in New South Wales, Australia under the National Parks and Wildlife Act 1974.

The balance used to be perfect.
Running hard would be resting hard for the brain. Thinking hard would be resting hard for the body.

The black swan was a literary or artistic image, even before the discovery of Cygnus atratus. Cultural reference has been based on symbolic contrast and as a distinctive motif.

So….., I went for a walk, with my dogs. Dogs are great in distracting me. A different place to walk would certainly help too. Seeing new things, even though they look very similar to things seen before, guides the mind into new directions. So I went for a walk in an area I hadn’t walked in before, at least not in the last 30 years. The sun was shining and a slight breeze made for perfect walking conditions. A huge storm had run through the area and broken branches and trees were adding to the surroundings definitely looking like something different than usual.

The surprise that’s always there

And then I saw this.

foto black swans in captivity

A typical Dutch picture. A grassy field, a patch for vegetables to grow, some trees, blue skies filled with beautiful clouds, a high voltage tower, a fence. Not so typical is what is behind the fence: black swans in captivity. I had not seen these particular black swans before, but I had the knowledge that I could come across them. So in a way I was prepared, but still surprised, actually very much so by the sheer coincidence of seeing them on this walk! Who would have thought that? I did not zoom in to take another picture, I did not need feel the need to. Why do we fence off students in classrooms so often? Can we do this differently? How?

During the walk the story for my ‘#blimage black swan challenge’ was getting shape, after shape, after shape. Back home I did some more hard work, looking stuff up, writing, rewriting, and some more hard rest, watching a series on netflix, sleeping. I gave it all some time and at one point, as usual well before it all was really finished, I decided just to start writing on the final draft. This would be it. This is it. For now.

The story continues

By the way. I took another picture from a different spot in this garden. Again, of something not uncommon in Dutch gardens. But in this entire context I saw a connection I had never seen before and a question, one of those annoying things again that keep haunting me, popped up. In the same garden where black swans were kept in captivity there were garden nomes were allowed to run free. Who can get his head around that? I challenge you to #blimage!

foto garden gnomes wandering free

 


Source for information: Wikipedia, Black Swan

foto zwartezwanen

Disclaimer: as all my blogposts this one is a mere exercise to make my next one better.


%d bloggers liken dit: