Canadareis peerScholar en Quest – de Conferentie pt1

november 22, 2013

Dit is de zesde in een serie van zeven dagelijkse bijdragen over…

quest-logo

Vandaag dag 1 van de Quest 2013 conferentie, waar 600 mensen bijeenkomen op zoek naar manieren om leerlingen beter te laten presteren en zich beter te laten voelen tijdens dat leren en daarbuiten. Het is een zoektocht om het openbaar onderwijs opnieuw vorm te geven aan de hand van innovatieve en hoog presterende schoolsystemen die zorgen voor een blijvende verbetering.

Quest 269px-York_Region_District_School_Board_LogoQuest is een driedaagse bijeenkomst, die wordt gehouden in Toronto en wordt georganiseerd door de York Region District School Boardeen van de zeer goed presterende regio’s in de provincie Ontario. Wij zullen twee dagen aanwezig zijn.

Het begon goed bij het inschrijven.
“Where are you from?”
“The Netherlands.”
“Oh, nice. My daughter dated a guy from the Netherlands and I know some Dutch:
Jij bent een knappe jongen.”
Mijn dag kon niet meer stuk.

De opening op deze dag werd verzorgd door The Markham Memory Keepers. Dit zijn leerlingen uit klas 6 van het voortgezet onderwijs met verschillende culturele achtergronden, die tradities willen bewaren. Zij inspireerden ons met hun gedichten en liederen in verschillende talen en zetten de toon voor een fantastische dag van zeer intense interacties die prachtige blijvende indrukken hebben gemaakt.

To reach the stars you need to start by reaching out to them

Find your own invisible wings

De dag werd geopend door de premier van Ontario Kathleen Winne, die zelf minister van onderwijs is geweest, die vier punten aangaf waarop het onderwijs systeem een focus legt.

  1. Succes breder definiëren dan lezen en rekenen, kritisch denken en andere vaardigheden toevoegen
  2. Leren introduceren dat een betere relatie heeft met de banen die nodig zijn
  3. Programma’s introduceren voor jonge kinderen en families om achterblijven te voorkomen
  4. Publiek gefinancierde systemen laten samenwerken, school en lokale gemeenschap bijvoorbeeld

In de vragenronde stelde ook Sandra een vraag en ze werd hiervoor verrassenderwijs bedankt in het Nederlands! De premier bleek drie jaar in Nederland te hebben gewoond.

IMG_0546IMG_1775

De sessie die ik gekozen had hierna te volgen werd verzorgd door York Region District School Board en had de titel: ‘The Journey to increased Student Achievement and Well-Being: Achieving Sustainable and Equitable Excellence” en werd verzorgd door Denese Belchetz, Associate Director. In een aantal duidelijke stappen, gepresenteerd als hoofdstukken uit een boek liet Denese zien hoe YRDSB is gekomen van een slecht presterende regio tot waar ze nu zijn, een van de best presterende van de provincie, en waar ze naar toe willen.

Een aantal getallen om een beeld van de regio te schetsen:

  • In 10 jaar tijd is de populatie in de regio verviervoudigd, 80% hiervan door immigratie.
  • 120.000 studenten
  • 12.000 medewerkers (grootste werkgever in de regio)
  • 202 scholen
  • sinds 1999 100 nieuwe scholen geopend

De werkwijze die werd en wordt gevolgd door YRDSB is geïnspireerd door The Fourth Way en is gebaseerd op de volgende pijlers:

  1. focus op de praktijk van de docent
  2. ontwikkeling van leiderschap
  3. positieve relaties met alle medewerkers
  4. betrokkenheid van studenten, familie en lokale gemeenschap

Via een aantal stappen is de structuur van het onderwijs en de wijze waarop dit inspeelt op de veranderende samenleving, zo aangepast dat er nu in de gehele regio een zelfde systeem wordt gehanteerd. Dit loopt in tegenstelling tot dat in andere regio’s van Kindergarten tot Grade 12, ofwel de basisschool en het voortgezet onderwijs zijn wat betreft organisatie en aansturing samengevoegd. Er is veel in het curriculum dat voor alle scholen verplicht voorgeschreven is door het bestuur.

Duidelijk werd aangegeven dat alle gevolgde stappen, op de tijd dat ze werden gezet het beste haalbare waren, omdat niet alles in één keer mogelijk is, en deze visie werd als een belangrijke factor voor het succes dat er nu is genoemd. Iets om zeker te onthouden. Neem de stappen die kunnen in een richting die goed doordacht is, neem geen kleinere of grotere stappen, ga niet in een opwelling of als te directe reactie op iets in de verkeerde richting. Er is eerst een focus en een leercurve nodig voor er breed kan worden veranderd.

De belangrijkste stappen die zijn gevolgd:

  1. Focus op probleemgebieden, hier literacy
  2. Kennis gehaald, uit literatuur en door bezoeken succesvolle programma’s Engeland en Finland
  3. Expert model, waarbij experts in gebieden worden opgeleid
  4. Beleid consequent uitgevoerd door scholen verplichtingen op te leggen
  5. Verbreding, lessen uit stap 1 -3 toegepast voor andere gebieden
  6. Inclusie, het welbevinden van de leerling en de betrokkenheid van de gemeenschap worden leidend.

Diversity is our strength – Equity is our commitment – Inclusion is our goal

De wat saaie presentatie werd gecompenseerd door een skype sessie aan het einde met leerlingen uit klas 1 van een kleine school en dit maakte duidelijk in welke richting de veranderingen nu gaan, een ‘Student Voice”. Een van de leerlingen gaf aan dat zij blij zijn dat ze mogen meepraten en dat ze meer flexibiliteit willen.

Ask us, we are the ones doing the learning.”

Toen er werd gevraagd om flexibiliteit concreet te maken kostte dit hem geen enkele moeite.

“Being able to move. No assigned seats.

We know with whom we need to work together to learn.”

Een prachtige afsluiter voor dit onderdeel! Geef leerlingen een stem! En luister.

In het middagprogramma kregen wij als Nederlandse deelnemers aan de Canadareis peerScholar en Quest de kans om in een kleine zaal van gedachten te wisselen met Michael Fullan, één van de meest invloedrijke mensen op het vlak van globaal onderwijs op dit moment, en Steve Joordens, de vader van peerScholar. Deze ervaring was zo weldigend (niet over- want het gaat lukken om alles te verwerken! :-)) dat hier een aparte bijdrage aan gewijd zal gaan worden. Het boek “Stratosphere, Integrating Technology, Pedagogy and Change Knowledge” van Michael Fullan is in elk geval onmiddellijk ter plaatste gekocht.

Quest stratosphere cover 41G3T9tHaNL

PS: Voor iedereen die erbij was, maak je geen zorgen: over het avondprogramma zal niet bericht worden 🙂

Dit was de zesde in een serie van zeven bijdragen…

Advertenties

Het onderwijs leert steeds meer zelf

augustus 26, 2013

Professionaliseren door organiseren The Crowd vives_visualRecentelijk zijn er een aantal interessante initiatieven ontplooid binnen het onderwijs die zijn gericht op verbetering en professionalisering. Kenmerkend voor deze initiatieven is dat er hierin een veel grotere rol is weggelegd voor mensen die zelf actief deelnemen aan het primaire proces in het onderwijs. Hiernaast stralen deze initiatieven een actieve, positieve houding uit die binnen onderwijsland zeker verfrissend genoemd kan en mag worden.
Voorbeelden van dit type initiatieven zijn: Leraren met Lef, Lente in het onderwijs, The Crowd, Vereniging van Meesterschappers, Operation Education.

Uit onderzoek is duidelijk gebleken dat een van de belangrijkste factoren voor goed onderwijs de kwaliteit van de docent is. Bovengenoemde initiatieven geven aan er een groeiende groep docenten is die niet langer alleen afhankelijk wil zijn van door de school of door derden aangeboden programma’s of momenten om de kwaliteit van het eigen onderwijs te verbeteren en die in toenemende mate het heft in eigen handen neemt.

EdcampNL logo open 2013-08-10_1924Het nieuwste initiatief op dit gebied is edcampNL, het eerste Nederlandse edcamp dat op 5 oktober 2013 zal plaatsvinden. Een edcamp is een vorm van een unconference, waarbij de deelnemers zelf de inhoud van het programma bepalen. De initiatiefnemers zorgen alleen voor de organisatorische kaders en de facilitering.

Het eerste edcamp werd in mei 2010 gehouden in Philadelphia en inmiddels zijn er over de hele wereld al zo’n 250 georganiseerd. De Edcamp Foundation omschrijft een edcamp als volgt:

“Edcamp is free, democratic, participant-driven

professional development for teachers.”

Een aantal kenmerken van een edcamp zijn:
– het is gratis voor de deelnemers, kosten worden zo laag mogelijk gehouden
– er zijn geen uitgenodigde sprekers
– er is geen vooraf vastgelegd schema met sprekers of activiteiten
– er vinden geen commerciële activiteiten plaats
– het exacte programma wordt op de dag zelf door de deelnemers bepaald

Meer informatie over hoe het eerste Nederlands edcamp er uit zal gaan zien is te vinden op de edcampNL wiki. Als je mee wilt doen kun je hier aanmelden. De ontwikkelingen met betrekking tot edcampNL zijn te volgen via twitter en facebook.

De genoemde initiatieven zijn allen ontstaan direct vanuit de basis van het onderwijs of zijn er op gericht de basis van het onderwijs te betrekken bij verbetering en professionalisering. Dit is een goede ontwikkeling. Een verandering gericht op verbetering van de kwaliteit van het onderwijs zal ultiem in het klaslokaal dienen te worden ondersteund en uitgevoerd.
Dat er verschillende initiatieven zijn, met hier en daar raakvlakken of overeenkomsten, zonder dat zij samengaan, is ook een goede ontwikkeling. Een docent is gebaat bij het kiezen van de scholing en de weg die hem past. Samenwerken kan leiden tot versterking, even zeer heeft loslaten daar waar individuele behoeften hierom vragen een grote meerwaarde.

Deze post is tegelijkertijd verschenen op Blogcollectief Onderzoek Onderwijs.


Tijdsdruk en toeval. Open staan en durven.

april 23, 2013

mens en milieu lamp deb8e966327e77a45390ab28835656e4

Samen leren.

Samenwerkend leren.

Mooi onderwijs.

Wat werkt.

Leerstrategieën.

Combineren.

Tijdsdruk.

Toeval.

En toen:

5-VWO gaat les geven aan 2-VWO!

Te kort door de bocht? Dan hier de wat langere versie.

In mijn onderwijs probeer ik toe te passen wat werkt. In mijn onderwijs probeer ik leerlingen te bedienen op een manier die hen aanzet tot leren tijdens de lessen en niet alleen tot uitvoeren. In mijn onderwijs probeer ik te zoeken naar middelen die leerlingen uitdagen en aan het denken zetten. In mijn onderwijs probeer ik leerlingen te verleiden andere dan hun standaard leerstrategieën te gebruiken.

Met twee tweede klassen VWO ben ik bezig met ‘mooi onderwijs’, waarover ik later uitgebreider zal berichten. Het hoofdonderwerp hierbij is opgehangen aan de titel van een hoofdstuk van het boek ‘Amersfoort aan zee’, dat door mij saai is hernoemd als ‘Mens en Milieu’.

Leerlingen bepalen voor een groot deel zelf hoe zij hierover iets willen leren en via een aantal stappen zijn we gekomen tot een mengsel van excursies, zelf proeven selecteren en de uitvoering organiseren, speeddate presentaties, aanwezigheid van docent voor het beantwoorden van vragen en waar nodig op verzoek van leerlingen of op initiatief van de docent uitleg door de docent.

Met klas 5-VWO zijn we na de toetsweek gestart met het laatste hoofdstuk van het boek, getiteld ‘Mens en Milieu’. Bij onze methode is de verdeling van de leerstof over de jaren zo dat in klas 5 vrij veel stof terecht is gekomen die leerlingen prima zelf tot zich kunnen nemen. Zij hebben uitleg van of toelichting door de docent dus niet of nauwelijks nodig. Na drie hoofdstukken voornamelijk ‘zelfstandig werken via lezen – opdrachten maken – nakijken – vragen stellen’ treedt er dan zelfs bij de best-willende leerlingen wat sleet op.

Tijd voor iets anders dus. De expert-methode. Zes paragrafen, zes groepen van drie of vier leerlingen. Geen opdrachten maken maar presentaties voorbereiden met een vrije invulling zolang de kernbegrippen aan bod komen. Vanaf het begin delen van de presentatie met de docent om feedback mogelijk te maken. Vervolgens kennisdeling via speeddate presentaties.

En toen, bij het formuleren van deze opdracht voor klas 5-VWO, de gedachte:

‘Dan kunnen ze natuurlijk ook net zo goed een presentatie geven aan klas 2 over Mens en Milieu!”

“Bam!”

Een tevreden en gelukkige glimlach op mijn gezicht, na een toch waarschijnlijk wat gespannen blik kort daarvoor. De eerlijkheid gebiedt mij namelijk te zeggen dat de formulering van de opdracht plaatsvond terwijl de leerlingen al in het lokaal waren voor de les en ik achter mijn computer zat te typen terwijl de beamer aan het opwarmen was om mijn scherm voor de leerlingen te projecteren…..

De gedachte om de uitleg uit breiden naar een ander publiek was waarschijnlijk mede ingegeven door het door mijn hoofd spelen van de top 5 van leerstrategieën die bewezen werken, die ik kort daarvoor had gelezen in een prachtig stuk van Paul Kirschner over Top en Flop leerstrategieën. Een absolute aanrader om te lezen. Nummer 5 hierin is: ‘zelf uitleg geven’.

Hoe dan ook. Door tijdsdruk en toeval verscheen in de opdracht ineens het zinnetje:

“Bereid je presentatie voor op 2 niveau’s. Eén geschikt voor leerlingen van 5-VWO, één geschikt voor leerlingen van 2-VWO.”

Als je het op 2 niveau’s kunt uitleggen dan beheers je het zeker!

Wat gebeurde er vervolgens?

Via de random group selector van de SMART Notebook software werden er groepjes geformeerd en aan een paragraaf gekoppeld. Deze koppeling mocht in goed onderling overleg tussen de groepjes worden aangepast. De leerlingen kregen inzage in de stof van klas 2 om ze laten zien wat voor feitelijke kennis in elk geval behandeld moet gaan worden. Tegelijkertijd is de opdracht de feitelijke kennis uit het klas 5 ook zoveel mogelijk in hun presentatie op te nemen of zaken toe te voegen die zij van belang achten. De vorm van de presentatie is volledig open. Het mag een standaard powerpoint of prezi zijn, het mag een practicum zijn, het mag een serie opdrachten zijn. Het mogen twee aparte presentaties zijn voor beide klassen, het mag er ook één zijn, of een gecombineerde. Ook mogen de leerlingen ervoor kiezen om voor de presentatie aan klas 2 groepjes samen te voegen. De presentaties moeten uiteindelijk met de hele klas op elkaar worden afgestemd.

De leerlingen aan de slag.

Ik schrikken! Het dreigde meteen al mis te gaan. Het leek erop alsof er de nodige ‘ruzie’ gemaakt werd binnen een aantal groepjes.

mens en milieu handen en plantje 4_new-300x215Bleek nog te kloppen ook! Er was onenigheid over op welk niveau je nu de leerlingen van klas 2 wel of niet kon aanspreken, wat zij nog wel en niet zouden snappen. Prachtig! Er was inhoudelijke discussie over wat begrippen nu precies betekenen en welke woorden je kunt of moet gebruiken om ze aan klas 5 of klas 2 duidelijk te maken. Zij waren ontzettend aan het leren! Daarom was er soms zo’n herrie!

Hoe gaat er nu les gegeven worden?

We gaan het zien. Maar wat er wordt voorbereid is: een tweetal standaard presentaties (powerpoint en prezi), twee keer een uitleg met een practicum, een interactieve quiz (gebaseerd op ‘Who Wants To Be A Millionaire?’, gemaakt via html5).

Hoe gaat er nu beoordeeld worden?

Klas 5 beoordeelt klas 5. Klas 2 beoordeelt klas 5.

Het enige probleem, excuseer, de enige uitdaging, is nu nog de logistiek. Maar dat lossen we op. Zo gaat dat, bij mooi onderwijs.

Wordt vervolgd….

Deze post is onderdeel van een quadblog. Aanmelden hiervoor kan nog steeds.


Vanaf nu: Licht op groen, oranje of rood! Onderzoek onderwijs toepassen 3

december 27, 2012

Onderwijs leert onderzoeken. Onderwijs wordt onderzocht. En dan?Verkeerslicht Rood oranje groen cups stadium-cup-22oz-extralarge

Het verbaast mij al sinds ik uit de wereld van het onderzoek ben gestapt en de wereld van het onderwijs in dat er zo weinig met onderzoek over onderwijs wordt gedaan. Gewoon concreet. Resultaten toepassen.

Ik ben daarom op dit blog gestart met het aanreiken van direct toe te passen conclusies uit onderzoek. Wat werkt in het onderwijs zou gebruikt moeten worden. Dit is de derde bijdrage.

De eerste serie bijdragen zijn ontleend aan The Classroom Experiment van Professor Dylan Wiliam, waarin hij een tweede klas middelbare school overnam en zes eenvoudige mogelijkheden onderzocht om de kwaliteit van het onderwijs aan deze klas te verbeteren. Aan het eind van het semester hadden de leerlingen twee keer zoveel geleerd als verwacht was voor deze periode! Ik zal in een aantal blogposts deze zes veranderingen als tips laten langskomen. De eerst tip was: Verboden vingers op te steken!, de tweede: Bordjes omhoog graag!

Dit is wat hij zag bij het observeren van de klas vóór zijn experiment:

Dit is wat hij veranderde.

Tip 3. Laat leerlingen met een kleur aangeven of zij de uitleg nog snappen! Verkeerslicht techniek.
In de eenvoudigste vorm kan dit door alle leerlingen drie gekleurde bekers te geven: groen, oranje en rood. Groen zichtbaar betekent dat alles in orde is. Oranje betekent dat de docent iets te snel gaat. Rood betekent dat de leerling het niet meer kan volgen. Deze tip werkt omdat het sneller is dan leerlingen hun hand laten opsteken om een vraag te stellen. Het werkt ook omdat er een duidelijk signaal naar de docent uitgaat wanneer leerlingen ineens massaal hun rode beker tonen.

Dylan Wiliam geeft aan dat zijn tips moeten worden ingevoerd op een manier die past bij de wijze van lesgeven van de docent. Het duurt ook weken om er gewoontes van te maken. Dylan Wiliam voerde zelf twee veranderingen per keer door, om ze vervolgens met leerlingen en docenten te evalueren. De video’s die zijn gemaakt van het experiment, en die in de eerste blogpost in deze serie te zien zijn, tonen duidelijk dat het voor zowel docenten als leerlingen lastig is om de veranderingen te accepteren. Het is dus niet alleen van groot belang de veranderingen langzaam in te voeren maar even zo zeer om ze vol te houden.

verkeerslicht-voetgangers-duitsland-t20769

‘De verkeerslicht’ tip is een techniek die optimaal kan profiteren van de recente ontwikkelingen in ICT. Leerlingen kunnen ook digitaal hun mening leveren via mobieltje, laptop of computer. Bij de keuze voor welke techniek hierbij wordt ingezet is een belangrijke overweging mogelijk wel of leerlingen hierbij anoniem hun antwoord leveren of op naam. Een andere overweging is hoe eenvoudig of uitgebreid de mogelijkheden dienen te zijn.

Uitvoering
– Schaf gekleurde bekers aan. Of word creatief op een andere, vergelijkbare wijze.
– Internet online. Stel via een internet tool slechts één vraag met drie keuze mogelijkheden. De docent kan in beeld op de computer, of op een projectiescherm of digibord zien wat de reacties zijn. Dit kan bijvoorbeeld via socrative of mentimeter. Een voordeel van mentimeter kan zijn dat deze in een powerpoint presentatie kan worden opgenomen. De internet tool GoSoapBox heeft een speciale functie voor leerlingen om aan te geven of zij de uitleg nog kunnen volgen: de ‘Confusion Barometer‘. Deze optie kan ook heel mooi gebruikt worden om achteraf te analyseren hoe goed de uitleg werd begrepen!

De originele uitzendingen van The Classroom Experiment zijn te vinden op de eerste post in deze serie: Vanaf nu: Verboden vingers op te steken!

Bronnen:
http://www.bbc.co.uk/programmes/b00txzwp
http://agilelearn.wordpress.com/2010/10/04/notes-on-the-classroom-experiment-bbcdylan-wiliam/
http://xyofeinstein.wordpress.com/2010/09/29/the-classroom-experiment-ik-wil-geen-vingers-zien-en-alle-andere-tips/


Vanaf nu: Bordjes omhoog graag! Onderzoek onderwijs toepassen 2

november 18, 2012

Onderwijs leert onderzoeken. Onderwijs wordt onderzocht. En dan?

Het verbaast mij al sinds ik uit de wereld van het onderzoek ben gestapt en de wereld van het onderwijs in dat er zo weinig met onderzoek over onderwijs wordt gedaan. Gewoon concreet. Resultaten toepassen.

Ik ben daarom op dit blog gestart met het aanreiken van direct toe te passen conclusies uit onderzoek. Wat werkt in het onderwijs zou gebruikt moeten worden. Dit is de tweede bijdrage, de eerste is hier te vinden.

De eerste serie bijdragen zijn ontleend aan The Classroom Experiment van Professor Dylan Wiliam, waarin hij een tweede klas middelbare school overnam en zes eenvoudige mogelijkheden onderzocht om de kwaliteit van het onderwijs aan deze klas te verbeteren. Aan het eind van het semester hadden de leerlingen twee keer zoveel geleerd als verwacht was voor deze periode! Ik zal in een aantal blogposts deze zes veranderingen als tips laten langskomen. De eerst tip was: Verboden vingers op te steken!

Dit is wat hij zag bij het observeren van de klas vóór zijn experiment:

Dit is wat hij veranderde.

Tip 2. Laat leerlingen allemaal tegelijkertijd antwoord geven!
Dit kan door het gebruik van kleine whiteboards, waarop de gehele klas tegelijkertijd het antwoord op een vraag opschrijft en tegelijkertijd aan de docent laat zien. Op deze manier haken de minder sterke of mindere zelfzekere leerlingen niet af en blijven tegelijkertijd de leerlingen die normaal hun vinger opsteken betrokken. Dit systeem vormt ook direct een snelle manier om te in te schatten of de klas als geheel de stof of de uitleg kan volgen.

Het blijkt dat het gebruik van de mini whiteboards door de leerlingen wordt gewaardeerd. De frustratie die werd gevoeld door de sterkere leerlingen vanwege het niet meer mogen opsteken van hun vinger werd grotendeels weggenomen door het introduceren van de mini whiteboards. Deze techniek vormde de meest succesvolle bij alle leerlingen.

Dylan Wiliam geeft aan dat zijn tips moeten worden ingevoerd op een manier die past bij de wijze van lesgeven van de docent. Het duurt ook weken om er gewoontes van te maken. Dylan Wiliam voerde zelf twee veranderingen per keer door, om ze vervolgens met leerlingen en docenten te evalueren. De video’s die zijn gemaakt van het experiment, en die in de eerste blogpost in deze serie te zien zijn, tonen duidelijk dat het voor zowel docenten als leerlingen lastig is om de veranderingen te accepteren. Het is dus niet alleen van groot belang de veranderingen langzaam in te voeren maar even zo zeer om ze vol te houden. De docenten zelf waren in dit geval overigens niet erg snel met het invoeren van deze techniek.

‘Bordjes omhoog graag’ is een techniek die optimaal kan profiteren van de recente ontwikkelingen in ICT. Leerlingen kunnen ook digitaal hun antwoord leveren via mobieltje, laptop of computer. Bij de keuze voor welke techniek hierbij wordt ingezet is een belangrijke overweging mogelijk wel of leerlingen hierbij anoniem hun antwoord leveren of op naam.

Uitvoering
– Schaf mini-whiteboards en stiften aan. In principe kunnen natuurlijk ook gewone A4 papiertjes worden gebruikt maar het bord heeft als voordeel dat het steeds opnieuw gebruikt kan worden. Als variatie kunnen er ook groepjes gevormd worden die gezamenlijk één whiteboard gebruiken. Een andere variant kan gevonden worden in het gebruik van Ja/Nee vragen waarbij het antwoord mag worden gegeven door een duim omhoog of een duim omlaag.
– Digibord: gebruik stemkastjes, voor het SMARTboard dat ik zelf gebruik bijvoorbeeld: SMART Response, maar er zijn voor alle merken digiborden vergelijkbare instrumenten, zie bijvoorbeeld op de site van welkdigibord
– Tablet: gebruik whiteboard apps, voor de iPad waarmee ik zelf bekend ben bijvoorbeeld: Educreations, ShowMe. Leerlingen kunnen hier eenvoudig op schrijven en hun iPad omhoog houden! Voor een iPad klas is Nearpod een hele mooie tool, waarbij ook verregaande interactie tijdens presentaties mogelijk is. Voor andere tablets zijn er ongetwijfeld vergelijkbare apps. Ideaal zijn natuurlijk apps die volledig platform onafhankelijk werken.
– Internet online: socrative

Overig: er zijn verschillende mooie tools nu beschikbaar en ontwikkelingen gaande die het mogelijk maken voor leerlingen om via verschillende digitale devices hun antwoord te geven. Bijvoorbeeld socrative, mentimeter, Poll Everywhere, Survey Anyplace.

Ik ben zeer benieuwd naar ervaringen!

De originele uitzendingen van The Classroom Experiment zijn te vinden op de eerste post in deze serie: Vanaf nu: Verboden vingers op te steken!

Bronnen:
http://www.bbc.co.uk/programmes/b00txzwp
http://agilelearn.wordpress.com/2010/10/04/notes-on-the-classroom-experiment-bbcdylan-wiliam/
http://xyofeinstein.wordpress.com/2010/09/29/the-classroom-experiment-ik-wil-geen-vingers-zien-en-alle-andere-tips/


Vanaf nu: Verboden vingers op te steken! Onderzoek onderwijs toepassen 1

oktober 25, 2012

Onderwijs leert onderzoeken. Onderwijs wordt onderzocht. En dan?

Het verbaast mij al sinds ik uit de wereld van het onderzoek ben gestapt en de wereld van het onderwijs in dat er zo weinig met onderzoek over onderwijs wordt gedaan. Gewoon concreet. Resultaten toepassen.

Ik zal daarom op dit blog gaan starten met het aanreiken van direct toe te passen conclusies uit onderzoek. Wat werkt in het onderwijs zou gebruikt moeten worden.

In 2010 nam Professor Dylan Wiliam in The Classroom Experiment een tweede klas middelbare school over op de Hertswood School in Engeland en onderzocht hij zes eenvoudige mogelijkheden om de kwaliteit van het onderwijs aan deze klas te verbeteren. Aan het eind van het semester hadden de leerlingen twee keer zoveel geleerd als verwacht was voor deze periode! Ik zal in een aantal blogposts deze zes veranderingen als tips laten langskomen.

Dit is wat hij zag bij het observeren van de klas vóór zijn experiment:

Dit is wat hij veranderde.

Tip 1. Stop met het leerlingen hun hand te laten opsteken om vragen te beantwoorden! Het zijn steeds dezelfde leerlingen die dit doen. Vervang dit door een methode die random selecteert welke leerling een vraag gaat beantwoorden en betrek op deze wijze de hele klas.

Deze verandering bleek niet zo eenvoudig in te voeren als het lijkt en leidde tot frustraties bij zowel docent als leerlingen. De aanpassing was het grootst voor die leerlingen die gewoonlijk vaak antwoord gaven en op die wijze dominanter aanwezig waren tijdens de les. Zij moesten gaan accepteren dat het er niet alleen om gaat gelijk te hebben en dat ook zij nog meer konden leren. Bijvoorbeeld als zij de beurt kregen terwijl ze het niet wisten! (In een volgende post zal ik terugkomen op een oplossing voor de weerstand van de ‘betere’ leerling). De wat zwakkere of stillere leerlingen kwamen nu vaker aan bod en dit leidde bij hen tot een toegenomen zelfvertrouwen. Er ontstond ook een werksfeer waarbij het meer geaccepteerd werd dat er ook fouten mogen worden gemaakt. Bij dit laatste speelt de docent natuurlijk een hele grote rol.

Dylan Wiliam geeft aan dat deze, en de andere tips die later volgen, moeten worden ingevoerd op een manier die past bij de wijze van lesgeven van de docent. Het duurt ook weken om er gewoontes van te maken. Ik noem hier daarom vooralsnog ook slechts één van de tips om aan te sluiten bij de ervaringen van Dylan Wiliam, die twee veranderingen per keer doorvoerde om ze vervolgens met leerlingen en docenten te evalueren. De video’s die zijn gemaakt van het experiment, en die hieronder te zien zijn, tonen duidelijk dat het voor zowel docenten als leerlingen lastig is om de veranderingen te accepteren. Het is daarom van groot belang de veranderingen langzaam in te voeren maar even zo zeer om ze vol te houden. Opvallend is dat niet alleen de resultaten significant verbeteren maar de video’s laten zien dat ook de sfeer in de klas verbetert. Er ontstaat meer discussie tussen de gewoonlijk dominantere leerlingen en de stillere en er komt meer acceptatie van de verschillen, die niet zo groot blijken als gedacht.

Uitvoering
Hoewel deze tip ‘logisch’ klinkt en waarschijnlijk zeer bekend is blijkt ze in de praktijk weinig toegepast. Mijn eigen ervaring uit het wat verdere verleden is dat dit komt omdat het moeite kost als docent om dit consequent vol te houden. Nu ik nog beter weet dat het werkt ga ik het gewoon DOEN!
– Maak een doosje met de namen van de leerlingen op papier of op lollystokjes en haal ze hier random uit, al of niet met teruglegging.
– Digibord: gebruik een random name generator, voor het SMARTboard dat ik zelf gebruik bijvoorbeeld: random name generator (zit in de lesson activities als random word generator)
– Tablet: gebruik een random name generator, voor de iPad die ik zelf gebruik bijvoorbeeld: name selector of student selector
In alle gevallen kunnen leerlingen betrokken worden bij het kiezen door random een leerling te kiezen die vervolgens de keuze steeds mag maken. Als variatie kunnen er ook meerdere leerlingen per keer worden aangewezen om antwoord te geven.

Ik ben zeer benieuwd naar ervaringen!

De originele uitzendingen van The Classroom Experiment zijn hieronder te zien. Beide video’s duren 60 minuten.

Bronnen:
http://www.bbc.co.uk/programmes/b00txzwp
http://agilelearn.wordpress.com/2010/10/04/notes-on-the-classroom-experiment-bbcdylan-wiliam/
http://xyofeinstein.wordpress.com/2010/09/29/the-classroom-experiment-ik-wil-geen-vingers-zien-en-alle-andere-tips/

Ik ben op het spoor gebracht van The Classroom Experiment door Suzanne Lustenhouwer, die hierover berichtte in haar zoektocht om haar onderwijs met behulp van iPads in de klas te verbeteren: http://ipadders.eu/use-tricks-from-the-classroom-experiment-in-your-ipad-lesson/


%d bloggers liken dit: