Voed terug!

september 8, 2016

voed-terug-vertical_garden_from_lalbagh_flower_show_aug_2013_8790

Het schooljaar is voor mij twee weken oud en ik heb inmiddels al vier ‘toetsen’ afgenomen. Morgen volgen er nog twee. Je zou kunnen denken dat dat wel erg snel is. Ik vind van niet. Ik voed terug.

Gezien de kennis die ik heb over de waarde van herhalen, het belang van het oefenen van het terughalen van informatie, de waarde van feedback, vind ik niet dat ik mijn leerlingen dit mag onthouden.

Ik spendeer graag tijd aan het maken van een set goede vragen. Ik spendeer niet graag tijd aan het nakijken van geschreven ‘toetsen’ en het schrijven van steeds opnieuw dezelfde aanwijzingen en tips. Ik investeer graag tijd, ik verspil ze liever niet.

Om die reden maak ik ‘toetsen’, die ik digitaal kan afnemen en dus automatisch nakijken. Ik gebruik daarvoor Edmodo, maar er zijn vele mogelijkheden om dit op een vergelijkbare wijze te doen.

Waar het mij om gaat dat ik de leerlingen terug kan voeden, met nog meer gerichte uitleg en toelichting, daar waar het nodig blijkt. Voor de gehele klas of voor een individuele leerling. Het gaat mij er om dat de leerlingen en ik samen snel zien waar er voor mij nog werk ligt en waar voor hen. Tegelijkertijd oefenen we het terughalen van informatie, waardoor het beter beklijft.

Hoe werkt het in de praktijk voor mij?

Ik heb een set chromebooks tot mijn beschikking. (Eerder nam ik de leerlingen mee naar het computerlokaal). De leerlingen krijgen een ‘toets’ van 4-6 minuten met 8-11 vragen. De vragen zijn juist/onjuist, MC of het invullen van een woord (een enkele keer ook het invullen van een kort antwoord). De ‘toets’ kan voor de leerlingen aangekondigd of onverwacht zijn. Direct na de ‘toets’ zijn de resultaten voor mij en voor de leerlingen beschikbaar. We bespreken ze dus direct. Die zelfde les. Dat is een essentieel onderdeel van het effectief terug voeden.

Hoe ziet het er vervolgens uit?

Het beeld van/voor een gehele klas:

voed-terug-resultaten-4v2-test-1-2016-09-08_1538

In één oogopslag zijn de resultaten te zien. In dit voorbeeld bespreken we dan dus de vragen 1, 2, 3, 5, 8 en 10 klassikaal. Wat is het juiste antwoord? Wat zijn de mogelijke redenen voor een onjuist antwoord? Is er extra uitleg nodig? En we ontdekken dat bij vraag 3 er in het antwoordmodel een fout zat… 😢. Dit duurt in totaal tussen de 5 en 10 minuten. Als docent weet ik nu waar de moeilijkheden liggen en als ik dat nodig acht herhaal ik in de volgende les de nu nog als lastig ervaren onderdelen.

Het beeld van/voor twee individuele leerlingen:

voed-terug-4v2-leerling-1-2016-09-08_1541

voed-terug-4v2-leerling-2-2016-09-08_1540

De leerlingen kunnen zelf bepalen waar voor hen de oorzaak van het nog niet weten van het juiste antwoord ligt. Een aantal vragen waren klassikaal nog niet zo goed gemaakt. Die hebben we besproken. Een aantal door hen persoonlijk daar bovenop. De leerlingen kijken naar de reden en stellen soms een vraag. Ik benadruk het nog ook voor de leerlingen. Ik noteer welke leerlingen waar meer moeite hebben dan gemiddeld en loop in de volgende lessen wat vaker langs om hen vragen te stellen. Ik betrek hen ook wat meer bij de klassikale uitleg.

Ik schreef tot dusver steeds ‘toets’, maar wat we hebben gedaan is veel meer een test. Zo noem ik het ook naar de leerlingen toe. Er is voor vrijwel elke klas waarmee ik dit voor het eerst doe een periode van gewenning. Leren voor cijfers dat wordt vervangen door leren voor weten.

Ik reken niet graag af. Ik voed liever terug.

voed-terug-klas-3v3-2016-09-09_0625


Ooit gaf ik Lisa les

september 7, 2016

ooit-gaf-ik-lisa-les-luister-2-keer

Er zijn veel leerlingen die ik nooit zal vergeten.

Als docent Mens en Natuur gaf ik ooit les aan Lisa. Dit was aan het begin van mijn baan als docent, daarvoor was ik onderzoeker en begeleider van studenten op verschillende Universiteiten geweest. De overstap van volwassenen begeleiden naar kinderen onderwijzen bleek gelukkig een kleinere dan ik eerst had gevreesd. De eerste twee jaar van mijn baan, die ook de eerste twee jaar waren dat ik Lisa les gaf, deed ik vrijwel alles vooral vanuit het boekje. Bijna letterlijk, voor zover het de lessen en de het volgen van de methode betrof, en ook in alles daarbuiten deed ik wat ik dacht dat goed was. Ik was goed voorbereid op het wat van het lesgeven maar wist nog weinig van mijn hoe.

Lisa was vaak absent die eerste twee jaar dat ik haar les gaf. Soms een halve dag. Soms een paar dagen.

Bij leerlingbesprekingen keek ik mijn ogen uit en flapperden af en toe mijn oren. Ik was verbaasd over hoe gemakkelijk er door sommige collega’s werd gesproken over leerlingen. Volkomen oprecht en met de beste intenties, daar twijfelde ik niet aan, maar ook zo rechtlijnig en zo hard. Soms ook zo zonder feiten en op een cynische toon, met weinig ruimte laat staan compassie voor de leerling die op dat moment onder het vergrootglas lag. Opvallend was voor mij ook de invloed van die paar docenten die altijd zo zeker waren van hun zaak. De haantjes, hoewel het bijna even zo vaak vrouwen waren.

Lisa ging gewoon over dat tweede jaar. Zij zat net niet in de bespreekmarge, de grijze zone voor overgang. Wel werd zij elke reguliere leerlingbespreking genoemd. Zij was zo vaak absent. Dat moest toch niet kunnen? Gescheiden ouders of niet.

Het derde jaar gaf ik Lisa biologie. Zij vond biologie leuk en ik vond haar een leuke leerling, niet alleen omdat ze mijn vak leuk vond. Als ze er was stelde ze vragen, goede vragen, uitdagende vragen. Ze was geïnteresseerd en praatte liever over het onderwerp dan dat ze er opdrachten over maakte uit een boek. Lisa was een van de tweeëndertig leerlingen in haar klas. Haar absenties werden wat talrijker dat jaar. Haar cijfers voor mijn vak bleven prima. Het viel mij op dat zij een zeer goed geheugen had en feilloos wist te herhalen wat ik zes lessen geleden had verteld.

Lisa ging met de hakken over de sloot over in het 3e jaar. Zij had een tekortpunt teveel en was dus met grijs gemarkeerd. ‘Met zo’n houding verdien je geen overgang.’ De woorden die ik nooit heb begrepen en nooit zal vergeten. De discussie was hevig, de stemming 8-7 voor overgang.

Het vierde jaar is mogelijk het zwaarste jaar voor leerlingen van het vwo. De overgang van jaar drie naar jaar vier is groot. Alle vakken gaan de diepte in, alles is onderdeel van en telt mee voor het eindexamen. De docenten zijn vaak anderen, ze zijn van de bovenbouw. Menigmaal meer afstandelijk en meer op de inhoud. Er is in de beleving van deze docenten weinig tijd voor iets anders dan feiten in lichamen persen. Dat is tenslotte ook de kern van het vak van docent. Toch?

Lisa haalde het niet meer in klas vier. ‘Zie je wel?’ Het gelijk van een docent als een pijl in het hart van een leerling voor wie school niet alles kan zijn.

Lisa kwam zo in mijn mentorklas. Ik was al een aantal jaar mentor van dezelfde groep leerlingen en ging met hen mee van klas tot klas. Dat was ongebruikelijk op de school waar ik toen werkte maar mijn persoonlijke pleidooi om dit te mogen doen werd jaarlijks gehonoreerd. Lisa kwam in een groep leerlingen die zij niet kende en die haar niet kenden. Dit bleek geen enkel probleem. Binnen een paar dagen had zij haar plek gevonden, zoals altijd achteraan in de klas, met drie meiden die ook net even iets anders waren.

“Hoi Lisa, hoe is het met jou?”
“Ok. Dan vertel ik het verhaal nog wel een keer.”
Lisa vertelt mij haar verhaal. Het verhaal dat ze ook al aan drie andere mentoren heeft verteld en aan de zorgcoördinator en aan de twee teamleiders die ze inmiddels had gehad. Zij vertelt haar verhaal routineus maar ook zelfverzekerd en pijnlijk genoeg met een toon die aangeeft dat zij denkt dat haar verhaal ook nu niet weer echt zal landen.
“Wat kan ik voor jou doen?”
“Niet veel.”
“Dan ga ik dat doen.”

Lisa’s verhaal is het verhaal zoals dat van andere leerlingen. Toch is voor al die leerlingen hun verhaal uniek. Lisa’s ouders zijn gescheiden op een onvriendelijke manier. Lisa woont bij haar moeder, die twee banen heeft om de kinderen te kunnen onderhouden. Door de twee banen is de moeder van Lisa niet zo vaak thuis. Lisa heeft een gehandicapt broertje. Lisa is dol op hem en verzorgt hem zo veel ze kan. De tijd en de aandacht van de ouders was voor de scheiding vooral gericht op het broertje. Lisa begrijpt dit volkomen maar voelt toch ook een gemis. Een gemis wat ze niet mag benoemen.
Lisa heeft een paar goede vriendinnen, al vanaf de basisschool. Zij delen hun lief en leed. Op wie zijn zij? Waarom zijn er zo weinig jongens op hen? De problemen van de vriendinnen groeien met de puberteit, Lisa deelt steeds minder die van haar. Zij kan het aan, denkt zij, als het mag op de manier die zij kiest.

De tweede keer klas 4 haalt Lisa op haar sloffen.

“Ik wil het toch nog een keer met je over Lisa hebben. Zij is zo vaak afwezig en dan heeft ze haar huiswerk ook nog eens niet gedaan als ze er wel is.”
“En hoe gaat het met haar cijfers?”
“Ja, voor mijn vak prima, maar het kan toch niet dat een leerling zo veel lessen mist!”

“Ik ben niet te spreken over de houding van Lisa. Zij weigert opdrachten te maken.”

Bij de overgang van klas 4 naar 5 en van klas 5 naar 6 wordt Lisa niet besproken op grond van haar cijfers. Zij gaat gewoon over op eigen kracht. Bij de tussentijdse leerlingbesprekingen komt zij wel steeds aan bod. Ze is geen gemiddelde leerling. “Ze is gewoon lui.” “Ze is eigenwijs.” “Zij kan wel zeggen dat ze liever samenvattingen maakt, maar ik geloof daar niet in.” “Zij houdt zich niet aan de regels, dat kan niet!” Het onbegrip van sommige van mijn collega’s voor een leerling met een onbeschrijfelijk persoonlijk probleem vreet op die momenten aan mij. Maar mijn doel is steeds duidelijk en als ik reageer naar mijn collega’s zie ik het gezicht van Lisa tijdens onze gesprekken voor mij . De innerlijke kracht die zij uitstraalt vertaal ik naar mijn zo zorgvuldig mogelijk gekozen woorden.

“Het liefst ligt ik in bed. Dan sta ik op en loop rond door het huis in mijn ochtendjas. Ik hoef dan niet naar school te fietsen. Ik hoef dan niet te luisteren naar dingen die ik al weet. Ik hoef dan niet te kijken naar mensen die het zogenaamd beter weten. Ik drink een kop thee en pak een lesboek. Ik lees en leer. Ik kom heus wel naar school om dingen te vragen als dat nodig is. Maar dat lukt mij niet elke dag. Elke dag moet ik een keuze maken. Wat is het beste voor mij? Ik snap dat er regels zijn. Maar snappen de regels dat ik er ben? Ik begrijp dat het gemakkelijk is voor docenten en voor school om mij te verplichten om dingen te doen. Ik zou willen dat zij begrijpen dat het niet altijd voor alle leerlingen gemakkelijk is om hieraan te voldoen. Ik ben vaak zo moe.”

“Heb jij tegen Lisa gezegd dat ze deze week niet aanwezig hoeft te zijn?”
“Nee. Zij heeft mij gevraagd, omdat ze deze activiteiten afgelopen jaar al heeft gedaan en afgerond en er geen reguliere lessen zijn, wat ze zou moeten doen. Ik heb haar gezegd dat ik dat niet wist.”

“Heb jij tegen Lisa gezegd dat je het onzin vind dat het haar een herkansing kost omdat ze een toets heeft gemist doordat ze zich heeft verslapen?”
“Ja.”

“Ik vind het knap van Lisa. Met alles waar zij mee te maken heeft doet zij het toch heel goed.”

“Ik snap niet dat Lisa zulke goede cijfers haalt. Ze is er bijna nooit.”

“Lisa is geen goed voorbeeld. Stel je voor dat ander leerlingen ook zo vaak wegblijven!”
“En ook gewoon goede cijfers blijven halen?”

Tot en met klas 6 blijf ik mentor van Lisa. Ik spreek niet vaak met Lisa en onze gesprekken zijn altijd kort. Dat is hoe wij het beide willen. Ik voel dat we elkaar begrijpen. Ik kan niet anders dan hopen dat wat ik voel juist is. Wat ik kan doen doe ik.

Lisa heeft het eindexamen helaas niet in 1 keer gehaald. Voor één van haar vakken haalde ze slechts een 3.0. De docent van dit vak had haar in klas 3 gezegd dit vak niet te kiezen in haar profiel omdat ze het niet zou kunnen. Hij deed dit naar zijn vermogen, naar zijn beste inzicht, met de beste bedoelingen, toch had een andere insteek haar verder gebracht. Hier heb ik haar helaas onvoldoende kunnen helpen. Hier had ik eerder bij moeten zijn.

Lisa heeft besloten dat de middelbare school haar niet verder zou brengen en zij heeft de VAVO gedaan. Ze heeft het vak waarvoor ze op de middelbare school een 3.0 haalde afgerond met een 8,2. De omstandigheden  Lisa heeft inmiddels haar Master afgerond en zij werkt bij een bedrijf dat haar verhaal niet kent.

Ooit gaf ik Lisa les. Ik hoop dat ik haar iets meer heb kunnen geven. Ik denk het. Lisa is nu gelukkig. Wij volgen elkaar op Facebook.

Ooit gaf ik Lisa les. Ik heb veel van haar geleerd. Dank je, Lisa.

Ooit gaf Lisa mij les.

 


Dit verhaal is ontstaan als respons op het verzoek aan de Edubloggers van HetKind om naar aanleiding van de eerste onderwijsavond van het Nivoz, verzorgd door Gert Biesta ‘De terugkeer van de pedagogiek’, zelf onze gedachten te laten gaan over de (veranderende?) rol van de pedagogische component van ons onderwijs.
De naam Lisa is gefingeerd, de leerling die het betreft heeft haar toestemming gegeven voor het deels delen van haar verhaal.


Changemakers

september 4, 2016

Ashoka NL logo_blue_website

Op zaterdag 3 september bezocht ik op uitnodiging de Ashoka NL Innovation Day on Education om kennis te maken met Ashoka en met changemaker scholen.

Wat is Ashoka?
Ashoka is een wereldwijde organisatie die zich richt op het verbeteren van de wereld door het steunen van sociaal ondernemerschap en het verbinden van changemaker scholen. Ashoka bestaat sinds 1981 en is actief in 89 landen, met Ashoka NL als Nederlandse tak, opgericht in 2014. Het Ashoka netwerk zet zich in voor een ‘Everyone a Changemaker World’. Dit betekent dat zij werken aan een wereld waarin elk individu in staat is om sociale problemen te herkennen en de vaardigheden bezit om bij te dragen aan een oplossing. Ashoka wil het proces van positieve verandering in de wereld versnellen door het ondersteunen en vergroten van het aantal ‘changemakers‘. Changemakers zijn bevlogen individuen die een positieve bijdrage willen leveren aan de wereld. Om een wereld te realiseren waarin echt iedereen een changemaker kan zijn, is Ashoka op verschillende vlakken actief, waaronder het onderwijs.
Er zijn wereldwijd inmiddels ruim 3000 Fellows, die gezamenlijk bijdragen aan het zoeken naar en uitvoeren van oplossingen voor complexe sociale problemen en maatschappelijke uitdagingen, zoals armoede, klimaatverandering of de vluchtelingenproblematiek. Nederlandse Fellows zijn bijvoorbeeld Jos de Blok van Buurtzorg Nederland, Emer Beamer van Designathon Works en Bas van Abel van fairphone.

Ashoka changemaker schools CM_logos_plural_colour_02

Wat zijn Ashoka Changemaker Scholen?
Ashoka zoekt actief samenwerking met innovatieve scholen waar persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijk bewust zijn een integraal onderdeel vormen van het leerproces. Changemaker scholen worden gekenmerkt door een curriculum  waarin de sociaal emotionele groei van kinderen en hun maatschappelijk bewustzijn een centrale rol hebben en zij werken met hun leerlingen aan de ontwikkeling van een set eigenschappen die gedeeld worden door changemakers over de hele wereld, de Changemaker Skills.

Ashoka Changemaker Skills

Deze set vaardigheden is geïdentificeerd naar aanleiding van de jarenlange en intensieve samenwerking met de Ashoka Fellows. Door de ontwikkeling van een zeer sterk ontwikkeld empathisch vermogen, creativiteit, de wil tot samenwerken en leiderschap worden kinderen al op jonge leeftijd in staat gesteld om hun eigen potentieel en dat van anderen ten volle te benutten.
Daarnaast maken Changemaker Scholen actief deel uit van hun gemeenschap door bij te dragen aan het realiseren van sociale oplossingen in de wijk, en zijn ze in staat hun werk en missie te verspreiden.
Ashoka Changemaker Schools is een wereldwijd netwerk, opgezet om innovatieve scholen te identificeren, verbinden en steunen. Wereldwijd zijn er meer dan 200 Changemaker scholen en de komende jaren zal dit aantal blijven groeien.
Nederlandse Changemaker scholen zijn de basisscholen Casa en Leon van Gelder en de VO scholen NIEKEE, UnicVathorst College en UWC Maastricht.

Het programma
Op het programma stonden een introductie door Jamy Goewie, de directeur van Ashoka NL, kennismaking en verwerkingsactiviteiten door Thieu Besselink, van The Learning Lab, presentaties van Mary Gordon over haar Roots for Empathie programma en Martine Delfos over The Beauty of Difference, break-out en co-creatie sessies, koffie en lunchpauzes en een afsluitende borrel.
De break-out en co-creaties sessies werden georganiseerd volgens de Open Spaces principes, wat betekent dat de deelnemers aan de dag zelf ook actief als leider van een sessie aan de slag konden. Uiteindelijk waren er in twee verschillende ronden in totaal zo ongeveer 15 sessies om uit te kiezen. In de eerste ronde koos ik voor de micro designathon van Emer Beamer, waar ik al veel over gelezen had maar wat ik nu wel eens live wilde meemaken. In de tweede ronde wilde ik in eerste instantie naar Jelmer Evers om bijgepraat te worden over Teacher Leadership maar koos ik uiteindelijk voor een ter plaatse ontstaan initiatief om te praten over hoe we concreet verder vorm zouden kunnen gaan geven aan het verbinden van de Nederlands Gamechanger scholen en het breder bekend maken van de onderliggende boodschap. Dat deze activiteit in de prachtige tuin van Antropia plaatsvond en het weer fantastisch was speelde enigszins mee in mijn keuze.

Mijn ervaringen
De presentaties op zich waren al voldoende om de dag geslaagd te noemen. Wat het tot veel meer maakte waren vooral de interacties en de bijna zichtbare positieve energie en kracht die er aanwezig was bij alle deelnemers. Het was nog geen elf uur en ik had al gesproken met Antoinette Antoine uit Zuid-Afrika, Adriana Hoppenbrouwer uit Brazilië, Nanda de Graaf uit Rotterdam en zinnen gehoord die mij zijn bijgebleven. “Before we speak, even when we are coming from a place of strong passion, we need to think about what we say: is it necessary?, is it kind?, is it appropriate for the place and time?” Gedurende de dag heb ik nog meer mensen gesproken uit Zuid-Afrika, Engeland, Belgie, Canada en Nederland en allemaal spraken we dezelfde taal.

Tijdens de micro-designathon kregen we 30 minuten de tijd om zelf te ervaren hoe een designathon, die normaal 6 tot 8 uur duurt voor leerlingen, werkt. Als opdracht kregen wij mee om met behulp van de spullen in een uitgereikt zakje een huis te bouwen dat een maatschappelijk probleem zou kunnen helpen oplossen. Ik werkte samen met Kris Zaman, directeur van de Belgische Changemaker School Natuurschool Berkenboom de Ritsheuvel, en Melusi Radebe van the African School for Excellence in Johannesburg. Wij werkten niet echt volgens een plan, we hadden blokjes hout en stokjes en er was een Dremel, dus wij boorden gaatjes en maakten een drijvend huis dat zijn benodigde energie uit waterkracht of spierkracht zou halen. Bij de presentaties bleek dat wij het minst uitgedachte verhaal konden vertellen, maar ook dat was opgevallen dat wij het meest als kinderen hadden gewerkt. Gewoon direct aan de slag zonder eerst lang conceptueel bezig te zijn. Hiernaast was opgevallen dat wij hetzelfde type overhemd droegen. Dank je, Emer voor de workshop, de foto en je opmerkingen.

Ashoka designathon CrbRKjrWYAAQUrt

Tijdens de tweede sessie, het gesprek buiten, kwam naar voren dat alle deelnemers graag actief aan de slag willen om de changemaker scholen zo direct en actief mogelijk met elkaar te verbinden en andere scholen te zoeken die mee willen doen. Belangrijk hiervoor is een verhaal dat de changemaker scholen kunnen gaan vertellen waarin de passie en de boodschap helder en overtuigend naar voren komen. Een aantal van de deelnemers zal binnenkort opnieuw samen komen om hier concreet gestalte aan te geven. De changemaker scholen zullen actief aan de slag gaan om op wijk of gemeenteniveau nieuwe initiatieven te ontwikkelen, samen met ouders en betrokken partners. Het ontwikkelen van nieuwe leeromgevingen is een grote uitdaging maar wel een die we moeten aangaan.

De dag eindigde met een borrel in de zon in de prachtige tuin. Daar sprak ik met een aantal mensen van de changemaker scholen in Nederland en Belgie en hun ervaringen en plannen en ook met een aantal mensen van de School of Creative Leadership THNK. Als de dag goed gewerkt heeft eindigde zij echter niet met de borrel maar is de borrel slechts het begin. Voor mij heeft de dag goed gewerkt.

Wat neem ik mee?
Ik kende Ashoka niet en ben onder de indruk geraakt van dit netwerk en de visie van ‘Everyone a Changemaker World.’ Dit vormgeven via sociaal ondernemerschap en changemaker scholen lijkt mij een goede weg en ik deel daarom deze boodschap graag. Daar waar ik kan zal ik bijdragen aan de initiatieven die de changemaker scholen in Nederland gaan ontwikkelen. Wat ik in ieder geval heb meegenomen is een heel goed gevoel, en aantal nieuwe contacten en een flinke berg positieve energie.
Aan het begin van de dag deed Ilja Klink een oproep om aan het eind van de dag bij haar te melden wat je zelf concreet zou gaan doen na deze dag. Dit bleken niet veel mensen gedaan te hebben. Ik ook niet. Wat ik zal gaan proberen is zien of ik mogelijk met mijn leerlingen een changemaker activiteit kan opzetten, waarbij we een klein sociaal of maatschappelijk probleem in onze buurt kunnen gaan oplossen.


Dagmomentonderwijs augustus

september 2, 2016

De eerste maandelijkse blogpost van het tweede jaar met dagelijkse momenten uit mijn onderwijs. Momenten die mij opvallen en bij mij op een of andere manier iets positiefs doen. Elke dag er een uitzoeken helpt mij mijzelf te laten zien hoe mooi mijn baan is. Dat deel ik graag. Daar waar er een 😀 staat is deze ook echt zo bedoelt. Soms is het een feit vermelden dat misschien zou kunnen leiden tot boosheid en frustratie en de andere kant zoeken en tonen. Het is altijd geen tijd of ruimte geven aan of maken voor negatieve energie. Het is regelmatig ietsje groter maken wat zo klein lijkt. Het is glimlachend laten glimlachen. Het is ik mijn best doen.

Ma 15 aug
Een mail sturen aan directeur en teamleider op eerste dag laatste vakantieweek en twee ‘out-of-office’ replies krijgen… 😀

Di 16 aug
– Roos, 6 jaar, in de rubriek “Dit ben ik” van de @volkskrant, als antwoord op de vraag “Wat maakt je blij?”: ‘Schoolopdrachtjes vind ik ook leuk, dan moet ik letters en cijfers leren schrijven.’

– Even kijken of er al een rooster voor mij is. Magister verwelkomt mij als vanouds: 😀

Magister gegevens ophalen 2016-08-16_0931

Wo 17 aug
– Met chromebook aan de slag voor cursus chromebook voor collega’s. O ja, Magister 5.7 kan niet…’

Magister Chromebook Silverlight CqDgUWaWYAAwlAC

– En ook
5 dgn voor school open is
7 dgn voordat lessen starten
Een inhoudelijke vraag krijgen van een leerling
Dat ontroert mij

Dagmomentonderwijs Kuikens 20160817_184455

Do 18 aug
Presentatie over #chromebooks en #GoogleDrive goed ontvangen door enthousiaste nieuwe collega’s, lunch werd vragenuurtje!

Vr 19 aug
Een tweet: @FransDroog ohja wou ik je steeds nog zeggen: jij hebt net zo’n (mooi) accent als Giovanni van Bronckhorst. 😀

Za 20 aug
Gewandeld op Goeree Overflakkee. Urenlang achter twee keuvelende contouren die ook de 3o km liepen. Zij bleken beide 13 jaar oud.

Zo 21 aug
Gewandeld in Rotterdam. Wijn en Spijs met vrienden. Gesprekken. Toch ook over school.

Ma 22 aug
Tussen presentatie innovatie #onderwijs op collega school en bijeenkomst organisatie @Meetup010#8 even tijd voor een terrasje.

Di 23 aug
Vandaag heeft mentorklas boeken opgehaald. Na afloop één potlood en één bos sleutels achterlatend in het lege lokaal 😜.

Wo 24 aug
Vandaag de eerste dag weer met de leerlingen.
Elk weekend een #minivakantie.
Elke middag na 15:00 uur met 🌞 een #miniminivakantie.
De reden dat ik in het #onderwijs werk? …?

Do 25 aug
Als delen vermenigvuldigen wordt, op de warmste dag van het jaar.
@FransDroog Wat een mooie tweets. Ben volgend jaar graag bij de opening van het Rotterdamse schooljaar ;)”

Vr 26 aug
Leerling vraagt of ze mag opschrijven in haar boekje wat ik net zei.
‘Welk boekje?’
‘Mijn boekje met dagelijkse uitspraken.’
Ik smelt.

Za 27 aug
Met een glimlach de laatste hand leggen aan de eerste formatieve feedback toets van dit jaar.

Zo 28 aug
Eerste verhaal van een serietje over nachtmerries van docenten aan het begin van het schooljaar.

Ma 29 aug
Nieuwe lln zit direct voor mijn neus.
‘U bent toch meneer Droog?’
‘Ja, dat ben ik.’
‘Bent U ook droog?’
‘Ja, dat ben ik.’

Di 30 aug
Mentorklas 6-vwo op de klassenfoto. Serieus jaar, dus jongens in jurk, meisjes met strop.

Mentorklas op foto 14183691_1191620774228515_3748298112046400143_n

Wo 31 aug
Vraag aan nieuwe leerling die om stempel voor huiswerk vraagt:
‘Vond je sommige opdrachten nog lastig?’
‘Nee, ik vond het allemaal heel logisch’
… en na een korte pauze…
‘Dat vind ik eigenlijk wel fijn.’


Huiswerk alleen als het zinvol is

augustus 11, 2016

een-goede-leraar is het halve huiswerk

Op twitter kwam een aantal dagen geleden de vraag langs of er in Nederland VO scholen zijn die geen huiswerk geven. Er kwamen een aantal reacties, soms vergezeld van opmerkingen over wat nu precies huiswerk is. Het zette mij, opnieuw, aan het denken over nut en noodzaak van huiswerk.

Huiswerk geldt denk ik voor de meeste scholen, docenten en leerlingen tot een van die dingen die onlosmakelijk bij onderwijs en leren horen. Huiswerk is een van die dingen waar niet al teveel over wordt nagedacht. In het algemene beleven vinden leerlingen dat er te veel huiswerk wordt opgegeven en docenten dat er te weinig wordt gemaakt.

Hoe kijken leerlingen naar huiswerk?

De Vlaamse Scholieren Koepel heeft onderzoek gedaan naar hoe leerlingen tegen huiswerk aankijken, waarbij huiswerk alles is wat thuis gedaan moet worden voor school, en hier kwam onder andere het volgende uit:

  • De huistaken en lessen zijn vaak onevenwichtig gespreid, er is sprake van piekbelastingen.
  • Aan leren plannen en leren leren wordt weinig aandacht besteedt.
  • De invulling van huiswerk blijft ‘klassiek’.
  • De verwachtingen van leraren liggen onrealistisch hoog.
  • Er is behoefte aan gedeelde afspraken en een gedeelde visie.
  • Goede wil en de durf om bij te sturen worden zeer gewaardeerd.

Uit het onderzoek blijkt dat leerlingen niet tegen huiswerk zijn, maar dat het voor hen belangrijk is dat het ook als zinvol wordt ervaren. Ik heb geen vergelijkbaar onderzoek uit Nederland kunnen vinden maar ga er van uit dat de uitkomsten niet essentieel anders zullen zijn. Opvallende zaken die

Tips voor docenten

Het onderzoek is kort samengevat in de volgende vijf tips voor docenten. Ik heb er zelf een zesde aan toegevoegd, die ook volgt uit het volledige onderzoek.

1. Zorg voor een goede planning
Geef leerlingen inspraak in de timing van je deadline. Bekijk samen met hen of je huiswerk combineerbaar is met andere taken die ze hebben. Help hen ook bij het plannen en organiseren.

2. Geef nuttige en afwisselende taken
Huiswerk is geen bezigheidstherapie. Geef een taak die nuttig is. Een aanvulling op wat in je les aan bod kwam als extra oefening, bijvoorbeeld. Ga regelmatig op zoek naar uitdagende en originele opdrachten.

3. Wees duidelijk
Maak je leerlingen duidelijk hoe ze jouw taak moeten maken. Maar vertel ook waarom je voor die taak kiest. Zorg er voor dat leerlingen vragen kunnen stellen en feedback kunnen geven.

4. Differentieer je huiswerk
Niet elk kind kan evenveel aan. Zinvol huiswerk houdt rekening met de verschillen tussen leerlingen.

5. Respecteer het huiswerkbeleid
Maak samen met leerlingen afspraken over huiswerk. Pas je taken in binnen het beleid van de school. Maar vraag ook feedback aan je leerlingen over je aanpak.

6. Beloon inspanningen
Maak leerlingen duidelijk, in woord en beoordeling, dat jij je bewust van het verschil tussen het leren van een aantal woordjes en een groepsopdracht waarvoor zij regelmatig bijeen zijn moeten komen.

De zes tips lijken zeer voor de hand liggend. Toch denk ik dat het nuttig is ze te delen, zeker om aan het begin van het jaar eens kritisch te kijken naar onze omgang met huiswerk.

Bronnen:
Hoe maak je huiswerk zinvol in vijf stappen?
Het volledig onderzoek van de VSK is hier terug te vinden.

huiswerk en olympische spelen amsterdam-1003_2


Brainstormen is dom – Brainwriten is slim

augustus 3, 2016

Brainwriting 1702-1252709341CgRp

Brainstormen wordt vaak gezien als een effectieve manier om met een groep mensen tot goede ideeën te komen. Onderzoek heeft echter laten zien dat het dat niet is, integendeel. Mensen genereren juist meer ideeën wanneer zij alleen werken dan wanneer zij in een groep brainstormen. Er is wel een manier om toch als een groep tot nog meer ideeën te komen, deze techniek heet brainwriting. Een recente praktijk studie laat zien hoe deze techniek het beste kan worden ingezet.

Een van de belangrijkste nadelen van brainstormen met een groep is dat er maar één persoon tegelijk aan het woord is. Dit leidt ertoe dat, terwijl een persoon zijn idee deelt andere personen op dat moment hun idee mogelijk vergeten. Tegelijkertijd bestaat de mogelijkheid dat slechts een paar mensen de brainstorm gaan domineren of dat de groep zich vooral gaat richten op de ideeën die reeds gedeeld en zichtbaar zijn.

Onderzoek heeft tegelijkertijd laten zien dat een groep wel degelijk tot meer ideeën kan komen doordat individuen door het zien van andere ideeën zelf weer met nieuwe komen.

Het zit hem dus vooral in de uitvoering en zo is de techniek van brainwriting tot stand gekomen, waarbij de kracht van het individu en de groep worden gecombineerd. Bij brainwriting schrijven de deelnemers hun ideeën op een stuk papier in plaats van deze direct in de groep in te brengen. De papieren worden vervolgens doorgegeven en deelnemers lezen zo de ideeën van anderen en blijven doorgaan met die van henzelf op te schrijven.

Uit het meest recente praktijk onderzoek blijkt dat een herhaalde afwisseling van brainwriting in een groep met individueel brainstormen tot de meeste ideeën leidt. Nadat ideeën in een groep zijn uitgewisseld blijkt er voor het individu een toename van zijn creativiteit plaats te vinden. Het is hierbij van belang de individuele sessie steeds zo snel mogelijk na de groepsessie uit te voeren.

Toepassing in het onderwijs

Vormen van brainstormen worden ook in het onderwijs gebruikt, bijvoorbeeld bij de introductie van een nieuw onderwerp, ‘wat weten we hier al van?’, of bij het zoeken naar manieren voor het oplossen van een vraagstuk, ‘hoe zouden we dit kunnen aanpakken?’

Brainstormen kan ook in het onderwijs, of het nu gaat om activiteiten in de klas met leerlingen of met collega’s tijdens een studiedag, dus het beste worden uitgevoerd in de vorm van brainwriting. Laat individueel ideeën op papier noteren, bekijk deze papieren vervolgens in een groep en laat ze opnieuw persoonlijk aanvullen. De meeste ideeën zullen worden gegenereerd als deze werkwijze een aantal maal achter elkaar wordt uitgevoerd.

Bron:
Annie Sneed. Brainstorming is dumb. Co.Design.


Dagmomentonderwijs juli

augustus 1, 2016

Inmiddels de twaalfde maandelijkse blogpost met dagelijkse momenten uit mijn onderwijs. Een toelichting is hier te vinden. Deze twaalfde is de laatste van het jaar. Of ik er mee doorga weet ik nog niet. Voor mezelf zal ik zeker dagelijkse mijn momenten ook komend jaar koesteren. Of ik ze opnieuw in maandelijkse blogs zal delen is nog even een vraag. Fijne vakantie!

Vr 1 juli
EEN MAIL ONTVANGEN VAN EEN COLLEGA MET IN DE TITEL ALLEEN MAAR HOOFDLETTERS.

Za 2 juli / Zo 3 juli

Ma 4 juli
Zeer gezellig mentoruitje, voor het vierde jaar met dezelfde klas. Hele fijne groep. Bloemetjes gekregen. Bloemetjes

Di 5 juli
Uitreiking diploma’s aan leerlingen 6-vwo. Verhalen over hun toekomst. Bijvoorbeeld deze: via ambo-havo-vwo nu naar opleiding kinderarts. Dat raakt.

Wo 6 juli
Feiten/fictie? Realiteit/beleving? Opmerkelijk onopgemerkt.
De idee leeft onder docenten dat lln te weinig doen aan het PWS. (Profielwerkstuk)
Ik zoek even de gegevens van afgelopen jaar. Gem cijfer VWO: 8,91.
Dan zal het dus bij de HAVO liggen…
Gem cijfer HAVO: 7,63

Do 7 juli
“Ik heb nog nooit zoveel en zo hard gelachen.” 😄 😄😄 Collega van de mediatheek die in ons groepje zat bij het personeelsuitje. 😜

Vr 8 juli
Impromptu samenzijn met paar collega’s na officiële afscheid schooljaar. Met ineens een pijnlijke herinnering. Toch fijn.

Za 9 juli
Een van de hardwekendste en liefste leerlingen die ongelofelijk vriendelijk en bedachtzaam geformuleerd verzoek doet aan verplicht vakjes vullend management.

Zo 10 juli
Van leerling, die nu toch ook echt vakantie heeft, op zonnige zondag toch nog inhoudelijke vraag krijgen over Profielwerkstuk voor nieuwe schooljaar.

Ma 11 juli
Achteraf horen dat je niet in video bent gekomen die tijdens uitreiking eindexamen diploma’s is vertoond… omdat de filmer teveel lachte. 😄

Di 12 juli
Ik laat geen leerlingen die ik nog lesgeef mij volgen op Facebook. Op 2e dag vakantie drie verzoeken van examenleerlingen. 😄

Wo 13 juli
Stil. Beduusd.
Nakijkcommissie dank tweet Iris 2016-07-19_1508Do 14 juli
Buiten. Boek.
Viervoeters. Bloemengeur.
Zonnetje. Windje.
Moetloos. Gedachtenvol.
Starend. Ziend.
Langzaam. Snel.
Dankbaar. Delend.

Vr 15 juli
Met drie collega’s op pad voor locatie MeetUp010#8. Verrassend gesprek met man uit familiebedrijf die waarde leermoment boven snelle beleving stelt.

Za 16 juli / Zo 17 juli

Ma 18 juli
Via de docenten WhatsApp een vraag van collega nav #PokemonGo. Hij heeft een gaaf idee voor de Parijs reis!

Di 19 juli
Nav verhaal in AOB blad waardevolle discussie over overgangsvergadering gehad met collega ‘in den lande’ die voor eerste keer mentor is.

Wo 20 juli
Binnen 5 min 2 reacties op verzoek schrijven verhaal over zomervakantie docent. Binnen een uur een aanbod voor een baan. 😜

Do 21 juli
Dat je na aantal dagen reageren, deleten mails eindigt met mailbox bijna zero. Mail van oud-leerling blijft staan…

Vr 22 juli
Bericht binnen dat we met MeetUp010#8 toch op de RDM werf terecht kunnen! ✅🍀

MeetUp010#8 RDM CoCb9s7WYAEX8Ne

Afbeelding: Claire Ohlenschlager

Za 23 juli / Zo 24 juli

Ma 25 juli  –

Di 26 juli  –

Wo 27 juli  –

Do 28 juli
Na wandeling langs Geul, lunch bij Rustplaats Achterum, bezoek aan Wijngaard Fromberg, nu webinar Chromebooks volgen. #nietomdathetmoetmaaromdathetkan

Vr 29 juli
Facebook bericht krijgen van twee mentor leerlingen dat zij na 2,5 jaar sparen en voorbereiden vandaag vertrekken naar Ghana. Deels ook voor hun Profielwerkstuk. Toppers!

Za 30 juli / Z0 31 juli


%d bloggers op de volgende wijze: