Van een afstandje bezien

april 8, 2015

dalton-verenigingVandaag kwam bij ons op school de visitatie commissie van de Nederlandse Dalton Vereniging langs. Deze commissie bepaalt of onze school opnieuw voor vier jaar de licentie verkrijgt om de term Daltonschool te mogen dragen.

Er vinden allerlei gesprekken plaats. Met de schoolleiding, met docenten, met leerlingen. Er worden lessen bezocht en er worden Daltonuren bezocht.

Toevallig kwamen ze ook bij mij in het Daltonuur even kijken.

Dit is wat de mevrouw van de NDV toen zag.

Leerlingen die zelf aan het werk gaan.

Een docent die ‘te laat’ binnenkomt, goedemorgen zegt, de vaste computer opstart en absenties invoert.

Twee leerlingen uit klas 2 die samen proberen te ontdekken wat een opdracht voor Engels nu precies betekent en er vervolgens mee aan de slag gaan.

Drie leerlingen uit klas 2 die opdrachten maken voor Mens en Natuur.

Een docent die vanachter zijn bureau rondkijkt en zijn persoonlijke laptop opstart.

Vier leerlingen uit klas 2 die in een groepje, afzonderlijk lerend, elkaar soms controleren  voor een komende toets Frans.

Een docent die een rondje maakt door het lokaal.

Drie leerlingen uit klas 3 die gezamenlijk bezig zijn met een opdracht voor maatschappijleer.

Leerlingen die met elkaar praten op een toon die niet stoort.

Een docent die even het lokaal verlaat.

Twee leerlingen uit klas 4 die wat aansporing van de docent nodig hebben om afscheid te nemen van hun mobiel en hun openliggende boeken ook als vrienden te zien.

Leerlingen die af en toe lachen.

Zeven leerlingen uit klas 4 die individueel, af en toe overleggend, bezig zijn een opdracht voor Betaplus. Met passers cirkels tekenend en hier vervolgens ingewikkelde figuren in proberen te laten passen.

Een docent die terugkomt met een kopje koffie.

Drie leerlingen uit klas 5 die bezig zijn met de verwerking van een Praktische Opdracht voor Biologie.

Negen leerlingen die hun mobieltje gebruiken. Om informatie te zoeken over de planning van betaplus en de inhoud van de opdracht. Om via WRTS woordjes te oefenen voor Frans.

Zes leerlingen die een chromebook gebruiken uit de chromebookkar om te werken aan hun opdracht voor Mens en Natuur of Biologie.

Een docent die na zijn tweede rondje door het lokaal achter zijn persoonlijke laptop aan de slag gaat, af en toe rondkijkend door het lokaal.

Leerlingen die werken, leren, lachen en interacteren.

Een docent die werkt, leert, lacht en interacteert.

De mevrouw van de NDV stelt nog wat vragen aan een aantal leerlingen voor zij het lokaal verlaat.

Een van de vragen en het antwoord hoor ik.

“Zou je weer op deze school inschrijven?”

“Ja.”

De mevrouw van de NDV heeft zicht niet aan mij aan voorgesteld. Ik niet aan haar. Ik wist dat zij zou kunnen komen. Zij wist dat ik haar kon verwachten.

Aan het eind van de middag is in de docentenkamer het voorlopige oordeel van de NDV met het personeel gedeeld. Ik kon daar niet bij zijn. Ik was toen nog aan het les geven.

Een mailtje van onze directeur kwam bij niet onverwacht. Het oordeel was een ‘Tien met een griffel’.

Ga ik morgen weer met plezier naar mijn school toe?

Ja.

Ga ik morgen weer met plezier naar mijn leerlingen toe?

Ja.

 

 

 

 

 

 

 


Machtig mooi samen groeien en bloeien

april 3, 2015

Dalton uren VVV logo 2013-01-26_1045

De start van de VVV-uren op het Wolfert Lyceum was in het schooljaar 2012-2013, termijn 3. Er waren 12 modules waaruit de leerlingen van klas 1 en 2 konden kiezen.

VVV staat voor Verbetering – Verbreding – Verdieping. Per termijn wordt er gedurende 6 weken één uur per week op een vast moment gewerkt aan iets waarvoor anders geen ruimte is binnen de bestaande vakken. Niet voor de docent en niet voor de leerlingen.

We zijn nu ruim twee jaar, of anders gezegd 10 termijnen, verder. Inmiddels zijn er 65 modules ontwikkeld, en kunnen leerlingen van klas 1 t/m 4 de komende termijn kiezen uit een aanbod van 29 van deze modules, waarvan er 8 voor de eerste keer worden gegeven. Deze ontwikkeling is stapsgewijs gegaan. Steeds een paar modules erbij, steeds een leerjaar erbij, steeds meer docenten ontwikkelen een module. De docenten groeien meer en meer samen om meer en meer leerlingen te laten bloeien.

Donderdagavond 2 april om 19.00 uur ging de inschrijving voor termijn 4 open. Om 19.05 was de eerste module vol! Om 20.00 had bijna 50% van de leerlingen zich ingeschreven!

Vanwaar dit enthousiasme?

OMDAT DE LEERLINGEN EEN KEUZE HEBBEN GEKREGEN

Wat was hier voor nodig?

DOCENTEN DIE ONTDEKKEN DAT LEREN ANDERS KAN

VVV-uren zijn een prachtige manier om leerlingen kennis te laten maken met onderwerpen en vaardigheden die in het reguliere curriculum (nog) niet aan bod (kunnen) komen. VVV-uren vormen een hele plezierige manier voor collega’s om aan elkaar en leerlingen te laten zien waar zij nog meer in bedreven zijn, naast hun eigen vak, of waarin zij expert zijn, binnen hun vak. VVV-uren maken het mogelijk voor docenten en leerlingen elkaar te leren kennen buiten het vak, buiten de toetsen en de cijfers, binnen een gezamenlijk gedeelde passie, binnen een warm bad van herkenning en erkenning.

En we gaan gewoon verder.

Het Education Design Lab heeft op verzoek van het VVV-uren team een enquete uitgezet onder de leerlingen om te vragen waar zij mogelijkheden tot verbetering in de uitvoering zien en vooral ook welke onderwerpen zij graag zouden zien in nieuwe modules. Op de eerstvolgende Dalton Informatie Middag zullen de resultaten van deze enquete gedeeld gaan worden met alle collega’s en zullen alle collega’s tijd en ruimte krijgen om nieuwe modules te ontwikkelen of bestaande modules aan te passen.

Meer informatie over de VVV-uren is te vinden op de VVV-uren wiki waar onder andere een beschrijving is te vinden van de regels en afspraken en van alle modules dit deze periode worden gegeven, of eerder zijn gegeven.
Opmerkingen, suggesties en vragen zijn natuurlijk van harte welkom!

VVV-uren? Een feestje dat ik meer docenten en leerlingen wens samen te vieren. Ik vind het machtig mooi.


This is Genius

april 2, 2015

This is Genius is een ‘gesproken woord gedicht’ van de 17-jarige Ryan Lotocki. Het is het resultaat van een vraag van de directeur van Ryan’s school. Hij vroeg leerlingen te schrijven over wat zij leuk vinden aan school. Het antwoord van Ryan kreeg uiteindelijk de vorm van een video. Bij het maken van de video kreeg hij de hulp van twee mensen met verstand van video en audio, van de school, en van zijn klasgenoten die figureren en voor eten zorgden.

“School sucks,” is het begin van het gedicht over school, onderwijs en het systeem hierachter. En zo’n zin hakt erin. En daarom start hij daarmee. En ook zegt hij: “You’ve failed.”

Maar Ryan meent dit niet echt. Hij meent het wel echt als hij zegt dat het systeem veel beter kan. Hij hoopt dat het met deze video een stap in deze richting gezet kan worden.

Ryan vind dat er standaarden moeten bestaan in het onderwijs, maar dat als deze standaarden het doel zijn gaan vormen het doel is gemist.

“Zou het hele doel van de middelbare school slechts zijn een diploma te halen? Hoe meer je probeert kinderen op deze manier te beschermen, hoe meer je weigert de giften die zij te geven hebben te ontvangen.”

“En als de toekomst betekent dat er steeds toetsen gemaakt moeten worden om te zien wie er het beste is, dan wil ik daar geen deel van uitmaken en dat is een feit.”

“Stop met het labels plakken gebaseerd op een standaard test en zet ons allemaal op een gelijkwaardige plek. Laat ons onze positie kiezen, gebaseerd op onze passies en waarden, zodat wij pro-actief kunnen zijn.”

“Maak school minder multiple choice en meer interactief.”

Ryan heeft zijn video ook gemaakt voor leerlingen die het minder goed op toetsen en testen.

“Het gaat niet om een diploma of een cijfer. Het gaat om het leven, het gaat om goed zijn in wat je doet, trots zijn op wat je doet.”

Ik vind de video van Ryan er een die het waard is om te delen. De video toont de visie van een leerling die goed heeft nagedacht over school en onderwijs. Je kunt de video zien als een gelikte rij oneliners. Je kunt de video ook zien als een oprechte oproep tot verandering. De video vormt een mooie start van een discussie. Ryan heeft deze video gemaakt om deze discussie te starten. Ik vind deze discussie de moeite waard om te voeren.

Bron: http://www.buffalonews.com/city-region/frontier-student-uses-video-to-make-his-point-on-education-20150401


Personaliseren in de praktijk

januari 31, 2015

Er wordt binnen het onderwijs momenteel veel gesproken over ‘personaliseren’. Dit zou de richting moeten zijn die het onderwijs op zou moeten gaan. Maar dat valt nog niet mee om te organiseren.

Personaliseren kan op verschillende manieren worden opgevat.
1. Iedere leerling gaat op zijn eigen manier door dezelfde stof.
2. Niet iedere leerling krijgt dezelfde stof.

Een van de manieren om personaliseren op manier twee te organiseren is op hetzelfde moment in het rooster verschillende activiteiten aan te bieden, die niet langer klas- of vakgebonden zijn.

Kan dat? Ja, dat kan en het valt best wel mee om dit voor elkaar te krijgen.

Ik werk op het Wolfert Lyceum, een Daltonschool. Dit betekent o.a. dat er Daltonuren zijn, waarbij de leerling zelf kan kiezen bij welke vakdocent hij zich inschrijft. Deze uren staan in het rooster op het 4e of 5e lesuur en het aantal varieert per leerlaag van 4 tot 7 per week.
Op andere scholen bestaan soortgelijke constructies en die heten dan vaak iets in de trant van KWT (keuzewerktijd) of X-uren (waarbij X de naam van de school is).

Tijdens deze Daltonuren worden er op onze school sinds drie jaar naast de vaklessen ook een grote variatie aan verbredings- en verdiepingslessen aangeboden. En deze variatie wordt steeds groter. Steeds meer docenten bieden modules aan binnen het VVV-uren concept. VVV staat hierbij voor Verbreding – Verdieping- Verbetering. Wanneer het nodig is voor een leerling om zich voor een vak te verbeteren dan wordt hij hier door de mentor, de vakdocent of door zichzelf bij aangemeld. Is dit niet noodzakelijk dan mag hij kiezen uit het aangeboden pakket.

Voor deze periode, periode 3 in schooljaar 2014-2015, is er voor onze leerlingen een keuze uit 27 modules! Het totaal aantal ontwikkelde modules ligt inmiddels ruim boven de 50!
De leerlingen kunnen hun keuze maken via de beschrijvingen van de modules op de hiervoor speciaal aangemaakte website. Zij schrijven zich vervolgens in via de ELO binnen Magister.

Dit alles is mogelijk doordat collega’s op mijn school het eens zijn over het feit dat leren voor leerlingen niet altijd gevat kan worden in de standaardvakken. Het is mogelijk doordat zij bereid zijn al deze modules te ontwikkelen. Het is mogelijk doordat zij ervaren dat leerlingen iets leren dat niet aan een standaardvak is gebonden heel verrijkend is. Niet alleen voor de leerlingen, maar ook voor hen. Lesgeven wordt gewoon nog leuker!
Ik wil hen daarvoor ongelofelijk bedanken. En ik weet vrijwel zeker dat ik dat ook namens onze leerlingen mag doen. De weg naar wat we nu bereikt hebben was niet altijd even goed zichtbaar, en niet altijd voor iedereen even plezierig om af te leggen, maar dat het de goede weg is zijn we langzamerhand gaan voelen en zijn we inmiddels hartgrondig met elkaar eens.

 

 


Strak plannen goed gevoel blije gezichten

januari 26, 2015

61701_469683846432140_730217546_n

 

De afgelopen week was er bij ons op school toetsweek. Om helemaal accuraat te zijn, voor de bovenbouw begon de toetsweek al op de donderdag vóór de toetsweek. Zij hadden op dat moment al geen lessen meer, de onderbouw nog wel.

 

Voor mij als docent betekende dit het volgende:
De eerste donderdag: drie reguliere lesuren, een van mijn klassen een toets.
De eerste vrijdag: vijf reguliere lesuren, ik twee uur toets-surveillance, een van mijn klassen op dat moment een toets.
Maandag: zes lesuren toets-surveillance, geen toetsen
Dinsdag: geen surveillance, twee van mijn klassen ‘s middags een toets.
Woensdag: drie lesuren uur surveillance ‘s morgens, ‘s middags een van mijn klassen een toets.
Donderdag: twee lesuren surveillance, twee van mijn klassen een toets op dat moment een toets.
Vrijdag: twee lesuren surveillance ‘s morgens, ‘s middags een van mijn klassen een toets

Strak plannen

Wat ik dus vooraf had ingepland zodra bovenstaand schema bekend was:
De eerste donderdag: lesgeven, surveilleren, een toets nakijken.
De eerste vrijdag: lesgeven, surveilleren, een toets nakijken.
Maandag: surveilleren.
Dinsdag: naar school te rijden om toetsen op te halen, twee toetsen nakijken.
Woensdag: surveilleren, wachten op de gemaakte toets, een toets nakijken.
Donderdag: surveilleren, twee toetsen nakijken.
Vrijdag: surveilleren, wachten op de gemaakte toets, een toets nakijken.

Hoe het verliep:
Alle acht toetsen zijn nagekeken op de dag dat de toetsen werden gemaakt. Dit is zoals altijd horizontaal gedaan, waarbij regelmatig de volgorde van de toetsen is gewisseld.
Alle 185 cijfers zijn ingevoerd op de dag dat de toetsen waren gemaakt. Dit is allereerst gedaan in een excel file, om een analyse naar de kwaliteit van de vragen te kunnen maken, om de resultaten naar type vraag of onderwerp te kunnen onderverdelen en analyseren en om het effect van verschillende normeringen te kunnen zien. Na het bepalen of er aanpassingen nodig waren aan de vooraf vastgestelde normering zijn de cijfers vervolgens in het school administratieprogramma Magister ingevoerd.
In totaal heeft het nakijken en verwerken van de toetsen ongeveer 35 uur in beslag genomen.

Goed gevoel

Het heeft mij een goed gevoel gegeven dat het weer gelukt is de toetsen op de dag zelf te hebben nagekeken. Als docent vind ik dat je een voorbeeld moet vormen en dat dit een van de momenten is dat je dit kunt doen. Ik heb mij daarom al vroeg in mijn carriere als docent voorgenomen zoveel als maar enigszins mogelijk toetsen direct na te kijken en hiervoor dus vooraf al tijd voor in te plannen.

Het betekent wel dat de toetsweek een drukke week is en het lukt dan ook niet elke toetsweek om alle toetsen op de dag zelf na te kijken. Dit hangt natuurlijk ook mede af van de verdeling van de toetsen door de week en eventuele andere verplichtingen. Ik blijf daar wel naar streven en de volgende dag is voor mij echt de limiet.

Het goede gevoel dat ik krijg van de inspanningen om alle toetsen op dezelfde dag nog na te kijken lijkt wel op het goede gevoel dat ik vroeger kreeg van het trainen voor het rennen van een marathon (en nu van het trainen voor het wandelen van een marathon). Tijdens de inspanning is het niet altijd even plezierig maar de ervaring dat de beloning na afloop er zal zijn maakt het gemakkelijker de inspanning te blijven leveren.

Blije gezichten

De leerlingen die ik gedurende de week tegenkwam toonden blije gezichten, omdat zij het resultaat van hun inspanningen zo snel hadden gekregen. De cijfers terug krijgen op dezelfde dag ervaren zij als heel plezierig en als teken van een betrokken docent. Gelukkig konden verreweg de meesten ook blije gezichten tonen vanwege de behaalde resultaten. Deze blije gezichten zie ik voor mij als ik zit te zwoegen tijdens het nakijken en er even geen zin meer in heb.

Uitzondering

Normaal gesproken kijk ik toetsen horizontaal en wissel ik de volgorde regelmatig. Deze toetsweek heb ik één uitzondering gemaakt. Na afloop van de toets stond een leerling in de gang te huilen en zij werd getroost door haar vriendinnen. Ik vroeg of ik ergens mee kon helpen en het bleek dat zij ‘mijn’ toets ‘volledig verpest’ had, ze was ‘ineens alles vergeten’. Ik vertelde haar dat mijn ervaring mij vertelde dat dit wel zou blijken mee te vallen en vroeg haar naar een paar van haar antwoorden. Deze bleken goed, maar ze ‘had een hele hoop vragen niet gemaakt’.

Thuisgekomen heb ik haar toets als eerste volledig nagekeken en haar direct een mailtje gestuurd met het resultaat. Ik kreeg onmiddellijk een bedank mailtje terug. Dit gaf mij een goed gevoel en ik zag haar blije gezicht voor me. De volgende dag zag ik het blije gezicht echt voor me en kreeg ik een high-five. Zij straalde en ik werd verwarmd. Beide hadden we weer iets gedeeld en iets geleerd.

Wat er nu gaat gebeuren.

Het mooiste zou zijn als de toetsen DIRECT na afname besproken zouden kunnen worden. De leerlingen staan dan namelijk volledig OPEN. Dit is zeer duidelijk merkbaar in een toetsweek, waarbij na elke toets te horen is hoe de leerlingen op de gang intensief de al dan niet juiste antwoorden met elkaar uitwisselen. Wanneer je daar als docent toevallig zelf bij staat kun je daar een hoop feedback kwijt en zelf ook een hoop van leren. Helaas is dit directe bespreken in de opzet van een toetsweek niet mogelijk.

Komende week zullen alle toetsen met de leerlingen worden besproken. Dit gebeurt zowel inhoudelijk (wat zijn de goede antwoorden en waarom), als toets-technisch (waar zitten onduidelijkheden over formuleringen van vragen, hoe structureer je het best je antwoorden). Dit laatste is vooral bij de bovenbouw klassen in toenemende mate van belang. Zij hebben in toenemende mate richting het eindexamen te maken met voorgeschreven antwoordmodellen volgens welke zij beoordeeld dienen te worden (CITO). De toets-technische bespreking is voor de leerlingen ook belangrijk omdat het hen helpt bij het leren leren.

De leerlingen krijgen hun toetsen terug en gaan allereerst in twee-, drie- of viertallen op zoek naar de juiste antwoorden, de reden dat dit het goede antwoord is en de reden dat zij dit antwoord (nog) niet wisten. Indien zij vragen hebben over de vragen of antwoorden noteren zij deze. Tijdens deze eerste fase beantwoord ik (nog) geen inhoudelijke vragen.

Om dit proces te vergemakkelijken zijn de toetsen voorzien van een aantal korte feedback codes:
?  = wat bedoel je hiermee of weet je zeker dat het klopt wat daar staat
.  = docent heeft extra uitgebreid naar dit antwoord gekeken
~  = het antwoord zit in de goede richting maar de formulering is onvoldoende
S  = het stappenplan is niet of niet goed doorlopen
F  = gebruikte formules zijn niet vermeld
” ”  = dit antwoord is onvolledig of onduidelijk geformuleerd en zal een volgende keer niet meer goed gerekend worden
m1fymkpwhutl= bijzonder goed, zeer goed geformuleerd of zeer moeilijke vraag juist beantwoord

Vervolgens worden de juiste antwoorden op het bord geprojecteerd en kunnen de leerlingen deze vergelijken met wat zij zelf al dan niet gevonden hebben tijdens de eerste stap.

Hierna bespreek ik de antwoorden op een aantal vragen die mij tijdens het nakijken op een of andere wijze zijn opgevallen. Dit kan zijn doordat ze verrassend vaak foutief zijn beantwoord, waarbij ik de reden probeer te benoemen, of doordat zij uitermate geschikt zijn om het toets-technische onderdeel te belichten. Ik laat de leerlingen die deze vragen bijzonder goed hebben beantwoord hierbij hun antwoord oplezen.

Dan volgt het beantwoorden van de door leerlingen genoteerde vragen die nog zijn overgebleven. Dit volgt in essentie hetzelfde stramien, waarbij opnieuw de focus ligt op oorzaak en gevolg. Ik probeer de antwoorden op de vragen door andere leerlingen te laten geven, voor zover dit kan.

Als laatste kunnen leerlingen op de toets aangeven of zij denken dat een beoordeling van hun antwoord, na alle voorafgaande stappen, niet correct is of dat er mogelijk een fout in de puntentelling heeft plaatsgevonden. Afhankelijk van de hoeveelheid beschikbare tijd probeer ik dit nog tijdens de les te controleren. Dit lukt in de praktijk niet altijd.

Ik doe de bespreking van toetsen op deze manier om een aantal redenen.
Ik wil dat de leerlingen zoveel mogelijk leren van het bespreken.
Ik wil dat leerlingen (gaan) inzien dat je ook kunt leren na de toets. Het gaat er niet om wat je gisteren wist, het gaat er om wat je morgen weet.
Ik wil dat alle leerlingen aan bod komen en niet alleen de extroverten.
Ik wil dat leerlingen zich niet focussen op het cijfer alleen, hoewel dit natuurlijk wel ‘correct’ dient te zijn.

q10068img1

 


De Leerling Centraal

januari 24, 2015

Deze blogpost is geschreven voor de NOT 2015, als onderdeel van een serie blogposts waarin United4Education zichzelf voorstelt en laat zien hoe zij binnen duizend dagen de beweging naar werkelijk vernieuwend onderwijs onomkeerbaar in gang wil zetten door een gerichte en actieve aanpak gebaseerd op de transitiewetenschap.

Het transitiepad ‘De Leerling Centraal’ van United4Education richt zich op de invloed van de leerling op zijn eigen onderwijs. Wat en hoe willen leerlingen leren? Waar lopen zij tegenaan in de huidige organisatie van het onderwijs? Welke ideeën hebben zij om dit te veranderen? Hoe kan het proces om leerlingen meer invloed te geven vorm gegeven worden? Hoe kan er gebruik gemaakt worden van de expertise over leren die binnen de groep leerlingen aanwezig is?

Het transitiepad ‘De Leerling Centraal’ bestaat op dit moment uit 30 mensen uit alle niveau’s en geledingen van het onderwijs. Van PO tot HBO, van leerkracht tot directeur en ouder. De wens tot het werkelijk centraal stellen van de leerling wordt breed gedeeld.

Achtergrond

In veel schoolplannen staat het in een of andere vorm: ‘De leerling staat bij ons centraal’.

Maar hoe vaak is dit ook echt zo? De praktijk leert dat op dit moment vooral de organisatie centraal staat. Er zijn x vakken die een x aantal uren moeten worden gegeven. Er zijn x docenten die een x aantal uren lessen moeten verzorgen. Er is een rooster dat deze eisen samenbrengt om het x aantal lokalen zo efficiënt mogelijk te vullen. Op dit moment wordt lesgeven georganiseerd. Wij zouden graag leren organiseren.

Om de leerling werkelijk centraal te stellen is het nodig dat de leerling gehoord wordt. Leren gebeurt in de hoofden van leerlingen, dit maakt leerlingen hiermee ervaringsdeskundigen. Wat werkt? Wat werkt niet? Wat zou wel werken?

Werkwijze en stand van zaken

Het transitiepad is twee wegen ingeslagen. Als eerste zijn we begonnen met de initiatieven die er al bestaan om leerlingen inspraak te geven in hun eigen leren te verzamelen en zichtbaar te maken. Aanmelden van initiatieven kan door iedereen, via het volgende formulier, en wij roepen iedereen op dit vooral ook te doen. Deze initiatieven, alsmede alle activiteiten van het transitiepad ‘De Leerling Centraal’ zijn terug te vinden op de website die hiervoor is gestart.
Alle initiatieven zullen gegroepeerd worden en in subgroepen zullen we deze initiatieven gaan analyseren met als leidende vragen wat essentieel is voor succes en hoe wij wat werkt kunnen delen en versterken. Wij zullen hiervoor actief contact opnemen met deze initiatieven, waarbij we vooral direct contact zullen zoeken met de leerlingen zelf.

Het tweede pad dat we zijn ingeslagen is het een actief vervolg geven van een van de initiatieven die we zijn tegengekomen. De Quadraam scholengroep heeft leerlingen een kans gegeven een plan te maken om hun eigen lesdag samen te stellen en deze ook daadwerkelijk uit te voeren. De resultaten hiervan hebben zij gepresenteerd op de TEDxQ dag en zijn hier terug te zien. Wij zien dit als een fantastische manier om leerlingen een stem te geven en deze stem ook landelijk te delen. Wij streven er daarom naar voor 1 oktober een soortgelijke activiteit op 75 scholen te gaan laten uitvoeren. Dit zullen scholen zijn van alle niveaus, van PO tot HBO. De ervaringen van deze lesdagen zullen op 1 oktober worden gepresenteerd door de leerlingen zelf, tijdens een aantal regionale bijeenkomsten volgens het TEDx format. Tijdens de tweede grote jaarlijkse bijeenkomst van United4Education op 1 oktober zal hiervan live verslag worden gedaan.

Op 5 februari, tijdens de tweede introductiebijeenkomst van United4Education, op de HAS in Den Bosch, zullen er namens dit transitiepad natuurlijk leerlingen aanwezig zijn om onze plannen toe te lichten. Als je interesse hebt: aanmelden voor deze bijeenkomst kan via een mail aan aanmeldingen@united4education.org

United4Education op de NOT

United4Education zal op de NOT een aantal presentaties verzorgen en iedereen is van harte uitgenodigd om kennis te komen maken en van gedachten te wisselen.

Woensdag 28 januari.
10.15 – 11.00 uur. De Leerling Centraal. Harald Wiggers en Sandra Verbruggen.
12.15 – 13.00 uur. Agora, revolutionair nieuw leerconcept voor het VO. Omdat het anders moet en blijkt dat het anders kan. Sjef Drummen.

Donderdag 29 januari.
12.15 – 13.00 uur. De democratische school: ultieme leerlingparticipatie. Simone Haenen.

Zaterdag 31 januari.
10.15 – 11.00 uur. Faciliteren van onderwijstransitie – van iedereen langs dezelfde lat, naar iedereen tot volle bloei. Claire Boonstra.
12.15 – 13.00 uur. Onderwijsonderzoek: waardeloos? Hartger Wassink.


Verrassing!

januari 4, 2015

stickgirlWat is het belangrijkste dat leerlingen zouden moeten leren bij de ‘beta-vakken’?

Door Richard Feynman is dit ooit omschreven als een houding: ‘wetenschappelijke integriteit’. Het is de bereidheid om al het mogelijke te doen om te onderzoeken of jouw favoriete theorie, over wat dan ook, wel degelijk juist is. Wat dit precies betekent en hoe ver je precies moet gaan is niet te expliciteren, maar de hoop is dat leerlingen het oppakken door alle gegeven voorbeelden.

Deze houding aanleren is makkelijker gezegd dan gedaan.

Leerlingen, of wie dan ook, overtuigen dat zij het bij het verkeerde eind kunnen hebben is lastig, zwaar, vermoeiend. Het vereist activiteit om naar signalen te zoeken dat onze eigen veronderstellingen onjuist zijn. Een indruk is snel gevormd en beinvloedt de interpretatie van de feiten die pas daarna worden gepresenteerd.

Een signaal dat onze veronderstellingen wel eens onjuist zouden kunnen zijn is het gevoel van verrassing. Ons brein voorspelt continu wat we verwachten dat er gaat gebeuren. De meeste van ons zijn ons zijn zich hier de meest tijd niet van bewust. Totdat er iets onverwachts gebeurt! Verrassing!

Een afwijking van de standaard wordt graag ‘weg’ uitlegd, als uitzondering. Maar de uniekere kwaliteit om dit niet te doen leidt vaak tot goed onderzoek.

Leuk verhaal, maar wat moet je hiermee in het onderwijs, dacht ik.

Verrassing!

Laat leerlingen opschrijven:

  1. wanneer zij verrast zijn
  2. waarom zij verrast zijn
  3. wat dit vertelt over henzelf

Een docent, Charlie Toft , heeft dit een semester lang gedaan en zo meer dan 1000 momenten van verrassing verzameld. Dit leerde hem, en zijn leerlingen, o.a. het volgende over verrassingen en hun oorzaken:
– een fout die voorkomen had kunnen worden
– een verrassend goed of slecht resultaat

Verrassing: we waren te laat
Reden: we hadden op het schema gekeken maar naar de verkeerde tijd
Wat vertelt dit: zeker zijn van de informatie is noodzakelijk

Verrassing: ik dacht dat we het dansje dat we moesten instuderen erg moelijk was
Reden: omdat het nieuw was en ik er nog nooit van gehoord had
Wat vertelt dit: nieuwe dingen zijn niet per se moeilijk

Verrassing: ik was patat aan het bakken en niet naar mijn moeder geluisterd en ze werden helemaal zwart
Reden: ik dacht dat ik wel kon koken en frieten bakken leek me niet zo moeilijk
Wat vertelt dit: ik moet beter luisteren naar mijn moeder, als het over koken gaat

Na afloop van het semester vroeg Charlie Toft aan zijn leerlingen of het bijhouden van hun verrassingen hun gedrag in de toekomst zou beïnvloeden. Zeventig procent zei ja. Met als opvallendste opmerking voor mij: “ik heb het vaker mis dan ik denk, maar dat voel ik niet op dat moment, ik realiseer me het alleen later.”

Het lijkt mij een geweldig instrument.

Een lijst met verrassingen.
Ik ga dat dus doen.
Ik laat me graag verrassen.
Ik word graag tot nadenken aangezet.

En zo bedenk ik me dat het verhaal begon met ‘beta-vakken’ maar in elk vak, of beter gezegd in alles wat wij zo graag willen leren, is verrassing een welkome aanvulling en instrument.

Bronnen
– What a great idea: http://larryferlazzo.edublogs.org/2015/01/02/what-a-great-idea-surprise-journals-it-has-great-student-examples-too/
http://www.slate.com/articles/health_and_science/science/2015/01/surprise_journal_notice_the_unexpected_to_fight_confirmation_bias_for_science.1.html


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 3.967 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: