MeetUp010 blijkt vruchtbare grond

december 11, 2016

meetupnl-logo-twitter-pfzu9-vjRegelmatig schrijf ik hier over MeetUp010, met als laatste bijdrage de titel MeetUp020 is een blijvertje, een blog die eindigde met de woorden: wordt dus vervolgd

Dat vervolg begint nu een steeds vastere vorm te krijgen. Steeds meer mensen willen een MeetUp organiseren in hun eigen omgeving. De vragen die ons daarover bereiken zijn hartverwarmend en verrijkend.

Maandag 12 december gaan daarom wij met 15 mensen uit alle windstreken bijeenkomen om het succes dat MeetUp010 blijkt te zijn te delen. En te vermenigvuldigen. Er staan plannen klaar voor MeetUp’s in 11 steden! Wij zullen gaan praten over de ervaringen die we met MeetUp010 hebben opgedaan en waarvan we hopen dat iedereen die op dezelfde wijze wil leren kan profiteren. Hieronder staan alvast wat wij denken dat onze succesfactoren zijn.

We gaan morgen bijeenkomen en hierover praten tijdens een etentje, in een restaurant, in Utrecht, centraal in Nederland. Dat wordt smullen.

Succesfactoren

Regionaal is de sleutel. Reizen kost tijd. Ervaringen met andere initiatieven zoals edcampNL en The Crowd laten zien dat het ondanks alle welwillendheid niet te doen is om na een lesdag nog meer dan een uur te reizen, zeker niet op regelmatige basis. De bron moet groot genoeg zijn, wat in 010 zeker het geval is, de binding evenzeer.

Organiseer tijdens het eten. Organisatie kost tijd. Ieder mens moet sowieso eten. Eten met gelijkgestemden is gezellig.

Bouw bewust aan een netwerk. Nodig mensen actief uit. Wanneer iemand een persoonlijke vraag krijgt zal hij veel sneller (positief) reageren. Ieder mens wordt graag gewaardeerd.

Zet steeds dezelfde stappen. Bepaal een onderwerp. Prik een datum. Zoek een locatie. Eenvoudig en logisch klinkende stappen. Dat zijn het dus ook.

Vergaderingen (etentjes) gaan altijd door. De organisatie achter MeetUp010 bestaat uit zo’n 15 mensen, die in wisselende kleine groepjes de verantwoording nemen voor de organisatie van een bijeenkomst. Ook al kunnen er maar 2 van de 5 op een afgesproken moment, de vergadering gaat door.

Maak een WhatsApp groep. Mobieltjes maken snelle communicatie mogelijk. Kan ergens iemand fysiek niet bij zijn, kan hij toch zijn mening geven. Schiet je iets midden op de dag te binnen, kun je dat direct delen. Bij MeetUp010 hebben wij meestal 3 tot 4 WhatsApp groepen lopen. De algemene, met iedereen als deelnemer, en de specifieke voor de komende bijeenkomsten.

Bijeenkomsten gaan altijd door. Wanneer een bijeenkomst is gepland gaat deze door. Hoe waardevol een bijeenkomst is wordt niet bepaald door het aantal aanwezigen maar door de kracht van de interacties.

Betrek schoolleidingen en besturen. MeetUp’s zijn heel erg ‘van onderen af’ georganiseerd, ofwel zij komen voort uit de wensen van leerkrachten zelf. Om in contact te komen met andere leerkrachten zijn schoolleidingen en besturen instrumenteel. Veel schoolleidingen en besturen ondersteunen wel degelijk dit soort initiatieven. Zij kunnen nieuwe verbindingen leggen en activiteiten op de kaart zetten via hun mededelingen en agenda’s.

Wees actief op sociale media. Het bestaan van een MeetUp en de activiteiten die zij organiseert is geen vanzelfsprekendheid. Maak melding via zoveel mogelijk verschillende kanalen, sociale media incluis.

Nodig sprekers uit die passen bij je onderwerp. Gebruik het netwerk dat is opgebouwd en steeds verder wordt uitgebouwd om relevante sprekers uit te nodigen. De ervaring leert dat ook zij dit graag komen doen.

Geef voldoende mogelijk tot interacties. In de uitwisseling vindt het leren plaats. Houd presentaties kort en stimuleer vragen en discussie, gericht op de dagelijkse praktijk van morgen en volgende week.

Maak een MeetUp nooit afhankelijk van financiën of een financier. Blijf bij de basis. Het leren, de leerling, de leerkracht, de samenleving. Val niet in de verlokking van het geld dat ook wil dat er iets wordt verteld.

MeetUp’s en hun links

MeetUp’s met een twitteraccount, en een logo. Mooi gezicht toch zo?

MeetUp010  MeetUp020  MeetUp024  MeetUp035  MeetUp040  MeetUp072

meetup010-twitter-logo-9zhwrqfl_400x400
meetup020-twitter-logo-h4n_jox5_400x400

meetup024-twitter-logo-gv0w012m_400x400

meetup035-twitter-logo-qlleaj__400x400

meetup040-twitter-logo-2e7jcbpi_400x400meetup072-twitter-logo-ccss0jx3_400x400

Er zijn plannen in 013, 024, 026, 030 (waar al ON030NL actief is), 0575, 070. Er is de verbinding via MeetUpNL

Er is, na morgen, vast binnenkort een MeetUp bij jou in de buurt. Ga er naar toe en deel. Start er anders een zelf. Er is nog plaats op de kaart van mooi onderwijs. In het Noorden en Zuiden is er nog ruimte.

Nogmaals.
MeetUp’s zijn blijvertjes. Er gaan er meer komen. Zij zijn een mooie vorm.

wordt dus vervolgd…


 

Naast MeetUp’s onder die naam zijn er vele andere initiatieven van mensen uit het onderwijs die regelmatig bij elkaar komen om hun passie te delen en te leren van en met elkaar op een laagdrempelige en praktische manier. Onder de naam Onderwijscafé, POGO, of iets anders.

Wanneer je deelnemer bent aan een van die initiatieven of er een kent geef dat dan hieronder door, dan zetten we ook dat moois op de kaart.

 

 


Nakijkwerk helpt leerlingen lesstof beheersen

november 27, 2016

Interview Bionieuws 19 door Steijn van Schie.

Leerlingen die het nakijkwerk van de docent overnemen? Biologiedocent Frans Droog doet het met een speciale nakijkcommissie. ‘Leerlingen komen boven de stof te staan.’

‘Cijfers geven werkt niet. Op het moment dat leerlingen hun cijfer krijgen, houdt het leren op en zijn ze de stof zowat direct vergeten. Zelfs wanneer ze hun toets terugkrijgen en de fouten nakijken, ligt de focus op het verhogen van het cijfer en niet op een beter begrip van de stof’, vertelt Frans Droog, biologiedocent aan het Wolfert Lyceum in Bergschenhoek. ‘Ik ben daarom altijd op zoek naar andere manieren van toetsen.’

Het idee van een nakijkcommissie voor leerlingen van collegadocent Iris Driessen paste daarom precies in Droogs straatje. ‘Toen ik afgelopen zomer een tweet hierover van Iris voorbij zag komen, was ik direct geïnspireerd. Aangezien niet iedereen op Twitter zit, heb ik het idee uitgewerkt in een blog op mijn website in de hoop meer leraren te bereiken en aan het denken te zetten. En ik ben het natuurlijk meteen gaan doen met mijn eigen 4-vwo-klas.’

Nakijkcommissie
Het concept is simpel: leerlingen kijken elkaars toetsen na en geven feedback. ‘Het begint allemaal wanneer leerlingen de klas inkomen voor een toets waar ze allemaal voor hebben geleerd. Op dat moment kies ik zo’n vijf of zes leerlingen die de toets niet hoeven te maken, maar de nakijkcommissie vormen. Terwijl de anderen aan de slag gaan, maakt de commissie een nakijkmodel. Met andere woorden: ze moeten met elkaar tot overeenstemming komen wat de juiste antwoorden zijn, beslissen wanneer ze wel of niet iets goed rekenen, en bedenken of er nog alternatieve antwoorden mogelijk zijn. Op die manier bereiden ze zich voor op het echte nakijkwerk en denken ze op meta-niveau na over de leerstof.’

In een volgende les kijkt de nakijkcommissie alle toetsen na om vervolgens in een slotles de toets te bespreken. ‘Bij elk fout antwoord staat een toelichting van de commissie en krijgen de leerlingen de kans om met het boek erbij na te gaan of ze het eens zijn met het oordeel. Vervolgens kunnen ze klassikaal in discussie met de nakijkcommissie, waarbij ik mij als gespreksleider zoveel mogelijk op de achtergrond houd. Gedurende het jaar neemt iedereen uiteindelijk een keer deel aan de nakijkcommissie.’

Toetsmoment
Volgens Droog is het een briljante manier om lesstof effectiever te internaliseren. ‘De nakijkcommissie neemt haar taak bijzonder serieus; de leden willen het werk van hun medeleerlingen graag zo goed mogelijk beoordelen. Die krijgen er immers wel gewoon een cijfer voor. Bovendien zijn de leerlingen over een langere periode met de lesstof bezig: minstens drie lessen verspreidt over meerdere weken. Normaal gesproken is dat wel anders. Dan is er één toetsmoment en daarmee is de kous af. En de leerlingen leren dan doorgaans alleen voor het eindresultaat: het cijfer. Die focus op cijfers en waardering zit jammer genoeg ingebakken in het schoolsysteem en in onze maatschappij.’

Aangezien de leerlingen nog steeds een cijfer krijgen voor de toets valt het idee strikt genomen niet onder formatieve evaluatie, een toetsingsmethode waar geen cijfer aan te pas komt. ‘Alhoewel ik volledig formatief lesgeven ambieer, blijft dat lastig voor de bovenbouw’, zegt Droog. ‘Je zit als school toch vast aan de landelijke eisen van toetsing. Maar in de onderbouw zijn er veel meer mogelijkheden en probeer ik verschillende dingen uit.’

‘Een paar jaar geleden heb ik alle schoolboeken in de derde klas verbannen en ben ik fundamenteel anders les gaan geven’

Leerlingen hebben in de derde klas bij Droog inmiddels nauwelijks meer met cijfers te maken. ‘Een paar jaar geleden heb ik alle schoolboeken in de derde klas verbannen en ben ik fundamenteel anders les gaan geven. Ik probeer mijn leerlingen elke les een casus voor te leggen die grenst aan hun belevingswereld. Ze maken opdrachten die aan het einde van de les af moeten zijn en waar ze informatie over moeten opzoeken op internet. Terugvallen op lesstof uit een boek kan niet. Ondertussen kan ik live via Google Docs meekijken hoe het ze vergaat en of ze vragen hebben. Zo ja, dan kan ik naar de desbetreffende leerling toe om hem of haar te helpen. Ik doe bijna niets meer klassikaal. Pratende docenten vinden leerlingen maar niks.’

Toetsen doet Droog door korte digitale vragen voor te leggen, waar leerlingen niet voor hebben kunnen leren. ‘Op die manier zie ik snel en zonder consequentie voor de leerling hoe de voortgang is en waar de kennishiaten van de klas zitten, zowel op individueel als op klassikaal niveau. Daar pas ik dan mijn lessen en individuele aandacht op aan. Slechts een paar keer per jaar krijgen de leerlingen een cijfer, helaas op basis van een toets. Maar die worden doorgaans prima gemaakt, mede doordat ik precies weet hoe het ervoor staat met hun kennis en daarop inspeel. Zowel ouders als leerlingen zijn doorgaans tevreden over deze ietwat ongebruikelijke methode.’

In de bovenbouw blijft het voorlopig bij de nakijkcommissie, een methode die niet alleen voor leerlingen voordelig is. Droog: ‘Docenten hoeven minder tijd te besteden aan nakijken en kunnen een deel van die gewonnen tijd besteden aan leerlingen leren nakijken en feedback geven. Er ontstaat zo meer interactie tussen leerling en docent. Alle andere overgebleven tijd kan de docent besteden aan het verbeteren van zijn lessen of toetsen. Win-win-win dus.’

frans-droog-nakijkcommissie

Frans Droog vlak voor zijn vertrek naar het jaarlijkse Edubloggersdiner in Utrecht, waar de ongeveer vijftig bloggende Nederlandse docenten bij elkaar komen om ideeën uit te wisselen over onderwijs.


MeetUp020 is een blijvertje.

november 2, 2016

MeetUp020 logo H4n_Jox5_400x400

Dinsdag 1 november was de eerste MeetUp020, bij het net opgerichte Cartesius 2 dat zetelt midden in Amsterdam in een prachtig gebouw met een geschiedenis. Na het blijvende succes van MeetUp010 hebben ook in 020 een aantal mensen (@doorbreken @fifischwarz @JasperRijpma @laurapolder @LucSluijsmans @rubiknazarian @sndrclsn) de koppen bij elkaar gestoken en gezegd en gezien dat zij met en van elkaar willen leren en hoe zij dit vorm willen en kunnen geven. Een beetje ‘namens’ MeetUp010, maar vooral als mezelf was ik daarbij aanwezig.

Het onderwerp: inspirerende onderwijsinnovatie.
Er zijn in 020 een aantal ontwikkelingen aan de gang binnen het onderwijs die als nieuw of vernieuwend te bestempelen zijn en hier is veel aandacht voor. Deze vernieuwingen werden en worden in gang gezet door geïnspireerde en inspirerende personen. Wie zijn zij? Wat drijft hen? Wat willen zij bereiken? Hoe zijn zij te werk gegaan? Hoe staat het er nu voor? Welke lessen hebben zij geleerd? Op deze avond was er gelegenheid om kennis te maken met een aantal van deze onderwijs vernieuwers en met hen in gesprek te gaan.

De sprekers: gevarieerd. 

De opzet.
Na de inloop, met de onvermijdelijke maar evenzo noodzakelijke koffie (of thee), was er het welkomstwoord door Sander Claassen @sndrclsn, die zichtbaar onder de indruk was van het feit dat MeetUp020#1 nu echt een feit was en terecht blij met de opkomst, op de avond van een gewone doordeweekse lesdag.
Hierna was het de beurt aan de aanwezige sprekers om in een korte pitch van 2 minuten te vertellen wat zij graag zouden willen vertellen als ze meer tijd zouden hebben en zo mensen naar hun verhaal te lokken. De pitches werden gevolgd door vijf parallelsessies van een uur. De keuze stress sloeg bij mij een beetje toe maar toch wist ik wel waar ik meer over wilde horen. Ik had mij ook al een beetje voorbereid, dat hielp. Er werd uitdrukkelijk opgeroepen bij de sessies interactief te zijn en niet lijdzaam te luisteren. Ook was er de zeer bewust de mogelijkheid om te wisselen van sessie, waarvan voor zover ik heb kunnen zien overigens weinig gebruik gemaakt werd.
De opgedane ervaringen werden na de parallel sessies gedeeld in een ‘Open Space‘, waar ook ruimte was bij de vier pilaren in de aula om specifiek met elkaar in discussie te gaan. Wat hier gebeurde kun je vergelijken met een stel opgeladen batterijen op zoek naar hun konijn. Een heerlijk spektakel.

duracel-konijn

Mijn ervaringen.
Ik koos uiteindelijk in de parallel sessies voor het gesprek met @jjbeckeringh van @cartesius_2, (wat overigens niet mijn originele, voorbereidde keuze was 😀, de  pitches hadden hun werk gedaan). Met 90 leerlingen in twee klassen, die in drie niveau’s worden verdeeld is @cartesius_2 een kleine school, zij bestaat dan ook pas sinds augustus 2016. Er zijn geen traditionele vakken en er zijn geen cijfers. Bam! ‘Elke week gaat het beter’, vertelde Jasper. ‘Met ons en met onze leerlingen’. Dit kun je lezen alsof goedbedoelende naïeve leraren maar wat aandoen met hun nauwelijks doordachte ideetjes, je kunt het ook lezen als ongelofelijk betrokken professionals die het het beste uit henzelf en hun leerlingen willen halen en daar alles voor doen. Dat laatste hoorde ik, ik proefde het ook, het smaakte naar meer. Het deed mij denken aan het prachtige motto van Stichting Leerkracht. ‘Elke dag samen een beetje beter‘. De discussie die Jasper startte ging over twee peilers onder de visie van @cartesius_2, aanspreken van meta-cognitie bij leren en differentiëren. Ik vond zelf de bijdrage van caland 2 hierin een waardevolle. Zij hebben het traject afgelegd van 100 leerlingen naar 700 in vijf jaar en hebben daarmee laten zien dat het anders kan. Zij hebben een rooster met dagdelen waarin een vak staat, de docent beslist verder over de duur van de lessen, het aantal pauzes. Eenvoudig elegant. De tijd was te kort voor meer, dus gaan we later verder.

Na afloop van het ‘officiële’ gedeelte was er nog de optie om de avond af te sluiten in een lokale kroeg. Of ik dat gedaan heb? Het schijnt.

meetup020-biertje-2016-11-02_0644

De conclusies.
MeetUp020#1 was vol. Er waren meer inschrijvingen dan plaatsen. MeetUp020#2 is inmiddels in voorbereiding. MeetUp020 is een blijvertje.

meetup020-smaakt-naar-meer-2016-11-02_0727
MeetUp’s zijn blijvertjes. Er gaan er meer komen. Zij zijn een mooie vorm.

wordt dus vervolgd…

MeetUp010 logo cropped-SCN_0015-website


edcamps zijn als live concerten

oktober 30, 2016

Je moet erbij geweest zijn.

edcampbe-tz1dac6a

Op zaterdag 22 oktober was het 3e edcampBE. Ik was daarbij en heb genoten. Ergens op twitter kwam gedurende de dag de vraag langs of er ook een livestream was. Die was er niet. Hij had er kunnen zijn, maar dan nog had je iets gemist. Het echte goud is het aanwezig zijn terwijl het gebeurt. De energie is niet volledig te vangen als je niet zelf onderdeel bent van de bron. Een edcamp is als een live concert. De muziek klinkt op dat moment, in die omgeving, anders, intenser. Zij komt binnen op een unieke manier die zowel rijk als onnavolgbaar is. Natuurlijk kan niet iedereen er altijd bij zijn, op een zaterdag. Maar evenzo natuurlijk kan niet iedereen er nooit bij zijn, op een zaterdag.

Rond half acht vertrok ik naar Sint-Niklaas, naar de Broederschool Humaniora, wat een prachtige lokatie bleek te zijn. Ik schudde de hand van Esbjorn en Bram, de zeer relaxt ogende organisatoren, die zich achter de schermen danig druk hadden gemaakt om alles tot in de puntjes te regelen, voor zover een edcamp dat toestaat. Ik kreeg koffie en kon kiezen uit verschillende koekjes en wat ik herkende als Limburgse ‘toert’. Tijdens de lunch was er zelfgemaakte soep, super belegde broodjes en in de middag nog als verrassing mattentaart.

‘Is dat niet ver rijden?’, vroeg een collega mij maandag op school, toen ik enthousiast vertelde over mijn weekend en dus deze dag. ‘Nee,’ was mijn directe antwoord, ‘binnen Nederland rijd ik menigmaal verder om te kunnen leren’.

edcampbe-humaniora-school-img_4264

Na de introductie door Esbjorn schreven alle aanwezigen op een post-it wat zij zouden willen delen en vervolgens gaven zij aan waar zij zelf naar zouden willen luisteren. Dit resulteerde in 12 sessies, met steeds de keuze uit twee. Het pijnlijkste moment voor velen bleek, het was allemaal zo interessant!

edcampbe-sessies-img_20161022_121434

Ik heb gekozen voor:

Toen was er pauze en deze vraag aan mij:

“Is Uw achternaam werkelijk Droog? Het zou zomaar een goed gekozen artiestennaam kunnen zijn.”

Tijdens de pauze was er naast het fantastische voedsel ook ruimte voor het voedzame gesprek. En dat was er. In tweetallen, drietallen, per tafel, per vak, per interesse, per fect.

Na de pauze heb ik gekozen voor:

  • Liesbeth, die ons een contract liet tekenen, zoals zij haar leerlingen laat doen, over via welk pad wij het rekenen zouden gaan leren. Een mooie methode met vele mogelijkheden, een bekend fenomeen in België, volgens mij zeer bruikbaar ook in Nederland.
  • Jelle, die ons de tool LoQuiz liet ervaren door ons daar buiten mee aan de slag te laten gaan. Leerlingen zien vragen pas op het moment dat zij op de juiste lokatie zijn aangekomen. Perfect voor excursies!
  • de vrouw wiens naam ik nu even niet kan terugvinden en wiens naam er ook niet wezenlijk toe doet maar die ik toch graag zou vermelden omdat ik zo onder de indruk was van haar zijn, die met ons haar reis deelde als directeur van twee scholen op hun pad van een ‘slechte’ school naar een ‘goede’ school en het belang van gedeelde verantwoordelijkheid, saamhorigheid, bereidheid tot verandering, keiharde keuze’s maken en uitvoeren als bezienswaardigheden liet voelen.

Wil je meer lezen over edcampBE#3 dan kun je terecht bij de blog van Jörgen, die voor het grootste deel andere sessies heeft bijgewoond dan ik en zijn ervaringen heeft beschreven. Je kunt ook kijken op de facebook pagina van edcampBE. Er gaat een vierde edcampBE komen en ik zou niet weten waarom je daar niet bij zou willen zijn. Je kunt zelf aangeven wat jouw voorkeur heeft met betrekking tot lokatie en moment. Als het maar enigszins kan ga ik erbij zijn. Ik hou van live muziek en van live leren.

Er gaat ook in Nederland weer een edcampNL komen. Ik ga die samen met Patricia van Slobbe, (En mogelijk anderen? Wil jij mee helpen? Laat het ons weten), organiseren. Het staat hier nu, dus het zal zo gaan zijn. De plaats zal Amsterdam zijn. De exacte lokatie en datum volgen spoedig. Ga jij erbij zijn?

edcampNL logo spot 2013-08-10_1926


Voed terug!

september 8, 2016

voed-terug-vertical_garden_from_lalbagh_flower_show_aug_2013_8790

Het schooljaar is voor mij twee weken oud en ik heb inmiddels al vier ‘toetsen’ afgenomen. Morgen volgen er nog twee. Je zou kunnen denken dat dat wel erg snel is. Ik vind van niet. Ik voed terug.

Gezien de kennis die ik heb over de waarde van herhalen, het belang van het oefenen van het terughalen van informatie, de waarde van feedback, vind ik niet dat ik mijn leerlingen dit mag onthouden.

Ik spendeer graag tijd aan het maken van een set goede vragen. Ik spendeer niet graag tijd aan het nakijken van geschreven ‘toetsen’ en het schrijven van steeds opnieuw dezelfde aanwijzingen en tips. Ik investeer graag tijd, ik verspil ze liever niet.

Om die reden maak ik ‘toetsen’, die ik digitaal kan afnemen en dus automatisch nakijken. Ik gebruik daarvoor Edmodo, maar er zijn vele mogelijkheden om dit op een vergelijkbare wijze te doen.

Waar het mij om gaat dat ik de leerlingen terug kan voeden, met nog meer gerichte uitleg en toelichting, daar waar het nodig blijkt. Voor de gehele klas of voor een individuele leerling. Het gaat mij er om dat de leerlingen en ik samen snel zien waar er voor mij nog werk ligt en waar voor hen. Tegelijkertijd oefenen we het terughalen van informatie, waardoor het beter beklijft.

Hoe werkt het in de praktijk voor mij?

Ik heb een set chromebooks tot mijn beschikking. (Eerder nam ik de leerlingen mee naar het computerlokaal). De leerlingen krijgen een ‘toets’ van 4-6 minuten met 8-11 vragen. De vragen zijn juist/onjuist, MC of het invullen van een woord (een enkele keer ook het invullen van een kort antwoord). De ‘toets’ kan voor de leerlingen aangekondigd of onverwacht zijn. Direct na de ‘toets’ zijn de resultaten voor mij en voor de leerlingen beschikbaar. We bespreken ze dus direct. Die zelfde les. Dat is een essentieel onderdeel van het effectief terug voeden.

Hoe ziet het er vervolgens uit?

Het beeld van/voor een gehele klas:

voed-terug-resultaten-4v2-test-1-2016-09-08_1538

In één oogopslag zijn de resultaten te zien. In dit voorbeeld bespreken we dan dus de vragen 1, 2, 3, 5, 8 en 10 klassikaal. Wat is het juiste antwoord? Wat zijn de mogelijke redenen voor een onjuist antwoord? Is er extra uitleg nodig? En we ontdekken dat bij vraag 3 er in het antwoordmodel een fout zat… 😢. Dit duurt in totaal tussen de 5 en 10 minuten. Als docent weet ik nu waar de moeilijkheden liggen en als ik dat nodig acht herhaal ik in de volgende les de nu nog als lastig ervaren onderdelen.

Het beeld van/voor twee individuele leerlingen:

voed-terug-4v2-leerling-1-2016-09-08_1541

voed-terug-4v2-leerling-2-2016-09-08_1540

De leerlingen kunnen zelf bepalen waar voor hen de oorzaak van het nog niet weten van het juiste antwoord ligt. Een aantal vragen waren klassikaal nog niet zo goed gemaakt. Die hebben we besproken. Een aantal door hen persoonlijk daar bovenop. De leerlingen kijken naar de reden en stellen soms een vraag. Ik benadruk het nog ook voor de leerlingen. Ik noteer welke leerlingen waar meer moeite hebben dan gemiddeld en loop in de volgende lessen wat vaker langs om hen vragen te stellen. Ik betrek hen ook wat meer bij de klassikale uitleg.

Ik schreef tot dusver steeds ‘toets’, maar wat we hebben gedaan is veel meer een test. Zo noem ik het ook naar de leerlingen toe. Er is voor vrijwel elke klas waarmee ik dit voor het eerst doe een periode van gewenning. Leren voor cijfers dat wordt vervangen door leren voor weten.

Ik reken niet graag af. Ik voed liever terug.

voed-terug-klas-3v3-2016-09-09_0625


Changemakers

september 4, 2016

Ashoka NL logo_blue_website

Op zaterdag 3 september bezocht ik op uitnodiging de Ashoka NL Innovation Day on Education om kennis te maken met Ashoka en met changemaker scholen.

Wat is Ashoka?
Ashoka is een wereldwijde organisatie die zich richt op het verbeteren van de wereld door het steunen van sociaal ondernemerschap en het verbinden van changemaker scholen. Ashoka bestaat sinds 1981 en is actief in 89 landen, met Ashoka NL als Nederlandse tak, opgericht in 2014. Het Ashoka netwerk zet zich in voor een ‘Everyone a Changemaker World’. Dit betekent dat zij werken aan een wereld waarin elk individu in staat is om sociale problemen te herkennen en de vaardigheden bezit om bij te dragen aan een oplossing. Ashoka wil het proces van positieve verandering in de wereld versnellen door het ondersteunen en vergroten van het aantal ‘changemakers‘. Changemakers zijn bevlogen individuen die een positieve bijdrage willen leveren aan de wereld. Om een wereld te realiseren waarin echt iedereen een changemaker kan zijn, is Ashoka op verschillende vlakken actief, waaronder het onderwijs.
Er zijn wereldwijd inmiddels ruim 3000 Fellows, die gezamenlijk bijdragen aan het zoeken naar en uitvoeren van oplossingen voor complexe sociale problemen en maatschappelijke uitdagingen, zoals armoede, klimaatverandering of de vluchtelingenproblematiek. Nederlandse Fellows zijn bijvoorbeeld Jos de Blok van Buurtzorg Nederland, Emer Beamer van Designathon Works en Bas van Abel van fairphone.

Ashoka changemaker schools CM_logos_plural_colour_02

Wat zijn Ashoka Changemaker Scholen?
Ashoka zoekt actief samenwerking met innovatieve scholen waar persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijk bewust zijn een integraal onderdeel vormen van het leerproces. Changemaker scholen worden gekenmerkt door een curriculum  waarin de sociaal emotionele groei van kinderen en hun maatschappelijk bewustzijn een centrale rol hebben en zij werken met hun leerlingen aan de ontwikkeling van een set eigenschappen die gedeeld worden door changemakers over de hele wereld, de Changemaker Skills.

Ashoka Changemaker Skills

Deze set vaardigheden is geïdentificeerd naar aanleiding van de jarenlange en intensieve samenwerking met de Ashoka Fellows. Door de ontwikkeling van een zeer sterk ontwikkeld empathisch vermogen, creativiteit, de wil tot samenwerken en leiderschap worden kinderen al op jonge leeftijd in staat gesteld om hun eigen potentieel en dat van anderen ten volle te benutten.
Daarnaast maken Changemaker Scholen actief deel uit van hun gemeenschap door bij te dragen aan het realiseren van sociale oplossingen in de wijk, en zijn ze in staat hun werk en missie te verspreiden.
Ashoka Changemaker Schools is een wereldwijd netwerk, opgezet om innovatieve scholen te identificeren, verbinden en steunen. Wereldwijd zijn er meer dan 200 Changemaker scholen en de komende jaren zal dit aantal blijven groeien.
Nederlandse Changemaker scholen zijn de basisscholen Casa en Leon van Gelder en de VO scholen NIEKEE, UnicVathorst College en UWC Maastricht.

Het programma
Op het programma stonden een introductie door Jamy Goewie, de directeur van Ashoka NL, kennismaking en verwerkingsactiviteiten door Thieu Besselink, van The Learning Lab, presentaties van Mary Gordon over haar Roots for Empathie programma en Martine Delfos over The Beauty of Difference, break-out en co-creatie sessies, koffie en lunchpauzes en een afsluitende borrel.
De break-out en co-creaties sessies werden georganiseerd volgens de Open Spaces principes, wat betekent dat de deelnemers aan de dag zelf ook actief als leider van een sessie aan de slag konden. Uiteindelijk waren er in twee verschillende ronden in totaal zo ongeveer 15 sessies om uit te kiezen. In de eerste ronde koos ik voor de micro designathon van Emer Beamer, waar ik al veel over gelezen had maar wat ik nu wel eens live wilde meemaken. In de tweede ronde wilde ik in eerste instantie naar Jelmer Evers om bijgepraat te worden over Teacher Leadership maar koos ik uiteindelijk voor een ter plaatse ontstaan initiatief om te praten over hoe we concreet verder vorm zouden kunnen gaan geven aan het verbinden van de Nederlands Gamechanger scholen en het breder bekend maken van de onderliggende boodschap. Dat deze activiteit in de prachtige tuin van Antropia plaatsvond en het weer fantastisch was speelde enigszins mee in mijn keuze.

Mijn ervaringen
De presentaties op zich waren al voldoende om de dag geslaagd te noemen. Wat het tot veel meer maakte waren vooral de interacties en de bijna zichtbare positieve energie en kracht die er aanwezig was bij alle deelnemers. Het was nog geen elf uur en ik had al gesproken met Antoinette Antoine uit Zuid-Afrika, Adriana Hoppenbrouwer uit Brazilië, Nanda de Graaf uit Rotterdam en zinnen gehoord die mij zijn bijgebleven. “Before we speak, even when we are coming from a place of strong passion, we need to think about what we say: is it necessary?, is it kind?, is it appropriate for the place and time?” Gedurende de dag heb ik nog meer mensen gesproken uit Zuid-Afrika, Engeland, Belgie, Canada en Nederland en allemaal spraken we dezelfde taal.

Tijdens de micro-designathon kregen we 30 minuten de tijd om zelf te ervaren hoe een designathon, die normaal 6 tot 8 uur duurt voor leerlingen, werkt. Als opdracht kregen wij mee om met behulp van de spullen in een uitgereikt zakje een huis te bouwen dat een maatschappelijk probleem zou kunnen helpen oplossen. Ik werkte samen met Kris Zaman, directeur van de Belgische Changemaker School Natuurschool Berkenboom de Ritsheuvel, en Melusi Radebe van the African School for Excellence in Johannesburg. Wij werkten niet echt volgens een plan, we hadden blokjes hout en stokjes en er was een Dremel, dus wij boorden gaatjes en maakten een drijvend huis dat zijn benodigde energie uit waterkracht of spierkracht zou halen. Bij de presentaties bleek dat wij het minst uitgedachte verhaal konden vertellen, maar ook dat was opgevallen dat wij het meest als kinderen hadden gewerkt. Gewoon direct aan de slag zonder eerst lang conceptueel bezig te zijn. Hiernaast was opgevallen dat wij hetzelfde type overhemd droegen. Dank je, Emer voor de workshop, de foto en je opmerkingen.

Ashoka designathon CrbRKjrWYAAQUrt

Tijdens de tweede sessie, het gesprek buiten, kwam naar voren dat alle deelnemers graag actief aan de slag willen om de changemaker scholen zo direct en actief mogelijk met elkaar te verbinden en andere scholen te zoeken die mee willen doen. Belangrijk hiervoor is een verhaal dat de changemaker scholen kunnen gaan vertellen waarin de passie en de boodschap helder en overtuigend naar voren komen. Een aantal van de deelnemers zal binnenkort opnieuw samen komen om hier concreet gestalte aan te geven. De changemaker scholen zullen actief aan de slag gaan om op wijk of gemeenteniveau nieuwe initiatieven te ontwikkelen, samen met ouders en betrokken partners. Het ontwikkelen van nieuwe leeromgevingen is een grote uitdaging maar wel een die we moeten aangaan.

De dag eindigde met een borrel in de zon in de prachtige tuin. Daar sprak ik met een aantal mensen van de changemaker scholen in Nederland en Belgie en hun ervaringen en plannen en ook met een aantal mensen van de School of Creative Leadership THNK. Als de dag goed gewerkt heeft eindigde zij echter niet met de borrel maar is de borrel slechts het begin. Voor mij heeft de dag goed gewerkt.

Wat neem ik mee?
Ik kende Ashoka niet en ben onder de indruk geraakt van dit netwerk en de visie van ‘Everyone a Changemaker World.’ Dit vormgeven via sociaal ondernemerschap en changemaker scholen lijkt mij een goede weg en ik deel daarom deze boodschap graag. Daar waar ik kan zal ik bijdragen aan de initiatieven die de changemaker scholen in Nederland gaan ontwikkelen. Wat ik in ieder geval heb meegenomen is een heel goed gevoel, en aantal nieuwe contacten en een flinke berg positieve energie.
Aan het begin van de dag deed Ilja Klink een oproep om aan het eind van de dag bij haar te melden wat je zelf concreet zou gaan doen na deze dag. Dit bleken niet veel mensen gedaan te hebben. Ik ook niet. Wat ik zal gaan proberen is zien of ik mogelijk met mijn leerlingen een changemaker activiteit kan opzetten, waarbij we een klein sociaal of maatschappelijk probleem in onze buurt kunnen gaan oplossen.


De zomervakantie van een docent

juli 19, 2016

‘Docenten hebben heel veel vakantie.’

‘Docenten werken heel hard.’

De waarheid is persoonlijker dan dat is mijn idee.

Komensky Post cropped-cropped-cropped-cropped-KomenskyPost-header-nieuw-1

Komensky Post heeft docenten uitgenodigd te schrijven wat zij in hun zomervakantie doen. Een mooi initiatief en wanneer je ook jouw zomervakantie wilt delen zijn zij zeker geïnteresseerd. Hieronder het verhaal dat ik heb geschreven.

Er is veel discussie over de werkdruk van een docent en vaak lees je dan dat een docent niet mag klagen, want die heeft toch zoveel vakantie.  KomenskyPost vroeg docenten om als gastblogger de komende weken hun verhaal te vertellen over vakantie en werk.

Door Frans Droog, 
docent mens en natuur in de onderbouw en docent biologie in de bovenbouw op het Wolfert Lyceum in Bergschenhoek. 

Mijn vakantie is maandag 11 juli officieel begonnen. Ik kreeg vorige week de vraag of ik zou willen beschrijven wat ik als docent van plan ben te doen voor school deze vakantie. Dit verhaal is dus op verzoek geschreven, geschreven in stukjes gedurende deze week, deels in de tuin.
De eerste dagen van mijn vakantie zijn altijd gevuld met wat ik afrondende en opbouwende activiteiten noem. Ook afgelopen week dus.
Zo heb ik een aantal mails verstuurd om nog wat puntjes op de i te zetten. Dit betrof afspraken met collega’s binnen de sectie, het nakomen van toezeggingen naar mentorleerlingen waarvoor ik nog informatie zou zoeken, het beantwoorden van vragen van leerlingen die ik begeleid bij hun Profielwerkstuk dat zij volgend jaar gaan uitvoeren.
Ik heb de nodige files op mijn computer, in de Google Drive, op de verschillend websites die ik gebruik, van dit jaar in jaarmapjes gezet en, voor zover dat nu al kan, nieuwe files voor het komende schooljaar aangemaakt. Dit zijn bijvoorbeeld de Programma’s voor Toetsing en Afsluiting, studiewijzers, toetsen, cijferfiles, mentoraatfiles. Ik vind dat efficiënt en het geeft mij een goed gevoel.
Ik heb de vele A4’tjes, A3’tjes, post-its en de herinneringen op mijn digitale devices en in mijn grote en kleine schriftje, met ‘to-do’s’ en ideetjes die nooit urgent genoeg bleken, langsgelopen en opgeschoond. Een deel hiervan is omgezet in acties, een deel is op een nieuwe, schone lijst beland, een deel zit in de fysieke of digitale prullenbak..
Ik heb informatie verzameld voor twee workhops die ik  op verzoek van de schoolleiding in de laatste week van de vakantie (ja, inderdaad) en de eerste week van het nieuwe schooljaar zal geven.  Zij gaan over chromebooks en programmeren.
Ik heb mijn agenda’s voor het komend schooljaar gevuld.
Dinsdag heb ik overlegd met de organisatoren van MeetUp010#8, over Maker Education deze keer, vandaag, vrijdag, gaan we een locatie bekijken.

Ik zal deze vakantie boeken (her)lezen en ICT-tools testen. Boeken over onderwijs waar ik iets concreets mee hoop te kunnen bij mijn lesgeven komend schooljaar. Voor de ICT-tools geldt hetzelfde.  De boeken zijn binnen of besteld, de ICT-tools staan op de lijstjes. Ik zal ook andere boeken lezen, spannende boeken, ter ontspanning.
Ik zal nadenken over de aanpassingen die ik komend jaar wil doorvoeren in mijn lesgeven. Dit zal ik doen aan de hand van de evaluatie van het afgelopen jaar en de plannen op de lijstjes. Dit nadenken zal gebeuren achter mijn laptop, of achter een boek, in de tuin, of op een terras., zittend of wandelend.
Ik zal verschillende van bovenstaande dingen tegelijk doen of door elkaar. Ik zal veel opstaan en rondlopen. Ik zal binnen en buiten zitten. Ik zal sport kijken en soms iets opschrijven. Ik zal in de tuin werken of op zolder. Ik zal de krant lezen en een film op Netflix kijken. Dat is in essentie vakantie voor mij. Er hoeft niets en er mag zoveel. Elk moment is een vrije keuze.
Ik zal ook wat opruimen. Of best wel veel opruimen eigenlijk. Iets wat bij mij nooit zo urgent is, maar soms toch wel moet. Zo zegt althans mijn vrouw, en zij heeft gelijk.

Twee weken zullen ‘echt’ vakantie zijn, in de zin dat ik niet thuis zal zijn maar in een huisje.

Een huisje in een rustige omgeving met een afgeschermde tuin. Een huisje waar mijn honden vrij binnen en buiten kunnen lopen. Een huisje van waaruit ik gemakkelijk wandelingen kan maken in een mooie omgeving, met of zonder honden. Een huisje van waaruit wij tochtjes kunnen maken naar bezienswaardigheden in de buurt, naar kleine pleintjes met fijne terrasjes, naar kleine restaurantjes waar de bediening vriendelijk is.

Ik zal uitrusten en inspiratie zoeken en ruimte maken voor creatieve acties. Ik zal vorm en inhoud geven aan de doorlopende leerlijn onderzoek doen, culminerend in het profielwerkstuk in de eindexamenklassen. Ik zal vorm en inhoud gaan geven aan de digitalisering en tegelijkertijd meer praktisch gerichte invulling van ons vak mens en natuur, zodat wij in de toekomst boekloos aan de slag kunnen. Ik zal aan de slag gaan om concreet invulling te geven aan minder toetsen, meer feedback, door voor de verschillende klassen hier de nu best passende vorm en inhoud te kiezen. Het kan niet allemaal in één keer.

Het verschil tussen vakantie en niet zit voor mij vooral in de vrijheid. Mijn werk is mijn hobby en mijn hobby is mijn werk. Ik voel mij ongelofelijk geprivilegeerd dat ik dat kan zeggen. Gedurende het jaar zit ik gevangen in een rooster dat mij elke vijfenveertig minuten vertelt waar ik moet zijn om 30 leerlingen te geven wat zij verdienen of waar ik moet zijn om te praten over van alles dat hiermee samenhangt.

Ik geniet intens van al mijn uren met leerlingen. Net zo intens geniet ik van al mijn uren zonder hen.

Met hen ben ik bezig met waar het om gaat. Zonder hen kan ik mijn uiterste best doen om te zorgen dat waar het om gaat zo goed als mogelijk gaat. Beide tegelijk is mijn droom.

Ik zal blogs schrijven en waarschijnlijk publiceren. Deze week is dat redelijk gelukt. De nakijkcommissie blijkt een breed opgepakt idee.

Vrijwel elke zomer laat ik mij verleiden via mijn blog iets de wereld in te slingeren waarbij ik mij afvraag wat de reacties zulllen zijn. Afgelopen jaar was dit #blimageNL, met een resultaat waarvan ik, nu ik het teruglees, word meegenomen naar het huisje in Frankrijk, waar ik onderwijs en vakantie vierde. 88 Verhalengeschreven aan de hand van een plaatje over onderwijs.

De laatste week van de vakantie zal gevuld zijn met de concrete voorbereidingen van de lessen voor de eerste paar weken. De planning van de practica. Het de laatste hand leggen aan de cursussen ICT bij ons op school en chromebooks voor nieuwe collega’s die zij die week tijdens hun introductiedagen krijgen. Die week zal ik ook naar de kapper gaan.

Ik ben nu vijftien jaar docent en de vakanties verlopen vaak wel hetzelfde. Een echt plan heb ik niet. Dat hoeft ook niet. Ik heb vakantie.

Frans Droog is docent mens en natuur in de onderbouw en docent biologie in de bovenbouw op het Wolfert Lyceum in Bergschenhoek. Hij is actief in verschillende organisaties die het onderwijs proberen te verbeteren vanaf de werkvloer, met name via het leren van elkaar door docenten te ondersteunen: The CrowdedcampNLMeetUp010United4Education. Hij wil het elke dag een beetje beter doen. En lol hebben.


%d bloggers liken dit: