Ik zie R

juni 28, 2015

Ik ben mentor van een 4V klas. Ik ben al drie jaar mentor van deze zelfde klas. Ik ken ze een beetje en zij kennen mij een beetje.

In de drie jaar dat ik mentor ben heb ik twee keer de overgangsvergadering voorbereid. Van klas 2V naar klas 3V en van klas 3V naar klas 4V. De overgang is gebaseerd op cijfers en kent een procedure en normen.

Wij hebben zes normen. Wanneer een leerling aan alle normen voldoet wordt de leerling bevorderd naar het volgende leerjaar. Wanneer een leerling aan één norm niet voldoet dan wordt deze leerling hiermee ‘bespreekgeval’. Wanneer een leerling aan twee normen niet voldoet wordt de leerling niet bevorderd naar het volgende leerjaar. Er zijn bijzondere omstandigheden beschreven waarbij leerlingen door teamleider en mentor kunnen worden voorgesteld als ‘bespreekgeval’. Dit kunnen bijzondere omstandigheden zijn zoals ziekte en thuissituatie, of zoals een sterk stijgende lijn in de prestaties die net niet voldoende blijkt.

De groep leerlingen waar ik mentor van ben bestond in klas 2 uit 32 leerlingen. In klas 4 zijn dit er nog 29. Er zijn in die twee jaar een paar leerlingen afgestroomd, zoals dit heet, van vwo naar havo, en door de gekozen profielen in klas 4V zijn er ook leerlingen uit de klas gegaan of er bij gekomen.
Van de 32 leerlingen uit klas 2V zijn er nog 17 dezelfde, met dit verschil dat zij aanzienlijk gegroeid zijn, fysiek zeer zichtbaar.

Ik ben nu bezig met de voorbereiding van de overgangsvergadering die a.s. donderdag of vrijdag zal gaan plaatsvinden, het rooster hiervoor is op dit moment nog niet bekend. Dinsdag ga ik deze vergadering met mijn teamleider voorbespreken. Ik ben nu de cijfers aan het verwerken van de laatste toetsweek, die vrijdag is geëindigd en 8 dagen heeft geduurd. Nog niet alle cijfers zijn binnen, de meeste wel.

Zoals het er nu voor staat gaan 29 van de 29 leerlingen niet besproken worden. 24 niet omdat zij aan alle normen voldoen, 5 niet omdat zij aan twee normen niet voldoen.

Wat gaan wij dan bespreken? Een goede vraag.

Waarover gesproken zal gaan worden, tijdens de vergadering of daarvoor of daarna of alle drie is het aantal leerlingen dat niet bevorderd kan worden. Het zal gaan over B., L, M., N., S.. Maar niet echt. Het zal gaan over de aantallen leerlingen, de percentages, de redenen waarom zij niet eerder zijn ‘tegengehouden’.

Doubleren is niet goed voor de doorstroomcijfers van een school. Doubleren kost geld, 500 miljoen euro per jaar wordt er gezegd. Landelijk worden er in 4V zo’n 10% van de leerlingen niet bevorderd naar 5V. Daar liggen problemen.

Maar ik zie nu geen cijfers en geen percentages. Hoe gek ik ook op ze ben.

Ik zie R.

R. is van klas 2V naar klas 3V bevordert als ‘bespreekgeval’. R. is van klas 3V naar klas 4V bevordert als ‘bespreekgeval’. Bij de overgang van klas 2V naar 3V werd R. afgeraden om het vwo te blijven volgen, havo zou verstandiger zijn. R. legde het advies naast zich neer en ging naar 3V. R. wilde in de bovenbouw heel graag een N-profiel gaan proberen omdat zij daarmee de opleiding zou gaan kunnen doen die zij op dat moment voor zich zag. Bij de overgang van klas 3V naar klas 4V werd haar dit afgeraden. R. legde het advies, na lang twijfelen en een aantal intensieve gesprekken met haar en haar ouders, naast zich neer.

R. ontdekte dat het haar in 4V niet lukte om het gewenste N-profiel succesvol af te ronden. Halverwege het jaar besloot zij van profiel te wijzigen. Nu wist zij het echt zelf, zij had het geprobeerd en het was niet gelukt.

Ook in haar nieuwe pakket heeft R. wiskunde en dat leek een struikelblok te blijven. Met de cijfers van vóór de laatste toetsweek zou R. opnieuw ‘bespreekgeval’ zijn. Maar er is iets in R. gebeurd, iets dat zichtbaar is geworden sinds haar verandering van pakket. Iets dat tijd nodig had. Tijd die zij heeft gekregen door haar zelf te nemen. Ze is zich meer gaan inspannen door het veel duidelijkere doel voor haar ogen.

R. stond niet bekend om haar lach, niet om haar positiviteit, niet om haar bereikbaarheid voor docenten.

Haar interne twijfel werd gevoed door de reacties die zij kreeg.

Ik zag en zie geen cijfers, ik zag en zie geen percentages. Ik zag en zie R.

Zij lacht nog steeds niet uitbundig. R. kijkt wel veel minder vaak alsof er iets mis  is. Ze kijkt minder vaak alsof ze wordt aangevallen en ze zich moet verdedigen. Ze kijkt met veel minder twijfel. Ze kijkt met meer ervaring.

R. is blij met het traject dat zij heeft gevolgd. R is blij met de keuzes die ze heeft gemaakt.

Zij ziet er veel gelukkiger uit.

Wat je ook gaat doen. Het ga je goed R.!

 


 

PS:1 Ik had hier ook kunnen vertellen over I, die ook twee jaar ‘bespreekgeval’ was en nu zal worden gaan bevordert van klas 4V naar 5V zonder enig tekort. Ik zie I. ook.

PS2: Met de 5 leerlingen die aan twee normen niet voldoen heb ik regelmatig gesprekken gehad. Alle 5  hebben aangegeven dat, mocht het toch niet meer goed komen, zij graag zouden doubleren, dus klas 4V nogmaals doen, om zo de kans te behouden het vwo met een diploma af te sluiten. Ik ben groot voorstander van zomercursussen, extra opdrachten, voorwaardelijke overgang, zodat leerlingen die het ‘net’ niet halen niet een volledig jaar hoeven over te doen. Dit (b)lijkt helaas vooralsnog lastig uitvoerbaar.


De hand toelichting

juni 21, 2015

Donderdag heb ik hier een post geplaatst, getiteld De hand. Deze post heb ik ook aangeboden voor plaatsing op de site van HetKind. In reactie hierop werd mij gevraagd een toelichting te schrijven over de achtergronden en de redenen voor het schrijven van De hand. Deze toelichting  is hieronder te vinden.

Dit jaar ben ik voor het eerst actief als blogger voor HetKind. Voorafgaand aan de onderwijsavonden die regelmatig door NIVOZ / HetKind worden georganiseerd komen een aantal van de bloggers van HetKind bijeen om te praten over en actief te zijn met bloggen en onderwijs.

Afgelopen woensdag was dit in de vorm van een workshop over fenomenologie, naar aanleiding van een eerder hierover verzorgde masterclass door Max van Manen. Een onderdeel van de workshop was het met elkaar in groepjes bespreken van eerder geschreven, of speciaal geschreven, blogposts en deze dan met een fenomenologische bril bekijken. Ik was van plan geweest hiervoor speciaal een blogpost te maken en hij zat ook deels in mijn hoofd maar had geen tijd kunnen vrijmaken hem daadwerkelijk te schrijven.

Samen met Femke Cools en Rob Bekker heb ik de verhalen die zij hadden meegenomen besproken, om de essentie ervan te achterhalen en te zien wat nu het moment was dat zij probeerden te delen en hoe dit er fenomenologisch geschreven uit zou kunnen gaan zien. Hoe beschrijf je een moment achteraf op een wijze die recht doet aan het moment zonder vervuiling achteraf? Het verhaal dat ik in mijn hoofd had werd hierbij stapsgewijs duidelijker en in onze uitwisselingen werd de essentie van het moment dat ik probeerde te vangen steeds dichter bereikt. Zeker toen de vraag gesteld werd of ik iets aan de uitwisseling had gehad en dit moest verwoorden zag ik het moment zoals ik het moment had beleefd.

Toen ik thuiskwam heb ik meteen geschreven. En op publish gedrukt.

Het verhaal dat ik heb geschreven kwam naar boven omdat ik regelmatig na afloop van dit soort momenten bedenk dat ik niet in staat ben wat ik voel op dat moment zelf voldoende over te brengen. En dat bedenken is natuurlijk voelen.

De belangrijkste reden dat dit verhaal naar boven kwam is echter omdat het voor mij de zingeving van lesgeven illustreert. De parels die je voelt in onderwijs die niet zijn te meten. En nooit te vergeten. Daarmee waard om te delen.

Een ervaring als deze fenomenologisch beschrijven, en publiek maken, zie ik als een goede oefening voor mijzelf en als een verrijking door zijn verbreding.

De hand en De hand toelichting zijn inmiddels ook gepubliceerd als gecombineerd verhaal op de site van HetKind.


De hand

juni 18, 2015

Bij ons op school gaan geen bellen of toeters aan het einde van een les. De klok toont de tijd en de leerlingen zien deze. Ze staan op, pakken hun tas in en verlaten het lokaal. Soms zeg ik iets om de leerlingen mee te delen dat deze les voorbij is. Best wel vaak zeg ik iets. De handen van de klok tonen onze voeten waar te gaan.

Een nieuwe groep leerlingen komt binnen. Ze zijn veertien of vijftien jaar en ze zijn met zijn eenendertigen. Ze praten, sommige met elkaar, sommige met hun mobieltje. Hun monden en de vingers van hun handen delen vliegensvlug wat hen bezighoudt op dat moment. Ze kijken naar elkaar of naar hun scherm. Ze luisteren naar elkaar of lezen de gedachten van een ander. Er is geanimeerd geluid. Er wordt gelachen.

De leerlingen verdelen zich over het lokaal, zoals zij altijd doen. Naar hun plaats, of de plaats die voor hen nog over was. Een jongen loopt direct op mij af. Ik zit achter mijn bureau. De computer van school rechts naast mij, mijn laptop recht voor mij. De boeken voor deze klas liggen, gesloten, links naast de computer, midden in een een stapel andere, gesloten, boeken.

De jongen steekt zijn hand uit. Ik de mijne. We schudden elkaars hand en kijken elkaar even in de ogen. We zeggen niets. Even zijn alleen wij in het lokaal. Elke les opnieuw. Hij is begonnen met de uitgestoken hand, ik heb hem nooit geweigerd. Soms zegt hij goedemorgen, soms goedemiddag, soms niets. De andere leerlingen praten, gaan zitten, praten, pakken hun boeken, praten. Zij zeggen niets over onze schuddende handen. Een enkele heeft er ooit naar gevraagd.

Het is het einde van de laatste les van het jaar. Er is geen bel gegaan maar de klok tikt zijn signaal. Ik sta op van achter de tafel waar ik zat, achter in het lokaal, en loop naar mijn bureau, aan de voorkant. Halverwege het lokaal is de deur en de meeste leerlingen van deze groep van negentwintig dertien- en veertienjarigen zijn inmiddels daar al door naar buiten.

Het meisje steekt haar hand uit. Ik de mijne. We schudden elkaar’s hand en kijken elkaar in de ogen. Het meisje begint te spreken. Ik luister. Ik hoor haar woorden maar voel ze vooral. Het is geen handdruk uit beleefdheid. De hand en de woorden zijn echt. Ze ballen al onze gesprekken van een heel jaar in een paar seconden samen. Onze serieuze discussies, onze onzinnige onnavolgbare grapjes, ons onderwijzen en leren. Ons samen zijn. Ze bedankt mij hiervoor. Ze bedankt mij hiervoor.

Ik maak me klaar om te zeggen dat ik het graag heb gedaan. En dat heb ik ook. Maar terwijl ik haar aankijk, en in mijn ooghoek naast haar zie hoe haar beste vriendin zich bij ons aansluit, zeg ik wat ik echt wil zeggen. Ik bedank haar. Ik bedank haar.

De hand van de jongen.

Ik vind het fijn. Maar ook moeilijk.

De hand van het meisje.

Heel fijn. Heel moeilijk.

Ik zou ze willen omarmen maar ik weet dat ik dat niet kan.


Mijn persoonlijke waarom

mei 17, 2015

Blogpost Mijn persoonlijke waarom 43315950

Deze blogpost is een antwoord op een hier door Ilse Meelberghs gestelde vraag, ‘benieuwd naar je persoonlijk why…’

Bij mij in de les mag die vraag niet gesteld worden. Waarom?

Je kunt niet vragen: “Waarom is gras groen?”
Je kunt wel vragen: “Waardoor is gras groen?”

Je kunt niet vragen: “Waarom zijn mensen soms niet aardig?”
Je kunt wel vragen: “Hoe komt het dat mensen soms niet aardig zijn?”

Je kunt niet vragen: “Waarom heb ik dit cijfer voor deze toets?”
Je kunt wel vragen: “Hoe is dit cijfer voor deze toets tot stand gekomen?”

Er is geen waarom. Waarom? Er is geen antwoord op de vraag waarom.

Toch wordt die vraag veel gesteld. Waarom? Waarom wordt die waarom vraag zoveel gesteld?

Waarom is een vraag die je eigenlijk nooit zou moeten stellen. Eigenlijk is een woord dat je eigenlijk nooit zou moeten gebruiken. Moeten is een woord dat je eigenlijk nooit zou moeten gebruiken.

Mijn persoonlijke waarom?

Het geeft mij een goed gevoel als ik iets kan doen dat ik zinnig vind. Het geeft mij een goed gevoel als ik iets kan doen dat een beroep doet op mijn meesterschap. op iets waar ik goed in ben. Het geeft mij een goed gevoel als iets kan doen waarvan ik zelf heb bepaald dat ik dat wil doen.

Ik wil graag dingen doen op een manier die leuk is, voor mij en voor de anderen met wie ik ze doen. Ik wil graag plezier maken, voor mezelf en voor de anderen die al dan niet toevallig om mij heen zijn.

Het geeft mij een onplezierig gevoel dat sommigen veel hebben en anderen niet(s). Daar waar ik kan doe ik hier iets aan en mee. Het geeft mij een onplezierig gevoel dat mensen op hun werk hun persoonlijkheid soms zo gemakkelijk inleveren. Daar waar ik kan breng ik dat ter sprake.

Waarom al die dingen mij een goed gevoel geven? Waarom ik die dingen wil doen? Goede vragen! Waarom stel jij ze? Wat zorgt ervoor dat jij ze stelt? Of niet?

Mijn antwoord op de niet te beantwoorden vraag? Waarom? Daarom! :-)

Denk na over de vraag. Ga niet op zoek naar een antwoord.

Fijne zondag!

Andere reacties op de gestelde vraag:
Wanneer wordt een bruggenbouwer een brugwachter


Een boek schrijven in één dag

mei 14, 2015

Via een blog dat ik volg kwam ik vanochtend iets tegen dat ik onmiddellijk zou willen gaan doen als ik talendocent was. Met een (aantal) klas(sen) een boek schrijven in één dag! En dit boek ook echt uitgeven! Hoe cool is dat!

Het voorbeeld komt van een basisschool. Van leerlingen uit groep 5 en 6. Een van hun docenten, Troy Cockrum, beschrijft in twee blogposts het idee en het proces. Veel ging er mis maar er zijn wel twee boeken gepubliceerd!

Als klas werden eerst alle onderdelen (karakters, plot, omgeving, conflicten) nodig voor het verhaal verzameld. Vervolgens werden suggesties voor elk onderdeel gedaan en werd er voor 3-5 mogelijkheden per onderdeel gekozen.

Schrijf een boek in een dag 20150507_073502

Hierna werden de leerlingen in groepen verdeeld om te gaan schrijven. Elke groep schreef hierbij een hoofdstuk. Al snel werd ontdekt dat voor het schrijven van een hoofdstuk wel informatie over andere hoofdstukken nodig was, en dus overleg. Wanneer bijvoorbeeld in hoofdstuk 8 een karakter gebruikt werd, zou deze in hoofdstuk 7 geïntroduceerd moeten worden. Een groep die een hoofdstuk aan het begin schrijft en teveel van het verhaal al laat gebeuren kan dit aanpassen door er flashbacks van te maken. Er werd veel geleerd door doen over hoe een goed verhaal tot stand komt.

Alle groepen kwamen vervolgens bijeen en deelden welke onderdelen van het plot zij in hun hoofdstuk zouden schrijven. Discrepanties tussen hoofdstukken werden gladgestreken, met de groep als geheel werden beslissingen genomen en vervolgens werd het harde werk van schrijven gedaan.

Groepen werkten samen aan hun hoofdstuk via Google Drive. Zodra het af was werd het nog één keer bekeken door een van de groepsleden om alle onvolkomenheden er uit te halen. De docent nam vervolgens alle hoofdstukken en publiceerde deze via Amazon Createspace.

De twee geschreven boeken zijn inmiddels te koop! (En ook als gratis pdf verkrijgbaar)

Schrijf een boek in een dag vol 1 picture-2015-05-08-at-11-33-28-am Schrijf een boek in een dag vol 2 picture-2015-05-12-at-10-11-53-am

 

Change the World. Volume 1. Tsunami Survivors
Change the Word. Volume 2. Shimmer and the case of Superman’s Missing Dog

Het lijkt mij geweldig dit te doen! Het lijkt mij dat er vele vormen mogelijk zijn.

Bij ons op school bijvoorbeeld als activiteit voor de VVV-uren XL, die we aan het eind van dit jaar voor het eerst gaan organiseren. Twee dagen waarop leerlingen uit klas 1, 2 en 3 kunnen gaan intekenen op verschillende activiteiten die steeds een dagdeel of een dag beslaan. Of als VVV-module, waarbij het dan misschien wel niet fysiek op één dag zou gebeuren maar wel een prachtig afgerond geheel zou vormen.

Troy beschrijft hoe er regelmatig grote verschillen van stevige meningen besproken moesten worden en gemeenschappelijke keuzes gemaakt moesten worden om verder te kunnen. Een flinke uitdaging dus maar ook een fantastisch leerproces met zichtbare resultaten waar leerlingen en leerkrachten trots op kunnen zijn. Durf jij dit aan?

Bronnen:
Change the world? We’re writing a book in one day!
Writing a book in one day – How we did it.

 


Edublogger portret in de VIVES

januari 25, 2015

10941913_806151372791647_4586856615396610798_nEr is een portret van mij als edublogger verschenen in het januari nummer van de VIVES, in de serie Blogger aan het woord. Ik ben daar wel best content mee en deel het hier graag, voor iedereen die niet in staat is het zelf op papier te lezen.

De volledige tekst van het artikel in VIVES is hieronder te vinden.

Frans is docent biologie en Mens & Natuur op het Wolfert Lyceum, een havo-vwo Daltonschool in Bergschenhoek. Het eerste bericht op zijn blog verscheen in juli 2009 en inmiddels zijn er zo’n 275 berichten geplaatst.

Frans is met het schrijven van ‘Droog’s leren delen’ begonnen omdat omdat hij leren wilde delen en omdat hij wilde leren delen. Zijn berichten gaan over praktische zaken waar een docent in de klas wat aan heeft. Hij beschrijft naast technieken vooral zijn eigen ervaringen.

Waarover blogt Frans?

Frans blogt over alles in het onderwijs dat hij het delen waard vindt. Alles waarvan hij denkt dat iemand er iets aan zou kunnen hebben om zijn onderwijs te verbeteren.

Zo schrijft hij regelmatig over handige toepassingen die het leven van een docent of het leren van een leerling leuker, makkelijker of efficiënter maken. In toenemende mate beschrijft hij hierbij niet alleen hoe een bepaalde toepassing werkt maar ook hoe hij er zelf gebruik van maakt in zijn eigen lespraktijk. De tools die Frans verzamelt zijn terug te vinden op zijn web20indeklas scoop.it.

Een terugkerend thema in de blog van Frans zijn didactische technieken, waarvan door onderzoek bekend is dat zij werken maar die toch weinig worden gebruikt in de praktijk. Als zij-instromer in het onderwijs met een verleden als onderzoeker verbaast het Frans dat er in de dagelijkste lespraktijk zo weinig gebruikt gemaakt wordt van dit soort technieken. Voorbeelden van berichten hierover zijn: ‘Verboden vingers op te steken’ en ‘Tweetallen zijn effectiever achter de computer’.

Een van de didactische techieken die Frans zelf is gaan gebruiken en waar hij zelf de mogelijkheden en de voordelen van heeft ervaren is Flipping the Classroom, ofwel Flip de Klas. Met enige regelmaat beschrijft hij de ideeën en ontwikkelingen die hierover wereldwijd leven en in zijn eigen dagelijkse praktijk plaatsvinden. Dit onderwerp heeft dan ook een eigen pagina op zijn blog en op de flip de klas wiki is alle informatie om hiermee te starten verzameld.

Leerlingen zijn een onderwerp dat steeds vaker opduikt in de blog van Frans. Hoe betrek je leerlingen bij hun onderwijs? Hoe geeft je hen niet alleen een stem maar ook invloed? Toetsen en tijd komen eveneens regelmatig terug als onderwerp. Waarom en hoe toets je? Hoeveel tijd kost ben je hiermee kwijt en is dit evenredig aan het leren?

Waarom blogt Frans?

Een goede vraag!

Frans blogt om omdat het een manier is om in contact te komen met mensen die je niet dagelijks tegenkomt of nooit zou tegenkomen. Frans blogt omdat het een hele goede manier is om gedachten op een rij te zetten en te reflecteren. Niets is mooier dan reacties te krijgen, of die je nu bevestigen in je idee of je op een nieuw spoor zetten.

Essentieel voor Frans is dat zijn berichten vooral gaan over praktische, alledaagse zaken.

Hij is blij dat hij er ooit aan is begonnen. Hij raadt het iedereen aan.

Dezelfde drijfveer die Frans heeft om te bloggen heeft hem ertoe gebracht zich aan te sluiten bij een aantal initiatieven gericht op het verbeteren van het onderwijs van onderaf, vanuit de dagelijkse praktijk, gebruikmakend van de expertise die aanwezig is bij docenten en leerlingen. Regelmatig verschijnen ook hierover dus berichten op zijn blog. Frans is bestuurslid van The Crowd, een organisatie met als uitgangspunt ‘regie over eigen professionalisering’. Frans is een van de organisatoren van edcampNL, een bijeenkomst waarbij geleerd wordt van elkaar en met elkaar. Sinds kort maakt Frans ook deel uit van United4Education, een groep mensen die als doel heeft alle mooie initiatieven die er zijn binnen het onderwijs zichtbaar te maken, met elkaar te verbinden en zo te versterken. Zijn speciale aandacht is hierbij gericht op de leerling.

Er is bij het bekijken van de berichten op de blog een duidelijke ontwikkeling zichtbaar. De berichten gaan steeds minder over technieken en steeds meer over ervaringen. De schrijfstijl is tegelijkertijd persoonlijker geworden. Sinds het begin van dit schooljaar maakt Frans ook deel uit van een groep bloggers die schrijft voor hetkind.

Volgende keer: Frans geeft graag het stokje door aan collega edublogger Ilse Meelberghs. Zij schrijft indringende berichten over haar onderwijs en schroomt hierbij niet haar gedachten en twijfels te delen.

Links:
http://www.scoop.it/t/web20-in-de-klas
http://flipdeklas.wikispaces.com
http://www.thecrowd.nl
http://edcampnl.pbworks.com/w/page/68136272/FrontPage
http://united4education.org
http://united4education-leerling.wikispaces.com
http://hetkind.org


Verrassing!

januari 4, 2015

stickgirlWat is het belangrijkste dat leerlingen zouden moeten leren bij de ‘beta-vakken’?

Door Richard Feynman is dit ooit omschreven als een houding: ‘wetenschappelijke integriteit’. Het is de bereidheid om al het mogelijke te doen om te onderzoeken of jouw favoriete theorie, over wat dan ook, wel degelijk juist is. Wat dit precies betekent en hoe ver je precies moet gaan is niet te expliciteren, maar de hoop is dat leerlingen het oppakken door alle gegeven voorbeelden.

Deze houding aanleren is makkelijker gezegd dan gedaan.

Leerlingen, of wie dan ook, overtuigen dat zij het bij het verkeerde eind kunnen hebben is lastig, zwaar, vermoeiend. Het vereist activiteit om naar signalen te zoeken dat onze eigen veronderstellingen onjuist zijn. Een indruk is snel gevormd en beinvloedt de interpretatie van de feiten die pas daarna worden gepresenteerd.

Een signaal dat onze veronderstellingen wel eens onjuist zouden kunnen zijn is het gevoel van verrassing. Ons brein voorspelt continu wat we verwachten dat er gaat gebeuren. De meeste van ons zijn ons zijn zich hier de meest tijd niet van bewust. Totdat er iets onverwachts gebeurt! Verrassing!

Een afwijking van de standaard wordt graag ‘weg’ uitlegd, als uitzondering. Maar de uniekere kwaliteit om dit niet te doen leidt vaak tot goed onderzoek.

Leuk verhaal, maar wat moet je hiermee in het onderwijs, dacht ik.

Verrassing!

Laat leerlingen opschrijven:

  1. wanneer zij verrast zijn
  2. waarom zij verrast zijn
  3. wat dit vertelt over henzelf

Een docent, Charlie Toft , heeft dit een semester lang gedaan en zo meer dan 1000 momenten van verrassing verzameld. Dit leerde hem, en zijn leerlingen, o.a. het volgende over verrassingen en hun oorzaken:
– een fout die voorkomen had kunnen worden
– een verrassend goed of slecht resultaat

Verrassing: we waren te laat
Reden: we hadden op het schema gekeken maar naar de verkeerde tijd
Wat vertelt dit: zeker zijn van de informatie is noodzakelijk

Verrassing: ik dacht dat we het dansje dat we moesten instuderen erg moelijk was
Reden: omdat het nieuw was en ik er nog nooit van gehoord had
Wat vertelt dit: nieuwe dingen zijn niet per se moeilijk

Verrassing: ik was patat aan het bakken en niet naar mijn moeder geluisterd en ze werden helemaal zwart
Reden: ik dacht dat ik wel kon koken en frieten bakken leek me niet zo moeilijk
Wat vertelt dit: ik moet beter luisteren naar mijn moeder, als het over koken gaat

Na afloop van het semester vroeg Charlie Toft aan zijn leerlingen of het bijhouden van hun verrassingen hun gedrag in de toekomst zou beïnvloeden. Zeventig procent zei ja. Met als opvallendste opmerking voor mij: “ik heb het vaker mis dan ik denk, maar dat voel ik niet op dat moment, ik realiseer me het alleen later.”

Het lijkt mij een geweldig instrument.

Een lijst met verrassingen.
Ik ga dat dus doen.
Ik laat me graag verrassen.
Ik word graag tot nadenken aangezet.

En zo bedenk ik me dat het verhaal begon met ‘beta-vakken’ maar in elk vak, of beter gezegd in alles wat wij zo graag willen leren, is verrassing een welkome aanvulling en instrument.

Bronnen
– What a great idea: http://larryferlazzo.edublogs.org/2015/01/02/what-a-great-idea-surprise-journals-it-has-great-student-examples-too/
http://www.slate.com/articles/health_and_science/science/2015/01/surprise_journal_notice_the_unexpected_to_fight_confirmation_bias_for_science.1.html


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 4.202 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: