Wanting to know about black swans #blimage #blimageNL

juli 29, 2015


The start

foto zwarte zwanen uitdaging Jaap Soft

Within¬†an hour after starting the #blimageNL challenge, the challenger himself, me, was challenged. It was not entirely fair, as my challenger had not written a story first himself ūüėĄ, but I decided to take the challenge up¬†nonetheless. After all, it did not really come to me as a surprise. It was a bit unclear to me though, whether I was supposed to respond to the #blimage challenge, so in English, or the #blimageNL uitdaging, so in Dutch. Time permitting, I took it upon me to try to do both. English first.

The reasons for questions

Seeing the picture of the black swans in connection with the challenge triggered my brain into asking itself questions. Asking questions is not uncommon to me, after all I am a teacher. Asking questions is what I am supposed to do. Or am I?

Black swans are mostly black-feathered birds, with white flight feathers. The bill is bright red, with a pale bar and tip; and legs and feet are greyish-black. Cobs (males) are slightly larger than pens (females), with a longer and straighter bill. Cygnets (immature birds) are a greyish-brown with pale-edged feathers

Anyway. I always ask myself questions as I am always looking for answers. Or is it the other way around? I am curious. I want to know things. I want to understand what is going on. So now I want to know about this particular picture and black swans. I have an urgency to know and look stuff up and tell my surroundings immediately about what I have found, what I know. Is this actual learning? Not really, most, if not all, of what I have looked up I will have forgotten in a matter of weeks. Unless of course I do something with the information, like writing about it. So this should help. I have, by the way, learned that my surroundings don’t always appreciate my immediate sharing and have learned to curb myself there.

A mature black swan measures between 110 and 142 centimetres (43 and 56¬†in) in length and weighs 3.7‚Äď9 kilograms (8.2‚Äď19.8¬†lb). Its wing span is between 1.6 and 2 metres (5.2 and 6.6¬†ft).¬†The neck is long (relatively the longest neck among the swans) and curved in an “S”-shape.
The black swan utters a musical and far reaching bugle-like sound, called either on the water or in flight, as well as a range of softer crooning notes. It can also whistle, especially when disturbed while breeding and nesting

The students

How many students want to know things? How many want to learn? How many want to know the stuff we want them to know? How many want to learn the things we want them to learn? How can we persuade students to go beyond mere knowing and start learning because they want to? How do we need to organize education to help them achieve this? I think we all want to know things and want to learn, to varying degrees, in varying ways. Choice in what and how would go a long way here.

The black swan is common in the wetlands of south western and eastern Australia and adjacent coastal islands. Black swans were once thought to be sedentary, but the species is now known to be highly nomadic. Black swans, like many other water fowl, lose all their flight feathers at once when they moult after breeding, and they are unable to fly for about a month.

The questions

Why a picture of black swans? Are they his favorite animals? Does it have anything to do with where they live or what they look like? Why is this guy in particular challenging me by the way? (I know him through blogs and twitter but I have never met him). Is it just a picture he likes or happened to stumble upon? What do I know about black swans? That’s what they are, aren’t they? What connections would this guy himself see between black swans and education? What connections do I see between this picture of these black swans and education? In general? Personally? How would my students react to this picture? Has the fact that I am a teacher in Biology anything to do with it?

The black swan is also very popular as an ornamental waterbird in western Europe, especially Britain, and escapes are commonly reported.

Questions kept popping up in my head and shapes of answers appeared. More and more the questions started focussing on meeting the challenge I had accepted. What to write about? How to write? A general story? A story focussing on me as a teacher? A story focussing on students? A magic mix? Shapes of stories appeared. And disappeared, just as quickly. My brain was working overtime, as it loves to do.

The black swan is almost exclusively herbivorous, and while there is some regional and seasonal variation, the diet is generally dominated by aquatic and marshland plants.

How to go about it

Work hard, rest hard. It is something that I have always seen as a good recipe for success. I used in in the days when I was still heavy into running long distance, alas long gone days.  I still use it in my professional career as a teacher. I try to install this recipe into my students, with varying results. The rest hard part is usually easier accepted.

Work hard in this case means looking up information, finding the answers to questions for which the answers can be found by simply looking them up. Filtering the information, putting different answers together, making edible soup of them. Discarding bits, adding new ones. Flavoring the soup by changing the order of things, changing the way they are connected, changing the words used.

Like other swans, the black swan is largely monogamous, pairing for life (about 6% divorce rate). Recent studies have shown that around a third of all broods exhibit extra-pair paternity. An estimated one-quarter of all pairings are homosexual, mostly between males. They steal nests, or form temporary threesomes with females to obtain eggs, driving away the female after she lays the eggs.

Resting hard in the days when I was still running was easy, especially once you had discovered for yourself how important  it was. Just lie down. Just sleep. Just watch a movie, read a book. Nothing physical. Nothing to it. A breeze, certainly after having worked hard, practiced hard.

Resting your mind hard, at least for me, is a little more challenging. Just lying down doesn’t do it. Watching a movie or reading a book sometimes does, but often I get distracted by my own thoughts. Doing nothing mental is hard to achieve. Going for a walk does do it for me, most times.
On the other hand, the mind does not need to be switched off from the topic completely. The mind is more able than the body. It just needs to be allowed to look at it from a different angle, a new perspective, a wider distance, to allow the hard information and the story to be told to come together, to fall into place.

The black swan is protected in New South Wales, Australia under the National Parks and Wildlife Act 1974.

The balance used to be perfect.
Running hard would be resting hard for the brain. Thinking hard would be resting hard for the body.

The black swan was a literary or artistic image, even before the discovery of Cygnus atratus. Cultural reference has been based on symbolic contrast and as a distinctive motif.

So….., I went for a walk, with my dogs. Dogs are great in distracting me. A different place to walk would certainly help too. Seeing new things, even though they look very similar to things seen before, guides the mind into new directions. So I went for a walk in an area I hadn’t walked in before, at least not in the last 30 years. The sun was shining and a slight¬†breeze made¬†for perfect walking conditions. A huge storm had run through the area and broken branches and trees were adding to¬†the surroundings definitely looking like something different than usual.

The surprise that’s always there

And then I saw this.

foto black swans in captivity

A typical Dutch picture. A grassy field, a patch for vegetables to grow, some trees, blue skies filled with beautiful clouds, a high voltage tower, a fence. Not so typical is what is behind the fence: black swans in captivity. I had not seen these particular black swans before, but I had the knowledge that I could come across them. So in a way I was prepared, but still surprised, actually very much so by the sheer coincidence of seeing them on this walk! Who would have thought that? I did not zoom in to take another picture, I did not need feel the need to. Why do we fence off students in classrooms so often? Can we do this differently? How?

During the walk the story for my ‘#blimage black swan challenge’ was getting shape, after shape, after shape. Back home I did some more hard work, looking stuff up, writing, rewriting, and some more hard rest, watching a series on netflix, sleeping. I gave it all some time and at one point, as usual well before it all was really finished, I decided just to start writing on the final draft. This would be it. This is it. For now.

The story continues

By the way. I took another picture from a different spot in this garden. Again, of something not uncommon in Dutch gardens. But in this entire context I saw a connection I had never seen before and a question, one of those annoying things again that keep haunting me, popped up. In the same garden where black swans were kept in captivity there were garden nomes were allowed to run free. Who can get his head around that? I challenge you to #blimage!

foto garden gnomes wandering free


Source for information: Wikipedia, Black Swan

foto zwartezwanen

Disclaimer: as all my blogposts this one is a mere exercise to make my next one better.

Een uitdaging! #blimageNL

juli 24, 2015

foto rupswandMisschien is nu niet echt de beste tijd van het jaar om mensen uit te dagen te bloggen over onderwijs maar ik ga het toch doen.

Op twitter ben¬†ik bij een aantal Engelstalige tweeps die ik volg de laatste dagen een aantal keer de hashtag #blimage tegen gekomen, vaak in combinatie met het woord challenge. Dit maakte mij nieuwsgierig. Een van de tweets bevatte een link naar een blogpost van Steve Wheeler (@timbuckteeth): “Blimey, it’s #blimage!“. Blimage blijkt een samentrekking van de woorden ‘Blog’ en ‘Image’ en is verzonnen door @amyburvall.¬†foto espressohond

Het idee hierachter is simpel, maar krachtig, en heeft als een van de doelen mensen in het onderwijs over te halen (meer) te bloggen. Je stuurt een afbeelding naar iemand en daagt hem uit hierover een onderwijs-gerelateerde blogpost te schrijven. Het is een leuke en creatieve manier om mensen uit het onderwijs te laten nadenken over hun eigen praktijk en ervaringen en deze te delen met anderen.

Inmiddels zijn er een aantal uitdagingen verstuurd, geaccepteerd en zijn er een aantal blogposts geschreven. Er is een discussie aan het ontstaan op de blogs en op twitter en @sensor63 heeft een Pinterest bord aangemaakt waar de blogs zijn verzameld.

Nu zijn de blogposts via #blimage in het Engels en het lijkt mij leuk dit ook in het Nederlands te gaan doen. De hashtag voor twitter wordt dan #blimageNL. Zet ook #blimageNL in de titel van je post zodat deze gemakkelijk teruggevonden kan worden.

Hierbij dus de uitdaging!
Gebruik een van de afbeeldingen uit deze blogpost en schrijf er jouw verhaal bij. In principe is √©√©n afbeelding genoeg, ik heb er vier geplaatst om de start wat te vergemakkelijken.¬†Je kunt er natuurlijk ook twee of drie of alle vier gebruiken! Je mag ook rustig een eigen afbeelding gebruiken als je dat liever wilt (hoewel de uitdaging dan misschien wat¬†minder is ūüėĄ). De hier geplaatste afbeeldingen zijn door mij gemaakte foto’s, hou er rekening mee bij het gebruiken van afbeeldingen van het internet dat zij een Creative Commons licentie hebben. Wanneer¬†je jouw verhaal hebt geschreven, daag dan iemand anders uit door hem of haar een afbeelding te sturen.

foto autoschoolfoto krukvoeten

Ik ben benieuwd!

Update: Inmiddels al voldoende reacties om een eigen Pinterest bord #blimageNL te starten. Mooi! Fijn! Dank!

Op pad met het Education Design Lab

mei 9, 2015


Donderdag ben ik met een aantal leerlingen van het Education Design Lab op pad geweest. Dat heb ik eerder gedaan en dat zal ik vaker doen. Ik heb mij al eerder voorgenomen hier wat vaker over te vertellen. Dat zal ik proberen te doen (het enige dat mij heeft weerhouden, en mogelijk zal weerhouden, is tijd).

De leerlingen van het Education Design Lab¬†zijn, naar aanleiding van de blogpost over het bestaan van het Education Design Lab¬†en een hierop volgend bezoek aan onze school door een aantal ge√Įnteresseerde docenten en schoolleiders, uitgenodigd om op de Webster University¬†in Leiden met een groep studenten in discussie te gaan over het onderwijs ¬†van de toekomst. Of de toekomst van het onderwijs?
Voor de studenten is het de afsluiting van hun vak sociologie, waarbij in deze afsluitende les onderwijs centraal staat.

Hoe gaat zoiets?
Via de whatsapp groep worden de afspraken gemaakt en aangepast. Wat moeten we voorbereiden? Is de eerdere presentatie geschikt die gebruikt is bij MeetUp010 geschikt? We krijgen de tekst van het hoofdstuk uit het dikke sociologie boek dat de studenten moeten voorbereiden voor de les. Is het in het Engels?Indrukwekkend vocabulaire. Wie gaat er mee? Hoe laat begint het? Hoe gaan we er naar toe? Wie is hoe laat waar? Screenshots van mails met informatie over de bijeenkomst worden gedeeld. Het programma van de avond wordt door de betrokken docent een aantal keer aangepast, steeds verder ingevuld en nieuwe screenshots worden gedeeld. Wat is de makkelijkste plek voor iedereen om te ontmoeten? Wat gaan we doen met eten?

Wat mij opvalt?
Het gemak waarmee dit gaat. De snelheid waarmee dit gaat. De positiviteit waarmee dit gaat. Bij elk berichtje dat langskomt in de groep voel ik mij bevoorrecht. Elk berichtje dat langskomt geeft mij zin.
Donderdag was het meivakantie. Deze leerlingen zijn dus in hun vakantie iets gaan doen waar ze niet op beoordeeld gaan worden. Iets gaan doen waar ze geen cijfer voor gaan krijgen. Gewoon. Omdat zij dit willen. Omdat zij willen leren. Omdat zij leren willen delen. Omdat zij van het delen willen leren. Omdat zij autonoom zijn en willen zijn. Tijdens de planning van deze activiteit bleek dat een van de leerlingen van het EDL op vakantie zou zijn en dus niet mee zou kunnen. Hij belde direct zijn moeder en kwam zwaar teleurgesteld terug met het antwoord. Hij kon niet mee, hij moest op vakantie.

De reis.
Om 16.00 afgesproken op het station. De leerlingen komen afzonderlijk en met de auto rijden we naar Leiden. We parkeren en wandelen de stad in. Even langs het geboortehuis van Rembrandt, langs de molen, door de Breestraat, langs de studentenverenigingen, het stadhuis, de terrasjes, Annie’s terras en de zon nodigen ons uit. We eten en praten. We zijn.


Bij binnenkomst op Webster University moeten wij ons inschrijven en ons ID nummer invullen. Niet iedereen heeft dat paraat. Even bellen met thuis en binnen drie minuten is alles geregeld.

De les.
De studenten hebben al een uur les gehad voor wij arriveren en hebben even 15 minuten pauze. Naast de leerlingen van het EDL zijn ook twee leerlingen van het LAKS en een politicus met onderwijs als specialisatie aanwezig als experts.
De les begint met het voorstellen van de experts, gevolgd door video over het niet vanzelfsprekend zijn van onderwijs. Brady, een van de studenten, presenteert hierna zijn visie op het hoofdstuk uit het boek, en wordt hierop beoordeeld door een drietal van de leerlingen via een uitgereikte rubric. De beoordeling wordt direct ook mondeling gedeeld met Brady.

De docent geeft hierna een overzicht over het hoofdstuk en stelt vragen aan de studenten. Ik observeer mijn leerlingen. Zij luisteren aandachtig. Er wordt verteld over visies op onderwijs: functionalism, conflict theory, cultural reproduction. (Ja, het was dus in het Engels).
Ik observeer ook de studenten, zij lijken deels onge√Įnteresseerd. Een aantal maakt aantekeningen op hun laptop, een aantal op papier, een aantal niet.¬†(Op de weg terug discussi√ęren wij over de overeenkomsten/verschillen tussen deze visies, het gebruikte vocabulaire, het belang ervan).

De studenten verdelen zich in groepjes van drie. Elk groepje wordt door de docent gekoppeld aan een van de uitgenodigde experts. Er worden twee vragen gesteld over The Future of Education:
What is education for?
What is good education?

De studenten gaan aan de slag. Zij blijken wel degelijk ge√Įnteresseerd en nemen actief deel aan de discussie.¬†(Iets waarover wij op de terugweg¬†discussi√ęren. Ook mijn leerlingen was het opgevallen hoe actief de studenten werden. Het (te) lang luisteren viel hen mogelijk zwaar?)¬†De studenten betrekken heel vanzelfsprekend de veel jongere leerlingen van het EDL en het LAKS bij hun discussies. De leerlingen van het EDL moeten heel even wennen, vooral aan het Engels, maar doen snel actief mee.

foto 24

Het is een genot om rond te lopen, de discussies te horen en de presentaties te zien ontstaan.

foto 21

De docent neemt ondertussen even waar of de studenten hun ‘huiswerk’ hebben gedaan en noteert dit op haar laptop. Heel terloops, in het voorbijgaan, maar niet onopgemerkt voorbijgaand.

foto 22

De vellen worden voller. Hoe zien wij de toekomst van het onderwijs?

foto 23

De discussies gaan verder. De tijd vliegt voorbij.

E√©n van ‘mijn’ leerlingen heeft een bijdrage die mij raakt. Niks ‘out-of-the-box’, niks ‘outside-of-the-box’. Voorzichtig¬†maar tegelijkertijd zelfverzekerd merkt zij op: ¬†“There should be NO¬†boxes“…

foto 25

De groepjes presenteren hun visie op het onderwijs van de toekomst aan de hand van de vragen. Ik zoek ondertussen, net als tijdens het rondlopen, vooral naar de overeenkomsten.

foto 26

Die zijn er.

– Geen cijfers.
– Kleine groepen.
– Minder gebouw-gebonden.
– Socialer
– Meer relevantie. Relatie tot de werkelijke wereld.
– Andere dan standaard¬†¬†‘vakken’. Meer overkoepelend. Bv filosofie.
– Meer keuze. Niet ieder leerling wil hetzelfde, kan hetzelfde, hoeft hetzelfde te kunnen.

Na afloop.
De studenten moeten beoordelingsformulieren invullen voor de docent. Wij gaan naar de docentenkamer en bespreken de ervaringen.
– Engels was een initi√ęle belemmering, maar redelijk snel te overkomen.
РVerschillen in niveau kunnen en moeten worden overbrugd. Onderwijs moet hier op inspelen.
РSpreken met leerlingen uit verschillende landen en achtergronden is zeer verrijkend.

Is dit het onderwijs van de toekomst? De toekomst van het onderwijs? Eén van de toekomsten van het onderwijs? Leerlingen van verschillende niveaus, van verschillende scholen, die bij elkaar op bezoek gaan om te leren van elkaar en met elkaar?
Ik heb in ieder geval geleerd gisteren en genoten. Ik zal het zo weer doen als de gelegenheid zich voordoet.
‘Mijn’ leerlingen ook. Zij vonden het een zeer plezierige ervaring om zo gemakkelijk als gesprekspartners en zelfs experts te worden meegenomen in de discussie. Zij zouden het zo weer doen. Het heeft hun idee√ęn aangescherpt en ze zijn op nieuwe invalshoeken gewezen.
De studenten ook. Zij gaven aan verbaasd te zijn en onder de indruk te zijn van het feit dat leerlingen van een middelbare school in hun vakantie langskwamen om dit te doen. Zij gaven ook aan inhoudelijk van de bijdrage van de leerlingen te hebben geleerd.
Dank je, Pieternel voor de uitnodiging en de ervaring.

Mochten jullie een leerlingen van het Education Design Lab willen spreken dan kan dat. Bijvoorbeeld op 29 mei bij MeetUp010 meets edcampNL. Zij delen graag hun leren. Inschrijven voor die bijeenkomst kan via dit formulier.

PS: Op de terugweg werden mij door een van de leerlingen nog een aantal zeer directe en pertinente vragen gesteld. Deze vragen heb ik ‘beantwoord’ maar zij hebben meer dan de directe antwoorden in mij los gemaakt en mij verder aan het denken gezet. Ik hoop de tijd te vinden hier in een komende blogpost verder op in te gaan. (Als iemand mij hieraan herinnert is de kans groter dat dit ook gaat gebeuren :-) )


Google Collecties

mei 5, 2015

Blogpost Google Collections CollectionsGoogle

Google+ is vandaag gestart met een nieuw onderdeel: Google+ Collecties. Google beschrijft het zelf als een nieuwe manier om posts te organiseren. Met Collecties kunnen borden worden gemaakt waarop afbeeldingen, video’s and andere content rondom een bepaald thema kunnen worden verzameld. Het lijkt erg op het inmiddels zeer populaire Pinterest. Gebruikers kunnen meerdere collecties aanmaken en openbare collecties volgen waarin zij ge√Įnteresseerd zijn. Collecties zijn nu te gebruiken op het web en op Android en binnenkort zullen iOS versies volgen.

Een kort overzicht van de eigenschappen van  Collecties.
РCollecties zijn gelinkt aan het account van de maker. Ze zijn zichtbaar via een tab op je profiel.
– Mensen die jou volgen, volgen automatisch al jouw Collecties.
РHet is mogelijk individuele Collecties te volgen. Nieuwe bijdragen op Collecties die je volgt verschijnen in je eigen tijdlijn.
РEr is een (vooralsnog onbekende) limiet aan het aantal Collecties dat je kunt maken.
РDe eigenaar van een Collectie kan zien wie deze Collecties volgt.
РJe kunt op je Google+ profiel aangeven of zichtbaar is welke Collecties jij volgt.
– Je kunt beperken wie jouw Collectie kan zien. Dit kan handig zijn als je iets alleen met familie of vrienden wil delen.

Voorbeelden en inspiratie zijn te vinden op de Featured Collections page.

Ik heb het even uitgeprobeerd en het is erg overzichtelijk en eenvoudig hoe items aan een Collectie kunnen worden toegevoegd.

Blogpost Google Collections 2015-05-05_1037

Mijn eigen eerste voorbeeld is hier te vinden.

Google+ blijft een van de sociale media die ik zelf het minst gebruik en ik betwijfel of mijn gebruik door Collecties zal gaan toenemen. Maar het zou zomaar kunnen. Voor mensen die Google+ wel veel gebruiken is het een welkome aanvulling, organisatie op interesse is altijd handig. Voor het onderwijs blijft de leeftijdslimiet die Google+ hanteert, 13+, mogelijk een horde.

Maken en doen

maart 14, 2015

MakeThingsDoStuffIk ben van mening dat niemand de waarheid in pacht heeft, simpelweg omdat DE waarheid er niet is. Zeker in HET onderwijs niet.

Ik zit bij een club mensen die zich United4Education noemt en zich inzet om alle positieve ontwikkelingen in het onderwijs zichtbaar te maken, te verbinden en te versterken.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik zit bij een club mensen die zicht The Crowd noemt en zich inzet om iedereen in het onderwijs die zichzelf wil verbeteren dit te laten doen door het samen met collega’s te doen.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik heb twee keer een edcampNL mogen helpen organiseren. Een bijeenkomst voor iedereen in het onderwijs die bereidt is te delen en bereidt is te leren op een andere dan de standaard manier.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik doe niet aan poliziek. Ik doe niet aan hokjes. Ik doe niet aan dingen die moeten. Ik doe aan beter onderwijs.

En ik zie net iets voorbij komen dat ik mooi vind. Iets dat past bij United4Education, iets dat past bij The Crowd, iets dat past bij een volgend edcampNL, iets dat onderwijs beter maakt. Iets dat past bij mij.

Maak van jezelf een Maker Educator.

Ik richt er graag de aandacht op. Een voorbeeld van docenten die ‘GEWOON iets gaan DOEN’.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Maak van jezelf een Maker Educator laat zien dat het niet vanzelf gaat, dat er niet één weg is, dat er tijd nodig is, dat er hulp is. Zij laten  de fantastische stappen zien die zij gemaakt hebben. Zij laten zien dat zij JOU willen ondersteunen hun pad te volgen. Dit is hun volgende stap.

Moet je nu iets gaan maken? Nee.

Moet je nu iets gaan doen? Ja.

Ja. Als JIJ het anders wilt, in JOUW ogen beter wilt, moet JIJ iets gaan doen. Door met anderen mee te gaan DOEN, door het ZELF te gaan DOEN. Door anderen te betrekken wat JIJ wilt DOEN.

Iedereen kan vinden wat hij daar van vindt.

Ik vind¬†Maak van jezelf een Maker Educator¬†een fantastische beschrijving van een ontwikkeling. Docenten die het ‘GEWOON DOEN’. En ervaren wat werkt en wat (nog) niet helemaal en deze ervaringen delen. De reis naar beter.

Ik hoop dat er veel mensen IETS gaan DOEN. Of ¬†dit nu maken is of iets anders. Ik hoop dat de energie die afspat van dit initiatief besmettelijk genoeg is en sterk genoeg is om mensen te laten omdenken. ‘Hoe kan ik voor ‘mijn’ ‘vak’ ‘de leerlingen’ meer ‘betrekken’? Hoe kan ik ‘mijn’ ‘leren’ beter ‘maken’?

Mocht je iets gaan willen DOEN dan is onderwijspioniers misschien de schakelaar die jou en jouw school kan overhalen.





Waarom en hoe ik kantel

november 25, 2014

Onze toekomst is onzeker.
De toekomst van ons onderwijs is onzeker.
Onzeker onderwijs kan ons helpen voorbereiden op een onzekere toekomst.

Momenteel wordt er, nog meer dan anders, gesproken over onderwijs en de ruimte die er aan het ontstaan is en al zou zijn om het anders in te richten. Die ruimte is in de praktijk vooralsnog erg beperkt. Ik zou die ruimte graag veel groter zien.

Ik omarm initiatieven die vanuit het onderwijs zelf worden ontplooid. Experts in het veld die zelf aan de slag gaan om het onderwijs te veranderen. Omdat zij zien dat het nodig is. Omdat zij voelen dat het goed is. Omdat zij durven te gaan geloven dat het kan.
De politiek heeft een verantwoordelijkheid jegens de samenleving om goed onderwijs mogelijk te maken. De politiek heeft ook een agenda die te kort is voor wat goed onderwijs behoeft. Elke vier jaar verandert er iets in de politiek. Dat is te vaak. Beloftes kunnen niet worden nagekomen. Ik zou graag meer vertrouwen zien in de experts. Niet die aan de zijkant, maar die in het midden. Leerkrachten en leerlingen.


Het gaat niet om woorden., maar je moet ze wel gebruiken om iets te zeggen. Het gaat niet om kantelen, het gaat niet om excellentie, niet om 21e eeuwse vaardigheden, niet om tablets, niet om hypes, het gaat niet om mode-woorden. Ik heb een allergie voor mensen die een allergie hebben voor woorden en hierdoor de intenties en idee√ęn niet meer zien. Het gaat om onderwijs. Het gaat om onze toekomst. Het gaat om mensen. Ik zou graag meer ruimte zien voor onze experts.

Ik doe graag mee aan het helpen versnellen van de onvermijdelijke veranderingen in het onderwijs. Ik doe dit graag actief en niet alleen met woorden.

Ik ben bestuurslid van The Crowd, een vereniging van mensen in het onderwijs die de regie over hun eigen professionalisering in handen wil hebben. Zij leren van en met elkaar. Zij delen elkaar’s expertise. Leden van The Crowd organiseren zelf activiteiten, over iets waarin zij expert zijn en dat zij willen delen, of over iets dat zij wil leren en waarvoor zij een expert zoeken, binnen The Crowd of daarbuiten.logo_the-crowd.png

Ik ben een van de organisatoren van edcampNL. Een voorbeeld van een manier waarop binnen het onderwijs van en met elkaar geleerd kan worden zonder dat daar dure organisatoren, dure experts, dure lokaties, vooropgezette targets en fancy folders voor nodig zijn. Puur leren. Er wordt een dag geprikt en een locatie en wat er wordt geleerd door te delen wordt op die dag zelf pas duidelijk. En dat werkt!

EdcampNL logo open 2013-08-10_1924

Ik wil graag dit soort initiatieven onder het voetlicht brengen en ze zichtbaar maken. Ze verbinden en zo versterken. Eilanden van schoonheid samenbrengen zonder ze te vervuilen. Ondersteunen zonder te oordelen. Ik wil ruimte hebben en dus ruimte geven.

Daarom ‚Äúkantel‚ÄĚ ik. Doe je mee?

Bovenstaande is de voorlopige tekst van mijn bijdrage aan de site Nederland Kantelt die op 27 november het licht zal zien tijdens de presentatie van het boek ‚ÄúVerandering van Tijdperk: Nederland kantelt‚ÄĚ van Jan Rotmans. Kantelen vindt plaats op verschillende gebieden in de samenleving en onderwijs is er daar √©√©n van. De vorm die het binnen onderwijs heeft genomen is United4Education. Dit is een groep mensen die alle prachtige initiatieven die er op dit moment leven binnen het onderwijs wil verzamelen, zichtbaar maken, verbinden en versterken met als doel de kritische massa te bereiken om de gewenste veranderingen ook verantwoordelijk te kunnen gaan uitvoeren. Binnen United4Education ben ik een van de verbinders van het transitiepad ‚ÄėDe leerling centraal, altijd en overal‚Äô. Alle input is welkom!


United4Education nodigt je uit

augustus 31, 2014

Uitnodiging 1 oktober

United4education presenteert zich!

En nodigt jou uit om mee te doen!


Op 1 oktober presenteren wij ons. Wij zijn United4education, een nieuw collectief dat de krachten verbindt van een brede groep scholen, leraren, docenten, onderzoekers en ouders die hun aanpak radicaal willen veranderen‚Äďof daar al mee bezig zijn. In duizend dagen willen wij een stevige basis leggen voor de transitie van het Nederlandse onderwijs. Echte transitie[1] duurt langer dan duizend dagen, maar we willen de beweging, die leidt tot een totale transitie, in die tijd onomkeerbaar in gang zetten. Want wij denken dat leerlingen in Nederland nu niet het onderwijs krijgen dat het beste past bij de huidige maatschappij. Wij weten dat dat wel mogelijk is en willen de spotlights zetten op de radicale initiatieven die we al genomen hebben. We willen de beweging die al bestaat, verbinden en versterken, en daarmee de transitie versnellen. Dat lukt beter wanneer we met veel individuele deelnemers en representanten van veel verschillende deelnemende organisaties zijn. We nodigen iedereen die zich aangesproken voelt door dit initiatief en om daadwerkelijk mee aan te pakken, uit om op 1 oktober aanwezig te zijn bij de presentatie van United4Education in Beeld en Geluid in Hilversum.


Het onderwijs moet anders, want de samenleving verandert

Elk kind heeft recht op het beste onderwijs. Ouders moeten voetstoots ervan kunnen uitgaan dat hun kind op een school zit waar het uitstekend wordt voorbereid op een plek in de samenleving. Dit vinden we in Nederland zo vanzelfsprekend dat de vraag of dat ook werkelijk het geval is nauwelijks gesteld wordt. Zoals onze kinderen op dit moment naar school gaan, zo zijn we tenslotte allemaal groot geworden, toch?

Maar gaat het ook écht goed? Worden onze kinderen wel uitstekend voorbereid op hun plek in de samenleving van de toekomst? In vergelijking met andere landen doet Nederland het niet slecht. En toch beginnen steeds meer leerlingen, ouders, scholen en wetenschappelijke instituten zich zorgen te maken en de roep om verandering van het onderwijs klinkt steeds luider. Er is teveel aandacht voor het systeem en te weinig voor de mens: de leerling, de leraar, de ouder. De mens moet weer centraal komen staan, in plaats van het systeem. Het onderwijs 3.0 moet mensgericht, motiverend en stimulerend zijn, met zo weinig mogelijk bureaucratie. De samenleving verandert in rap tempo. Het gesprek over wat kinderen nodig hebben om deel te nemen aan de rap veranderende samenleving moet breed en op goede gronden worden gevoerd.

Dat vinden WRR, OECD en de Onderwijsraad ook

Scholen die wel de noodzakelijke vernieuwing bij de kop pakken krijgen nauwelijks serieuze aandacht en, erger, lopen het risico op verdachtmakingen en negatieve publiciteit. En dat terwijl die scholen zich gesteund weten door onder andere de WRR[2], de OECD[3] en de Onderwijsraad[4], die oproepen om het onderwijs te vernieuwen. Het onderwijs heeft volgens de WRR te weinig aandacht voor individuele behoeften en mogelijkheden van leerlingen. En volgens de OECD is er te weinig visie op wat we in Nederland met het onderwijs willen bereiken. De Onderwijsraad waarschuwt dat onderwijskwaliteit te smal wordt gedefinieerd, in alleen de resultaten op enkele kernvakken.

United4education verbindt en versterkt verschillende initiatieven

United4education wil een stevige basis leggen voor een noodzakelijke transitie in het onderwijs. United4education doet dit niet op basis van een heilig geloof of dogma, maar op basis van wetenschappelijke inzichten en bewezen praktijken, en benut daarbij de transitiewetenschap als leidraad. United4education maakt zichtbaar wat er allemaal gebeurt en brengt zo een beweging op gang in de richting van ‚Äėwat is goed onderwijs in een sterk veranderende samenleving?‚Äô wetende dat voor een werkelijke transitie tijd en blijvende inzet nodig is.

United4education is een samenwerking van verschillende organisaties en personen, die ieder op hun eigen manier de verandering in het onderwijs vormgeven. Die verschillen zijn onze kracht, omdat het duidelijk maakt op welke manieren er aan beter onderwijs gewerkt kan worden.

Het doel van United4education is om een onomkeerbare beweging naar een echte transitie in het onderwijs te realiseren in duizend dagen te bereiken. Ieder jaar op 1 oktober laten we zien hoe ver we zijn. Als de transitie onomkeerbaar zal zijn ingezet, heffen we onszelf op.

Wie nodigen we uit voor de bijeenkomst op 1 oktober?

Wij zijn op zoek naar scholen, organisaties, en personen in het onderwijs die concreet werken aan een wezenlijke vernieuwing van het onderwijs voor alle kinderen, dat voorbereidt op de huidige samenleving, veelal net buiten het zicht van anderen. Wij nodigen hen uit in gesprek gaan om deze initiatieven te versterken.

We vragen daarbij van je, dat je bereid bent verder te kijken dan alleen je eigen thema of project. Een omslag in het denken is immers nodig. Door de initiatieven en experimenten met elkaar te verbinden ontstaan transitiepaden, die elk een ander aspect van de transitie tot doel hebben, terwijl we diverse uitkomsten open houden. Tijdens de bijeenkomst gaan deelnemers binnen hun transitiepad[5] met elkaar aan de slag. Denk daarbij bijvoorbeeld aan:

  • Moet het eindexamen blijven bestaan of moeten we kiezen voor een hele andere aanpak?
  • Leeromgevingen
  • De rol van ouders
  • Media
  • Ontwikkeling van leraren en leerlingen

En allerlei andere thema’s die uit de deelnemers zelf naar voren komen.

En we vragen van je om daadwerkelijk in actie te komen, om te komen tot een verandering van het hele systeem. Na 1 oktober volgen dan ook nog drie bijeenkomsten waar de stand van zaken van de transitiepaden met elkaar besproken wordt. Daarna wordt opnieuw een plan gemaakt voor het vervolg. Inzet is dus een groot palet aan deelnemers die zich concreet willen inzetten voor een fundamentele transitie. Iedereen blijft zijn eigen ding doen, maar we gaan meer verbinding maken en krachten bundelen.

Je kunt je opgeven op aanmeldingen@united4education.org. Deelname is kosteloos. Als je iets wilt eten, geef dat dan vooraf op, dan kun je voor weinig geld een daghap eten, vanaf 17.00 uur. De bijeenkomst begint om 18.00 uur en duurt tot uiterlijk 21.00 uur. Locatie: Beeld en Geluid in Hilversum. Als je je opgeeft voor de bijeenkomst betekent dat, dat je je committeert aan een vervolg.

Het precieze programma ontvang je binnen enkele weken. Er worden, kort, voorbeelden gegeven van geslaagde experimenten en ontwikkelingen en er is veel gelegenheid deel te nemen aan concrete transitiepaden.

Wel belangstelling, geen concrete plannen?

We houden je graag op de hoogte! Geef je e-mailadres door, en volg ons Twitter-account (@united4ed) voor het laatste nieuws. Voor de bijeenkomsten willen we ons nu vooral richten op mensen die een concreet initiatief hebben, dat we aan kunnen laten sluiten bij een van de transitiepaden.

Deelnemers aan United4Education zijn mensen van:

  • Nivoz/ Het Kind: Hartger Wassink
  • Operation Education: Claire Boonstra en Simone Haenen
  • Het Nieuwe Organiseren: Lenette Schuijt
  • The Crowd: Frans Droog
  • Mundium college: Jan Fasen
  • Agora: Sjef Drummen
  • De Balie: Rik Seveke
  • Universiteit Twente/ OU: Joseph Kessels
  • Beeld en Geluid: John Leek
  • Stad en Esch: Mark de Ruijter -Groenewold
  • ICT&E: Bob Hofman
  • The Learning Lab: Thieu Besselink
  • Hogeschool Arnhem Nijmegen: Esther van Popta en Guido Crolla
  • Knowmads: Guido Crolla
  • HAS Hogeschool: Evert Jan Ulrich
  • UniC Utrecht/ De Nederlandse School: Jelmer Evers
  • Liemers College: Harald Wiggers
  • Drift en Universiteit Rotterdam: Jan Rotmans (oprichter van deze groep)
  • Verbruggen Onderwijs Consultancy: Sandra Verbruggen (oprichter van deze groep)


[1] Met transitie bedoelen we: een nieuw gezichtspunt vanuit een nieuwe ori√ęntatie. Geen blauwdruk

[2] WRR: Naar een lerende economie. Investeren in het verdienvermogen van Nederland. Oktober 2013.

[3] OECD: Educational Evaluation and Assessment in the Netherlands. Strengths, Challenges and Policy Pointers. Mei 2014.

[4] Onderwijsraad: Een smalle kijk op onderwijskwaliteit. November 2013.

[5] Een transitiepad is een zoektocht, waarbij men de verschillende experimenten met elkaar verbindt en ook diverse uitkomsten open houdt. De richting waarin men zich beweegt, maar de definitieve uitkomst nog niet.


Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 4.557 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: