Twitter voegt handige groepsfunctie toe

juli 30, 2015

Onlangs heeft Twitter een mooie nieuwe functionaliteit toegevoegd aan de Direct Message (DM) optie. Deze groep DM tool biedt vele handige mogelijkheden tot privé samenwerken, maar wordt toch nog maar weinig gebruikt. Als regelmatig twitter gebruiker zie ik duidelijk mogelijkheden.

Hoe het werkt

Twitter DM groepen 2015-07-30_1306

Je kunt iedereen die jou volgt uitnodigen voor een DM groep. De mensen die jij hebt uitgenodigd kunnen vervolgens mensen die hen volgen uitnodigen. Niet iedereen in de groep hoeft elkaar dus te volgen. Je kunt alleen worden uitgenodigd door iemand die al in de groep zit.
Het is mogelijk afbeeldingen, video’s en emoji’s te delen, net als in gewone DM’s. Wanneer je een link plaats naar een tweet uit je tijdlijn verschijnt er een aanklikbare tweet binnen de groep, voorzien van eventuele media en links.
Je kunt de groep een naam geven en dit maakt het samenwerken een stuk overzichtelijker, zeker als je in verschillende groepen gaat werken.
Het is een beetje als whatsapp, maar zonder de noodzaak telefoonnummers te delen.
Voorlopig werkt de groep DM optie alleen via de app van twitter of via Tweetdeck, dat eigendom is van twitter. (Is dit een reden voor het vooralsnog beperkte gebruik misschien?)

Toepassingen

Er zijn een aantal toepassingen te verzinnen, afhankelijk van je gebruik van twitter. Zelf vind ik de eerste twee in onderstaande lijst zeer bruikbaar.

Groepen maken van de tweeps waarmee je veel tweet over een bepaald onderwerp. Anders dan in twitterlijsten van mensen die je volgt kunnen de deelnemers in de groep allen actief deelnemen. Een verrassend voordeel zou kunnen zijn dat er nieuwe deelnemers aan de groep worden toegevoegd die jij nog niet kende. Een duidelijke naam is hier wel nuttig, vooral voor mensen die worden uitgenodigd. Ik denk aan “edubloggers 1op1″, “kookvrienden”, “filmclub”, “edcampNL organisatie”, “flippers”.

Mensen verbinden die jij kent, en die elkaar nog niet kennen, met elkaar in contact brengen. Dit kan dan op een vrij losse, voorzichtige basis waarbij ze elkaar’s profielen kunnen bekijken, maar gaat toch net iets verder en iets net iets persoonlijker dan een losse tweet om ze aan elkaar voor te stellen.

Samenwerken met een groep collega’s aan een bepaald project. Iedereen is snel up-to-date met de laatste ontwikkelingen.

Familie of vriendengroep, zodat anderen niet langer hoeven mee te genieten van mogelijk wel heel erg triviale zaken als “ik sta nu voor de kassa”, “hoe laat hadden we ook alweer afgesproken?”, “het wordt bij Wimpie”, “nee, toch bij Mark”, of foto’s van de vieze auto, het onopgemaakte bed. Ook handig voor een kortdurend eenmalig iets als een feest.

Onderwerpen scheiden waarover je met meerdere, meest dezelfde mensen regelmatig tweet. Dit maakt het gemakkelijker de conversatielijnen te volgen in het soms drukke twitterverkeer.

Bron: makeusof


Wanting to know about black swans #blimage #blimageNL

juli 29, 2015

 

The start

foto zwarte zwanen uitdaging Jaap Soft

Within an hour after starting the #blimageNL challenge, the challenger himself, me, was challenged. It was not entirely fair, as my challenger had not written a story first himself 😄, but I decided to take the challenge up nonetheless. After all, it did not really come to me as a surprise. It was a bit unclear to me though, whether I was supposed to respond to the #blimage challenge, so in English, or the #blimageNL uitdaging, so in Dutch. Time permitting, I took it upon me to try to do both. English first.

The reasons for questions

Seeing the picture of the black swans in connection with the challenge triggered my brain into asking itself questions. Asking questions is not uncommon to me, after all I am a teacher. Asking questions is what I am supposed to do. Or am I?

Black swans are mostly black-feathered birds, with white flight feathers. The bill is bright red, with a pale bar and tip; and legs and feet are greyish-black. Cobs (males) are slightly larger than pens (females), with a longer and straighter bill. Cygnets (immature birds) are a greyish-brown with pale-edged feathers

Anyway. I always ask myself questions as I am always looking for answers. Or is it the other way around? I am curious. I want to know things. I want to understand what is going on. So now I want to know about this particular picture and black swans. I have an urgency to know and look stuff up and tell my surroundings immediately about what I have found, what I know. Is this actual learning? Not really, most, if not all, of what I have looked up I will have forgotten in a matter of weeks. Unless of course I do something with the information, like writing about it. So this should help. I have, by the way, learned that my surroundings don’t always appreciate my immediate sharing and have learned to curb myself there.

A mature black swan measures between 110 and 142 centimetres (43 and 56 in) in length and weighs 3.7–9 kilograms (8.2–19.8 lb). Its wing span is between 1.6 and 2 metres (5.2 and 6.6 ft). The neck is long (relatively the longest neck among the swans) and curved in an “S”-shape.
The black swan utters a musical and far reaching bugle-like sound, called either on the water or in flight, as well as a range of softer crooning notes. It can also whistle, especially when disturbed while breeding and nesting

The students

How many students want to know things? How many want to learn? How many want to know the stuff we want them to know? How many want to learn the things we want them to learn? How can we persuade students to go beyond mere knowing and start learning because they want to? How do we need to organize education to help them achieve this? I think we all want to know things and want to learn, to varying degrees, in varying ways. Choice in what and how would go a long way here.

The black swan is common in the wetlands of south western and eastern Australia and adjacent coastal islands. Black swans were once thought to be sedentary, but the species is now known to be highly nomadic. Black swans, like many other water fowl, lose all their flight feathers at once when they moult after breeding, and they are unable to fly for about a month.

The questions

Why a picture of black swans? Are they his favorite animals? Does it have anything to do with where they live or what they look like? Why is this guy in particular challenging me by the way? (I know him through blogs and twitter but I have never met him). Is it just a picture he likes or happened to stumble upon? What do I know about black swans? That’s what they are, aren’t they? What connections would this guy himself see between black swans and education? What connections do I see between this picture of these black swans and education? In general? Personally? How would my students react to this picture? Has the fact that I am a teacher in Biology anything to do with it?

The black swan is also very popular as an ornamental waterbird in western Europe, especially Britain, and escapes are commonly reported.

Questions kept popping up in my head and shapes of answers appeared. More and more the questions started focussing on meeting the challenge I had accepted. What to write about? How to write? A general story? A story focussing on me as a teacher? A story focussing on students? A magic mix? Shapes of stories appeared. And disappeared, just as quickly. My brain was working overtime, as it loves to do.

The black swan is almost exclusively herbivorous, and while there is some regional and seasonal variation, the diet is generally dominated by aquatic and marshland plants.

How to go about it

Work hard, rest hard. It is something that I have always seen as a good recipe for success. I used in in the days when I was still heavy into running long distance, alas long gone days.  I still use it in my professional career as a teacher. I try to install this recipe into my students, with varying results. The rest hard part is usually easier accepted.

Work hard in this case means looking up information, finding the answers to questions for which the answers can be found by simply looking them up. Filtering the information, putting different answers together, making edible soup of them. Discarding bits, adding new ones. Flavoring the soup by changing the order of things, changing the way they are connected, changing the words used.

Like other swans, the black swan is largely monogamous, pairing for life (about 6% divorce rate). Recent studies have shown that around a third of all broods exhibit extra-pair paternity. An estimated one-quarter of all pairings are homosexual, mostly between males. They steal nests, or form temporary threesomes with females to obtain eggs, driving away the female after she lays the eggs.

Resting hard in the days when I was still running was easy, especially once you had discovered for yourself how important  it was. Just lie down. Just sleep. Just watch a movie, read a book. Nothing physical. Nothing to it. A breeze, certainly after having worked hard, practiced hard.

Resting your mind hard, at least for me, is a little more challenging. Just lying down doesn’t do it. Watching a movie or reading a book sometimes does, but often I get distracted by my own thoughts. Doing nothing mental is hard to achieve. Going for a walk does do it for me, most times.
On the other hand, the mind does not need to be switched off from the topic completely. The mind is more able than the body. It just needs to be allowed to look at it from a different angle, a new perspective, a wider distance, to allow the hard information and the story to be told to come together, to fall into place.

The black swan is protected in New South Wales, Australia under the National Parks and Wildlife Act 1974.

The balance used to be perfect.
Running hard would be resting hard for the brain. Thinking hard would be resting hard for the body.

The black swan was a literary or artistic image, even before the discovery of Cygnus atratus. Cultural reference has been based on symbolic contrast and as a distinctive motif.

So….., I went for a walk, with my dogs. Dogs are great in distracting me. A different place to walk would certainly help too. Seeing new things, even though they look very similar to things seen before, guides the mind into new directions. So I went for a walk in an area I hadn’t walked in before, at least not in the last 30 years. The sun was shining and a slight breeze made for perfect walking conditions. A huge storm had run through the area and broken branches and trees were adding to the surroundings definitely looking like something different than usual.

The surprise that’s always there

And then I saw this.

foto black swans in captivity

A typical Dutch picture. A grassy field, a patch for vegetables to grow, some trees, blue skies filled with beautiful clouds, a high voltage tower, a fence. Not so typical is what is behind the fence: black swans in captivity. I had not seen these particular black swans before, but I had the knowledge that I could come across them. So in a way I was prepared, but still surprised, actually very much so by the sheer coincidence of seeing them on this walk! Who would have thought that? I did not zoom in to take another picture, I did not need feel the need to. Why do we fence off students in classrooms so often? Can we do this differently? How?

During the walk the story for my ‘#blimage black swan challenge’ was getting shape, after shape, after shape. Back home I did some more hard work, looking stuff up, writing, rewriting, and some more hard rest, watching a series on netflix, sleeping. I gave it all some time and at one point, as usual well before it all was really finished, I decided just to start writing on the final draft. This would be it. This is it. For now.

The story continues

By the way. I took another picture from a different spot in this garden. Again, of something not uncommon in Dutch gardens. But in this entire context I saw a connection I had never seen before and a question, one of those annoying things again that keep haunting me, popped up. In the same garden where black swans were kept in captivity there were garden nomes were allowed to run free. Who can get his head around that? I challenge you to #blimage!

foto garden gnomes wandering free

 


Source for information: Wikipedia, Black Swan

foto zwartezwanen

Disclaimer: as all my blogposts this one is a mere exercise to make my next one better.


Dagmomentonderwijs 18 blaadjes

juli 21, 2015

IMG_1418

Aan het begin van dit kalenderjaar had ik een idee. Ik werd blij van mijn idee. Het idee was simpel. Elke dag zou ik een moment kiezen dat mij was opgevallen, dat mij het meest geraakt had, dat het best kon illustreren hoe onderwijs door een docent dagelijks ervaren wordt. Elke dag zou ik een tweet plaatsen met de hashtag #dagmomentonderwijs. Maandelijks zou ik deze tweets dan verzamelen op dit blog. Gewoon, om een beeld te schetsen. Dat was het plan. Een goed plan, vind ik nog steeds.

De #tweedestap is dan de uitvoering.

En daar gaan helaas zoveel mooie intenties…..

Het lukte mij niet om maandelijks de ‘dagelijks’ getweette #dagmomentonderwijs tweets te verzamelen in een blogpost. Het lukte mij niet om dagelijks een moment te kiezen om te plaatsen. Soms een paar dagen geen, soms meer op één dag. In het begin gaf mij dat het gevoel van valsspelen, maar ik wist mijzelf te overtuigen van het grotere belang en bleef mijn best doen.

Inmiddels is het vakantie. Ik heb tot vandaag geen blogpost geplaatst over #dagmomentonderwijs. Ik vind dat jammer. Dus ga ik daar wat aan doen.

“Wat ga jij doen in de vakantie?”

Waarschijnlijk de meest gestelde vraag tijdens de traditionele afsluitende bijeenkomsten op de meeste scholen.

Mijn antwoord omvat al jaren, naast het beschrijven van het land waar ik naar toe ga en de omstandigheden die ik daar hoop aan te treffen en de redenen hiervoor, het woord ‘opruimen’.

Dat is iets dat in mijn geval ‘moet’. Iets dat niet altijd lukt 😜. Gedurende het jaar máák ik liever dan dat ik opruim.

Nú ben ik wel bezig met ‘opruimen’, omdat het echt ‘moet’. Er is geen plaats meer voor nieuw, dus oud moet weg.

Bij het opruimen kwam ik dit #dagmomentonderwijs tegen. Het komt uit een tijd lang voor ik zo bewust als nu een blog schreef.  Het komt van twee leerlingen die ik heb lesgegeven op een school waar ik nu niet meer werk.

Het raakte mij toen ik het las. Voor de eerste keer. Voor de tweede keer. En nu weer.

Het is geschreven op 18 blaadjes.

“Hallo, Top (secret message)”

“Mnr Droog”

“Hoe gaat het”

“Met Uw honden?”

“Ik vind ze ranzig”

“maar ja”

“life sucks”

“I 💚 Science”

“you 💜 Annouk”

“dit was het”

“voor vandaag”

“TTYN (talk to you never)”

“J”

“U”

“L”

“I’

“A”

“!”

IMG_1419

 

 


Een chatroom die verdwijnt als je klaar bent

juli 11, 2015

Er bestaan al heel wat verschillende manieren om online te chatten, al of niet anoniem, indien gewenst. Maar er was er nog geen waar de inhoud van de chatroom verdwijnt zodra je er klaar mee bent. Nu dus wel.

Bij hack.chat kun je zelf een eigen wegwerp chatroom aanmaken door heel eenvoudig gewoon ? en de naam van je chatroom aan de URL toe te voegen. Bijvoorbeeld hack.chat/?lerendelen

De chat ziet er zeer direct en zonder opsmuk uit en lijkt uitermate geschikt voor snel en informeel overleg of als backchannel bij een bijeenkomst waar input van de deelnemers gewenst is.

Ik heb het even snel uitgeprobeerd, met hulp van een paar van mijn vrienden:

hack chat lerendelen 2015-07-11_1525

Is hack.chat iets voor in het onderwijs? Ik denk het wel.

Bron: TNW


Laat leerlingen tops en tips geven

juni 25, 2015

Gisteren heb ik hier geschreven over het belang van het motiveren van leerlingen: 10 tips om de leerling te motiveren. Dit was naar aanleiding van een onderzoek door het LAKS en gepubliceerd in Trouw. Eveneens gisteren heb ik op twitter een korte uitwisseling gehad met Arjan van der Meij van De Populier in Den Haag naar aanleiding van zijn tweet:

Blogpost leerlingen geven tops en tips 2015-06-25_0651

Het kan snel gaan.

Vandaag lees ik op Nu.nl (zie onderaan voor de volledige tekst) dat er in de Tweede kamer voldoende steun is voor een voorstel om scholieren op het voortgezet onderwijs mee te laten doen aan de beoordeling van hun docenten. Een voorstel van het LAKS.

Ik ben daar helemaal voorzichtig vóór!

Ik ben van mening dat leerlingen op een bepaalde manier experts zijn in leren. Het is iets dat zij de hele dag doen, of ondergaan. Zij kijken anders tegen bepaalde zaken aan dan docenten, die ook op een bepaalde manier experts zijn in leren, maar vooral doceren.

Van twee kanten bekeken wordt iets altijd beter.

Met de oprichting van het Education Design Lab op onze school hebben leerlingen zelf de eerste stappen gezetten om het gesprek met docenten en school aan te gaan om hun lessen nog beter te krijgen. Zij hebben inmiddels zitting gehad in de sollicitatie commissie voor de nieuwe teamleiders, een groene kaart systeem ontwikkeld om leerlingen meer zeggenschap over hun activiteiten tijdens de lessen te garanderen, en zijn nu bezig met de ontwikkeling van een TOPTIP systeem om docenten van feedback te voorzien.

En daarin schuilt mijn voorzichtigheid. Feedback geven is iets heel anders dan beoordelen.

Er is een verschil tussen scholen de ruimte geven leerlingen een stem te geven en dit van onderop te laten ontstaan en het verplichten van scholen hier iets mee te doen. Het kan heel eenvoudig.

Blogpost leerlingen geven tops en tips 2015-06-25_0713

Ik ben er van overtuigd dat het LAKS, de VVD en de PVDA het goed bedoelen. Ik hoop dat het plan geen beoordelingsinstrument gaat opleveren maar een deelinstrument. Ik hoop van harte dat het deze keer lukt in het onderwijs dit niet te laten verworden tot een papieren tijger en dat de ruimte en het belang van feedback waarover nu wordt gesproken niet gaat worden gevangen in een papieren kooi.

Bij United4Education is er binnen het transitiepad De Leerling Centraal aandacht voor het verzamelen van allerlei initiatieven waarbij de leerling een stem heeft gekregen of bezig is te krijgen in zijn eigen leren. Het delen van voorbeelden is een van de doelen van United4Education om zo positieve ontwikkelingen te verbinden, verbreden en versterken. Een mooie stem is natuurlijk die van de feedback gevende leerling, aan de docent, of aan de school. Ken je meer voorbeelden van leerlingen die docenten feedback dan wil je oproepen ze te delen. Bijvoorbeeld als reactie op dit blog. Of waar dan ook. Wat voor de een volkomen logisch, standaard en geaccepteerd is kan voor de ander een vergezicht zijn dat onbereikbaar lijkt.

De volledige tekst van het artikel op Nu.nl:

In de Tweede Kamer is er steun te vinden voor een voorstel om scholieren op het voortgezet onderwijs mee te laten doen aan de beoordeling van hun docenten.

Het voorstel komt van de belangenbehartiger voor scholieren LAKS.

VVD-Kamerlid Karin Straus wil nu dat de mening van leerlingen onderdeel gaat uitmaken van het personeelsbeleid van de school. Het voorstel kan op steun rekenen van de PvdA waarmee er een meerderheid is in de Tweede Kamer.

“Wij willen graag dat er op scholen professioneel personeelsbeleid wordt gevoerd en dat het oordeel van de leerlingen daar een serieuze rol in krijgt, zij ervaren immer dagelijks hoe er les gegeven wordt”, stelt ze.

LAKS-voorzitter Andrej Josic: “Anderen zien de docenten alleen in de wandelgangen. En als ze bij de lessen gaan kijken zijn die er op afgestemd”, stelt hij.

Uit onderzoek van de Inspectie voor het Onderwijs blijkt dat maar 42 procent van de scholieren zich momenteel gemotiveerd voelt door de docent.

Maatregelen

De invloed voor scholieren is voor LAKS een onderdeel van een pakket maatregelen om de motivatie op te krikken en de kwaliteit van de lessen te kunnen verbeteren.

Sommige scholen gebruiken de input van scholieren nu al. Volgens het LAKS worden op het Maartenscollege in Groningen zelfs al sollicitatiegesprekken gevoerd door de scholieren.

Hoe de scholen de betrokkenheid van de leerling versterken wil de VVD-politica niet precies invullen. Dit mogen scholen zelf bepalen.

Variant

“Je kan dit doen in een milde vorm, door bij de zoektocht naar een nieuwe docent leerlingen te laten meebeslissen bij het opstellen van een profiel, maar je kunt ook denken aan een variant dat je scholieren vraagt of iemand wel of niet een vaste aanstelling krijgt. Of je kunt via enquêtes scholieren vragen om docenten te beoordelen.”

Volgens Straus gaat het de scholieren echt niet alleen om de populariteit van de leraar, maar gaat het juist om de manier van lesgeven.

PvdA-Kamerlid Tanja Jadnanansing is er eveneens erg voorstander van dat jongeren kunnen meepraten over de kwaliteit van het onderwijs.

Feedback

“Daarom steunt de PvdA voorstellen die leerlingen helpen om positieve feedback te geven aan hun docenten. Zo helpen zij leraren om nog beter les te geven en daarmee komen scholieren weer een stapje dichterbij de beste editie van zichzelf te worden.”, aldus Jadnanansing.

Donderdag debatteert de Tweede Kamer over een wetsvoorstel om de inspectie op scholen te verbeteren. Straus zal daarbij haar voorstel om de positie van scholieren bij de beoordeling van docenten wettelijk te verankeren.

 


10 tips om de leerling te motiveren. Motiveren kun je leren.

juni 24, 2015

Motivatie is een krachtige motor voor leren.

Moeten is dat in wat mindere mate.

In zijn overtuigende boek Drive beschrijft Daniel Pink de drie krachten achter het ‘waarom’ mensen iets doen: zingeving, autonomie en meesterschap.

Om leerlingen te motiveren zou het dus goed kunnen zijn om te kijken naar wat hen zin geeft, wat hen autonomie geeft, wat hen een gevoel van meesterschap geeft. Je zou deze drie termen namelijk kunnen samenvatten in één woord: motivatie.

Motivatie is een probleem, of liever, in mijn terminologie, een uitdaging in het onderwijs. Motivatie manifesteert zichzelf in essentie op individueel niveau, maar na het bereiken van een zekere grenswaarde wordt het waargenomen op het niveau van een klas of een leerjaar. En hierbij bedoel ik helaas niet dat motivatie wordt waargenomen en besproken, maar dat vooral het afnemen ervan of het ontbreken ervan wordt besproken. Het schijnt dat er in leerjaar 3 en 4 een flinke dip optreedt.

Een mogelijke start om het gebrek aan motivatie op te lossen is deze vraag aan leerlingen te stellen.

Wat motiveert jou?

In een reeks provinciedebatten vroeg het Landelijk Aktie Komitee Scholieren (Laks) driehonderd leerlingen, komend van negentig middelbare scholen, van alle niveaus, uitgebreid naar hun ervaringen.

Hieronder de resultaten, zoals vandaag gepubliceerd in Trouw.

Ik heb de kop van het verhaal verwijderd. Helaas gaat dat slechts in op een detail. Ook heb ik de inleiding grotendeels weggelaten. Het woord tips is voor mij cruciaal. Je kunt ze lezen als: ‘ja, natuurlijk, dat doe ik al’. Je kunt ze lezen als: ‘ ja, hallo, wie gaat mij vertellen hoe ik het moet doen!’. Je kunt ze lezen als: ‘ja, dat zou ik best wel eens willen gaan doen…”. Het zijn tips.

Uit de inleiding heb ik wel twee zinnen overgenomen. Ter motivatie. 😄

De docent motiveert niet! 

Slechts 42 procent van de scholieren is tevreden over de manier waarop wordt lesgegeven.

 

Tien tips om de scholier te motiveren:

1. Vertel duidelijk waaróm
Heel demotiverend is het als je niet weet wat je met al die lesstof in het dagelijks leven kunt doen. Ook het verband met ‘later’ is belangrijk: wat doe je in hemelsnaam met dit vak na de middelbare school?

2. Koppel de lesstof aan de actualiteit
Scholieren hebben het graag over dagelijkse gebeurtenissen, ze willen die begrijpen en verklaren. Zij zouden graag met de klas naar het nieuws kijken en daarover discussiëren. Ook filosofie is veel genoemd als mogelijkheid om te reflecteren op de buitenwereld.

3. Breng lesstof in de praktijk
Opdrachten uitvoeren bij bedrijven, buurtonderzoek doen of een project buiten school opzetten en uitvoeren. Veel scholieren snakken naar lessen die zich richten op hun latere, professionele leven. Inclusief vaardigheden als solliciteren of presenteren. Vooral vwo’ers willen kennismaken met toekomstige werkplekken.

4. Wees positief, maar geen vriend
Humor en geduld scoren goed. Maar het helpt ook al als een docent zijn leerlingen positief benadert, oog heeft voor de persoon. Veel scholieren geven aan dat zij zich eerder inzetten voor een docent die laat meedenken over de lessen. Ze willen gehoord worden. Maar: een docent is geen vriend of ouder, maar leraar. Orde houden wordt consequent als kerncompetentie genoemd.

5. Varieer met werkvormen
Afwisseling is cruciaal. Altijd hetzelfde doen, zowel binnen een vak als gedurende een dag, gaat enorm vervelen. Zo werkt iPad-onderwijs niet als het alle andere methoden vervangt. Geen enkele scholier wil elk uur bezig zijn op een scherm. Schrijven of lezen uit een boek, een discussie voeren of een mooi verhaal aanhoren zijn ook erg prettige vormen van leren.

6. Gebruik alleen digitale leermiddelen als je weet hoe
Ruim één op de vijf scholieren is ontevreden over het gebruik van ICT op school. Prima als een docent instructiefilmpjes op internet zet, om thuis terug te kijken. Maar dan vooral als hij of zij in de les meer diepgang of individuele aandacht geeft. De grootste ergernis is dat veel docenten geen idee hebben waar ze mee bezig zijn, niet weten hoe zij ICT of apparaten moeten inzetten. Of ze vergeten digitale info te updaten. Liever ouderwetse leermiddelen dan dat de docent digitaal aanmoddert.

7. Beloon goede inzet
Complimenten werken, straf niet, ook al is die terecht. Straf heeft bijna altijd een negatieve invloed op de relatie tussen docent en scholier. Liever zien leerlingen dat zij een keer minder huiswerk krijgen als ze veel moeite hebben gedaan voor een opdracht.

8. Geef scholieren keuzes en daag ze uit
Scholieren bepalen graag zelf op welke manier zij vaardigheden ontwikkelen en kennis opdoen. Zelf leerdoelen stellen en een werkplan maken, motiveert meer dan dat leraren vertellen wat ze moeten doen.

9. Bied meer dan het boek
Vakkennis wordt gewaardeerd, maar nog mooier is het als docenten hun eigen lesstof overstijgen. Veel scholieren geven aan dat zij gemotiveerd raken als docenten meer vertellen dan in het boek staat en kennis aanreiken die verwondert.

10. Sta open voor kritiek
Meedenken met lessen is één ding, het Laks zou graag zien dat docenten ook open staan voor gesprekken over hun functioneren. LED noemen ze dat: Leerlingen Evalueren Docenten. Op het IJburgcollege in Amsterdam kunnen leerlingen al (anonieme) tips en tops geven. Op het Maartenscollege in Groningen voeren leerlingen gesprekken met sollicitanten en bespreken ze hun bevindingen met de schoolleiding voordat de leerkracht wordt aangenomen. Op de Breul in Zeist adviseren scholieren zelfs na een jaar of een docent een nieuw contract verdient.

 

 

 


De hand toelichting

juni 21, 2015

Donderdag heb ik hier een post geplaatst, getiteld De hand. Deze post heb ik ook aangeboden voor plaatsing op de site van HetKind. In reactie hierop werd mij gevraagd een toelichting te schrijven over de achtergronden en de redenen voor het schrijven van De hand. Deze toelichting  is hieronder te vinden.

Dit jaar ben ik voor het eerst actief als blogger voor HetKind. Voorafgaand aan de onderwijsavonden die regelmatig door NIVOZ / HetKind worden georganiseerd komen een aantal van de bloggers van HetKind bijeen om te praten over en actief te zijn met bloggen en onderwijs.

Afgelopen woensdag was dit in de vorm van een workshop over fenomenologie, naar aanleiding van een eerder hierover verzorgde masterclass door Max van Manen. Een onderdeel van de workshop was het met elkaar in groepjes bespreken van eerder geschreven, of speciaal geschreven, blogposts en deze dan met een fenomenologische bril bekijken. Ik was van plan geweest hiervoor speciaal een blogpost te maken en hij zat ook deels in mijn hoofd maar had geen tijd kunnen vrijmaken hem daadwerkelijk te schrijven.

Samen met Femke Cools en Rob Bekker heb ik de verhalen die zij hadden meegenomen besproken, om de essentie ervan te achterhalen en te zien wat nu het moment was dat zij probeerden te delen en hoe dit er fenomenologisch geschreven uit zou kunnen gaan zien. Hoe beschrijf je een moment achteraf op een wijze die recht doet aan het moment zonder vervuiling achteraf? Het verhaal dat ik in mijn hoofd had werd hierbij stapsgewijs duidelijker en in onze uitwisselingen werd de essentie van het moment dat ik probeerde te vangen steeds dichter bereikt. Zeker toen de vraag gesteld werd of ik iets aan de uitwisseling had gehad en dit moest verwoorden zag ik het moment zoals ik het moment had beleefd.

Toen ik thuiskwam heb ik meteen geschreven. En op publish gedrukt.

Het verhaal dat ik heb geschreven kwam naar boven omdat ik regelmatig na afloop van dit soort momenten bedenk dat ik niet in staat ben wat ik voel op dat moment zelf voldoende over te brengen. En dat bedenken is natuurlijk voelen.

De belangrijkste reden dat dit verhaal naar boven kwam is echter omdat het voor mij de zingeving van lesgeven illustreert. De parels die je voelt in onderwijs die niet zijn te meten. En nooit te vergeten. Daarmee waard om te delen.

Een ervaring als deze fenomenologisch beschrijven, en publiek maken, zie ik als een goede oefening voor mijzelf en als een verrijking door zijn verbreding.

De hand en De hand toelichting zijn inmiddels ook gepubliceerd als gecombineerd verhaal op de site van HetKind.


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 4.285 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: