Dagmomentonderwijs september

oktober 1, 2016

De tweede maandelijkse bijdrage van het tweede jaar van mijn persoonlijke dagmomenten. September 2016.

Do 1 sept
2,5 uur tussen laatste les en vergadering.
Ik ben gaan wandelen.
Een van collega’s is absent.
Opgegeven reden: te lang wachten.

Vr 2 sept
Leerling, luid uit sprekend in een opwelling tijdens Daltonuur.
‘Ik vind dit zó leuk om te doen!’
Zij is wiskunde opdrachten aan het maken.

Za 3 sept
Een dag vol momenten. Voor zover mogelijk gevangen in het verhaal changemakers. Iedereen kan helpen de wereld te verbeteren.

Zo 4 sept
Tijdens aanpassen boek-loze lessen voor komende weken opnieuw ervaren hoe waardevol een niet-boek is.

Ma 5 sept
De beslissing is genomen. De datum van de eerste @Meetup020 activiteit staat vast! Met dank aan @Meetup010

MeetUp020 dagmomentonderwijs 2016-09-06_1631

Di 6 sept
Thuis in de tuin in de 🌞 via mijn mobieltje overleggen met de leerlingen die op school met hun PWS aan de slag zijn.

Wo 7 sept
In de tuin van landgoed De Horst in de 🌞 praten met #edubloggers over #pedagogiek en schrijvend delen. Onder andere over Ooit gaf ik Lisa les.

Do 8 sept
Gewandeldacht. Stap voor stap verwerkt, gepland, laten gaan, laten ontstaan.

Vr 9 sept
Hoewel het dus niet gaat om de getallen toch een onvermijdelijk fijn gevoel om te zien dat het gemiddelde percentage van de feedback test bij de twee klassen vandaag 78% is. ‘Voed terug.’

Za 10 sept

Zo 11 sept
Plan geschreven voor Master Course Onderwijsjournalistiek. Cursus start morgen. Uiterste datum inleveren plan…

Ma 12 sept
Klas van absente collega opvangen.
Zit helft leerlingen op mobieltje!
Zo kunnen ze powerpoint van collega zien en aan de slag! 😄

Di 13 sept
Op één hele warme dag.
Via Edmodo:
‘Heel erg bedankt’
Via email:
‘In de les ben ik het nog vergeten maar ik wilde U nog bedanken’

Wo 14 sept
Voor derde dag dit jaar tropenrooster.
In 15 jaar daarvoor nooit meegemaakt.
Wel vaak ijsjes gekocht voor leerlingen.

Do 15 sept
Begin startbijeenkomst @thecrowdNL

the-crowd-opening-taartjes-csz0qb2waaa8rv6

En halverwege. Buiten gewoon pizza-sessie-selfie.

the-crowd-opening-pizza-csans1gxeaaqlwx

Vr 16 sept
Nogal kleine leerling meldt zich bij mijn bureau.
‘Meneer, heeft U wat tijd voor mij?’
‘Natuurlijk, wat is er?’
‘Ik heb nogal veel vraagjes.’

Za 17 sept
Een stuk in de krant (Trouw) en op blogs. ‘Wat heeft het onderwijs NU nodig?‘ Een oproep tot tijd, ruimte en autonomie voor de docent. (Heeft U de petitie al ondertekend en gedeeld onder de collega’s? 😀 Dank U!)

Zo 18 sept
Door vader van leerling die je al twee jaar geen les meer hebt gegeven in het weekend uitgenodigd worden op LinkedIn.

Ma 19 sept
‘Je hebt toch een lange en een korte darm?’
Andere leerlingen kijken verbaasd.
‘O, ja. Een dunne en een dikke!’

Di 20 sept
Documentaire gezien op onderwijsavond: ‘Most likely to succeed.‘ Die vernieuwing past niet iedereen. Maar ook niet iedereen past het oude.

Wo 21 sept
‘O, mag je zelf weten hoeveel van die stokjes je aan het begin tekent?’
‘Stokjes?’
‘Ja, die chromosoomdingenstokjes.’

Do 22 sept
Eerste Leerlab bijeenkomst en PTA-avond. Een wereld van verschil in twee autoritjes.

Vr 23 sept
Collega die een leven redt.
Letterlijk.
Door zijn duim te drukken op slagaderlijke bloeding na onfortuinlijke val.

Za 24 sept
Lln kennen dit als plek waar zij verplicht 5 km moeten hardlopen. Ik sta op uitkijkpunt en maak 360 graden video.

Zo 25 sept
Op dezelfde dag van twee hartsvriendinnen die je 10 jaar geleden les hebt gegeven LinkedIn link verzoek krijgen.

Ma 26 sept
Om 6:03 een mail naar je directeur sturen. Om 6:38 antwoord ontvangen. #hartvoordezaak

Di 27 sept
“Meneer, ik ben klaar.
Mag ik een Kahoot maken?
Dan kunnen we aan het eind van de les testen hoeveel iedereen heeft geleerd.’

Wo 28 sept
10 leerlingen die geanimeerd om één chromebook staan.
Je zou kunnen denken: grappig filmpje zeker.
Nee, hij legt uit.

Do 29 sept
Ik kan vandaag niet kiezen. Zoveel moois is er gebeurd. Ik slaap voorlopig ook nog niet. #welmorgenweervroegop

Vr 30 sept
‘Dat is zo fijn!’
‘Wat?’
‘Dat U ons vertrouwd.’
‘O, dat is toch niet zo raar?’
‘Jawel hoor, de meeste docenten doen dat niet.’

En nu weer op naar een nieuw en goed weekend, op naar een nieuwe en goede maand.


Versterk de positie van de leraar vanuit het team

september 28, 2016

wat-heeft-het-onderwijs-nu-nodig-vinken-via-arjan-via-johan-oostermaj-crsf_3oxeaa_fdu

afbeelding van Hector Giacomelli, gevonden via Ilja Klink

Op zaterdag 17 september verscheen als opiniebijdrage in Trouw een oproep om meer ruimte en autonomie voor docenten. Maandag 26 september deed de Onderwijsraad een vergelijkbare oproep in haar advies Een ander perspectief op professionele ruimte in het onderwijs dat aan de Tweede Kamer gepresenteerd werd. Hieronder de tekst van het begeleidende persbericht van de Onderwijsraad. De oproep steunen kan via deze adhesiebetuiging.

Versterk de positie van de leraar vanuit het team

Het beleid dat de positie van de leraar moet versterken, richt zich te veel op de individuele leraar en er is een neiging om te veel van bovenaf op te leggen. Om de leraar meer zeggenschap te geven over het onderwijs dat hij geeft, moet de samenwerking in en met lerarenteams verbeteren. Dit stelt de raad in het advies Een ander perspectief op professionele ruimte in het onderwijs, dat vanmiddag gepresenteerd wordt aan de Tweede Kamer.  

Leraren vinden nog steeds dat de werkdruk in hun beroep te hoog is en dat ze te weinig zeggenschap hebben over hun werk. Het huidige overheidsbeleid gericht op het verbeteren van ‘professionele ruimte’ is te eenzijdig en helpt onvoldoende. De professionele kwaliteit en expertise van leraren scheppen én vereisen een ruimte die vrij is van invloed van de overheid en ook tot op zekere hoogte, van de hiërarchische (arbeids)relatie met het bevoegd gezag en de schoolleiding. Tegelijkertijd hebben leraren zélf ook een verantwoordelijkheid in het actief creëren en benutten van hun professionele ruimte. Deze ruimte is niet vrijblijvend, maar moet altijd bijdragen aan de onderwijskwaliteit.

Kijk breder naar professionele ruimte

De raad pleit voor een bredere kijk op professionele ruimte: het gaat niet alleen om het versterken van individuele kennis en vaardigheden van de leraar, maar ook om het verbeteren van de conditieswaaronder leraren werken. De raad spreekt daarom liever van ‘handelingsvermogen’. Het vermogen om te handelen wordt groter als drie zaken goed op elkaar zijn afgestemd: competenties (van leraren), structuur en cultuur (van/in de organisatie en daarbuiten).
Om het handelingsvermogen te vergroten, adviseert de raad meer en betere samenwerking in de lerarenteams. Dit vraagt vooral een bijdrage van de school. Scholen kunnen (materiële en immateriële) instrumenten voor teamontwikkeling inzetten om teamprestaties te bevorderen. De overheid kan op dit punt niets voorschrijven en heeft een faciliterende en stimulerende rol. Tot slot vraagt beter samenwerken in teams om specifieke kennis en vaardigheden waaraan de lerarenopleidingen meer aandacht kunnen besteden.

Zet de professional en het team centraal  

Vergroten van het handelingsvermogen vraagt een actievere rol van directeuren, teamleiders en leraren zelf. De raad adviseert om meer gebruik te maken van principes uit de sturingsfilosofie ‘professional governance’. Drijfveren en werkprocessen van leraren(teams) komen zo meer centraal te staan. Vanuit deze filosofie worden bijvoorbeeld de visie en doelen van de school bepaald mét en dóór het team. Een ander voorbeeld is dat de school meer gebruikmaakt van gedeeld leiderschap: in overleg met leraren taken en verantwoordelijkheden beleggen bij teams.


Geef docenten tijd en ruimte

september 19, 2016

wat-heeft-het-onderwijs-nu-nodig-vinken-via-arjan-via-johan-oostermaj-crsf_3oxeaa_fdu

afbeelding van Hector Giacomelli, gevonden via Ilja Klink

Zaterdag schreef ik hier over ‘Wat heeft het onderwijs NU nodig?,’ met een korte toelichting over het ontstaan van de betreffende oproep. Hieronder de bijbehorende volledige tekst zoals zij verscheen als opiniebijdrage in Trouw. Met opnieuw de vraag deze oproep te steunen door de volgende adhesiebetuiging in te vullen. Deel deze oproep met je collega’s en vraag ook hen te tekenen. Er zijn al zeer veel positieve reacties gekomen (de teller staat nu op ruim 1000), ook vanuit de politiek, maar met nog veel meer staan we nog veel sterker.

Trouw zaterdag 17 september 2016

Dinsdag presenteert het kabinet-Rutte II zijn laatste Miljoenennota. De algemene beschouwingen zullen een voorbode vormen van de aankomende verkiezingsdebatten. Zowel de coalitie als de oppositiepartijen hebben onderwijs hoog in het vaandel staan. In de verkiezingsprogramma’s herkennen we de utopische taal van het ministerie van OC&W. Vergezichten in beleidsstukken als ‘Onderwijs2032’ spreken over onderwijs dat ‘aardige, vaardige en waardige burgers’ moet opleveren. Wij leraren roepen de politiek op om nu eerst de randvoorwaarden op orde te maken.

Het ontbreekt ons in de eerste plaats nu al aan genoeg tijd om onze huidige taak goed te doen. In het basisonderwijs worden wij geacht om alles voor te bereiden en te verwerken in amper één uur voor en één uur na schooltijd. In het voortgezet onderwijs krijgen we per les van 50 minuten ongeveer 15 minuten voorbereidingstijd en 15 minuten om op te sparen voor het nakijken. In Nederland geven we per voltijdbaan simpelweg 20 procent meer les dan het Europees gemiddelde.

De Tweede Kamer nam in juni 2016 een motie aan om het aantal lesuren per week met 20 procent terug te brengen tot het Europees gemiddelde. Het is dus niet zo dat we dan in de voorhoede van Europa komen. Toch heeft de regering al ruim voor Prinsjesdag laten weten dat hier geen geld voor is. Beleidsmakers willen graag de onderwijsresultaten spiegelen aan voorbeeldlanden als Finland en Singapore. Maar daar is het aantal lessen per voltijdsbaan fors minder dan het Europees gemiddelde. De politiek gaat er vanuit dat het onderwijs beter wordt van vernieuwing. Geef ons de tijd die we nodig hebben om het onderwijs te verbeteren.

In Nederland is er een grote bestuurslaag in het onderwijs: het ministerie, de inspectie, sectorraden, besturen en een woud aan adviserende en beleidsbepalende stichtingen. Deze bestuurslaag overstelpt ons in het dagelijks werk met opgelegde bestuurlijke ‘onderwijsvisies’. Visies, geschreven door mensen die ver af staan van de werkvloer en menen het onderwijs te
verbeteren door ons die visies op te leggen. Behalve dat het niet productief is, kost het handenvol geld. Er is de afgelopen jaren een enorm gat ontstaan tussen hoeveel geld we per leerling per jaar aan onderwijs uitgeven en hoeveel daarvan op de werkvloer terechtkomt.

Het gebrek aan autonomie is daarmee het tweede verschil met de landen waaraan onze beleidsmakers zich zo graag spiegelen. Het is een onjuiste gedachte dat een grote bestuurlijke ‘kleilaag’ nodig is als controlemechanisme om het onderwijsniveau te bewaken. In de thuiszorg heeft Buurtzorg bewezen dat autonomie op de werkvloer werkt. Ook in het onderwijs is die omslag naar collectieve autonomie nodig: zeggenschap en vertrouwen voor de leraar, zodat we kunnen samenwerken, binnen en buiten school, aan beter onderwijs. Autonomie maakt het onderwijs beter en het beroep van leraar weer aantrekkelijk. Als leraren centraal staan en de professionele ruimte en het vertrouwen krijgen, kunnen we ons werk doen volgens de maatstaven van de beroepsgroep.
Ook de jaarlijkse perikelen rond de Centrale Eindexamens laten zien tot welke problemen het leidt als de politiek kiest voor bureaucratie in plaats van autonomie. Bij de rekentoets en bij de eindtoets in het basisonderwijs zien we vergelijkbare problemen. Daarbij staat de basisschooldocent onder druk door de toetsbatterij van het leerlingvolgsysteem.

Na de algemene beschouwingen begint de verkiezingstijd. Wij als docenten worden opgeroepen om gestalte te geven aan een betere toekomst voor onze kinderen. Ons antwoord is helder: ook wij willen meebouwen aan deze toekomst.We missen echter de oplossingen van de werkelijke problemen van nu. Geef ons ruimte en zeggenschap.

Frans van Haandel, docent wiskunde
Marjolein Zwik, leerkracht basisonderwijs

Steun bovenstaande oproep door de volgende adhesiebetuiging in te vullen. Deel deze oproep met je collega’s en vraag ook hen te tekenen.

De opiniebijdrage is van de volgende 22 leerkrachten en docenten:

Peter Althuizen, docent Klassieke Talen VO
Inge Braam, leerkracht PO
Liesbeth Breek, docent Frans VO
Martin Bootsma, leerkracht PO
Frans Droog, docent Biologie VO
Michelle van Dijk, docent Nederlands VO
Jelmer Evers, docent Geschiedenis VO
Steven Geurts, docent Biologie VO
Frans van Haandel, docent Wiskunde VO
Henk ter Haar, docent Nederlands VO
Ton van Haperen, docent Economie VO
Karin den Heijer, docent Wiskunde VO
Per-Ivar Kloen, docent biologie VO
Arnoud Kuipers, docent Nederlands VO
Wera de Lange, docent Duits, Maatschappij VO
Arjan van der Meij, docent Natuurkunde VO
Bart Ongering, docent Engels VO
Thijs Roovers, leerkracht PO
Jasper Rijpma, docent Geschiedenis VO
Mark van der Veen, docent PO
Dick van der Wateren, docent Natuurkunde VO
Marjolein Zwik, leerkracht PO


Code uur

september 17, 2016

codeuur-logo-website-2016-09-17_1024

Op 14 oktober zal er in Nederland een wereldrecord gevestigd gaan worden in het onderwijs. Op die dag zullen namelijk 10.000 kinderen tegelijkertijd leren programmeren!

Om dit wereldrecord te vestigen zijn er gastdocenten nodig die de leerkrachten van het basisonderwijs willen ondersteunen. Om gastdocent te zijn is ICT ervaring niet nodig. Je krijgt een korte online training en er zijn duidelijke instructie filmpjes voor de klas. Na het aanmelden als gastdocent ontvang je de adressen van een aantal basisscholen in de buurt waar je aan de slag kunt en kan het contact verder worden gelegd. De basisscholen zorgen voor de benodigde technische materialen en ondersteuning en de leerkracht van de klas is natuurlijk ook bij de lessen aanwezig.
Heb je interesse? Meld je dan nu aan als gastdocent voor deze wereldrecordpoging. Je kunt je daar ook aanmelden als gastdocent om op een ander moment dan 14 oktober een of meer lessen te verzorgen.

De lessen programmeren in het basisonderwijs worden verzorgd door CodeUur en het is op verschillende manieren mogelijk om dit initiatief te ondersteunen of te gebruiken. Als gastdocent, maar ook door zelf het aangeboden materiaal in je eigen klas te gebruiken. CodeUur is de Nederlandse variant van de internationaal actieve Hour of Code organisatie. Wereldwijd hebben al meer dan 100 miljoen kinderen meegedaan aan de programmeerlessen, in Nederland ruim 40.000.

Ik heb mij opgegeven als coach van code uur en schrijf dit stukje onder andere om jou op te roepen dit ook te doen. Tot dusver zijn 300 coaches die dit jaar meedoen. Er zijn er echter nog meer nodig. Doe je mee?

 


Wat heeft het onderwijs NU nodig?

september 17, 2016

wat-heeft-het-onderwijs-nu-nodig-vinken-via-arjan-via-johan-oostermaj-crsf_3oxeaa_fdu

Zaterdag 17 september verscheen in dagblad TROUW een opiniestuk over onderwijs, onder de titel ‘Geef docenten tijd en ruimte.’ Er staan twee namen onder het artikel, omdat dit er niet meer mochten zijn. Het stuk is ontstaan door het samenkomen van een zestal leerkrachten en docenten, die op zoek zijn gegaan naar de overeenkomsten in hun visie en niet naar de ook duidelijk aanwezige verschillen. Na veel heen-en-weer getweet en uitwisselingen op blogs en mailwisselingen bleek één gezamenlijk etentje voldoende om tot een aantal essentiële punten te komen en deze in twee acties om te zetten. Een oproep en een opiniestuk.

Aan de basis van het opiniestuk in TROUW ligt een eerder deze week geschreven, iets uitgebreidere oproep, met als titel ‘Wat heeft het onderwijs NU nodig?’. Deze oproep zal vandaag en de komende dagen op verschillende blogs verschijnen, al dan niet voorzien van een persoonlijke toelichting. De oproep is ondertekend door 22 leerkrachten en docenten.

Ik doe graag, op veel plaatsen en vanuit een positieve houding mee aan de verbetering van het onderwijs dat wij onze leerlingen nu en in de toekomst kunnen bieden. Ik zie de ruimte die Onderwijs2032 biedt en wil deze graag benutten en zinvol in gaan vullen. Vanuit de kracht geboden door de overeenkomsten tussen de visies en wensen van leerkrachten en docenten en met respect voor de verschillen. Vandaar dat ik deze oproep ook op mijn blog deel. Als een van de zes die samen aten.

Hieronder de volledige tekst van de oproep, die de basis vormde voor het breder getrokken opiniestuk in TROUW. Ben je het eens met deze tekst dan kun je de oproep ondersteunen. Je kunt ook je stem laten horen op een van de bijeenkomsten die in het kader van de verdiepingsfase van Onderwijs2032 over de toekomst van ons onderwijs worden belegd. 

Wat heeft het onderwijs NU nodig?

Randvoorwaarden voor de verdieping van Onderwijs2032

Er wordt veel gepraat en geschreven over het onderwijs. Zaken als het lerarentekort en de problemen in het rekenonderwijs drukken ons met de neus op de feiten. Wat heeft het onderwijs nodig om de problemen de baas te worden en met vertrouwen toekomstgericht te zijn? ‘Ons Onderwijs2032’, ook wel het Rapport Schnabel genoemd, is een poging om het onderwijs aan te passen aan de eisen die de maatschappij in deze tijd stelt. Wij stellen vast dat een aantal belangrijke elementen nog aan het voorstel ontbreken. 

Als individuele docenten met verschillende visies heeft ieder van ons zich actief met dat debat bemoeid. Voor buitenstaanders, en soms ook voor onszelf, leek het alsof onze individuele ideeën en oplossingen heel ver uit elkaar lagen. Er wordt dan snel geconcludeerd: ‘zoveel docenten, zoveel verschillende meningen, we moeten toch verder.’ Wij zijn bij elkaar gaan zitten en het bleek anders te zijn. We zijn het juist eens over wat praktisch en concreet moet veranderen om de problemen de baas te worden en toekomstgericht te zijn. Echter, deze concrete en praktische oplossingen missen we in het eindrapport Onderwijs2032. 

Om die discussie goed te voeren, waarbij we er zeker van zijn dat iedereen weet waarover het gaat en dezelfde taal spreekt, moet aan een aantal randvoorwaarden worden voldaan. Het gevaar is anders groot dat een nieuw curriculum wordt ontwikkeld door enkele oncontroleerbare instituten (bijvoorbeeld SLO en Cito) en niet door degenen die het curriculum uiteindelijk moeten uitvoeren, namelijk de leraren zelf.

Twee dingen moeten dan ook NU dringend worden aangepakt, wil er überhaupt sprake zijn van ‘het uitwerken van een nieuw curriculum’ en ‘meer verplichte verdieping en verbreding.’ Grote ambities in abstracte termen zonder oog voor de noodzakelijke randvoorwaarden hebben in het verleden al genoeg tot grote problemen geleid, zoals genoemd in het parlementair onderzoek onderwijsvernieuwingen. We kunnen dat alleen doorbreken als de politiek werkelijk lessen trekt uit de aanbevelingen van deze ‘commissie Dijsselbloem’. De twee zaken die daadwerkelijk NU aangepakt moeten worden zijn tijd en autonomie. Wij willen dat de politiek nu even rust inlast en concrete maatregelen neemt die de beroepsgroep de tijd geeft te gaan werken aan vernieuwing.

Tijd 

Het ontbreekt ons aan genoeg tijd. In het basisonderwijs worden wij geacht om alles voor te bereiden en te verwerken in amper één uur voor en één uur na schooltijd. In het voortgezet onderwijs krijgen we per les van 50 minuten ongeveer 15 minuten voorbereidingstijd en 15 minuten om op te sparen voor nakijktijd. In Nederland geven we per voltijdsbaan simpelweg 20% meer les dan het Europees gemiddelde.

De Tweede Kamer nam in juni 2016 een motie aan om het gemiddeld aantal lesuren per week met 20% terug te brengen tot het gemiddelde van Europa. Het is dus niet zo dat we dan in de voorhoede van Europa komen. Toch heeft de regering al gezegd dat het geld kost en dat dit geld er niet is. Beleidsmakers willen graag de onderwijsresultaten spiegelen aan voorbeeldlanden als Finland en Singapore. Maar daar is het aantal lessen per voltijdsbaan fors minder dan het Europees gemiddelde. Onderwijs2032 gaat er vanuit dat het onderwijs beter wordt van vernieuwing. Het is een utopische visie dat we nog meer kunnen doen. Docenten hebben nu al fors te weinig tijd.

Autonomie 

In Nederland is er een grote bestuurslaag in het onderwijs: het ministerie, de inspectie, sectorraden, besturen en een woud aan adviserende en beleidsbepalende stichtingen. Deze bestuurslaag overstelpt ons in ons dagelijks werk met opgelegde bestuurlijke ‘onderwijsvisies’. Visies, geschreven door mensen die heel ver af staan van de werkvloer en menen het onderwijs te verbeteren door ons die visies op te leggen. Ze zeggen ons niet alleen wat we moeten doen maar vooral ook hoe. Als het niet het gewenste resultaat gaf, dan lag het aan de docent die het niet goed uitvoerde. Ook in de rekendiscussie is dat het geijkte antwoord om de vernieuwing door te zetten terwijl die averechts werkt. Behalve dat het niet productief is, kost het ook handenvol geld. Er is de afgelopen jaren een enorme kloof ontstaan tussen hoeveel geld we per leerling per jaar aan onderwijs uitgeven en hoeveel daarvan op de werkvloer terechtkomt.

Autonomie is het tweede verschil met de landen waaraan onze beleidsmakers zich zo graag spiegelen. Geef de beroepsgroep van docenten de professionele ruimte. Het is een onjuiste gedachte dat een grote bestuurlijke ‘kleilaag’ nodig is als controlemechanisme om het onderwijsniveau te bewaken. In de thuiszorg heeft Buurtzorg bewezen dat autonomie op de werkvloer werkt. Ook in het onderwijs is die omslag nodig. Daarvoor is collectieve autonomie nodig: autonomie voor de beroepsgroep zodat we kunnen samenwerken, binnen en buiten school, aan beter onderwijs. Een uitwerking hiervan is te vinden in ‘Het Alternatief’.

Autonomie maakt het onderwijs beter en het beroep van leraar weer aantrekkelijk. Als leraren centraal staan en de professionele ruimte en het vertrouwen krijgen, kunnen we ons werk doen volgens de maatstaven van de beroepsgroep. Ook de jaarlijks terugkerende perikelen rond de Centrale Examens laten zien dat de ruimte voor het ‘wat en hoe’ voor ons als beroepsgroep te beperkt is. Bij de rekentoets en bij de eindtoets van het basisonderwijs zien we vergelijkbare problemen. Daarbij staat de basisschooldocent onder druk door de toetsbatterij van het leerlingvolgsysteem.

Oproep 

We zitten nu in de ‘verdiepingsfase’ van Onderwijs2032. Wij als docenten worden opgeroepen om aan te geven of Onderwijs2032 de juiste richting is en of we er invulling aan kunnen geven. Ons antwoord is helder: we missen de oplossingen van de werkelijke problemen van nu. Geef ons tijd en autonomie. Het heeft geen zin om te filosoferen over abstracties als ‘onderwijs dat leerlingen beter begeleidt in hun ontwikkeling tot volwassenen die vaardig, aardig en waardig zijn’ als de randvoorwaarden niet op orde zijn.

Daarom onze oproep aan de politiek: Zorg NU voor tijd en autonomie voor werkelijke verbetering van het onderwijs. Dat zal ons als beroepsgroep de noodzakelijke ruimte geven om verder te praten over vernieuwing. Collega docenten: laat uw stem horen en onderschrijf deze oproep!

De oproep delen met collega’s kan via deze printversie. De oproep ondertekenen kan via dit formulier. Reacties worden gewaardeerd en kunnen onder dit blog worden geplaatst.

Peter Althuizen, docent Klassieke Talen VO
Inge Braam, leerkracht PO
Liesbeth Breek, docent Frans VO
Martin Bootsma, leerkracht PO
Frans Droog, docent Biologie VO
Michelle van Dijk, docent Nederlands VO
Jelmer Evers, docent Geschiedenis VO
Steven Geurts, docent Biologie VO
Frans van Haandel, docent Wiskunde VO
Henk ter Haar, docent Nederlands VO
Ton van Haperen, docent Economie VO
Karin den Heijer, docent Wiskunde VO
Per-Ivar Kloen, docent biologie VO
Arnoud Kuipers, docent Nederlands VO
Wera de Lange, docent Duits, Maatschappij VO
Arjan van der Meij, docent Natuurkunde VO
Bart Ongering, docent Engels VO
Thijs Roovers, leerkracht PO
Jasper Rijpma, docent Geschiedenis VO
Mark van der Veen, docent PO
Dick van der Wateren, docent Natuurkunde VO
Marjolein Zwik, leerkracht PO

 


Changemakers

september 4, 2016

Ashoka NL logo_blue_website

Op zaterdag 3 september bezocht ik op uitnodiging de Ashoka NL Innovation Day on Education om kennis te maken met Ashoka en met changemaker scholen.

Wat is Ashoka?
Ashoka is een wereldwijde organisatie die zich richt op het verbeteren van de wereld door het steunen van sociaal ondernemerschap en het verbinden van changemaker scholen. Ashoka bestaat sinds 1981 en is actief in 89 landen, met Ashoka NL als Nederlandse tak, opgericht in 2014. Het Ashoka netwerk zet zich in voor een ‘Everyone a Changemaker World’. Dit betekent dat zij werken aan een wereld waarin elk individu in staat is om sociale problemen te herkennen en de vaardigheden bezit om bij te dragen aan een oplossing. Ashoka wil het proces van positieve verandering in de wereld versnellen door het ondersteunen en vergroten van het aantal ‘changemakers‘. Changemakers zijn bevlogen individuen die een positieve bijdrage willen leveren aan de wereld. Om een wereld te realiseren waarin echt iedereen een changemaker kan zijn, is Ashoka op verschillende vlakken actief, waaronder het onderwijs.
Er zijn wereldwijd inmiddels ruim 3000 Fellows, die gezamenlijk bijdragen aan het zoeken naar en uitvoeren van oplossingen voor complexe sociale problemen en maatschappelijke uitdagingen, zoals armoede, klimaatverandering of de vluchtelingenproblematiek. Nederlandse Fellows zijn bijvoorbeeld Jos de Blok van Buurtzorg Nederland, Emer Beamer van Designathon Works en Bas van Abel van fairphone.

Ashoka changemaker schools CM_logos_plural_colour_02

Wat zijn Ashoka Changemaker Scholen?
Ashoka zoekt actief samenwerking met innovatieve scholen waar persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijk bewust zijn een integraal onderdeel vormen van het leerproces. Changemaker scholen worden gekenmerkt door een curriculum  waarin de sociaal emotionele groei van kinderen en hun maatschappelijk bewustzijn een centrale rol hebben en zij werken met hun leerlingen aan de ontwikkeling van een set eigenschappen die gedeeld worden door changemakers over de hele wereld, de Changemaker Skills.

Ashoka Changemaker Skills

Deze set vaardigheden is geïdentificeerd naar aanleiding van de jarenlange en intensieve samenwerking met de Ashoka Fellows. Door de ontwikkeling van een zeer sterk ontwikkeld empathisch vermogen, creativiteit, de wil tot samenwerken en leiderschap worden kinderen al op jonge leeftijd in staat gesteld om hun eigen potentieel en dat van anderen ten volle te benutten.
Daarnaast maken Changemaker Scholen actief deel uit van hun gemeenschap door bij te dragen aan het realiseren van sociale oplossingen in de wijk, en zijn ze in staat hun werk en missie te verspreiden.
Ashoka Changemaker Schools is een wereldwijd netwerk, opgezet om innovatieve scholen te identificeren, verbinden en steunen. Wereldwijd zijn er meer dan 200 Changemaker scholen en de komende jaren zal dit aantal blijven groeien.
Nederlandse Changemaker scholen zijn de basisscholen Casa en Leon van Gelder en de VO scholen NIEKEE, UnicVathorst College en UWC Maastricht.

Het programma
Op het programma stonden een introductie door Jamy Goewie, de directeur van Ashoka NL, kennismaking en verwerkingsactiviteiten door Thieu Besselink, van The Learning Lab, presentaties van Mary Gordon over haar Roots for Empathie programma en Martine Delfos over The Beauty of Difference, break-out en co-creatie sessies, koffie en lunchpauzes en een afsluitende borrel.
De break-out en co-creaties sessies werden georganiseerd volgens de Open Spaces principes, wat betekent dat de deelnemers aan de dag zelf ook actief als leider van een sessie aan de slag konden. Uiteindelijk waren er in twee verschillende ronden in totaal zo ongeveer 15 sessies om uit te kiezen. In de eerste ronde koos ik voor de micro designathon van Emer Beamer, waar ik al veel over gelezen had maar wat ik nu wel eens live wilde meemaken. In de tweede ronde wilde ik in eerste instantie naar Jelmer Evers om bijgepraat te worden over Teacher Leadership maar koos ik uiteindelijk voor een ter plaatse ontstaan initiatief om te praten over hoe we concreet verder vorm zouden kunnen gaan geven aan het verbinden van de Nederlands Gamechanger scholen en het breder bekend maken van de onderliggende boodschap. Dat deze activiteit in de prachtige tuin van Antropia plaatsvond en het weer fantastisch was speelde enigszins mee in mijn keuze.

Mijn ervaringen
De presentaties op zich waren al voldoende om de dag geslaagd te noemen. Wat het tot veel meer maakte waren vooral de interacties en de bijna zichtbare positieve energie en kracht die er aanwezig was bij alle deelnemers. Het was nog geen elf uur en ik had al gesproken met Antoinette Antoine uit Zuid-Afrika, Adriana Hoppenbrouwer uit Brazilië, Nanda de Graaf uit Rotterdam en zinnen gehoord die mij zijn bijgebleven. “Before we speak, even when we are coming from a place of strong passion, we need to think about what we say: is it necessary?, is it kind?, is it appropriate for the place and time?” Gedurende de dag heb ik nog meer mensen gesproken uit Zuid-Afrika, Engeland, Belgie, Canada en Nederland en allemaal spraken we dezelfde taal.

Tijdens de micro-designathon kregen we 30 minuten de tijd om zelf te ervaren hoe een designathon, die normaal 6 tot 8 uur duurt voor leerlingen, werkt. Als opdracht kregen wij mee om met behulp van de spullen in een uitgereikt zakje een huis te bouwen dat een maatschappelijk probleem zou kunnen helpen oplossen. Ik werkte samen met Kris Zaman, directeur van de Belgische Changemaker School Natuurschool Berkenboom de Ritsheuvel, en Melusi Radebe van the African School for Excellence in Johannesburg. Wij werkten niet echt volgens een plan, we hadden blokjes hout en stokjes en er was een Dremel, dus wij boorden gaatjes en maakten een drijvend huis dat zijn benodigde energie uit waterkracht of spierkracht zou halen. Bij de presentaties bleek dat wij het minst uitgedachte verhaal konden vertellen, maar ook dat was opgevallen dat wij het meest als kinderen hadden gewerkt. Gewoon direct aan de slag zonder eerst lang conceptueel bezig te zijn. Hiernaast was opgevallen dat wij hetzelfde type overhemd droegen. Dank je, Emer voor de workshop, de foto en je opmerkingen.

Ashoka designathon CrbRKjrWYAAQUrt

Tijdens de tweede sessie, het gesprek buiten, kwam naar voren dat alle deelnemers graag actief aan de slag willen om de changemaker scholen zo direct en actief mogelijk met elkaar te verbinden en andere scholen te zoeken die mee willen doen. Belangrijk hiervoor is een verhaal dat de changemaker scholen kunnen gaan vertellen waarin de passie en de boodschap helder en overtuigend naar voren komen. Een aantal van de deelnemers zal binnenkort opnieuw samen komen om hier concreet gestalte aan te geven. De changemaker scholen zullen actief aan de slag gaan om op wijk of gemeenteniveau nieuwe initiatieven te ontwikkelen, samen met ouders en betrokken partners. Het ontwikkelen van nieuwe leeromgevingen is een grote uitdaging maar wel een die we moeten aangaan.

De dag eindigde met een borrel in de zon in de prachtige tuin. Daar sprak ik met een aantal mensen van de changemaker scholen in Nederland en Belgie en hun ervaringen en plannen en ook met een aantal mensen van de School of Creative Leadership THNK. Als de dag goed gewerkt heeft eindigde zij echter niet met de borrel maar is de borrel slechts het begin. Voor mij heeft de dag goed gewerkt.

Wat neem ik mee?
Ik kende Ashoka niet en ben onder de indruk geraakt van dit netwerk en de visie van ‘Everyone a Changemaker World.’ Dit vormgeven via sociaal ondernemerschap en changemaker scholen lijkt mij een goede weg en ik deel daarom deze boodschap graag. Daar waar ik kan zal ik bijdragen aan de initiatieven die de changemaker scholen in Nederland gaan ontwikkelen. Wat ik in ieder geval heb meegenomen is een heel goed gevoel, en aantal nieuwe contacten en een flinke berg positieve energie.
Aan het begin van de dag deed Ilja Klink een oproep om aan het eind van de dag bij haar te melden wat je zelf concreet zou gaan doen na deze dag. Dit bleken niet veel mensen gedaan te hebben. Ik ook niet. Wat ik zal gaan proberen is zien of ik mogelijk met mijn leerlingen een changemaker activiteit kan opzetten, waarbij we een klein sociaal of maatschappelijk probleem in onze buurt kunnen gaan oplossen.


Nachtmerries van docenten 3

september 4, 2016

Nachtmerries Nightmare_2807562b
Afgelopen weekend deed ik op dit blog een oproep aan leerkrachten en docenten om hun nachtmerries, die vele collega’s hebben aan het begin van het schooljaar, te delen. Al snel volgden de nodige reacties en een aantal toezeggingen om een nachtmerrie te plaatsen of toe te sturen. Heb jij ook een terugkerende nachtmerrie en wil je hem delen? Niet bang zijn, gewoon doen.

Hieronder het verhaal van Annette Lievaart, docente wiskunde in Terneuzen.

Al vele jaren lang droom ik ergens in de zomervakantie, soms aan het begin soms aan het eind, dezelfde droom. Ik kom op school en word daar opgewacht door de directie en enkele collega’s. Ik krijg een stapeltje lesboeken en mijn rooster. Als ik op het rooster kijk herken ik het lokaalnummer niet. Een van de collega’s zegt: “Ach, je weet wel, dat is dat lokaal daar helemaal boven”. Ik zeg het te weten en loop het gebouw in. Hoewel het gebouw in eerste instantie lijkt op de school waar ik werk, verandert het langzaamaan in een doolhof van trappen, gangen en lokalen. Dan slaat de droom een stapje over en kom ik een collega tegen. Hij staat in de deuropening van zijn lokaal. Als ik hem vraag of hij weet waar mijn lokaal is wijst hij naar het lokaal tegenover hem. Ik doe de deur open en leg mijn spullen op het bureau. Ondertussen gaat de bel. Ik ga in de deuropening staan. Bij mijn collega komt een klas naar binnen gestormd. Bij mij blijft het stil, ook als de tweede bel gaat. Er komt geen enkele leerling. Dan eindigt de droom.

Toen ik 7 jaar geleden als lerarenopleider ging werken, verwachtte ik dat dat ook het eind van deze droom zou betekenen. Maar niets was minder waar. Deze droom kwam herhaald terug, ook in andere, kortere vakanties. En ook toen ik geen klassikale lessen meer gaf, bleef deze droom terugkomen. Vanaf dit schooljaar werk ik weer in het voortgezet onderwijs. Door ziekte verwacht ik pas in januari weer les te kunnen geven, helaas. Dit jaar had ik voor het eerst en andere droom. Ik droomde dat ik de school niet kon vinden. Hopelijk is in de kerstvakantie mijn oude droom weer terug.

 


 

Milou Schooneman deelde haar ervaringen over dromen en de eerste dag op haar blog en op Facebook: Droombaan.

…. wordt vervolgd

%d bloggers op de volgende wijze: